M: Na początku chciałabym zapytać o początki Państwa organizacji. Jak powstała, kto był inicjatorem. 
R: Stowarzyszenie Bratnich Serc dla osób chorych powstało w czerwcu 2000 roku, powstało przy Środowiskowym Domu Pomocy… przy Środowiskowym Domu Samopomocy dla Osób z Zaburzeniami Psychicznymi i głównie powstało po to, żeby wspierać działalność Środowiskowego Domu dla Osób z Zaburzeniami Psychicznymi i siedziba jest tutaj w Środowiskowym Domu, głównie no zajmujemy się problematyką i pomocą dla osób niepełnosprawnych z tytułu zdrowia psychicznego ale nie tylko ale tak jak… jest takie główne założenie, że jest to Środowiskowy Dom… że jest to... (wchodzi osoba) Stowarzyszenie Bratnich Serc dla ludzi chorych ale głównie problem z problematyką… dotyczącą zaburzeń psychicznych. 
M: A jeżeli chodzi o inicjatorów? 
R: Sami chorzy wyszli z taką inicjatywą, żeby… (wchodzi osoba z zapytaniem do respondentki). 
M: A kto jak gdyby nadzorował te czynności? 
R: No grupa terapeutów zatrudnionych w Środowiskowym Domu Samopomocy… była też taką grupą inicjatywną – z chorymi, że… no jest już Środowiskowy Dom dla Osób z Zaburzeniami Psychicznymi – jest to taka forma instytucjonalna, więc chcieli powołać jeszcze taką organizację… ja wiem… poszerzyć… wzbogacić ofertę no i powołane zostało Stowarzyszenie Bratnich Serc dla Ludzi Chorych, które ma siedzibę przy Środowiskowym Domu Samopomocy. 
M: Celem było wspieranie…. 
R:… Środowiskowego Domu – tak, dlatego, że głównym przesłaniem, czy pomocą jest adresatem… tej… czy… adresatem tej… są osoby z zaburzeniami psychicznymi, upośledzone umysłowo, bo tak jak mówię, no… taka, taka jest jak gdyby misja. 
M: Czy udało się zrealizować cele, które przyświecały państwu na początku? 
R: Nasze Stowarzyszenie jest już prężną organizacją działającą tutaj w powiecie i ono ma zasięg lokalny i ponad lokalny. Jesteśmy organizacją pożytku publicznego – z tego tytułu też mamy możliwość pozyskiwania jednego procentu od dochodu i myślę, że cele rozwijają się z no… poszerzają się z upływem czasu, z upływem lat, jesteśmy… piszemy różne granty, projekty, więc ta oferta do beneficjentów z tytułu zdrowia psychicznego, do osób niepełnosprawnych jest dosyć szeroka i ona się poszerza z każdym rokiem. 
M: Mogłaby pani precyzyjnie określić pierwsze cele? 
R: No to, tak jak mówię wsparcie Środowiskowego… w ogóle misja to jest tak: „szczęście i dobro osób niepełnosprawnych z tytułu zdrowia psychicznego” – to jest taki główny cel. Pomoc w trudnych sytuacjach kryzysowych, no trudno tutaj w dwóch zdaniach – no to mówię, to są różne problemy… różnorodne, bo sama problematyka zaburzenia psychicznego też jest bardzo szeroka… tak, że no głównie pomoc… pomoc tym ludziom, pomoc rodzinom, pomoc ludziom, rzecznictwo w różnych instytucjach, pomoc w załatwianiu różnych spraw, organizacja, organizowanie spotkań integracyjnych żeby przybliżyć społeczeństwu problematykę osób niepełnosprawnych z tytułu zdrowia psychicznego, tak że no… masę… masę rzeczy. 
M: Rozumiem - pierwszym państwa założeniem było wspieranie Domu Opieki… 
R: To jest Środowiskowy Dom Samopomocy, bo Dom Opieki jest stacjonarny a my jesteśmy ośrodkiem wsparcia pół stacjonarnym. Tu nikt nie śpi u nas, tu osoby po leczeniu… na oddziale psychosomatyki, psychiatrii w Oświęcimiu trafiają na taką dalszą kontynuację, rehabilitację – to jest nie duży ośrodek leczenia czy opieki, tylko to jest ośrodek wsparcia – głównie opartej – tak jak sama nazwa…. Środowiskowy Dom Samopomocy – na pomocy jeden drugiemu. Kto w lepszej kondycji pomaga, pomaga drugiemu. Jeden… taka, taka… no… takie organizowanie się, no rehabilitacja – do dyspozycji jest psycholog, ale to są tak, tak jak zaznaczam dwie odrębne rzeczy. Jest Środowiskowy Dom Samopomocy – to jest taka forma instytucjonalna, natomiast powstało stowarzyszenie, które wspiera – to są ludzie… główna praca polega na… na ludziach dobrej woli, na wolontariacie, natomiast Środowiskowy Dom tak jak ja tu jestem zatrudniona jako pracownik socjalny, to już jest, to już etat. Ja jestem pracownikiem Środowiskowego Domu i jestem wiceprezesem tego stowarzyszenia. 
M: Proszę powiedzieć – czy podczas realizowania celów napotykali państwo na jakieś przeszkody? 
R: No tak jak… zwyczajowo się mówi, że jeżeli niewiadomo o co chodzi…to chodzi o finanse. No… wiele by można było zdziałać… mając do dyspozycji środki. Stowarzyszenie nasze w pierwszych latach bazowało na składkach członkowskich, które wynosiły dwa złote od osoby, więc to są takie żadne środki. Później się otworzyła możliwość pozyskiwania tych środków z jednego procenta, w dużej mierze opieraliśmy się też na takim sponsoringu, że… organizując jakąś imprezę zwracaliśmy się z prośbą o przekazanie takiej pomocy w formie darowizny, czy słodyczy, czy to jakaś wędlina na grilla, czy jakieś napoje i dość dobrze żeśmy rozwinęli tą formę sponsoringu, i… w ogóle te działania no to się tak opierały na pomocy osób, które no widziały potrzeby wspierania inicjatyw społecznych, tak zwanych ludzi dobrej woli. No teraz troszeczkę jest lepiej bo z tego… z tego chociażby z tytułu tego jednego procenta, no to już można pozyskać jakieś tam środki, które no pozwalają na rozwinięcie tych, tych, tych działań - w takim szerszym spektrum, też… 
M: A jeśli chodzi o sprawy inne niż finansowe – były jeszcze jakieś bariery? 
R: Ja zawsze powtarzam, że my mamy tutaj szczęście w tym środowisku, że spotykamy podmioty, osoby, instytucje, które… z którymi się bardzo dobrze nam współpracuje, są to tacy nasi dobrzy partnerzy… no ja szczególnie bym tu nie narzekała, czy, czy… nie widziała jakiś wielkich przeszkód – no mówię, to się opiera na… na… praca na pasjonatach, na ludziach, którzy chcą działać, którzy widzą taką potrzebę, bo tak jak mówię, no nie ma etatowych pracowników, a pracy jest sporo, bo samej pracy papierkowej – różnych sprawozdań, różnych… z Urzędem Skarbowym, no… każde stowarzyszenie no nie jest… otwarte tylko to potem wiąże się z różnymi, z różną, różnymi sprawami księgowymi, sprawozdawczością, no i to jest właśnie taka praca, no… bazujemy na pracy, na pracy wolontaryjnej ludzi, którzy, którzy chcą pracować, którzy widzą taką potrzebę żeby się realizować w takich stowarzyszeniach jak nasze. 
M: Proszę podać jakieś przykłady – w jaki sposób realizują państwo założone cele? Jakie konkretne działania państwo podejmują? 
R: No nie wiem, czy jak powiem, że organizujemy na przykład taką cykliczną dużą imprezę „Sobótka ze Stowarzyszeniem Bratnich Serc” – to już jest impreza ponad lokalna. Zapraszamy gości z powiatu, z Urzędu Miasta… no to… tak jak my zwracamy się do ludzi dobrej woli, którzy nam przekazują wędliny, ciasta, jakieś napoje na organizację tej imprezy i piszemy też wnioski do Centrum Pomocy Rodziny o wsparcie – czy do Starostwa o wsparcie takiej… takiego przedsięwzięcia. Tak jak mówię organizujemy dużo tych imprez – trudno mi tu wymieniać wszystkie bo jest i „Sportowa Sobota ze Stowarzyszeniem” – to są cykliczne i we współpracy „Pożegnanie lata”. Organizujemy bale charytatywne – takie już dochodowe imprezy, gdzie w pomoc w organizację sami chorzy się włączają. Prezentujemy swoje prace na różnych, na różnych wystawach: „Tydzień Kultury Beskidzkiej” pod OCK (Oświęcimskie Centrum Kultury), no dużo… dużo tego jest. Rady Osiedlowe organizują imprezy, więc też bierzemy udział, „Pożegnanie lata” z Zakładem Opiekuńczo – Leczniczym w Rajsku (Spółka z o.o.). 
M: A działalność na rzecz Domu Samopomocy na czym polega konkretnie? 
R: No… na… nie da się tego skonkretyzować, bo tak jak mówię członkami stowarzyszenia są jednocześnie… członkami stowarzyszenia są uczestnicy Środowiskowego Domu. Czyli tak samo biorą w tych imprezach. Jest powołany klub – sekcja piłki nożnej, no uczestniczą w niej uczestnicy a stowarzyszenie wystąpiło z wnioskiem grantowym. Ktoś znajduje się w trudnej sytuacji – nie ma na leki – stowarzyszenie udziela takiego wsparcia finansowego. No środki finansowe Środowiskowego Domu są nikłe, bo wiemy, że jest kryzys, więc tych środków jest coraz mniej, a żeby oferta usług dla osób niepełnosprawnych była szeroka, no to tak jak mówię, dużo rzeczy dofinansowujemy ze stowarzyszenia chociażby różne jakieś materiały na pracownię plastyczną, piec ceramiczny został zakupiony, sprzęt muzyczny dla zespołu Randez Vous, który jest już zespołem profesjonalnym i ogrywa wiele imprez organizowanych przez starostę, przez Urząd Miasta, przez samorządy osiedlowe, grają na balach charytatywnych, więc pewnie ze środków Środowiskowego Domu trudno by było zakupić taki profesjonalny sprzęt, natomiast stowarzyszenie pozyskując ten jeden procent – tak jak mówię – wzbogaca ofertę tego Środowiskowego Domu. To jest tak – jak jest szkoła i nie ma na przykład stowarzyszenia przy szkole, to wiadomo – opierają się na tych środkach, którymi dysponują, które im przekazują samorządy. Są to środki nikłe. Jak ktoś ma jakąś inicjatywę, inicjatywę, powołuje stowarzyszenie to zawsze… czy szpitale jak się słyszy w tej chwili – są szpitale, które bardzo dobrze działają i które no mają wielkie długi ale to zależy też od ludzi, jak sobie radzą, jak sobie radzą w tym właśnie, w tych czasach. No… tak jak mówię, no ale to trzeba, no trzeba już… trzeba spotkać ludzi z pasją, bo jesteśmy takim chyba środowiskowym domem w Małopolsce, pewnie nie jedynym, ale jednym z niewielu, gdzie działa takie stowarzyszenie jednocześnie. 
