Imię i nazwisko osoby sporządzającej transkrypcję: Urszula Stasiak

Wywiad: A_WAD059_18094.3_M10 
Czas nagrania: 1 godz 9 min 8 s

            Ankieter: Urszula Stasiak

Moderator: Na sam początek chciałabym żeby Pani powiedziała w ogóle coś o tej organizacji, jak to się stało, że ona powstała kiedy powstała.  
  
Respondent: To znaczy nasze stowarzyszenie powstało w 2002 roku w listopadzie i tak naprawdę powstało z inicjatywy rodziców właśnie dzieci niepełnosprawnych, tak jak jest w jego nazwie. Takim głównym inicjatorem był od początku, też nasz obecny prezes pan Jończyk. Stało się tak po prostu, że jego dziecko urodziło się niepełnosprawne, Kuba z zespołem Downa. No i razem ze znajomymi, rodzicami innych dzieci niepełnosprawnych, w tych gdzie się spotykali w szkołach integracyjnych postanowili coś zrobić po prostu w tym kierunku żeby ulepszyć tą pomoc dla ich dzieci, która była znikoma tak naprawdę na terenie tego powiatu, jeżeli chodzi o takie instytucje państwowe. No i spotkali się podajże w listopadzie 2002 roku, to było około 17 chyba osób, rodziców, no i wtedy powstało to stowarzyszenie właśnie i potem zaczęło się ono rozrastać i tak na prawdę na dzień dzisiejszy jest ponad 170 dzieci.    
  
M: Czyli głównym takim inicjatorem, takim liderem właśnie był pan Jończyk.  
  
R: Tak, tak. Znaczy to była grupka rodziców, tylko że on jakby od razu też został wybrany prezesem i on to od początku prowadził i po prostu za każdą kadencją jest też wybierany dalej do tej pory jako, jako prezes.  
  
M: A czy ta grupka osób wcześniej organizowała się w jakiś sposób?  
  
R: No nic mi o tym nie wiadomo, też nie znam  
  
M: A jak w ogóle się poznali, jak to było, że nagle zebrali się  
  
R: To znaczy to było tak, że tu  na terenie powiatu Wadowickiego jakoś tam ze słyszenia się znali i też spotykali się w tych różnych szkołach integracyjnych, w takich ogniskach gdzie jakby ich dzieci mogły się poznać i przez to, przez to odbieranie dzieci, spotykanie się tak jakoś postanowili to zawiązać. Też wśród nich był pedagog specjalny, dalej jest pani Agnieszka, także ona też wiedziała jak to zainicjować.   
  
M: Yhy, a jakie były główne przyczyny założenia stowarzyszenia?  
  
R: No praktycznie brak pomocy takich instytucji państwowych. Była to taka doraźna pomoc, no wiadomo dziecko urodzi się w szpitalu, rodzice dowiadują się, są w szoku i tak najczęściej i, i nie ma jakby zaoferowanej im takiej konkretnej pomocy co z tym dzieckiem robić dalej. Są zdani na siebie. A tu jakby jest taka troszeczkę samopomoc, ale też taka integracja tych rodziców, żeby mogli się poznać, jak sobie radzić z tymi problemami. Jakby też tak wspólnie sobie pomagać. Także to głównie był brak pomocy takiej właśnie i psychologicznej i logopedycznej dla tych dzieci. Później im bardziej były tam starsze i też właśnie pedagog specjalny to co możemy im teraz zapewnić.   
  
M: Yhy, a takie główne cele organizacji, które właśnie były wtedy?  
  
R: Znaczy cele tak naprawdę się nie zmieniły od początku, bo to są tak, y wpisane w statut, cele takie statutowe. To jest właśnie pomoc rodzinom, nie tylko tym dzieciom niepełnosprawnym ale i całym rodzinom. Bo to też są czasami rodziny takie patologiczne, które tak naprawdę dla tych dzieci, jest jedyną szansą tutaj uczestniczyć w takich zajęciach i to już jest sukces jak oni tu przychodzą. Oprócz tego jest to aktywizacja osób niepełnosprawnych, bo z tych dzieci kiedyś wyrosną dorosłe osoby niepełnosprawne. Także uczymy ich tej aktywności takiej społecznej od początku, też staramy się integrować z osobami zdrowymi te dzieci niepełnosprawne bo też prawie na każdych naszych zajęciach są wolontariusze. Jest to też edukacja osób niepełnosprawnych i tych zdrowych właśnie o właściwych relacjach. Też upowszechnienie tak naprawdę turystyki i kultury wśród tych osób, bo różne takie działania też prowadzimy. Tak dosyć wszechstronnie. No i też naszym celem jest jakby takie pogłębianie współpracy na naszym terenie między organizacjami różnymi, które jakby działają w zakresie pomocy społecznej osobom niepełnosprawnym. Współpracujemy ściśle też z PCPRem także.  
  
M: A w jaki sposób udało się, w jakim zakresie udało się właśnie zrealizować te cele?  
  
R: To znaczy, tak naprawdę każdy rok jakby można powiedzieć, że jest zaczynany od początku dlatego, że każdy rok to są nowe wyzwania żeby po prostu przetrwać, bo my działamy tu na zasadzie dotacji i co roku staramy się jakoś tak to realizować właśnie po żeby dalej przetrwać tak, i rozwijać się dodatkowo. No a to w sumie wskazuje na to właśnie ta liczba naszych dzieci która z roku na rok przybywa. No i myślę, że też ta pomoc im jest zapewniona na takim bardzo wysokim poziomie, też może to świadczyć, że, o tym, że jeżeli jakieś dziecko rodzi się niepełnosprawne na terenie naszego powiatu to jakby już taki obieg informacji, że zawsze rodzice zgłaszają się do nas, są kierowani do nas. Nawet jeżeli dziecko się rodzi na terenie Krakowa, a pochodzi stąd to też w szpitalach tamtych na Prokocimiu jest taka informacja, że jeżeli ktoś jest, mieszka na naszym terenie to tutaj do nas kierują jako na prawdę wysoki poziom takiej pomocy dla tych dzieci i dla rodzin.   
  
M: A czy były jakieś bariery właśnie oprócz tych finansowych  
  
R: No bariery to najczęściej są właśnie finansowe, niestety  
  
M: Finansowe?  
  
R: No plus można powiedzieć, zawsze jest no mało rąk do pracy, zawsze są potrzebni wolontariusze i też zawsze przydałby się ktoś właśnie do pracy w biurze, bo tak na prawdę za tym, żeby tu były realizowane te cele to stoi rzesza osób właśnie w naszym biurze, żeby te dotacje były prawidłowo rozliczane, żeby się ubiegać o te dotacje i żeby to wszystko przebiegało finansowo i merytorycznie dobrze, no to, no to zawsze brakuje osób. No, to właśnie też się wiąże z pieniędzmi wszystko, do tego zawsze można wrócić.   
  
M: Czyli cele w tej chwili też są takie same jak w chwili  
  
R: Tak, tak  
  
M: Zakładania organizacji  
  
R: tylko myślę, że są jakieś tam na tym samym poziomie, ale też można powiedzieć że są wzbogacane, dlatego że w naszych planach też leży to żeby powstało tak jakby centrum rehabilitacji osób niepełnosprawnych. I tu staramy się już konkretnie o grunty, o to żeby wybudować nasze pomieszczenie, bo te wszystkie pomieszczenia gdzie my jesteśmy to są pomieszczenia wynajmowane. My z nich korzystamy przez ileś tam lat, ale są wynajmowane i chcielibyśmy mieć swój budynek, no a do tego też jest potrzeba dużo pieniążków żeby to wszystko jakoś zainicjować, grunty, zbudować to, żeby to wszystko funkcjonowało. Także to jest taki nowy cel, dodatkowy. Główny teraz.   
  
M: Główny?  
  
R: Yhy.  
  