M: Proszę mi powiedzieć – co według pani jest największym osiągnięciem organizacji? 
R: No największym osiągnięciem organizacji jest no dużo ciekawych rzeczy, dużo ciekawych rzeczy – tak jak mówię – te imprezy cykliczne, które już znajdują coraz szersze grono zwolenników i… i nasi uczestnicy, nasi członkowie stowarzyszenia mają możliwość prezentowania swojej tu twórczości muzycznej, swojej twórczości plastycznej – wczoraj była taka duża wystawa w starostwie przy okazji konferencji psychiatrycznej… zorganizowanej w starostwie – prace no… miały swoje bardzo duże zainteresowanie… tak jak mówię no, jesteśmy też… może nie jedynym ale takim stowarzyszeniem, które chyba tutaj w Oświęcimiu wygrywa najwięcej grantów – piszemy dużo grantów – i do ministerstwa i do Funduszu Inicjatyw Obywatelskich i do Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej – różne granty, mamy takie różne pomysły na… jednym z takich projektów była pomoc socjalno – prawna z FIO, klub integracji społecznej, gdzie oprócz - od poniedziałku do piątku czynnego ośrodka – w soboty jeszcze osoby, które nie są uczestnikami Środowiskowego Domu, mogły brać udział w zajęciach klubowych, mogły się integrować, mogły zobaczyć, jak to wygląda rzeczywiście, te wszystkie tutaj działania na rzecz osób niepełnosprawnych, tak, że no, dużo ciekawych rzeczy. Nie chciałabym się chwalić ale jest to takie – powiedziałabym – no bardzo prężne stowarzyszenie, które, które no jakby pani wyszła na ulicę i zapytała się o Stowarzyszenie Bratnich Serc, no to myślę, że… że… no pewnie może niektóry z przechodniów by nie wiedział ale gdyby pani poszła do starostwa do Urzędu Miasta, gdziekolwiek, no to… to nie byłoby chyba osoby, która by nie wiedziała co to jest za stowarzyszenie. 
M: Teraz chciałabym zapytać – jaka była przyczyna przyjęcia takiej formy prawnej? 
R: To znaczy? 
M: Są państwo stowarzyszeniem. Co zadecydowało o tym, że właśnie taką formę państwo przyjęli? 
R: No pewnie, no tak jak mówię, grupa inicjatywna uznała, że to będzie taka najlepsza forma, no bo fundacja to są… już taka poszerzona forma. Myśmy chcieli na razie opierać swoje działanie bazując tutaj na Środowiskowym Domu, na uczestnikach, na osobach niepełnosprawnych no i pewnie… 
M: Ale czy dobrze rozumiem – państwo już wcześniej razem działali i postanowili państwo założyć stowarzyszenie tak? 
R: Tak jak mówię, Środowiskowy Dom Samopomocy powstał w styczniu 2000 – go roku, a za pół roku powstało Stowarzyszenie Bratnich Serc dla Ludzi Chorych, no tak jak mówię, i chorzy i osoby tutaj współpracujące… widząc taką możliwość, że można powołać stowarzyszenie, można działać na wielu płaszczyznach, no postanowiło założyć to stowarzyszenie i tak też się stało, że to stowarzyszenie działa. 
M: Czyli od razu podjęli państwo decyzję o sformalizowaniu. 
R: Tak, o sformalizowaniu, oczywiście. 
M: A czy może pani powiedzieć czy są jakieś dobre albo złe strony takiej formy prawnej? 
R: Ja widzę same dobre strony. Nie widzę złych stron. 
M: A czy może pani podać jakiś przykład? 
R: To znaczy? Nie za bardzo, nie… nie za bardzo bym umiała odpowiedzieć, no jaki przykład, że… no nie mamy przeszkód, bo jesteśmy zarejestrowani w KRS-ie, mamy… mamy swój statut, mamy swój NIP, jakie przeszkody… no ja nie wiem… nie umiałabym powiedzieć o przeszkodach, tak jak mówię, no nie widzę przeszkód. 
M: Proszę powiedzieć, co zadecydowało o tym, że organizacja jest organizacją pożytku publicznego? 
R: No co zadecydowało… no widzieliśmy takie możliwości… jeżeli ustawodawca przewidywał, przewidywał takie możliwości dla stowarzyszeń, że można się ubiegać o taki status organizacji pożytku publicznego, a tak naprawdę, no stowarzyszenie nasze działa na rzecz osób niepełnosprawnych, więc uznaliśmy, że to będzie właściwa forma, żeby ubiegać się o taki status pożytku publicznego. No to jest wiele tych druków do sądu żeby zaakceptowali i… i… taki status i taki wpis został… wpis zrobiony… no i sąd uznał i z tego tytułu no tak jak mówię, no nie ma, nie ma źle, dlatego, że chociażby pozyskując jeden procent, jest to… jest to… dochód, który, który wzbogaca ofertę takiego stowarzyszenia, bo tak jak już też wcześniej zaznaczyłam, finansowe strony, no to głównie składka członkowska, natomiast, no środki z jednego procentu już pozwoliły na organizację no innych imprez – takich bardziej o zasięgu ponad lokalnym, tak, że te środki, no… pozwalają na… na wiele rzeczy, na zakup sprzętu – tak jak powiedziałam – muzycznego, pieca ceramicznego, który służy do… terapii artystycznych i do no innych form terapeutycznych – to są już takie duże przedsięwzięcia, na których Środowiskowego Domu nie było by stać, bo tak jak mówię, środki są coraz mniejsze, a organizacja jak ma możliwość pozyskania takiego jednego procentu no to mówię – zawsze jest jakaś gotówka, którą się przeznacza na konkretny cel. 
M: Ta możliwość pozyskiwania jednego procenta to jest taka największa korzyść? 
R: To jest taka… to tak… to jest myślę… no wiem, czy największa… no pewnie tak… no… 
M: A jakieś inne korzyści są? 
R: No… no tak jak mówię, my działamy na rzecz osób niepełnosprawnych i… i… myślę, że organizacje, które no chcą jakoś wzbogacić swoją formę terapeutyczną… korzyści chociażby i z tego, że wiele programów grantowych, czy wiele osób, które no… dają taką szansę pisania projektów, tak jak ministerstwo czy FIO od razu zaznaczają, że tylko organizacje o statusie pożytku publicznego mogą takie granty pisać, dlatego też jest to ważne, jest to ważne. 
M: A czy są jakieś złe strony? 
R: Nie, nie widzę złych stron żadnych. 
M: A czy coś zmieniło się w państwa działalności ze względu na ten status? 
R: No tak jak mówię no, środki pozwalały nam na zakup pewnych… jak już wcześniej mówiłam – rzeczy, nie wiem – tego sprzętu i tam różnych… tak jak mówię no… no dużo rzeczy ciekawych się dzieje, bo… bo… bo dzięki tym finansom… no… jak się zainwestuje w zakup chociażby jakiejś tam masy lejnej do ceramiki, to potem już produkt finalny się sprzedaje i są większe zyski też, nie... Jak nie ma za co zakupić masy, to nie ma, nie ma wyrobu. 
M: Proszę mi powiedzieć czy organizacja jest członkiem jakiejś koalicji lub federacji? 
R: Nie. 
M: A czy państwo planują? 
R: Nie. Mi nie wiadomo. Tak jak mówię, ja jestem tylko skromną panią wice prezes w zarządzie i póki co nie było omawiane. 
M: Dobrze. Bardzo proszę opisać strukturę organizacji. Ilu jest członków stowarzyszenia? 
R: Członków w stowarzyszeniu jest… chyba bodajże… nie wiem czy się nie pomylę – sto trzy osoby ale… 
M: A czy ta liczba się jakoś zmieniała na przestrzeni lat? 
R: Tak, ta liczba się zmienia cały czas, bo czasami przychodzą osoby, wpisują się do stowarzyszenia, po czym gdzieś tam znikają, odchodzą no i zarząd podejmuje decyzję o skreślenie takich, takich osób, które no… jakiś czas tam ani nie regulują składek ani nie uczestniczą, że tak powiem, w działaniach stowarzyszenia, a przychodzą też nowi, nowe osoby, przychodzą nowi… członkowie, sympatycy z zewnątrz, rodziny, tak, że no… tak się to zmienia, jak w każdym bodajże podejrzewam stowarzyszeniu, że nie ma takiego stałego… takiej grupy, która no… gdyby pani się chciała zapisać pewnie jakby… napisała deklarację, zarząd się zastanowił i… i pewnie pozytywnie, bo tak jak mówię, no… zależy nam też, żeby to stowarzyszenie było no… prężną, prężną organizacją. 
M: Czy ta liczba się zwiększa? 
R: Tak, liczba się zwiększa, tak, liczba się zwiększa. 
M: Dobrze. Chciałam się zorientować czy państwo zatrudniają etatowych pracowników. 
R: Jak organizowaliśmy staże w porozumieniu z Urzędem Pracy – dla osób niepełnosprawnych, które ten staż odbywały w stowarzyszeniu, to musiała być zatrudniona na umowę zlecenie osoba, która by jak gdyby nadzorowała… nadzorowała pracę tych osób zatrudnionych na stażach, teraz jest chyba na umowę zlecenie i to jestem ja, która nadzoruje pracę takiej jednej osoby – w porozumieniu z Urzędem Pracy Wadowice, ale to są tylko takie właśnie… umowy krótkie – na czas określony, na umowę zlecenie. W takich, w takich przypadkach – tak jak mówię – kiedy no… osoby są zatrudnione w porozumieniu z Urzędem Pracy na odbywanie stażu i musi być też osoba jak gdyby nadzorująca te prace. 
M: A czy zamierzają państwo posiadać etatowych pracowników? 
R: Na ten moment nic takiego żeśmy nie ustalali, bo tak takiej potrzeby nawet na tą chwilę nie ma. 
M: Proszę powiedzieć – jak często korzystają państwo z pomocy wolontariuszy? 
R: Często, często, bo tak jak mówię, nawet jak jest duża impreza cykliczna – chociażby ta sobótka czerwcowa to już jest impreza bodajże organizowana siódmy czy no… nie… pewnie siódmy raz, no to jest to impreza bardzo duża, więc… wolontariusze przychodzą i pomagają w organizacji imprezy – przy grillu, przy donoszeniu, przy obsłudze, przy różnych pokazach, tak… 
M: Proszę mi powiedzieć – ilu wolontariuszy organizacja posiada? 
R: To się też zmienia – tak jak członkowie. 
M: A orientacyjnie? 
R: Jedni przychodzą, boże, no ja wiem… jak oni tak od samego początku. Nie chciałabym tu pani strzelać może liczbami, bo albo powiem za dużo albo za mało bo… nawet dużo przez okres wakacyjny, dużo uczniów wyraża taką chęć pomocy, przychodzenia na wolontariat, więc im tego jakoś nie ograniczamy. Dzieci ze szkoły – różnie to. Czasami przez wakacje jest sporo tych uczniów, którzy tam pomagają też w organizowaniu jakiś imprez sportowych czy jakiś tam innych… (dzwoni telefon – dyktafon wyłączony) 
M: Teraz chciałam zapytać o strukturę organizacji – jak funkcjonują organy organizacji? Ile jest osób w zarządzie? 
R: Oj Boże, musiałabym to policzyć – prezes, wiceprezes, prezes, wiceprezes, skarbnik, sekretarz, dwóch członków – sześć ale możemy to jeszcze sprostować, bo już się dokładnie… prezes, wiceprezes, sekretarz skarbnik – cztery, dwie osoby członków – sześć , no… ale to się dopytamy jeszcze. 
M: A komisja rewizyjna? 
R: Jest, to wszystko wynika ze statutu – my mamy na stronie internetowej, na stronie internetowej, mamy swoją stronę i tam jest chyba nawet nasz statut. To wymaga… ze statutu, że… pani pyta teraz o co? O komisję rewizyjną? 
M: Tak. 
R: Oczywiście, każde stowarzyszenie – to wynika ze statutu, z założeń statutowych. Musi być komisja rewizyjna, musi być walne zebranie, co cztery lata jest walne zebranie – teraz niedawno żeśmy mieli – gdzie dokonuje się nowych wyborów, bo tak… tyle trwa kadencja. Komisja rewizyjna na takim walnym zebraniu zdaje sprawozdanie czy udziela się absolutorium zarządowi i… i… czy też nie, tak że… wszystkie te, wszystkie te człony, że tak powiem wynikające z założeń statutowych muszą działać sprawnie. 
M: Czy oprócz walnych zebrań są jeszcze jakieś inne zebrania? 
R: Mamy takie sprawozdawcze dla członków – takie informacyjne, żeby oni wiedzieli co się w stowarzyszeniu dzieje, co się, co się planuje… robić, jakie są przedsięwzięcia na dany rok, tak że spotykamy się – raz na kwartał, czasami częściej – wszystko zależy jak, jak… w takim szerszym gronie, natomiast zarząd spotyka się raz w miesiącu, jak są potrzeby to też częściej, jeżeli jest jakiś tam – nie wiem – no, nagle przychodzi jakaś propozycja do wzięcia udziału, tak jak teraz – dostałam tu na biureczku – do wzięcia udziału w organizacji takiego pikniku chyba… no to jest… zaprosili nas (Fundacja Bliżej Człowieka) do czynnego udziału w tym wydarzeniu, więc – liczą na propozycje i pomysły. My musimy się spotkać już, na tę chwilę, żeby dać im też odpowiedź. To wszystko tak jak mówię no wynika z potrzeby, z potrzeby. Jak się nic nie dzieje, no tam, to mamy takie przewidziane raz w miesiącu spotkania ze stowarzyszenia, żeby podejmować uchwały co do różnych zakupów, przedsięwzięć, organizacji no i jeżeli przyjdzie też jakaś taka w międzyczasie jakaś, jakaś propozycja no to też trzeba się, trzeba się zebrać, żeby poomawiać pewne rzeczy. 
M: Dobrze, interesuje mnie sposób podejmowania decyzji. Kto podejmuje decyzje? 
R: Zbiera się zarząd, to jest taki, no… główny człon stowarzyszenia – decyzyjny i w formie uchwał podejmuje się decyzje. To się zapisuje, że zarząd podjął uchwałę numer jeden w sprawie zakupu tam materiałów do pracowni plastycznej czy zarząd postanowił brać udział w współorganizowaniu festynu… tam, no z… czy to jest Fundacja Bliżej Człowieka, czy też Zakład Opiekuńczo – Leczniczy – wszystko w formie uchwał, bo to wszystko musi być ustalone, jeżeli jakiekolwiek podejmuje się też decyzje finansowe, że się udziela komuś wsparcia czy pomocy w zakupie leków, w przewozie do… do szpitala, bo też była taka potrzeba żeby jedną osobę… do Krakowa do kliniki przewieźć, a miała niskie świadczenia, więc… pogotowie odmówiło, że może jechać sobie na własną rękę, myśmy uznali, że jednak nie w tym stanie zdrowia – no to tak jak mówię, to wtedy już zarząd podejmuje w formie uchwały, że postanawia pokryć koszty przewozu… do kliniki pana Kowalskiego na leczenie i tam się… no to mówię… tak jak mówię, komisja rewizyjna też… sporządzając protokół musi mieć jasno i klarowne… przejrzystość na co środki są wydawane – wszystko to musi być udokumentowane, w formie uchwał zapisane, żeby, żeby no ułatwić pracę innym, innym organom, że tak powiem, z resztą finanse to są podstawy, bo podlegają kontroli w… wszystkie stowarzyszenia są jak gdyby, należą pod starostwo i starostwo ma takie możliwości kontroli – merytorycznej, finansowej… tak że no… trzeba o to dbać. 
M: Czy decyzje są jeszcze z kimś konsultowane? Z członkami, z innymi zainteresowanymi? 
R: Tak, tak jak mówię, główne… główne, znaczy większość decyzji podejmuje zarząd, bo do tego jest celu powoływany, trudno nam by było zwoływać przy jakieś takiej mniej ważnej decyzji wszystkich członków stowarzyszenia, bo tak ze statutu wynika, że decyzje podejmuje zarząd, po czym, tak jak mówię, spotykamy się i informujemy, jakie zarząd podjął decyzje, co planuje, jak… co planuje zrobić, jakie granty wybrał… (zdzwoni telefon- dyktafon wyłączony) 
M: Jaki wpływ na decyzje mają członkowie i inni zainteresowani? 
R: Mają wpływ, no to jeżeli się spotkamy i ktoś ma jakąś inicjatywę, że no nie wiem, chcieliby pojechać na jakąś wycieczkę, żeby stowarzyszenie pokryło cześć kosztów, no to oni oczywiście… członkowie mają pewne… pewną… pewne możliwości zgłaszania swoich pomysłów… jeżeli oni uznają, że… że mają jakieś ciekawe właśnie pomysły, które by trzeba było przeanalizować, przedyskutować, to jak najbardziej jesteśmy za i potem już na zarządzie dyskutujemy, czy ten pomysł, który zgłosił pan Józek czy pani Stenia, czy tam Helenka no… jest warty dalszych dyskusji, czy od razu mówimy, że nie mamy środków, żeby organizować w tym momencie jakieś wyjazd, bo stowarzyszenie planuje zakup czegoś innego, no to tak jak… no… tak mi ciężko jest opowiadać, bo tak jak mówię, to jest taka szeroka działka, że… 
M: Proszę mi teraz powiedzieć, czy kontaktują się państwo z innymi organizacjami. 
R: Kontaktujemy się z innymi organizacjami, oczywiście. 
M: Proszę powiedzieć - czy otrzymali państwo kiedyś pomoc od innej organizacji? 
R: … Była taka organizacja „Weak International” (?), która zajmowała się aktywizacją zawodową osób niepełnosprawnych, organizowała takie dwutygodniowe wyjazdy i do Zawoi i do Gorlic dla osób niepełnosprawnych, nasi uczestnicy brali udział w takich wyjazdach, cześć z nich została potem zatrudniona w naszym stowarzyszeniu i ten „Weak International” to opłacał. Tak jak mówię, z Fundacją Batorego pisaliśmy tam grant – otrzymaliśmy… pomoc finansową na realizację takiego projektu, to już chyba nie … bo to było jakiś czas, jakiś czas temu, więc organizujemy czasami, tak jak mówię, z samorządami osiedlowymi czy z Zakładem Opiekuńczo – Leczniczym… festyny integracyjne, czy… 
M: A czy państwo udzielali kiedyś pomocy innej organizacji? 
R:… Znaczy finansowej na pewno nie. 
M: To chodzi o jakąkolwiek pomoc. 
R: Tak jak mówię, w ramach integracji – inne stowarzyszenie jest organizatorem jakiegoś tam pikniku czy jakiegoś tam spotkania, to nasz zespół jest zapraszany, czy nasze tutaj osoby, które zajmują się wytwarzaniem prac plastycznych, żeby zorganizowały tam jakąś wystawę, no i to robią. Uczestniczą w takich właśnie spotkaniach. Czyli to jest taka, to jest… to są takie dobre praktyki, to jest taka dobra współpraca. Czasami coś organizujemy wspólnie, czasami ktoś chce sobie coś zorganizować a potrzebuje naszego zespołu, czy naszego… jakiejś tam wystawy… no to się bierze w tym udział – organizowaliśmy takie, taką oprawę muzyczną, cateringową dożynek w Przeciszowie… gminy… bo, bo uznali tam, znając nasze stowarzyszenie uznali, że akurat mogą nam zaproponować taką formę pomocy czy współpracy… (dzwoni telefon – dyktafon wyłączony) 
M: Proszę powiedzieć - co pani rozumie przez współpracę pomiędzy organizacjami? 