M: Czyli ten, a jeszcze jakieś po za tym?  
  
R: No myślę, że nie.   
  
M: No a w jaki sposób, co robicie żeby zrealizować te cele?  
  
R: To znaczy no, co robimy? Ubiegamy się o dotacje tak na prawdę no bo każdy jakby wniosek ma tam swoje założone cele, jeden wniosek jest stricte na przykład na rehabilitację, jeden jest na hipoterapię czy tam hydroterapię, jeden jest na imprezę mikołajkową czy na dzień dziecka. No i jeżeli uda nam się pozyskać fundusze wtedy to realizujemy. Mamy ściśle określone wytyczne i harmonogramy.   
  
M: Czyli strasznie dużo jest tych wniosków?  
  
R: No ja tutaj przyniosłam, bo też wszystkich w stanie nie jest z pamiętać. W 2008 roku, było, tu nawet nie wiem czy do końca są wszystkie wypisane, 21 projektów. No jedne są mniejsze tam 2 miesięczne, pół roczne, jedne są roczne, różne po prostu, tu są też dofinansowania, jakby to pani chciała zapoznać się z tym czy to nie wiem czy to jest konieczne.   
  
M: To może na koniec.  
  
R: Znaczy z takich większych projektów, które realizujemy to jest właśnie unijny, on się teraz zakończył. Takich powiedzmy największych finansowo to był właśnie unijny. Teraz też realizuje przez cały rok z mechanizmu norweskiego, no i PFRONowski też jest taki dosyć duży pokaźny.   
  
M: To jeszcze do tego dojdziemy, a jeszcze mam takie pytanie co uznałaby pani za największe osiągnięcie Państwa stowarzyszenia? 
  
R: Największe osiągnięcie, może to, że po prostu te wszystkie nasze działania nie są takie cykliczne, akcyjne, tylko są realizowane w sposób ciągły, że tak na prawdę każdy kto się do nas zwróci o pomoc to nie zostanie mu to odmówione, to, to jest sukces bo nie sztuka też raz na jakiś czas komuś tam dać powiedzmy w cudzysłowie takiego lizaka czy cukierka ale my tak na prawdę z tymi rodzinami, z tymi dziećmi jesteśmy cały czas. I w takich gorszych chwilach i w tych lepszych kiedy te dziecko nauczy się chodzić mimo, że jest niepełnosprawne nauczy się wymawiać poprawnie coś tam, Także no to jest taka ciągła pomoc, to jest sukces.  
  
M: I wszystkim  udzielacie pomocy?  
  
R: Tak. Znaczy naszym takim wyznacznikiem jest to, że przyjmujemy do stowarzyszenia dzieci tylko z orzeczeniem o niepełnosprawności. Mamy wiele zapytań o taką rehabilitację doraźną, właśnie jak ktoś tam ma skrzywienie kręgosłupa czy tam jakąś inną chorobę. No to nie możemy niestety pomóc no bo mamy środki, też dotacje przeznaczone stricte właśnie na osoby niepełnosprawne, dzieci niepełnosprawne, które mają orzeczenie to. I bierzemy wszystkich którzy jakby kwalifikują się do tej pomocy.    
  
M: I wszystko dzieje się tutaj?  
  
R: Nie tu jest tylko jedna sala pedagogiczna, gdzie wszystko się działo, a teraz tak się właśnie rozrastamy, że też wynajmujemy tam ulicę dalej, 10 minut tak na piechotkę parter domu, gdzie są dwie takie duże sale rehabilitacyjne i dwie sale właśnie pedagogiczne, gdzie tam też się odbywają zajęcia. Gdzie oprócz tego też znowu dwie ulice w innym kierunku mamy sale takie gdzie pracują panie logopedki.   
  
M: Yhy, i w jakichś określonych godzinach czy   
  
R: No od rana do wieczora, czasami. Bo to są takie, niektóre zajęcia są stałe, tam powiedzmy grupowe, a indywidualnie to już z rodzicami po prostu rozmawiamy i umawiamy na konkretną godzinę kiedy im pasuje tak na prawdę. I odbywają się od poniedziałku do soboty te zajęcia. Oprócz niedzieli.   
  
M: Yhy, a teraz może chciałabym porozmawiać o strukturze organizacji. Organizacja ma osobowość prawną, prawda? To jest stowarzyszenie?  
  
R: Tak, tak, tak. Jesteśmy stowarzyszeniem, jesteśmy w KRS i też od 2004 mamy status organizacji pożytku publicznego.  
  
M: To jeszcze do tego, do tego podejdziemy. A jaka była przyczyna przyjęcia osobowości prawnej?  
  
R: No żeby móc jakoś z taką większą jakby siłą ubiegać się o środki tak na prawdę, bo jeżeli jest się takim anonimowym no to nic nie można.   
  
M: A czy organizacja miała od samego początku właśnie strukturę taką prawną czy  
  
R: To jest tak, że ona powstała w listopadzie 2002 roku, a na początku 2003 to juz były te działania podjęte żeby tak się stało.  
  
M: Czyli na początku nie była?  
  
R: No przez kilka miesięcy, zanim ci rodzice się dogadali, zanim to wszystko jakoś tam powstało, także.  
  
M: A  wcześniej jaką miała formę?  
  
R: Yyy, po prostu no nazywało się to jako tam ugrupowanie rodziców, stowarzyszenie, ale jeszcze nie była tak formalnie, prawnie tym stowarzyszeniem.   
  
M: Yhy, czyli mniej więcej od samego początku  
  
R: No bo to była końcówka roku, a potem te działania zostały podjęte i już ten statut został przyznany chyba w kwietniu podajże 2003. Już to było kilka miesięcy takich przygotowawczych tak na prawdę.   
  
M: A jakie są dobre strony tego, że organizacja ma osobowość prawną, czy są jakieś dobre strony?  
  
R: No są, oczywiście, że są właśnie tak jak powiedziałam, ze możemy się ubiegać o dotacje i tak na prawdę mając takie już doświadczenie kilkuletnie, jesteśmy już postrzegani tutaj na tym, w naszym powiecie i też w Małopolsce jako konkretna, no konkretna właśnie taka osoba prawna, która może się ubiegać o te środki.   
  
M: A czy są jakieś złe strony?  
  
R: Złe? Hmm nic mi o tym nie wiadomo, może i są, a może ich nie dostrzegamy. Nie wiem.   
  
M: No dobrze, a powiedziała Pani, ze stowarzyszenie ma, jest organizacją pożytku publicznego i od którego roku, 2004?  
  
R: Od 2004.   
  
M: A co o tym zadecydowało, że   
  
R: No możliwość, ta ustawa która weszła odnośnie 1%, głównie o to chodzi bo jest się o co bić i ciągle o to walczymy. Z roku na rok mam nadzieję, że to będzie jakaś pokaźniejsza suma.  
  
M: A czy w działalności stowarzyszenia coś się zmieniło, po tym jak stała się organizacją pożytku publicznego?  
  
R: Czy się zmieniło, znaczy to wszystko się rozchodzi o finanse tak na prawdę no i dzięki 1% możemy się ubiegać na przykład o środki o dotacje, w których jest wymagany wkład własny. Wtedy to był za każdym razem, stowarzyszenie utrzymywało się z dotacji ale takich jednorazowych gdzie jakby to była cała suma dotowana, a my mieliśmy jako jedyny przychód były jakieś tam składki członkowskie czy pojedyncze darowizny ludzi. Ale im bardziej się dało właśnie rozpromować i zdobyć ten status, no to ten 1% dużą rolę odgrywa w takim budżecie jakby całym stowarzyszenia. Także zmieniło się no na lepsze, że mamy większe fundusze jakby.  
  
M: Czyli dobra strona tego?  
  
R: Yhy.   
  
M: A jakaś zła strona?  
  