R: Dobre porozumienie, dobrą koordynację (do gabinetu wchodzi osoba ze sprawą)… dobra współpraca no to jest dla mnie no… takie dobre porozumienie, no ciężko mi to określić, bo tak jak mówię, no ja nie narzekam na podmioty, które tutaj… z którymi współpracujemy, bo nam się… no… to jest dobra, dobra forma współpracy. Jakoś żeśmy tak jakoś nad tym popracowali, wypracowali, że… że współpraca układa się dobrze. 
M: Czyli to dobre porozumienie jest podstawą według pani tak? 
R: No… ja myślę, ja wiem czy podstawą… tak jak mówię, no ciężko mi odpowiedzieć na tak jednoznaczne pytanie co to jest dobra współpraca. Niech mi pani podpowie, co według pani byłoby dobrą współpracą. 
M: No ale to nie jest pytanie do mnie… 
R: No… no… (śmiech) 
M: Co jest kluczem do takiej współpracy? 
R: No nie wiem. 
M: Dobrze. A czy pani ma orientację jak tutaj wygląda ta współpraca na terenie Oświęcimia, gminy, miasta, powiatu? 
R: No mam taką, mam taką orientację… dla mnie te pytania, które pani zadaje są takie no dosyć… no nie wiem, nie umiem za bardzo odpowiedzieć, bo tak jak mówię, no… ja mówię, że ja nie narzekam na współpracę, dobrze nam się współpracuje z samorządem, z Urzędem Miasta, ze starostwem, jesteśmy organizacją, która no… ma swoje już tu miejsce na tym lokalnym jak gdyby terenie… tak jak mówię, no… jak prosimy o jakieś tam dotacje czy piszemy granty, no to nie spotkaliśmy się z tym, że… że… że ktoś nam już na wstępie powie: „nie, dowidzenia.” No widzą taką potrzebę żeby wspierać te inicjatywy społeczne, no bo… myślę, że teraz no… organizacje pozarządowe robią dużo… dużo dobrej roboty, bo tak jak mówię są to osoby dobrej woli, pasjonaci, którzy nie biorą za to pieniędzy, a organizują, tak jak mówię, no wiele, wiele dobrych czy… są pomysłodawcami wielu dobrych inicjatyw. To trudno żeby, no… jakbyśmy widzieli, że… że… że tak, że odwraca się od nas Urząd Miasta, prezydent, starosta, no to pewnie byśmy w jakiś sposób… byli zniechęceni do tego, ale póki co no nie mamy takiego, takiego, takiego odzewu, wręcz jesteśmy bardzo pozytywnie postrzegani, więc… tak jak mówię, no ja… ja… ja… ja nie mam tutaj powodu do narzekania. 
M: A jeśli chodzi o współpracę pomiędzy organizacjami – czy pani się orientuje, jak to funkcjonuje w innych organizacjach? 
R: No wie pani co… no było kiedyś takie Centrum Organizacji Pozarządowych, na Partyzantów… teraz… spotykaliśmy się cyklicznie, tam jakieś były wspólne cele, wspólne tam… przedsięwzięcia, teraz to przestało istnieć, ale tak jak mówię, jeżeli no… nas ktoś tam poprosi o współpracę, to my współpracujemy. Nie ma, nie widzimy takich przeszkód. No teraz powstała taka drużyna piłki nożnej… no nie teraz… w porozumieniu z Urzędem Miasta – działa się. 
M: Proszę powiedzieć – z jakim organizacjami pozarządowymi państwo współpracują? Na terenie miasta, na terenie gminy, na terenie powiatu. 
R: Z jakimi organizacjami… za ścianą mamy Stowarzyszenie Ziemi Oświęcimskiej na Rzecz Osób Niepełnosprawnych, z Fundacją Społeczną z Brzeszcz, jakież tu stowarzyszenie… musiałabym widzieć… z Samorządami Osiedlowymi, ze Stowarzyszeniem „Pokolenie”, Stowarzyszenie „Szansa” – to są takie stowarzyszenia no, które no też mają taką problematykę przybliżoną do… do naszej, no bo tak jak mówię, no każde stowarzyszenie ma jakieś… główną tą misją to jest no pomoc osobom potrzebującym – większość tych organizacji też. 
M: Czyli to są takie organizacje które działają na podobnym obszarze? 
R: Na podobnym obszarze, tak. 
M: Rozumiem. Czyli to jest podstawą wyboru tak? 
R: Tak jak… wie pani co… no też mi trudno na to odpowiedzieć, bo no… my mamy taką tutaj… problematykę osób z zaburzeniami psychicznymi, dlatego, że jest już Środowiskowy Dom dla tych osób, więc skupiamy się jak gdyby na… na… na pomocy tej grupie osób, a więc jakieś przedsięwzięcie czy impreza… czy tak jak mówię, jest piknik „Pożegnanie lata”, który organizujemy z… Zakładem Opiekuńczo… Zakładem Opiekuńczo – Leczniczym Rajsko, czy ŚDS – em jakby czemu nie. Czy jest propozycja do pomocy, do współorganizacji dożynek z samorządem Przeciszów czy… czemu nie… to wszystko zależy od… od propozycji, od wyboru. 
M: Czy może pani jeszcze coś powiedzieć o tych przedsięwzięciach, które państwo organizują z innymi organizacjami pozarządowymi? 
R: To tak jak mówię, no w większości to są te imprezy integracyjne, festyny, pokazy, no… byliśmy kiedyś organizatorem małopolskiego konkursu tańca towarzyskiego… no i dwa lata pod rząd żeśmy to organizowali i później osoby, które zdobyły pierwsze miejsce… no jak gdyby przejmowały pałeczkę w organizowaniu i… kolejne organizowali Kraków, Chełmek, tak że… tak że… no to się… to się też zmienia różnie. 
M: Proszę mi powiedzieć – jaka jest rola państwa organizacji w realizacji tych przedsięwzięć? Jak państwo wkład wnoszą? 
R: No bardzo duży… no bardzo duży, no organizator bierze na siebie no dziewięćdziesiąt procent albo i więcej no całej organizacji, no… też trudno mi jest odpowiedzieć… jaki bierzemy, no cały, cały ciężar organizacji, bo zorganizowanie festynu to jest, tak jak mówię, no to jest… to jest zaproszenie gości, to jest przygotowanie całego programu tej imprezy, to jest… przygotowanie poczęstunku, to jest przygotowanie ciekawego programu artystycznego – żeby coś pokazać, żeby zachęcić, żeby na następny, żeby na następny rok, jak będzie taka impreza, została, będzie organizowana, żeby te osoby, które brały udział zareklamowały, że jest to fajna impreza, która no… gdzie miło można spędzić czas, gdzie można zobaczyć wiele ciekawych rzeczy przygotowanych przez osoby niepełnosprawne, dlatego my… no… staramy się, żeby te imprezy no… były naprawdę na dobrym poziomie. 
M: A gdyby mogła pani uszeregować te organizacje, z którymi współpracują państwo najczęściej, to jak by je pani uszeregowała? 
R: Powiem pani szczerze… no może nie organizacje… współpracujemy najczęściej z Centrum Pomocy Rodziny, z instytucją tutaj obok – z Centrum Pomocy… Centrum Pomocy Rodzinie, ze starostwem, z Urzędem Miasta, z samorządami – to są tacy nasi najwięksi partnerzy w naszych działaniach. 
M: Ale wcześniej wymieniła pani kilka organizacji pozarządowych… 
R: Ale tak jak mówię, to są takie organizacje pozarządowe, gdzie spotykamy się chociażby na przykład z tytułu, że promujemy twórczość osób niepełnosprawnych, kiedy, kiedy jest „Tydzień kultury beskidzkiej na przykład – w Oświęcimiu to jest też takie cykliczne spotkania. Ja myślę, że każda organizacja ma inne misje, ma inne cele, ale są no też takie przedsięwzięcia tak jakby „Tydzień kultury beskidzkiej” gdzie wiele organizacji pozarządowych bierze udział, chociażby promując swoją twórczość. Starostwo też organizuje jak gdyby taki… taką… taką inicjatywę żeby… no wybór… konkurs na najciekawszą promocję stowarzyszenia – też bierzemy w takich inicjatywach, więc z tego tytułu się też spotykamy. 
M: A jeżeli chodzi o te organizacje? Wymieniła pani kilka organizacji… tutaj za ścianą działa Towarzystwo Ziemi Oświęcimskiej… 
R: No to już mówię tak, to jest Stowarzyszenie Ziemi Oświęcimskiej, to jest… organizacja, która… która świadczy pomoc dzieciom niepełnosprawnym. 
M: I na czym polega tutaj charakter współpracy? 
R: No spotykamy się też na różnych ogniskach, na różnych grillach, gdzie mamy wspólny ogród, no to… no to… chociażby i z tego tytułu… 
M: Ja mam tutaj takie kategorie – gdyby mogła pani wykorzystać któreś z nich: uzgadnianie wzajemnych przedsięwzięć, prowadzenie wspólnych inicjatyw, wymiana informacji, udzielanie pomocy finansowej i nie tylko. 
R: Nie, może wymiana informacji – niech pani zaznaczy. Czasami jak ktoś tam… 
M: Od kiedy państwo współpracują? 
R: Od zawsze, no od kiedy organizacja powstała. 
M: Czyli od 2000 – go roku. 
R: Od 2000 – go roku. 
M: I jeszcze jakieś może pani podać jakieś organizacje? 
R: Tak jak mówię, najczęściej… najczęściej… tak jak mówię, no są organizacje harcerskie, no… no trudno mi jest wymienić, bo tak jak mówię, no spotykamy się czasami, raz do roku przy okazji… promowania twórczości, no tak jak mówię, my jesteśmy takim inicjatorem no… samodzielnym, gdzie piszemy projekty pod kątem osób niepełnosprawnych z tytułu zdrowia psychicznego, no… no… 
M: A jeśli państwo składają aplikacje czy zapraszają państwo do partnerstwa jakieś inne organizacje pozarządowe? 
R: Kiedyś żeśmy pisali taką… taki program… grantowy z Ośrodkiem Interwencji Kryzysowej w Oświęcimiu (prawdopodobnie jednostka organizacyjna samorządu), teraz… teraz samodzielnie w większości piszemy granty. 
M: I to był jedyny przypadek, kiedy państwo stworzyli takie partnerstwo? 
R: Tak, tak, tak… tak się zastanawiamy teraz, być może teraz coś tam… 
M: Czy mogę założyć, że to było uzgadnianie wzajemnych przedsięwzięć? 
R: Tak, może pani napisać. 
M: I od kiedy? Czy ta współpraca się urwała? 
R: Wie pani co, nie… no to był taki pomysł na… Boże… ciężkie te pytania… Boże ja bym się nie zgodziła chyba gdybym wiedziała, bo to… dla… to jest… no mówię, że ja mogę dużo mówić o swoim stowarzyszeniu – co działamy, na… jakie inicjatywy, jakie podejmujemy… natomiast… no… no… to była taka inicjatywa… tak, współpracujemy bo jest, jest ośrodek, który udziela osobom pomocy w kryzysach, czasami te osoby trafiają do nas, więc my ich kierujemy do… do tej organizacji ale już… no nie pisaliśmy wspólnego projektu, bo większość takich propozycji no to podejmowaliśmy samodzielnie, samodzielnie. Tych projektów pisaliśmy bardzo, bardzo dużo. No tak jak mówię, my mamy taką specyficzną problematyką, bo my kierujemy tą… tą ofertę do ludzi niepełnosprawnych z tytułu zdrowia psychicznego – to jest naprawdę taka, taka, taka specyfika naszych, naszych działań. No… 
M: Czy może mi pani jeszcze jakieś organizacje podać? Z którymi państwo współpracowali kiedyś albo współpracują, albo są w kontakcie… 
R: Zakład Opiekuńczo – Leczniczy – no to jest, to jest niepubliczny zakład opieki zdrowotnej, gdzie jesteśmy współorganizatorami, samorządy osiedlowe może pani wpisać. 
M: A jakieś organizacje pozarządowe? 
R: Nie, nie będę chyba podawała bo… musiałabym zerknąć na cały wykaz. Jest mnóstwo w Oświęcimiu tych organizacji pozarządowych. Tak jak mówię, teraz jest Fundacja Bliżej Człowieka, która wyszła z propozycją… no co pani podam, że z Urzędem Gminy w Przeciszowie, gdzie organizujemy tam bale charytatywne dwa razy do roku… na rzecz osób niepełnosprawnych… no to jesteśmy samodzielnym jak gdyby inicjatorem takich… takich… takich tych… no… 
M: A jeżeli chodzi o Fundację Bliżej Człowieka to państwo już z nimi współpracowali? 
R: To znaczy, my wcześniej też braliśmy udział w jakimś tam ich festynie – też to jakaś była… współpraca na zasadzie… uczestnictwa… w ich… teraz przyszła taka propozycja i nie wiem, bo… bo muszę dopiero… bo tak jak mówię no proszą o propozycje i pomysły w zakresie organizacji, więc trudno mi jest tutaj też poinformować na… na jakiej zasadzie zarząd, nie wiem… no, określi swoje… my mamy no swoich masę takich flagowych imprez, takich cyklicznych, corocznych, tak jak mówię, sobótka, sportowa… to jest bardzo duża impreza… sportowa sobota… współuczestniczymy z Chrześcijańskim Ruchem Samorządowe – to jest CHRS? Tak? Chrześcijański Ruch Samorządowy… w organizacji takiej nocy świętojańskiej, w czerwcu jest taka duża impreza dla… dla mieszkańców 
M: Chrześcijański Ruch… 
R: Samorządowy… 
M: I jaki to ma status? 
R: Nie wiem, powiem pani szczerze. CHRS w każdym bądź razie w skrócie… nie wiem… Chrześcijański Ruch Samorządowy, czy to ma status pożytku? Nie, naprawdę nie chciałabym się tutaj wypowiadać na ten temat, bo… bo nie wiem. Jak było to Centrum Organizacji Pozarządowych no to, to były takie częste kontakty i… więcej taki człowiek miał możliwości wymiany informacji o działających tutaj stowarzyszeniach a tak naprawdę to jesteśmy tak zawaleni robotą, różnymi rzeczami… bo jak się organizuje później… realizuje jakiegoś granta, no to wszystko się to realizuje poza godzinami pracy… tak, że no… chociażby z tego tytułu to już jest no masa, masa… ja mogę, no tak jak mówię, no dużo opowiadać o działaniach naszych, ale no… tak jak mówię… stowarzyszenie jest taką… (do gabinetu wchodzi osoba). 
M: Jeśli chodzi o współpracę z organizacjami pozarządowymi – akurat to muszę mieć wyszczególnione. Czy oprócz tych wymienionych wcześniej, są jeszcze jakieś organizacje? Chodzi o organizacje pozarządowe. 
R: Nie, nie będziemy już pisać, bo naprawdę nie wiem. Musiałabym… to jest… to są pytania do całego zarządu, bo tak jak mówię, ja wiele… wiele… o wielu rzeczach no może nie mam takiej wiedzy czy informacji, może gdzieś tam, coś tam współpracują sobie… bo… tu jest dużo takich wyodrębnionych też grup, które zajmują się tylko jakimiś tam inicjatywami. 
M: A gdyby mogła pani – bo trzy organizacje zostały wymienione – jakąś ich pozycję określić – tak w przybliżeniu? 
R: To znaczy? 
M: Te, z którymi państwo współpracują najczęściej i… 
R: No tak jak mówię, no nasza współpraca polega na współorganizowaniu, współuczestniczeniu, współorganizowaniu takich imprez integracyjnych. No nie mamy takiej… takich przedsięwzięć, tak jak mówię, że piszemy wspólne projekty i je realizujemy, bo mówię… no… mamy… mamy inne… inne misje. 
M: A jeśli chodzi o pozycję, to na pierwszym miejscu byłoby to Stowarzyszenie Ziemi Oświęcimskiej? 
R: Nie… pewnie nie… no ale tak jak mówię… 
M: Fundacja Bliżej Człowieka? 
R: Też nie. Tą są takie, tak jak mówię, sporadyczne kontakty… z… okazji… organizacji czy uczestnictwa w jakiś przedsięwzięciach z tytułu, tak jak mówię, podejmowane przez Urząd Miasta, starostwa, ale my… nie mamy takiego partnera, którego ja mogłabym wysunąć go na pierwsze miejsce, że… że to jest taka współpraca ścisła, cykliczna – nie mamy takiego partnera. No tak jak mówię, no jesteśmy tą organizacją, która no ma pewną specyfikę i nasze zadania są troszeczkę… troszeczkę… takie, takie inszejsze. 
M: Gdyby mogła pani ocenić współpracę pomiędzy organizacjami – chodzi o organizacje pozarządowe – czy ta współpraca jest stała czy przypadkowa? 
R: Przypadkowa. 
M: Co decyduje o tym, że jest przypadkowa? 
R:… 
M: Albo: dlaczego nie jest regularna? 
R: Ja nie widzę takiej potrzeby. Tak jak mówię, my jesteśmy organizacją no… ukierunkowaną… no… tak jak mówię, my mamy pewną misję do przesłania – osoby niepełnosprawne z tytułu zdrowia psychicznego, więc… więc tą problematyką się zajmujemy. Być może gdyby było to centrum dalej działało, żeby oni wychodzili z jakąś… z inicjatywami, wtedy by była taka potrzeba, no… nie umiem pani na to odpowiedzieć. Naprawdę. Szczerze. 
M: Na podstawie tego, co pani wcześniej powiedziała – ta współpraca polega głównie na współorganizowaniu imprez tak? 
R: Współorganizowanie imprez, uczestnictwa w imprezach, które organizuje Urząd Miasta czy starostwo – więc tam się spotykamy. Tak jak mówię, ogłaszają no… na promocji swojego tam… promowanie się… swojego stowarzyszenia, więc spotykamy się pod OCK – ileś tam stoisk, ileś tam organizacji, Fundacja Brata Alberta tu przy jednej organizujemy na przykład festyn na naszym ogrodzie, to oni przychodzą do nas z naszymi pracami… promują też swoją twórczość, my im też na to pozwalamy, że jak my organizujemy jakieś tam imprezy to oni przy okazji naszej imprezy flagowej mogą też zaprezentować swoją twórczość, no… no… tak to wygląda, no… 
M: Proszę powiedzieć - czy widzi pani jakieś nowe możliwości współpracy? 
R: Jak będzie taka potrzeba, powiem krótko… tak jak mówię, no musi być taka… inicjatywa. Jak jest Centrum Organizacji Pozarządowych, ktoś tym kieruje, ktoś to nadzoruje, organizuje spotkania cykliczne… osoby mają możliwość się spotkać, mają okazję wymieniać się swoimi doświadczeniami, może znajdą jakąś wspólną płaszczyznę, gdzie będą widzieli możliwości coś wspólnego zdziałania… jak… jak coś takiego na przykład już nie istnieje no to… nie wiem. No my jakoś jesteśmy samowystarczalni, mamy dużo pomysłów, dużo… tylko brakuje nam po prostu czasu, żeby… żeby… żeby, no… żeby to wszystko ogarnąć. 
M: A jeśli chodzi o potencjalne pola współpracy – czy w ogóle widzi pani takie pola? Gdyby pani się nad tym zastanowiła… 
R:… 
M: To ja przejdę do następnego pytania. 
R: Naprawdę mi jest… 
M: Czy dzięki dotychczasowej współpracy z organizacjami coś się zmieniło? Czy to wpłynęło jakoś na państwa kształt? 
R: Ja wiem, czy na nasz kształt… jak mówię, no warto poznawać osoby, które… które no działają w różnych… na innych obszarach, mają jakieś inne doświadczenie, no zawsze, zawsze jest to jakaś… innowacyjność… jakaś ciekawość, że no… no tyle, no. 