R: Zła strona, nie ma złej strony. Jest po prostu więcej pracy ale to jest dobrze (śmiech) dobrze, że tak jest.   
  
M: A czy organizacja jest członkiem koalicji, federacji organizacji pozarządowych?  
  
R: No właśnie nie.   
  
M: Nie jest?  
  
R: Nie.   
  
M: No dobrze, a teraz może powiedzmy sobie jak wygląda ta organizacja, ilu członków liczy?  
  
R: To znaczy takich stricte członków to jest 170 dzieci, czyli po prostu każdy z tych dzieci ma dwoje rodziców, bo to rodzice są członkami. Dzieci przychodzą jakby na zajęcia. No to 300 ponad 300 osób prawda. Ale przeważnie dziecko no reprezentuje 1 rodzic, jest wpisany jako tam opiekun po prostu. Także można powiedzieć, że 170 rodziców i dzieci.   
  
M: A na początku jak powstawała organizacja, stowarzyszenie ilu było?  
  
R: No to było 17 osób. Zawiązywało jakby to. A tak na prawdę z miesiąca na miesiąc tych dzieci przybywało, rodziców też.   
  
M: Cały czas. Czyli założycieli było 17, główny lider 1 był. Yhy. A ilu etatowych pracowników posiada organizacja?  
  
R: To znaczy tak, etatowi to są głównie ci, którzy pracują w biurze i to jest tam około 9 osób takich, które są zatrudnione na etat. A wszelcy tacy specjaliści, pani pedagog czy tam psycholog czy logopedki są na umowę zlecenie, także około 9 osób tutaj będzie. W tym też może, można się tak jakby pochwalić, że zatrudniamy osoby niepełnosprawne w biurze, to są 4 osoby podajże.   
  
M: Yhy, i te osoby właśnie które są zatrudnione na etat to co one robią?  
  
R: To jest praca biurowa, właśnie doradzanie, koordynacja projektów, księgowość  
  
M: Yhy, a od jak dawna są zatrudnieni?  
  
R: To znaczy to jest tak, że nie od początku było tak, że 9 osób tylko na początku 1, 2 i tak, tak systematycznie. Na dzień dzisiejszy jest 9 osób.   
  
M: A czy zamierzacie zatrudnić jeszcze więcej osób, na jakieś inne stanowiska?  
  
R: To znaczy, chcielibyśmy ale nie, nie, nie jesteśmy w stanie jakby zapewnić też takich stałych pensji na wiele, większe ilości ludzi. Także nam też pomagają stażystki, na dzień dzisiejszy mamy dwie stażystki. A no chcielibyśmy bo pracy jest bardzo dużo, no ale nie zawsze się też da finansowo to zrealizować. Żeby też zapewnić człowiekowi no wiadomo godny jakiś tam poziom zarobków.  
  
M: A na jakie stanowiska właśnie brakuje osób, na jakie by Państwo chcieli, też do biura?  
  
R: To znaczy jeżeli już, to właśnie koordynacja projektów, no bo na dzień dzisiejszy każda z  koordynatorek to ma po 4, 5 projektów tak na prawdę to jest dużo żeby to wszystko ogarnąć i szczególnie w okresie sprawozdawczym i też każdy jakoś tam pisze wnioski, także no takie osoby.   
  
M: A czytałam też na państwa stronie internetowej, że poszukujecie, przyjmujecie do siebie wolontariuszy.   
  
R: Yhy, tak. Mamy takie centrum wolontariatu wzajemna pomoc i to centrum jakby wyrosło na bazie projektu jednego z Urzędu Marszałkowskiego. Napisaliśmy taki projekt gdzie chcielibyśmy powołać takie centrum i były szkolenia dla wolontariuszy, takie jakby zapoznanie się z naszą organizacją, ze stowarzyszeniem, z dziećmi, no i powstało właśnie to centrum wolontariatu.  
  
M: I to centrum wolontariatu, ci wolontariusze działają tylko tutaj w tym stowarzyszeniu?  
  
R: Tak, tak. Znaczy prywatnie nie wiem co oni jeszcze robią, ale u nas tak.   
  
M: A ilu wolontariuszy posiada stowarzyszenie?  
  
R: No to też się zmienia, bo niektórzy się wykruszają ale można tak powiedzieć, że około 60 wolontariuszy jest takich w miarę aktywnych. Też jeżeli organi, bo to są tacy wolontariusze, którzy uczestniczą w zajęciach na przykład z pedagogiem czy tam hipoterapia, a jeżeli jest taka impreza jak mikołajki czy dzień dziecka to wtedy tak ich zwołujemy tak akcyjnie ze szkół po prostu, także na takich imprezach jest więcej ludzi tak do pomocy.   
  
M: A tak na co dzień?  
  
R: Na co dzień to około 60 osób. Mamy po prostu podzielonych ich na grupy odnośnie do każdego specjalisty, jakby są przyporządkowani, do każdej godziny. Mniej więcej po 5, 6 osób jakoś tak jest.   
  
M: Na jedną godzinę?  
  
R: Tak, tak, tak.   
  
R: Zależy też ile dzieci jest na danej godzinie, to tak jest różnie.  
  
M: yhy, i od jak dawna są ci wolontariusze?  
  
R: Znaczy to centrum powstało tak na prawdę chyba w 2005 roku, no ale to się zmieniają ludzie wiadomo, nie także.  
  
M: A wcześniej byli przyjmowani  
  
R: Wcześniej byli tylko, ze to nie było tak pod tą nazwą, że centrum wolontariatu, tylko po prostu byli tacy wolontariusze jakby zaprzyjaźnieni, którzy przychodzili i też niektórzy prywatnie do tych dzieci przychodzą do domu, także też o wszystkim jakby nie wiadomo. Ale udzielają się, są chętni i to jest przeważnie młodzież taka licealna i gimnazjalna tutaj z okolicznych szkół. Studenci też są, ale już wiadomo że oni tam przeważnie w Krakowie są także tutaj przyjeżdżają tylko na weekendy ewentualnie w soboty uczestniczą jakieś tam pojedyncze osoby.   
  
M: A jak duże jest ich zaangażowanie w działalność?  
  
R: Znaczy ja bym powiedziała tak, ze to jest, jest taka silna grupa powiedzmy z 20 osób, które są zawsze aktywne i zawsze chętne też do różnych tam ponad takich jakby godzinowych zajęć, a reszta no to przychodzi po prostu są ale nie można ich nazywać jakimiś super aktywnymi, solidnymi. Także, znaczy jeżeli trzeba, przyciśnie się ich to można na nich liczyć ale trzeba nad tym czuwać wszystkim.   
  
M: Czyli głównie wolontariusze są tutaj ze szkół?  
  
R: Yhy,   
  
M: A jak wygląda struktura organizacji jeśli chodzi o organy?  
  
R: Znaczy mamy tak, mamy zarząd 4 osobowy, jest pan prezes właśnie Jacek Jończyk, pani wice prezes i 2 członków zarządu. Jest tak zwana komisja rewizyjna i sąd koleżeński. To jest tak po prostu tak formalnie na, no nie mają jakiegoś tam  specjalnego oni zadań. Najbardziej to właśnie członkowie zarządu, oni muszą podpisywać różne tam dotacje, projekty które są dokumenty  
  
M: Czyli w zarządzie są 4 osoby?  
  
R: 4 osoby, tak, tak.   
  
M: I czym zajmuje się zarząd?  
  
R: No tak na prawdę zarząd nadzoruje to wszystko, tylko, ze też no nie są w stanie na co dzień tego robić. Pojawiają się kilka razy w tygodniu, zależy tam, Tak wymiennie po prostu. No pan Jacek, pan prezes musi być częściej bo różne są pisma, które wymagają jakby tam podpisu, przygotowujemy je, przedstawiamy całą sprawę, wtedy już jest poinformowany wie o co chodzi no i podpisuje albo nie.   
  
M: Yhy, czyli sam decyduje  
  
R: Tak, tak no oczywiście, jest prezesem. Także nad tym wszystkim jakby czuwa, także musi.   
  
M: A jak często odbywają się zebrania zarządu?  
  
R: Zebrania zarządu, znaczy jest takie jedno stałe co roczne gdzie jest akceptowany budżet i tam przedstawiane jest jakby sprawozdanie za cały rok, ale tak na prawdę co 2 miesiące. Bo to nie jest regularne, jak jest jakaś ważna sprawa, którą trzeba tam przegłosować, zastanowić się nad tym to wtedy się spotykają.   
  
M: A jeśli chodzi jeszcze o podejmowanie decyzji, to czy pan Jacek Jończyk, Jacek Jończyk, dobrze mówię?  
  
R: Tak, tak.   
  
M: Sam podejmuje czy też konsultuje się na przykład z pozostałymi członkami zarządu?  
  
R: Konsultuje się oczywiście, ale też dużą rolę, bo też nie wspomniałam jeszcze, odgrywa u nas dyrektor stowarzyszenia to jest pan Damian Książek, on jest księgowym ale też dyrektorem tak na prawdę i kierownikiem takim jakby administracyjnym, który zarządza wszystkimi pracownikami i biurem, i jest jeszcze Magdalena Siedlecka. Także tak na prawdę to są konsultacje no tych osób plus zarządu. Nad takimi ważnymi, ważniejszymi sprawami.   
  
M: Czyli Pan Damian nie jest w zarządzie, tak?  
  
R: Nie, nie on jest pracownikiem, jest dyrektorem.  
  
M: A czy decyzje też różne, konsultowane są z pozostałymi członkami stowarzyszenia?  
  
R: Tak, jeżeli jest, na przykład była kupowana ziemia czy jakieś tam ważniejsze decyzje to jest właśnie zwoływane to zebranie i tam jest głosowanie, jest tam, wyniki za i przeciw, wszystko jest liczone tak na prawdę. Tylko, że to już są takie ważniejsze sprawy, tak na co dzień no to zarząd reprezentuje wszystkich.  
  
M: A czy mogą być decyzje konsultowane, czy mają wpływ na decyzje osoby, które na przykład nie są w stowarzyszeniu?  
  
R: Nie, nie bardzo, nie.   
  
M: To teraz chciałabym przejść do następnej kategorii, do współpracy i relacji jakie panują tutaj między różnymi organizacjami pozarządowymi. Czy w ogóle państwa organizacja kontaktuje się z innymi organizacjami?  
  
R: To znaczy, tak ale to są dosyć sporadyczne kontakty, nie jesteśmy w stałym kontakcie, jakiejś takiej kooperacji czy właśnie jakiejś szerszej federacji. Jeżeli jest jakiś projekt który wymaga właśnie jakiś takich kontaktów to jakby podpisujemy taką umowę o współpracy, i tylko na zasadzie tego działań w tym projekcie. To też jakby mamy zaprzyjaźnioną, bo to też pan Jacek powołał Fundację Rozwoju Lokalnego, z nią też współpracujemy. Tylko, że to są mniej więcej te same osoby, także to trudno mówić żeby to była jakaś współpraca wymienna.   
  
M: Yhy, ale z jakimiś tam kontaktujecie się organizacjami?  
  
R: Yhy.   
  
M: A czy otrzymaliście kiedykolwiek pomoc od innej organizacji?  
  
R: Też to bardziej my udzielamy pomocy, bo też jak organizujemy jakieś tam szkolenie na przykład z funduszy europejskich czy coś, no to wtedy zapraszamy też organizacje na to szkolenie. To bardziej my pomagamy niż inni nam. Jeżeli liczyć na przykład nie wiem PCPR, tylko że to nie jest organizacja pozarządowa, tylko instytucja jakby, to też bardziej na zasadzie dotacji jakby, konsultacji takich prawnych, ale to.. Żeby nam ktoś pomagał, też bardziej na przykład właśnie dyrektor pomaga innym na zasadzie doradztwa, jak zrobić coś tam , jak napisać dobry wniosek, czy tam jakieś księgowe sprawy to bardziej on pomaga.  
  
M: Czyli państwa stowarzyszenie nie otrzymało jeszcze jakiejś takiej pomocy?  
  
R: Nie. Chyba, że nie wiem o tym, też może o wszystkim nie wiem, ale nie przypominam sobie.   
  
M: No a w takim razie, jak państwo udzielają pomocy, podała Pani tutaj przykład gdy organizowaliście szkolenia  
  
R: Też wiem, że były, zanim jeszcze ja przyszłam tutaj do pracy, do były 2 takie szkolenia większe właśnie dla organizacji pozarządowych i taki punkt informacyjno-doradczy był, gdzie właśnie się można było konsultować odnośnie projektów, jak napisać dobry wniosek. To były 2 takie właśnie projekty.  
  
M: A kto w ogóle zainicjował takie szkolenie?  
  
R: No to myślę, ze pan Damian, wtedy pisał te wnioski jeszcze. Żeby w ogóle takie coś zaistniało, i my to prowadziliśmy plus specjaliści z zewnątrz którzy byli włączeni do projektu jako specjaliści tam do spraw prawnych czy coś takiego.   
  
M: Yhy, czyli Wy podejmowaliście takie działania i później zapraszaliście innych?  
  
R: Yhy.  
  
M: A jeszcze jakieś przykłady  takiej pomocy?  
  
R: Nie wiem, teraz nie mogę sobie jakoś przypomnieć żeby coś takiego było. Nie wiem. 
  
M: A czy dużo organizacji w ogóle było zainteresowanych takimi szkoleniami?  
  
R: To znaczy, to było tam około 25 organizacji. Tylko, ze teraz to trzeba by było zajrzeć jakie tam konkretnie były, z terenu powiatu tutaj naszego czy tam okolicznych ewentualnie.   
  
M: A jak według Pani powinna wyglądać w ogóle współpraca między organizacjami pozarządowymi?  
  
R: To znaczy dziwnie, nie wiem jak powinno być (śmiech) w teorii to na pewno ładnie brzmi, tylko, że to jest tak, że każdy jak ma swoje trochę zadań i no i tak wychodzi jak wychodzi, takie bardziej akcyjne, że jesteśmy jak najbardziej za tą współpracą, tylko że no na co dzień no, wszyscy są tak zaganiani, że trudno o taką stałą współpracę. Jak jest potrzeba to pomagamy i po prostu tak to się odbywa. Nie wiem jakby miała nam pomoc wyglądać.    
  
M: Ale w ogóle jak, jak w ogóle pani rozumie współpracę, co przez współpracę pani rozumie?  
  
R: Rozumiem, to jest tak zależy jaka jest specyfika danej organizacji, ale ja na przykład gdybyśmy ,mieli współpracować z jakąś organizacją, to rozumiem tak, że po prostu pomagamy sobie właśnie na bazie jakichś tam danych projektów. Jest do zrobienia coś takiego, my mamy ten na przykład zasób rzeczowy lub personalny i po prostu wymieniamy się tym jakby nawzajem. Dla nie wiem obopólnych korzyści lub dla korzyści tych beneficjentów, którzy tam są w danym projekcie.   
  
M: Yhy, no a jak wygląda to obecnie, ta współpraca tutaj w gminie?  
  
R: Nie wygląda (śmiech). Nie no nie wiem o niczym takim, no na prawdę. Wiem, że powstaje coś takiego jak Wadowiana i tam się zrzeszają jakby organizacje pozarządowe. I u nas, przedstawicielem właśnie pan Damian Książak, tylko że oni jeszcze nic nie robią tak na prawdę. To dopiero powstaje, oni tam  
  
M: A co to jest w ogóle ta Wadowiana?  
  