M: Proszę powiedzieć - oprócz tego przypadku, gdzie budowali państwo formalne partnerstwo na okoliczność realizacji projektu, czy mogę przyjąć – bo nie wiem czy dobrze rozumiem – że te relacje są raczej nieformalne? 
R: To znaczy? 
M: Że są oparte… (dzwoni telefon – wyłączam dyktafon). Wracając do pytania o relacje – te relacje są bardziej formalne czy nieformalne? 
R: Tak jak mówię, no… Ośrodek Interwencji Kryzysowej udziela pomocy psychologicznej, prawnej osobom… no… z problemami. My też organizując… więc często, no często się porozumiewamy, bo czasami klient trafia do Ośrodka Interwencji Kryzysowej, później do nas, więc jest to taki jak gdyby no… dobra też współpraca, no bo dzwonimy, pytamy się… co zostało załatwione w tej kwestii, teraz powstała taka Rodzina Kolpinga – to jeszcze wracając o te organizacje, oni chyba nie mają statutu pożytku publicznego ale tutaj nasi terapeuci, pracownicy, bardzo zaangażowali się w powstanie tej Rodziny Kolpinga. Akurat ja tam mało się angażuję, bo już jestem zajechana na maksa, ale… ale coś takiego jest. 
M: Proszę powiedzieć – co według pani ułatwia współpracę między organizacjami? 
R: Tak jak mówię, musi być… koordynacja… współpracy między organizacjami. Jak jest Centrum, jak było Centrum Organizacji Pozarządowych, dostawaliśmy zaproszenia na spotkanie i uczestniczyli, uczestniczyli przedstawiciele wszystkich organizacji pozarządowych, gdzie się opracowało pewne jakieś tam… wspólne… wspólne cele, gdzie były jakieś wspólne propozycje, no to jest łatwiej się porozumiewać, bo ja tak naprawdę wiem, że organizacji pozarządowych na terenie powiatu oświęcimskiego jest sporo, ale gdyby mi przyszło wymienić, to bym, to bym na ten moment nie wiedziała, bo tak jak mówię, musi być też jak gdyby taka koordynacja, musi być też taka koordynacja… z zewnątrz, żeby… żeby… no osoby mogły się spotykać, mogły się porozumiewać, mogły współpracować… bo każdy jest porozrzucany gdzieś w innym rejonie i ma siedzibę nie wiadomo gdzie, a jak jest takie Centrum, to, tak jak mówię… to jest dobrze no… to jest dobrze. 
M: Proszę powiedzieć – czy zaobserwowała pani coś takiego jak konkurencja pomiędzy organizacjami pozarządowymi? 
R: Nie… powiem szczerze, nic mi o tym nie wiadomo. 
M: Rozumiem, to znaczy z pani perspektywy… 
R: Z mojej tylko prywatnej osobistej mogę powiedzieć: nie obserwuję takiego zjawiska, może nie mam wiedzy, ale nie. 
M: I absolutnie państwa organizacji to nie dotyczy. 
R: Nie, nie, nie… broń Boże. 
M: Teraz chciałabym przejść do pytań o współpracę z samorządem lokalnym. Pani już kilkakrotnie wymieniła sytuację, kiedy współpracowali państwo z władzami lokalnymi. Czy są jeszcze jakieś inne organizacje, z którymi samorząd współpracuje? 
R: To znaczy… 
M: Jak ten “klimat” tutaj wygląda - współpracy… 
R: To znaczy ja nie mogę powiedzieć, z kim samorząd współpracuje, ja mogę powiedzieć, że nasze stowarzyszenie… współpracuje z samorządem lokalnym – z Urzędem Miasta… współpracuje z powiatem… starostwa… ta współpraca, tak jak mówię, układa się dosyć dobrze… też… prosimy o jakieś wsparcie, bo tak jak mówię, no akurat Urząd Miasta dofinansowuje do działań sportowych, jest tutaj drużyna osób niepełnosprawnych „Tygrysy” i zawsze piszemy jakiś wniosek o dofinansowanie do… do działań… sportowych… i jest przyjemny odzew. Zapraszamy na spotkanie samorządowców też, czasami są patronami honorowymi takimi imprez, prezydent miasta nigdy nie odmawia, nasze stowarzyszenie też – widzi pani – brało udział z innymi organizacjami pozarządowymi w organizowaniu Wigilii dla mieszkańców miasta Oświęcim na Rynku w Oświęcimiu. To już było takie przedsięwzięcie, gdzie no większość organizacji… no jakieś tam organizacje pozarządowe też by mi było trudno wymieniać, bo akurat mnie nie było w tym ale takie duże przedsięwzięcie było organizowane z inicjatywy właśnie… organizacji, tak że no… z samorządem nam się dobrze współpracuje, ze starostwem – też piszemy wnioski o pomoc w dofinansowaniu imprez cyklicznych, czy jesteśmy zapraszani na różne konferencje, wczoraj była taka duża konferencja psychiatryczna, tak że czujemy się tutaj dobrze z tymi partnerami samorządowymi, ja… tutaj widzę no, że… że nie mamy co narzeka tak naprawdę. Oni widzą potrzebę wspierania tych inicjatyw społecznych, pewnie cieszą się, że są takie organizacje, które, no które opierają swoją bazę na ludziach… którzy cokolwiek chcą zrobić, nie patrzą, nie patrzą o zapłatę. Tak jak nigdy nie liczy się wolnego czasu, zaangażowania, to są tak zwani pasjonaci, no mało takich jest ludzi, no i jeszcze są. 
M: Jeżeli aplikują państwo o środki – grantodawcą jest Urząd Miasta, Urząd Gminy czy Starostwo Powiatowe? 
R: No jest, na tej zasadzie to jest właśnie, że jest taka drużyna piłki nożnej i żeby ona tą działalność mogła kontynuować, to Urząd Miasta pod koniec roku ogłasza swoje dziedziny, do których dofinansowuje i gdzie można się zwracać o dofinansowanie. No i my tą działkę zawsze swoją mamy, że prosimy Urząd Miasta o dofinansowanie do działań sportowych. 
M: A czy są jeszcze jakieś inne obszary? 
R: No tak jak mówię, my… piszemy wiele programów grantowych do Funduszu, bo tak jak mówię, bo wszystko zależy co nas dotyczy, bo jeżeli jest to… można pozyskać środki na wspieranie czy pomoc dla osób niepełnosprawnych z tytułu zdrowia psychicznego, to tak jak mówię, no każda tam organizacja, czy to jest Fundusz Inicjatyw Obywatelskich ogłasza tematy, gdzie można się tam… to my sobie wybieramy to co nas interesuje… 
M: Proszę mi powiedzieć - jak pani rozumie współpracę pomiędzy organizacjami pozarządowymi i samorządem lokalnym? 
R: No jak ja rozumiem współpracę… no… 
M: Na czym powinna polegac? 
R: Na wymianie doświadczeń, na wzajemnym wspieraniu, na uczestniczeniu w spotkaniach – jest miło, jak się organizuje jakąś tam konferencję czy spotkanie czy imprezę i władzę starostwa czy Urzędu Miasta biorą w tym udział, bo to jest dla osób niepełnosprawnych no bardzo, bardzo ważne że ktoś ich widzi, że ktoś może ich pochwalić, że ktoś może dostrzec ich działania – to też ich dowartościowuje, oni widzą potrzebę, potrzebę dalszego działania, to… tak jak mówię, jak się coś organizuje i nikt w tym nie bierze udziału, no to, no to, to nie ma sensu, ale jak się widzi, że… że… że… jest to jakiś oddźwięk społeczny i… i… zwykłe słowo „dziękuję” pana prezydenta, czy… czy władz starostwa no wystarczy, że człowiek się dalej jakoś tak pozytywnie wzmacnia, że warto coś organizować… to jest bardzo no… tak to, tak to rozumiem. 
M: Ale rozumiem, że ta współpraca układa się dobrze, tak? 
R: Ja tak to określam, że dobrze, nie możemy narzekać. 
M: Proszę powiedzieć – jak wygląda funkcjonowanie programów współpracy samorządu z organizacjami pozarządowymi? 
R:… 
M: Rozumiem, że ten temat jakoś specjalnie pani nie dotyczy… dobrze rozumiem? 
R: No dotyczy, tylko ja tu gadam, gadam, gadam, zaschło mi w gardle ale tak jak mówię – tak rozumiem współpracę, nie narzekam na tą współpracę, no… no… sama bym chciała żeby mi ktoś podpowiedział na jaki temat… co ja w tym temacie mogę więcej powiedzieć, no… no… nie wiem… 
M: Jeżeli chodzi o programy współpracy to są to takie dokumenty przygotowywane przez… 
R: To są spotkania, to są to, my się spotykamy przy Wigilii na przykład… tak jak mówię, władze dostrzegają, dostrzegają nasze stowarzyszenie, widzą, że jest dobra robota robiona, więc biorą udział w takich spotkaniach, to są śniadania wigilijne, to są Sylwestry, to są jakieś takie inne spotkania, ta współpraca, no tak jak mówię, jeżeli by nas ktoś… nie przychodził, nie dostrzegał, nie zapraszał, nie… no to pewnie czulibyśmy się osamotnieni, a tak… mamy kontakt, mamy kontakt z samorządami i tak jak mówię, współpraca jest dobra. 
M: A jeżeli chodzi o konkursy – ma pani jakąś opinię na temat tych konkursów? Chodzi o te ogłaszane przez samorząd. 
R: Tak jak mówię, my sobie wybieramy te konkursy, które nas interesują i piszemy program zgodnie z oczekiwaniami osoby, która ogłasza taki konkurs i… czekamy na wynik. Jeżeli oceniam, że ten materiał, który… czy te propozycje, które zawarte w projekcie są dobre i warto nas dofinansować, to jest… to jest OK. 
M: Proszę powiedzieć - współpracę z samorządem może pani określić jako stałą czy przypadkową? 
R: Stałą. Stałą i dobrą. 
M: Czy można przyjąć, że te wszystkie przykłady, które pani podała, to są przykłady pozytywne? 
R: Tak. 
M: A może pani podać jeszcze jakieś przykłady współpracy? 
R: Myślę, że już chyba wszystko wymieniłam, chyba, że mi pani jakieś pomocnicze zada pytanie. 