R: To jest stowarzyszenie różnych właśnie organizacji z terenu tutaj powiatu Wadowickiego czy nawet gminy tylko Wadowice. Nawet nie wiemy ile tam dokładnie jest tych stowarzyszeń. Wiem, ze nasze przystąpiło, tylko że na zasadzie reprezentacji przez pana Damiana i tam się jeszcze nic nie dzieje.    
  
M: Yhy, czyli ciężko cokolwiek powiedzieć jeszcze na ten temat?  
  
R: Tak.   
  
M: A czy w powiecie, takim szerszym zakresie, powiecie jest jakaś współpraca? W regionie?  
  
R: Nie wydaje mi się, nic o tym nie wiem na prawdę.   
  
M: Czyli nic nie ma takiego?  
  
R: Może jest ale po prostu my nie wiemy, nie jesteśmy jakoś w to włączani. Nie mam pojęcia. Znaczy ja czasami jakieś tam na stronie czytam alergo czy inne strony to są bardziej organizowane szkolenia czy spotkania czy warsztaty, no to jeżeli to można nazwać współpracą, że zaprasza się innych na dane szkolenie to tak, ale.  
  
M: No a jak to powinno wyglądać według Pani?  
  
R: Trudno, trudno mi to sobie wyobrazić tak na prawdę, na prawdę bo przy naszych jakby tej, tych wszystkich działaniach nie wyobrażam sobie jakbyśmy mieli wychodzić, znaczy może to by było realne, ale to by trzeba było właśnie partnera, z którym można porozmawiać, jakby obopólne korzyści a nie tylko dawać i dawać, prawda? Nie wyobrażam sobie jakby to miało wyglądać. Na pewno taka współpraca byłaby owocna tylko, ze to trzeba dwóch przynajmniej stron żeby jakoś się dogadały.  
  
M: A nie ma tutaj takiej organizacji 
  
R: Nie no tak jak mówię, jak coś to my ewentualnie pomagamy także  
  
M: Czyli z jednej strony, tylko?  
  
R: Yhy. Znaczy jeżeli to jeszcze coś mi się przypomniało, że ostatnio podpisaliśmy jakiś list jakby intencyjny ale to jest akurat Fundacja dla Uniwersytetu Jagiellońskiego, i to też ma być jakiś realizowany projekt. My się mamy zająć promocją ale to też nie wiadomo czy ten projekt jeszcze przejdzie w ogóle. On dopiero ma być w przyszłości realizowany. To może być jakaś współpraca dopiero. A tak to. Jeszcze też dostaliśmy pismo odnośnie tego, że jakieś tm archiwum Jana Pawła II coś takiego, jakiś instytut z Krakowa chce z nami podjąć współpracę ale to miało być na zasadzie wolontariuszy y też naszych żeby zaangażowali się w to na lekcjach w szkołach. To też jest w planach dopiero, nie wiadomo czy to wyjdzie.   
  
M: Ale zgodzilibyście się Państwo na tą współpracę?  
  
R: Tak, chcemy się zgodzić bo to też będzie jakby promocja naszego stowarzyszenia, przedstawimy, może też pozyskamy nowych wolontariuszy także, jesteśmy jak najbardziej za tylko, że to trzeba mówić o konkretnych projektach, no bo tak trudno sobie dumać o czymś nie wiadomo o czym.  
  
M: yhy, a z jakimi organizacjami współpracuje państwa stowarzyszenie, z żadnym w ogóle? 
  
R: To znaczy, ale nie wiem czy to organizacje pozarządowe czy też takie  
  
M: Tak, organizacje pozarządowe.   
  
R: To może być ta właśnie Fundacja Rozwoju Lokalnego, tylko że też jest prezesem pan Jończyk, jest też takie stowarzyszenie witalność z Andrychowa tylko, że to my bardziej zapraszamy na jakieś spotkania czy tam imprezy  
  
M: Ja będą to wszystko zapisywać  Czyli pierwsza organizacja  
  
R: To jest Fundacja Rozwoju Lokalnego "Równać Szansę"  
  
M: Równać Szansę? I czym ta organizacja się zajmuje?  

R: Znaczy ona wyrosła tak na prawdę na bazie jakby nas, też jest prezesem pan Jacek Jończyk, on ma swą siedzibę w Choczni i ona ma za główne zadanie właśnie wyrównywanie szans osób głównie uczniów takich, z takich terenów wiejskich bym powiedziała, coś takiego. To jest taki główny cel. Ale też realizowali jeden projekt dla seniorów, aktywizacja jakby osób starszych. Bo na razie powstała pod koniec tego roku także jeszcze jakiś wielkich takich działań nie ma  
  
M: A jak duża jest ta organizacja? Ilu jest członków?  
  
R: To znaczy nie, to jest tylko zarząd, tam jest chyba kilka osób w zarządzie, to są te same osoby, które są jakby w tym środowisku się poruszają. I właśnie drugie stowarzyszenie Witalność.  
  
M: To jeszcze tutaj, dane adresowe tej organizacji?  
  
R: To jest, wiem, że to jest w Chocznie tylko nie znam dokładnego adresu, to też jest jakby do nas się pani skontaktowała to właśnie będziemy my po prostu. 
  
M: I kto zainicjował w ogóle tą współpracę?  
  
R: Też pan Jacek 
  
 M: Pan Jacek  
  
R: Yhy.   
  
M: Jak już założył tą organizację, czyli ta organizacja FRL  
  
R: Yhy.   
  
M: A jaki jest charakter tej współpracy?  
  
R: Jeżeli jest właśnie realizowany jakiś projekt to wtedy sobie wzajemnie pomagamy w zasobach jakich i lokalowych i personalnych 
  
 M: Czyli prowadzenie wspólnych inicjatyw?  
  
R: Yhy.  
  
M: A dlaczego państwo współpracujecie razem?  
  
R: No bo (śmiech) nie ma za bardzo z kim dlatego chociaż, chociaż, chociaż z tą fundacją naszą rodzimą. Także.   
  
M: Yhy, i od kiedy ta współpraca trwa?  
  
R: No tak powiedzmy grudzień 2008.  
  
M: 2008  
  
R:  To jest tak, że na przykład w Fundacji potrzeba jest wolontariuszy to po prostu korzystają z naszego centrum wolontariatu. Bo to centrum jest tak jakby przy nas ale często jest też postrzegane i też przez nas tak podawane jako partner nasz w danym projekcie. Więc to można traktować jakby osobno, że centrum wolontariatu, ale ono jest przy naszym stowarzyszeniu.   
  
M: Yhy, a jeszcze oprócz tego że z wolontariuszy korzystają, pomagacie w jakiś inny sposób?  
  
R: Nie, to jest bardziej tak na zasadzie wiedzy takiej, dzielenie się wiedzą właśnie księgową czy jak tam napisać dobry projekt coś takiego.  
  
M: Yhy, i jak często zachodzi taka współpraca, pomocy  
  
R: Tak na prawdę do tej pory to tylko 2, 3 razy gdzieś tak by było. No bo mamy teraz maj.  
  
M: Czyli tak od czasu do czasu, można powiedzieć?  
  
R: Yhy.   
  
M: No a czy ta organizacja, FRL w jakiś sposób wam pomagała czy na razie jeszcze nie 
  
 R: Nie, bo ona jest malutka, ona dopiero wyrasta także raczej nie.  
  
 M: A jeszcze jakaś inna?  
  
R: No to jest to stowarzyszenie Witalność, tylko że ja nie wiele o nim wiem na razie nam pomogli w ten sposób, że po prostu udzielili rekomendacji dla pana Jacka Jończyka bo jest też taka Małopolska rada pożytku publicznego przy Urzędzie Marszałkowskim i ona teraz jakby ma wybory do drugiej kadencji i właśnie naszego prezesa jakby wysunęliśmy kandydaturę i potrzebne było 5 rekomendacji, pięciu innych organizacji. Także było to, było stowarzyszenie gospodyń wiejskich z Andrychowa, jeszcze tam klub sportowy Huragan. Można powiedzieć, że to taka współpraca w cudzysłowiu, po prostu podpisali tą rekomendację, poparli tą kandydaturę  
  
M: Czyli to była jakby współpraca taka jednorazowa? To było na razie tylko tyle?  
  