M: Nie, nie zadam. A czy widzi pani jakieś inne – nowe pola współpracy, potencjalne pola współpracy? – Z samorządem. 
R:… 
M: Czy są jeszcze jakieś pola, na których byłaby możliwa współpraca? 
R:… Tak jak mówię, musiałabym się z zarządem zastanowić, jakie… jakie… jakie tam by były nasze oczekiwania co do tej współpracy. Samodzielnie… na ten moment pani nie… nie odpowiem. Trzeba się było no… pewnie tak… ale to, mówię trzeba by się było zastanowić. 
M: Dobrze. Proszę mi powiedzieć, czy – na podstawie tej współpracy – w państwa organizacji coś się zmieniło? 
R: Oczywiście, że tak. Tak, jak mówię, jeżeli człowiek widzi sens swojego działania, jest to dostrzegane przez samorządowców i jest to oceniane w pozytywny sposób no to… to jest bardzo dobre… impuls do dalszego działania. Bo tak jak mówię, wystarczy obecność, wystarczy przybycie, wystarczy parę słów do mikrofonu, że… że… ktoś dziękuje, że są tacy ludzie, którzy działają, pracują na rzecz osób potrzebujących, no to tak jak mówię, no to daje dalszą jakąś siłę i energię, że, że… że to co się działa i robi jest no… potrzebne. 
M: Gdyby mogła pani jeszcze powiedzieć, co ułatwia, co stymuluje współpracę między organizacjami a samorządem… 
R: Myślę że dobre praktyki, że dobre propozycje, no takie sensowne propozycje… bo tak jak mówię, jeżeli się pomaga osobom potrzebującym, no to myślę, że no… to samorządy tylko z tego mogą tylko czerpać korzyści. Mają pewną jakąś grupę beneficjentów, pewną działkę zagospodarowaną… czyli tylko, tak jak mówię, wspierać dobre inicjatywy i praktyki i mądry samorząd to robi. Tak jak mówię, to są ich mieszkańcy, to są ich problemy, jeżeli jest ktoś kto… kto chce działać dla… dla… dla takich osób, dla takiej grupy, to… to jak najbardziej no… tylko myślę, że osoby no… które no… nie dostrzegałyby problemów społecznych mogłyby ignorować takie działania ale mądre samorządy myślę, że jak najbardziej. 
M: Teraz chciałabym jeszcze porozmawiać na temat pozycji państwa organizacji tutaj w środowisku lokalnym. Jakie według pani jest przygotowanie państwa organizacji do współpracy z samorządem? Chodzi mi o takie zasoby merytoryczne, kadrowe, finansowe… 
R: Ja oceniam wysoko – bardzo dobre. Mamy dobrą pozycję, jesteśmy organizacją, która ma już zaakcentowane swoje miejsce tutaj w powiecie, może i nawet dalej, jest to stowarzyszenie prężnie działające, mające naprawdę… skupiające ludzi… z wieloma pomysłami, z wieloma ciekawymi rozwiązaniami… takich, takich Judymów, fantastycznych ludzi i… i… myślę, że ta organizacja jest taką naprawdę organizacją prężnie działającą, tak, że bardzo prężnie działającą. Może się trochę pochwalę ale tak… tak to jest – według mojej oceny. 
M: A czy pani wie coś na temat tego, jak się przedstawia pozycja innych organizacji? 
R: Nie wiem, trudno mi, trudno mi to określić, bo teraz jak ogłoszony konkurs grantowy przez ROPS – akurat byliśmy jedyną organizacją, która wygrała projekt, wiedząc, że inne organizacje pisały… no to… jakoś tak. 
M: A gdyby mogła pani opisać organizację w kilku słowach komuś kto jej nie zna? 
R: No prężna, dobra, pozytywna… 
M: A jeżeli chodzi o siłę oddziaływania? Pani czuje że państwo mają oddziaływanie? 
R: No to… tak, ja myślę, że… coraz więcej osób zgłasza się do stowarzyszenia przy… z różnymi problemami, z różnymi ciekawymi rozwiązaniami… ja mówię – realizując projekty adresujemy je do różnych grup i tak jak mówię… mamy już naprawdę grono osób, które korzystają… korzystają z naszej pomocy cały czas, polecając jeszcze innym. (dzwoni telefon – dyktafon wyłączony) 
M: Gdyby mogła pani określić - co decyduje o pozycji organizacji? – tak teoretycznie. 
R: Co decyduje… tak jak mówię, dobre działania, dobre inicjatywy, dobre pomysły, dobre pomysły – adresowane do szerszej grupy odbiorców… jak gdyby no… dostrzeżenie pewnej… dominujących problemów w danej społeczności. Czyli te działania są skupione na takich właśnie działaniach – no ja myślę, że to jest to właściwe… 
M: Proszę mi powiedzieć – liczba realizowanych projektów ma wpływ? 
R: Myślę, że tak, oczywiście, bo jak są realizowane projekty, to tak. 
M: A skala i zasięg? 
R: To jak mówię, projekty są adresowane do mieszkańców najczęściej gminy czy powiatu. 
M: A czy skala i zasięg projektów ma wpływ na pozycję organizacji? 
R: Oczywiście. 
M: Wielkość pozyskanych środków? 
R: Różna. 
M: Ale czy to ma wpływ? 
R: Też, oczywiście, oczywiście. 
M: A jeżeli chodzi o autorytet w środowisku organizacji pozarządowych? 
R: Jakie nasze stowarzyszenie ma? 
M: Nie, czy to ma wpływ. 
R: Też, to oczywiście, tak jak… jeżeli wygrywamy projekt grantowy, jest to ogłoszone w Internecie, no to… to… jest to wiadome też… że jak gdyby do innych… inne organizacje o tym wiedzą, no to… tak jak mówię, dobre… dobra ocena jest dobrą reklamą. 
M: A liczba zadań zleconych przez samorząd? Czy to ma wpływ na pozycję organizacji? 
R: Nam, tak jak mówię… my jesteśmy organizacją pożytku publicznego i nam samorządy nie zlecają zadań. My… zadania zlecają Środowiskowemu Domowi… bo jesteśmy tutaj instytucją, natomiast… nam… samorządy nie wyznaczają zadań jako takich. My jesteśmy… sami mamy… same swoje zadania określone w swoim statucie i… 
M: Ja wiem, ale jeżeli państwo aplikują o jakieś środki… to państwo na podstawie tej aplikacji i konkursu grantowego państwo te środki otrzymują. 
R: Tak, tak… 
M: No właśnie, i o to mi chodzi – czy liczba środków pozyskanych na takiej drodze konkursowej świadczy o pozycji organizacji? 
R: Oczywiście, oczywiście, że tak, oczywiście. 
M: Jeszcze mam takie pytanie dotyczące konsultacji społecznych – w momencie gdy samorząd podejmuje jakieś decyzje, czy one są konsultowane z organizacjami pozarządowymi? 
R: Znaczy też by mi pani musiała powiedzieć jakie decyzje. Samorząd podejmuje decyzje – ale jakie… 
M: Cześć decyzji dotyczy bezpośrednio organizacji pozarządowych, na przykład ustalenie programu współpracy z organizacjami pozarządowymi, budżet… 
R: Oczywiście, tak jak mówię… kiedy było Centrum Organizacji Pozarządowych, ktoś to koordynował, no to była możliwość spotkania się, wymiana doświadczeń, to troszkę działało no… 
M: Proszę mi powiedzieć, czy państwo dostają informację o tym co samorząd planuje? 
R: Oczywiście, oczywiście… 
M: Dostają państwo zaproszenia… 
M: Dostajemy, dostajemy zaproszenia, dostajemy informacje o możliwościach ubiegania się o dofinansowanie, o jakieś propozycje udziału w jakiś, nie wiem, czy konferencjach czy szkoleniach – tak. 
R: A jeżeli chodzi o jakieś decyzje konkretne? 
M: Znaczy? 
R: Na przykład na co zabudżetowac środki w danym roku. 
M: Nie, raczej nie. Nie bierzemy udziału. Tak jak mówię, jak było Centrum Organizacji Porządkowych… Pozarządowych no to wtedy już były jakieś takie możliwości i współdecydowania o finansach, teraz akurat… 
M: Gdyby miała pani określić, czy są jakieś decyzje, które są konsultowane z organizacjami pozarządowymi… 
R: Trudno by mi teraz było powiedzieć. 
M: Rozumiem. Czyli pani nie ma wiedzy na ten temat? 
R: No możemy tak nazwać nie mam wiedzy na ten temat. 
M: Proszę teraz powiedzieć – czy wyobraża sobie pani taką sytuację albo może potrzebę lepiej wyłonienia reprezentanta organizacji pozarządowych, który by reprezentował interesy państwa organizacji? 
R: Oczywiście, tak jak powiedziałam, no jak działało Centrum Organizacji Pozarządowych to wiadomo, że nie szło stu członków stowarzyszenia, tylko zawsze była jakaś osoba reprezentująca to stowarzyszenie, która no jak gdyby no… reprezentowała całe stowarzyszenie na takich spotkaniach. Tak samo jak się bierze udział w konferencjach, no to jest taka… jedna czy dwie osoby reprezentatywne no i… wtedy no… spotykają się takie… takie… tak zwani przedstawiciele organizacji pozarządowych. 
M: A gdyby stworzyć taki organizm, który by… 
R: Koordynował? 
M: Chodzi mi o taką reprezentację wszystkich organizacji pozarządowych czy przynajmniej jakiejś części. 
R: No to tak jak ja mówię, no to Centrum Organizacji Pozarządowych. 
M: I to taka funkcję spełniało? 
R: Tak, tak jak mówię, no bo spotykaliśmy się – wszyscy przedstawiciele organizacji działających tutaj na terenie powiatu oświęcimskiego i wtedy no… omawiało się różne rzeczy, były spotkania z różnymi osobami ciekawymi… 
M: A gdyby była potrzeba wyłonienia rzecznika organizacji pozarządowych? Czy w ogóle jest taka potrzeba? 