R: Tak.  
  
M: A kto zainicjował? Czy wy?  
  
R: My, my bo potrzebowaliśmy tych rekomendacji, także oni się na to po prostu zgodzili.   
  
M: Jeszcze jakieś inne organizacje? Czy tylko te dwie? 
  
R: Hmmm, co tam jeszcze, acha jest taka to jest stowarzyszenie Światło Nadzieja z Andrychowa ale to też nasza współpraca polegała jakby na tym, ze pan Damian po prostu ich rozlicza księgowo i robi to jakby bezinteresownie, za darmo. No i pomagamy im w ten sposób. Tylko, że on to robi nie z ramienia stowarzyszenia tylko pół prywatnie  
  
M: Osobiście  
  
R: Tak jako księgowy, o tak.   
  
M: Yhy, i często im pomaga   
  
R: no tak cały czas ich rozlicza, więc jakby cyklicznie tak, co miesiąc coś tam robi.  
  
M: I z inicjatywą wyszło to stowarzyszenie do pana  
  
R: A nie wiem jak to było, po prostu jakoś się tak dogadali, że pan Damian mógłby to robić jako wolontariusz  
  
M: Jeszcze jakieś inne stowarzyszenia?  
  
R: Znaczy jest to stowarzyszenie Gospodyń Wiejskich, które tak wbrew pozorom bardzo prężnie działa na terenie Andrychowa i też pisze wnioski różne i też nasza pomoc polega na tym, że, że jest jakieś tam sprawdzenie tego wniosku czy on jest poprawny, dobry.   
  
M: Koło Gospodyń Wiejskich?  
  
R: Andrychów  
  
M: I to Koło Gospodyń Wiejskich wyszło z inicjatywą, do państwa się zgłosiło?  
  
R: Chyba tak, no bo pani ta, pani prezes Czesława Wojewodzic poprosiła właśnie o jakąś taką pomoc, jakby w funkcjonowaniu, w pisaniu wniosków, żeby też się mogli utrzymywać.   
  
M: Coś po za tym?  
  
R: Jak sobie coś przypomnę, ale na razie nie.   
  
M: A czy jakieś projekty, w ogóle jakieś działania państwa stowarzyszenie organizowało, realizowało przy pomocy innych organizacji?  
  
R: No to raczej często jako partnera podajemy to  
  
M: Centrum?  
  
R: Centrum Wolontariatu. A tak to, ewentualnie czasami po prostu starostwo prosimy o jakiś tam wynajem sal, to też jest traktowane jako partner w projekcie ale to jest nasza inicjatywa, jakby nasze zapotrzebowanie.   
  
M: A od innych organizacji, nie?  
  
R: Ewentualnie można powiedzieć, że to dopiero w planach, to dopiero wyjdzie co mówiłam.   
  
M: No a w takim razie, ciężko w sumie mówić tutaj o współpracy  
  
R: Bardzo ciężko (śmiech)  
  
M:  A jakie są bariery w ogóle w kontaktach, w nawiązywaniu współpracy z innymi organizacjami?  
  
R: Znaczy ja bym nie powiedziała, że są jakieś bariery takie sztuczne, tylko takie bardziej naturalne, które właśnie mówię o tym, że jest za mało czasu, że tak na prawdę każdy się zajmuje swoim podwórkiem i nie ma, jeżeli już są to takie osoby działające społecznie, też chcą działać społecznie na rzecz tego swojego stowarzyszenia. I to nie jest tak, że jakieś tam zawiści, że nie chcą pomagać innym tylko muszą się skupić jakby na rozwijaniu działalności tej swojej, tak mi się wydaje przynajmniej. Że jest dużo pracy u siebie, o tak.   
  
M: Ale państwo pomagacie innym? A czy tak sami potrzebujecie pomocy?  
  
R: To znaczy jeżeli potrzebujemy pomocy, to już są takie kontakty personalne z kimś tam kto się zna bardziej w jakimś tam aspekt prawny zna, no i na tej zasadzie  
  
M: Czyli takie nieformalne kontakty?  
  
R: Raczej tak.  
  
M: I to są osoby z organizacji jakichkolwiek  
  
R: No zaprzyjaźnione, jeżeli na przykład pan Damian ma tam znajomego kogoś akurat w tym, myślę tutaj o w projekcie unijnym był takki znajomy dobry. Po prostu nam doradzał w takich aspektach prawnych, na tej zasadzie.  
  
M: Yhy, a czy zdarzyła się w ogóle taka sytuacja, że ktoś państwu zaproponował współpracę, a państwa stowarzyszenie odmówiło?  
  
R: Chyba nie, bo teraz, no to teraz rozpatrujemy to i raczej, raczej nasza odpowiedź będzie pozytywna, także raczej chyba nie zdarzyło. Chyba, że też nie wiem o czymś, bo w sumie od tamtego roku tu pracuję, to też mogę o wszystkim nie wiedzieć. Ale im bardziej się rozwijamy tym bardziej też staramy się współpracować tylko no to nie ma za bardzo jak i z kim.   
  
M: Czyli nie ma   
  
R: Liczymy na siebie przede wszystkim, o tak.   
  
M: Czyli mało jest takich propozycji  
  
R: Mało, yhy.   
  
M: A czy wy w ogóle wychodziliście z propozycją do kogoś innego?  
  
R: Znaczy z propozycją chyba nie, raczej jak ktoś się do nas zgłasza no to nie odmawiamy tej pomocy, jakoś tak jeżeli jesteśmy w stanie, ale tak to też nie wydaje mi się, jakoś tak konkretnej sytuacji nie pamiętam żebyśmy my wychodzili z pomocą.  
  
M: Czyli nie odmówiliście jeszcze żadnej współpracy?  
  
R: No nie. nawet nie było okazji żeby odmówić. 
  
M: Ymmm a na jakich polach według Pani jest możliwa współpraca z innymi organizacjami ?  
  
R: Właśnie nie wiem no na polu no nie wiem jak mam to rozumieć jak na polach nie rozumiem ymmmm  
  
M: W jakich w ogóle sferach  
  
R: Ale jako nasz działalność czy  
  
M: Wasze stowarzyszenie mogło by współpracować z innymi, czy było by  
  
R: Na pewno było jeżeli by to były jakieś zasoby kadrowe lub jakieś takie nie wiem właśnie coś jak ten projekt który będzie z wolontariuszami coś takiego tak sobie mogę to przynajmniej wyobrazić bo zawsze jak ktoś wychodzi z jakąś tam konkretną propozycją to jest do rozważenia ale to są już konkretne wtedy nie wiem za bardzo jak by to miało wyglądać ale jeśli chodzi o właśnie pomoc apropo wolontariuszy czy jakiś tam nawet szkoła by się zgłosiła że chciała by z nami współpracować że miała by swoich wolontariuszy to jak najbardziej   
  
M: yhyyy a czy w ogóle do Pani ymmm   
  
R: Jeszcze wrócę że to przeważnie też my wysyłamy wolontariuszy jeśli to nas ktoś prosi o pomoc też jest taki związek niewidomych w Wadowicach tylko że oni też mają różne imprezy to my wysyłamy naszych wolontariuszy żeby tam coś pomogli np. przy stołach czy obsłudze jakiejś tam imprezy 
  
 M: Na prośbę tego stowarzyszenia ?   
  
R: Tak, tak  
  
M: Czyli więcej jest takich stowarzyszeń którym Państwo tak  
  
R: Ale to są właśnie tak już przypominać od czasu do czasu co tu się dzieje   
  
M: A czy po takiej pomocy jaką udzielacie Państwo innym organizacją czy coś się zmieniło u Państwa czy jakoś wpłynęło to na stosunki na polepszenia stosunków między   
  
R: Znaczy po prostu oni może wiedzą że mogą na nas liczyć w takiej zasadzie tylko że to też wymaga dużego sprężenia się  z naszej strony no bo jeżeli pomagamy to trudno oczekiwać że tak jest coś za coś  wiec przeważnie bez interesownie no i po prostu musimy się sprężyć bo jak by nie działamy tylko dla siebie ale też dla innych żeby nie zawalić czegoś tam   
  
M: yhymmm yyyyy a jeśli chodzi jak się wcześniej dogadujecie dajmy na to z innymi organizacjami  one wysyłają prośbę wniosek do Państwa jest to bardziej tak formalnie   
  
R: Nie telefonicznie raczej bo te osoby znamy już czy tam już wcześniej jakoś tam właśnie jesteśmy wymienieni kontaktami no i np. ta Pani dzwoni i mówi że potrzebuje tyle i tyle osób czy jesteśmy w stanie     
  
M: Czyli bardziej takie kontakty osobiste ??  
  
R: Tak, tak  
  
M: A czy w takim razie tutaj w gminie, powiecie występuje konkurencja między organizacjami poza rządowymi ?    
  
R: Znaczy nie postrzegamy tego jako konkurencje po prostu każdy jak by walczy o swoje ale na zasadzie chyba tylko nie wiem jednego procenta jeżeli już tak to widzimy tu ulotki tu ulotki czy tam nasze ulotki z innymi ale to taka konkurencja z takim raczej zdrowym sensie nikt tu nikomu niczego nie podkłada ale no to myślę walka o jeden procent   
  
M: I tylko o to?   
  
R: No bo na zasadzie takiej dotacji to też są rozstrzygane na zasadzie konkursu więc też nie jest to walka między tymi organizacjami tylko o coś tak że raczej nie  
  
M: Nie ma takiej konkurencji  
  
R: No chyba że właśnie tak jak wspomniałam środki z jednego procenta ale to już w sumie każdego decyzja jest wolna więc każdy jak by w swoim zakresie stara się jakoś propagować   
  
M: A w jaki sposób Państwo propagujecie ?  
  
R: Yyyy czy no my staraliśmy trafiać do mediów jeżeli chcieli to drukowali nasze ogłoszenia czy tam prośby yyy też taką akcję promocyjną na naszej stronie internetowej przez ulotki plakaty kalendarze i tutaj głównie kolportowali nasi też właśnie wolontariusze czy tam rodzice ze stowarzyszenia czy pracownicy  a to tak w ten sposób  
  
M: Yhyyy a tak innej konkurencji poza tym jednym procentem nie ma ?  
  
R: Chyba raczej nie bo też nie wiem o tym   
  
M: A...dobrze to teraz już zamknijmy ten temat yyy współpracy między organizacjami a jak wygląda współpraca z samorządem lokalnym?  
  
R: Czy w miarę dobrze dlatego że od początku powstania stowarzyszenia ubiegaliśmy o dotacje no to też takie cykliczne jeżeli jest jakieś konkurs ogłoszony w naszej dziedzinie yyyy tooo  to właśnie piszemy to właśnie piszemy to i przeważnie jest to pomyślnie rozstrzygane więc nie ma też takiej złośliwości ze strony samorządu bo też i do urzędu gminy i do starostwa wnioskujemy i też do PCPRu tu przeważnie są tu jeśli jest dobry projekt to on przechodzi i jest dotacja tak że na tej zasadzie też są raczej po prostu nam życzliwie są jakieś tam nasze imprezy organizowane są zapraszani to też przyjmują te zaproszenia no i myślę że ta współpraca jest też dobra   
  
M: A jeszcze mam tu takie pytanie ponieważ Pani powiedziała że jak staracie się o dotacje na właśnie taki projekt z waszej sfery stowarzyszenia czy są jakieś inne tutaj organizacje które działają na podobnym polu ?  
  
R: Ymmm jest jakieś stowarzyszenie też dzieci niepełnosprawnych tylko już dokładnie nazwy nie przytoczę jest chyba, tylko one są takie jak by mniejsze z mniejszym potencjałem też tak że nawet nie wiem czy oni się ubiegają o te dotacje i ile tam pozyskują konkretnie no bo też nie jesteśmy w stanie tego wiedzieć  
  
M: A jeszcze jakieś wspólne działania z samorządem z władzami lokalnymi poza tymi dotacjami ? 
  
R: trudno powiedzieć, znaczy nasz prezes też jest radnym tylko, że to akurat jest i atut i może też być mankament dlatego, że on po prostu jest kojarzony z tą organizacją i jakby uważa się, że jakieś wpływy [polityczne ma, jakieś coś do powiedzenia, a to jest nie prawda dlatego, ze jako my po prostu jako niezależna jakby organizacja startujemy właśnie w takich niezależnych konkursach. Także to może być i atut i jakiś tam, negatywna strona. Ale taka współpraca no to tak jak mówię tylko na tej zasadzie. Też ewentualnie jeżeli potrzebujemy jakiegoś lokalu wynająć na jakąś, jakieś szkolenie lub na jakąś imprezę też jest na zasadzie pisma i przeważnie przychylnie jest to rozpatrzone.   
  
M: A czy orientuje się pani jak w ogóle wygląda współpraca samorządu z innymi organizacjami pozarządowymi 
  
R: nie wiem, nie wiem.   
  
M: A z kim najczęściej właśnie samorząd podejmuje kontakty, z jaką organizacją?  
  
R: Nie wiem, znaczy no my mamy częsty kontakt także nie chce mówić że z nami, nie wiem jak to jest u innych, wygląda. Trudno powiedzieć.   
  
M: Czyli oprócz dotacji i wynajmu sal nie było innych  
  
R: No chyba nie. Chociaż to się zawsze w takiej dobrej atmosferze odbywa, także. Nie wiem jeszcze jakby miała ten samorząd współpracować.   
  
M: No właśnie, pani powiedziała że nie wie jakby miał współpracować, no a jak pani sądzi jak powinien? Jak w ogóle powinna wyglądać ta współpraca z samorządem?  
  
R: Na prawdę nie wiem, trudno mi powiedzieć co  oni mogli by zaproponować. Jeżeli by to miało wyjść od nich, no to żeby w ogóle cokolwiek wyszło od nich tak na prawdę. Mogli by nam pomóc na zasadzie zdobycia tych gruntów czy czegokolwiek, ale też nie wiem czy to tak do końca w ich gestii leży. Po prostu my musimy też patrzeć  o swoje, jakby orientować się, rozglądać, no a oni jeżeli byłby jakiś tam grunt to mogli by go nam ewentualnie udostępnić go czy tam na jakiś preferencyjnych warunkach. Tylko, że to też jest w fazie planów  i też trudno powiedzieć. Nie wiem na ile oni mają po prostu możność czegoś takiego. Także, no nie wiem co na ten temat można powiedzieć. 

M: A jak wyglądają, czy są w ogóle jakieś programy, tutaj wprowadzane, współpracy między organizacjami a samorządem?  
  
R: hmm, chyba nie, albo nie wiem o tym  
  
M: A konkursy  
  
R: Znaczy są konkursy takie dotacyjne. To są różne, nie tylko pod koniec ani na początku roku, tylko w miarę są tak cyklicznie, tam dotyczą pomocy społecznej czy upowszechniania kultury i sportu, my tam się właśnie odnajdujemy i tam składamy nasze wnioski.  
  
M: Czyli nie często odbywają się takie konkursy?  
  