R: Wie pani co, no ja takiej potrzeby nie… ja takiej potrzeby no… jak gdyby no nie… nie wiem… może tak, może nie, no… było to Centrum Organizacji Pozarządowych, może to było… to było też coś na wzór rzecznika. No centrum – rzecznik, bo był pan, który zatrudniony był etatowo, który jak gdyby koordynował działania tych organizacji pozarządowych… no to się spotykali, tak jak mówię, spotykaliśmy się z okazji różnych tam przedsięwzięć bo… bo… bo coś będzie Urząd Miasta organizował… samorząd organizował, niektóre organizacje chciałyby brać udział, każdy miał możliwość wypowiedzenia się… odnośnie dofinansowania, przekazywania środków… być może taki rzecznik byłby potrzebny, może to by służyło takim… tak jak mówię, nawiązywaniu lepszej współpracy, no… bo zawsze osoba, która coś koordynuje no to jak gdyby cementuje, wiąże i… sama nazwa „koordynator” coś co, co się koordynuje, jakieś podmioty do… do… do… wspólnego tam – nie wiem – działania. 
M: A czy byłaby taka potrzeba wyłaniania jakiegoś lidera, na przykład spośród tych organizacji, które tutaj działają? 
R: Nie wiem. Pewnie każdy by chciał być liderem jak znam życie. 
M: Tak? A czy według pani taki lider jest potrzebny? 
R: Nie, sądzę… tak jak mówię, każda organizacja ma jakąś misję, jakąś specyfikę i trudno na przykład jednemu – nie wiem – liderowi… powiązać te wszystkie… tak jak mówię, jest od alkoholu, od harcerstwa, od osób niepełnosprawnych, jakieś stowarzyszenie „Cyklista”, no masa, bo wiem że w powiecie oświęcimskim tych organizacji… jest bardzo, bardzo duży. Ja sobie nie wyobrażam jednego lidera, który miałby za zadanie co…no… co taki lider mógłby zdziałać przy takiej różnorodności i specyfice, różnych misji, różnych działań takich organizacji? No trudno mi sobie jakoś tak, szczerze powiedziawszy, wyobrazić. 
M: Ale to by znaczyło, że gdyby taki reprezentant miałby być wyłoniony to organizacje, które by go wyłaniały… 
R: No też sobie tego nie wyobrażam… 
M: … one musiałyby działać na podobnym obszarze tak? 
R: W zasadzie tak. Jeżeli by to były organizacje, które by działały na obszarze… no osób niepełnosprawnych, może by było łatwiej wyłonić takiego lidera… bo to jest jakoś wspólny cel, jakaś wspólna problematyka, wspólne przedsięwzięcie, pewnie tak, ale jak jest tyle… tak jak mówię… jeżeli jest różnorodność… działań – jedne działają na rzecz dzieci, na rzecz alkoholizmu, na rzecz… nie wiem, rehabilitacji… no to… przenajróżniejsze – sportowe… miałam kiedyś wykaz tych wszystkich organizacji działających – jest tego masa… ja mówię, no… no muszą ludzie działać na podobnych… bo tak jak mówię, my chcemy się skupiać na problematyce osób niepełnosprawnych, głównie z problematyką osób… z zaburzeniami psychicznymi bo jest to najuboższa grupa naszego społeczeństwa, grupa, która ma największe myślę problemy… grupa, która no… spotyka się z największymi trudnościami jeżeli chodzi o pracę, jeżeli chodzi o… o… o takie… dobry odbiór społeczny, więc to jest grupa, która, tak jak mówię no ma tyle problemów i tyle tu widzimy możliwości, że tak jak mówię, nam już braknie czasu żeby się tymi problemami… coraz więcej młodych, młodych ludzi zachorowuje psychicznie, tak jak mówię no… gdybym miała jeszcze dwie pary rąk to pewnie by i tak było za mało no, tak że no… nie, nie mam czasu na obserwowanie działań innych organizacji pozarządowych, które mają za zadanie, tak jak mówię, pomoc dzieciom, jakieś harcerskie sprawy, jakieś wycieczki rowerowe, bo tak jak mówię, no masa jest tych… tych różnych organizacji pozarządowych. Jak było to Centrum kiedyś działało to żeśmy się tam spotykali, no coś tam… coś tam zawsze była jakaś możliwość… chociażby tam się spotkać i…  i porozmawiać, ale… no ale teraz, no tak jak mówię, no mamy dużo, bo będziemy pisać następnego… projekt projekt grantowy, będziemy już realizować wygrany projekt grantowy z ROPSu, a tak jak mówię, jesteśmy jeszcze etatowymi pracownikami… gdzie dzień się czasami zaczyna o siódmej a kończy o osiemnastej, potem jeszcze się gdzieś tam zostaje… tutaj w stowarzyszeniu żeby działać, a naprawdę jest tego masa… 
M: Wracając jeszcze do rzecznika organizacji pozarządowych, reprezentanta – czy jest potrzeba wyłaniania takiego reprezentanta… 
R: Ja nie widzę… 
M: …który by reprezentował interesy organizacji? 
R: Ja nie widzę, bo jak ja mam problem to ja… spokojnie mogę… tak jak mówię, jeżeli jest sto organizacji założonych na terenie powiatu oświęcimskiego, każda organizacja ma inne problemy, każda organizacja ma swoje potrzeby. Nie wiem, no… pewnie… no trudno mi powiedzieć, że… że taki… że taki… jak pani to nazwała? Rzecznikiem tak? 
M: Tak, rzecznikiem. 
R: … jakoś by umiał te wszystkie… jak ja mam, nie wiem, potrzebę, problem, no to ja, ja myślę, że ono nie ma… nie widzę… (do gabinetu wchodzi osoba). Ja nie widzę takiej potrzeby, bo tak jak mówię, czasami się tworzy twory… coś dla ulepszenia… coś dla niby pomocy, coś co by miało służyć, a potem się okazuje, że to jest jeden wielki niewypał. Płaci się etatowego jakiegoś tam koordynatora, który tak naprawdę nikomu i niczemu nie służy. My, no tak jak mówię, mamy… wiemy, na czym się mamy skupiać, wiemy czemu nasze stowarzyszenie służy, wiemy gdzie do kogo uderzać kiedy trzeba, kiedy trzeba zorganizować jakieś tam przedsięwzięcie… jakoś tak, nie wiem, no… nie chcę mówić, że jesteśmy samowystarczalni ale no jakoś… jakoś sobie radzimy no. 
M: Z państwa perspektywy ta współpraca się układa dobrze i to wszystko działa poprawnie tak? 
R: Poprawnie, ja myślę, że bardzo poprawnie, ja myślę że bardzo poprawnie. 
M: A czy pani czuje, że to stowarzyszenie jest podmiotem w kontaktach z samorządem? 
R: Tak. 
M: I jest… 
R: partnerem, oczywiście. 
M: Jest partnerem? 
R: Tak. Czuję, że jest partnerem, oczywiście, że tak. Nigdy mi się nie zdarzyło, że jesteśmy, nie wiem, zbywani, że jesteśmy pomijani, że jesteśmy jakoś… no nie miałam takich odczuć. Tak jak mówię, no jesteśmy takim stowarzyszeniem prężnie działającym, mamy dobre praktyki, mamy tu już swoje miejsce, swoją pozycję, dostrzega nas samorząd, dostrzega nas starostwo, widzi, że to co robimy ma sens i… i służy mieszkańcom, więc nas w jakiś tam swój możliwy sposób wspierają, no. My ich… tak jak mówię, my nie oczekujemy tylko na to, że od samorządu czy od starostwa to tylko jest po to żeby wyciągać pieniądze. Że my będziemy narzekać, bo dają mało pieniędzy. Tak to my mamy pomysł jak zdobyć pieniądze, że trzeb siąść i tydzień pisać wieczorami granta żeby zdobyć środki, bo tak jak mówię, jak tylko ktoś oczekuje, że zewsząd będą dawać pieniądze bo będziemy biadolić, no to nie na tym polega. No tak jak mówię, my jesteśmy tutaj… sami czasami dbamy o to żeby, żeby pozyskać dodatkowe środki i… 
M: Mają państwo takie poczucie, że ta państwa praca i działalność jest tutaj doceniana i… 
R: Tak, mamy takie poczucie i że jesteśmy doceniani, że jesteśmy szanowani, że liczą się z nami, że widzą potrzebę naszej działalności, że nas wspierają, że biorą udział, jeżeli coś ciekawego organizujemy, tak jak mówię, jest to miłe, jeżeli coś się organizuje i przychodzą przedstawiciele władz samorządowych czy starostwa, no to jest to dowód na to, że… no… dostrzegają potrzebę chociażby bycia i wspierania, bo sama czasami obecność to jest taka informacja, taki komunikat dla nas, że no to co robimy no to jest… że to jest… 
M: Że to jest ważne. 
R: To jest ważne. 
M: To w takim razie na tym chyba skończę, chyba że pani ma coś do dodania. 
R: Co mam do dodania, tak jak mówię, my się nie oglądamy na innych, nie biadolimy, nie narzekamy, nie… nie… tak jak mówię, nie oczekujemy manny z nieba, tylko tak jak mówię, co sobie sami wypracujemy, o co się sami postaramy… teraz jest naprawdę duże są możliwości, bo jest dużo ogłaszanych projektów, duże możliwości pisania… tych grantów i to, to daje takie możliwości, że można coś ciekawego zrobić, coś, jakiś ciekawy projekt realizować, że można go adresować do coraz szerszej grupy odbiorców, a jak się adresuje do coraz szerszej grupy odbiorców, to w jednym roku jest iluś tam odbiorców, a… to już jest taka reklama, że te osoby, które brały udział, biorą udział w następnym roku i to jest jeszcze poszerzone o tą, o to polecenie następnym osobom: „weź udział w takich spotkaniach grupowych, bo są fajne zajęcia, ciekawe rzeczy się dzieją” i tak przychodzi dwadzieścia, potem przychodzi czterdzieści, to taka jest naprawdę bardzo dobra reklama. A jak mówię, no… my jesteśmy takim stowarzyszeniem, które no… wie, po co powstało, komu i czemu ma służyć i tak jak mówię, opieramy swoją pracę na ludziach, którzy chcą dużo pracować, na ludziach charyzmatycznych… takich, którzy tam naprawdę no… takich Judymach bym powiedziała i tyle. 
M: To bardzo pani dziękuję. 
R: Ja też.