R: To znaczy to jest tak, ze oni mają dane środki i jest zaplanowany konkurs albo na początku roku, potem też jest jakoś tak w połowie, różnie to jest. Nie można powiedzieć, że rzadko ale tam dany pula jest po prostu rozdysponowana i tam czeka się na kolejny konkurs.  
  
M: Yhy, a czy dużo jest w ogóle zgłoszeń na takie konkursy?  
  
R: Zgłoszeń? Nie wiem. Znaczy od nas czy w ogóle?  
  
M: W ogóle  
  
R: To nie wiem tego  
  
M: A od państwa?  
  
R: No my staramy się w każdym startować bo to jest dla nas konkretny pieniądz po prostu i dany projekt. Także jak się tylko da to starujemy w tym ewentualnie tam zostajemy odrzuceni później ale tak to startujemy.   
  
M: A czy współpracują państwo z samorządem, czy na przykład starają się o dotacje, czy np. o sale, to wygląda jakoś regularnie czy   
  
R: No to jest raczej regularnie bo, bo to jest tak , przynajmniej raz na kwartał coś takiego jest, też czasami prosimy ich o opinię o naszym stowarzyszeniu, które są potrzebne do na przykład innych projektów większych i one też przeważnie są wtedy pozytywne. Dobrze się wypowiadają o naszej działalności.   
  
M: A można to nazwać stałą współpracą?  
  
R: Można myślę, że tak   
  
M: A jeszcze jakieś inne pola, tych kontaktów z samorządem?  
  
R: Znaczy też mamy dobrą współpracę właśnie z PCPRem, to jest właśnie organ samorządu, także i tam też możemy liczyć na jakąś informację i taką właśnie pomoc w zakresie konkursów, także coś takiego.  
  
M: A kto w ogóle jako pierwszy inicjuje tą współpracę?  
  
R: To znaczy my i oni, bo jeżeli oni mają tam jakąś ofertę dla nas czy tam jest jakieś spotkanie integracyjne dla dzieci, to oni już wiedzą wtedy żeby do nas po prostu zadzwonić bo my akurat na to odpowiemy, bądź tam mamy dzieci właśnie niepełnosprawne. Także jeżeli my czegoś tam nie wiemy, to też do nich tam dzwonimy, także.   

M: A jeszcze jakieś przykłady, gdzie to oni zainicjowali?  
  
R: Znaczy jeżeli z ich strony jest jakaś tam oferta pomocy na takiej zasadzie to wtedy, to wtedy dzwonią też do nas, czy tam jakieś wysyłają pisma.  
  
M: A czy są w ogóle jakieś przeszkody dla takiej współpracy między państwem a samorządem, czy widzi pani jakieś bariery?  
  
R: Nie, nie.  
  
M: Nie ma żadnych?  
  
R: Nie.   
  
M: A czy potrafiła by mi pani podać teraz przykład takiej sytuacji w której państwo, państwa organizacja współpracowała z samorządem i te działania skończyły się bardzo efektywnie, skutecznie.  
  
R: No to jest każdy projekt, który jest przez nas realizowany, jest bardzo efektywny i bardzo skuteczny, no bo są konkretne, wymierna pomoc. To są konkretne zajęcia, konkretna ilość godzin tych zajęć i zawsze do tej pory po prostu było to także każdy projekt był dobrze zrealizowany, dobrze było sprawozdanie zrobione i oni byli też zadowoleni z, tak jakby zrealizowanej pomocy  
  
M: A taki konkretny jeden przykład?  
  
R: No to na przykład mogę podać, gmina Wadowice, poznaj panią Mikołajową, pierwszy z brzegu. To akurat była organizowana impreza Mikołajkowa z zaangażowaniem właśnie wolontariuszy i też byli właśnie reprezentanci różnych tam urzędów i organizacji po zapraszani no i tak jak to na imprezie mikołajkowej. Ale To był pierwszy z brzegu, tutaj można właśnie sobie zobaczyć i wyliczać to wszystko.   
  
M: I kiedy to było? W grudniu?  
  
R: W grudniu. To jest taka cykliczna impreza, co roku tak samo jak dzień dziecka.  
  
M: Czyli teraz też przygotowujecie się państwo  
  
R: Tak, tak, tak. Znaczy do dnia dziecka teraz  
  
M: Yhy, i co państwo robicie w tym kierunku?  
  
R: No przede wszystkim pozyskujemy sponsorów, będziemy wysyłać pisma dzwonić o takie darowizny i rzeczowe i pieniężne no i też jeszcze nie wiemy gdzie to dokładnie będzie ale też chyba na boisku, także musimy uzgodnić te sprawy, także to też od pogody ale raczej na boisku to będzie. Także będą różne imprezy prowadzone, zabawy przez pedagogów specjalnych. Też staramy się żeby każde dziecko coś tam otrzymało, jakiś tam drobiazg.  
  
M: I kontaktujecie się w tej sprawie z samorządem też?  
  
R: Bo to zależy zawsze gdzie to się odbywa. Jeżeli mikołajki odbywają się przeważnie tutaj w centrum kultury to też przeważnie za darmo nam udostępniają tą salę. No a jak tam w lecie no to na jakimś boisku czy tam czasami w której jest taka wioska Chocznia, na boisku tam przy straży pożarnej także to jest tam. Będziemy się starać tam u nich o pozwolenie.  
  
M: Czyli to jest prywatne, to nie jest  
  
R: Znaczy prywatne, no ochotnicza straż pożarna, no.   
  
M: A, to tak. Czyli powiedziała pani, że każde działanie podejmowane razem z samorządem kończy się efektywnie  
  
R: Tak  
  
M: A czy potrafiłaby pani podać przykład, która się skończyła nieefektywnie, nieskutecznie?  
  
R: Nie ma takich  
  
M: Nie ma takich?  
  
R: Nie ma takich. (śmiech)  
  
M:  A na jakich jeszcze polach wg pani możliwa by była współpraca z samorządem lokalnym? W jakich okolicznościach moglibyście współpracować?  
  
R: Znaczy nie wiem, z samorządem lokalnym, znaczy ogólnie  
  
M: Ogólnie  
  
R: Bo jeżeli chodzi o Urząd Marszałkowski to moim zdaniem jest bardzo dobry pomysł z tą Radą pożytku publicznego, gdzie są reprezentanci, są eksperci i są reprezentanci poszczególnych organizacji pozarządowych z całego regionu i oni są właśnie  teraz na tym etapie, będzie, będą wybory. Więc to jest w ogóle uważam coś wspaniałego, żeby oni tam mogli razem jakoś współpracować i nawet dogadać się, wymienić choćby doświadczenia to już by było dużo. Tylko nie wiem jak ta rada tak na prawdę funkcjonuje ale idea jest bardzo dobra.   
  
M: A czy na jakiś polach wg pani jest nie możliwa współpraca z samorządem?  
  
R: Nie no wszelkie współprace są dobre, tylko żeby to były takie tak na prawdę realne a nie tylko w teorii  
  
M: A co zrobić żeby było realnie?  
  
R: Nie wiem, wystarczy dobra wola i chęci tak na prawdę  
  
M: Czyja?  
  
R: Chyba wszystkich (śmiech) chociaż no urzędy wydają się jakby tak bardziej skostniałe więc no my wiele razy wychodzimy z propozycją właśnie, czy tam z prośbą o pomoc, więc fajnie by było jakby oni, z ich strony też coś wyniknęło.   
  
M: Czyli z ich strony, z państwa strony jest dużo więcej  
  
R: Tak nam się wydaje, dużo więcej, to nie jest tak jakby zarzut, tylko nasz charakter jest taki, że my się musimy ubiegać o tę pomoc, a oni coś tam oferują nam. Na tej zasadzie. Tylko, że jakoś tam większa promocja ich oferty też by mogła być, żeby te nawet zorientować się, ze w danym momencie jest coś tam dla nas fajnego ogłoszonego, żebyśmy nie musieli się my doszukiwać tego, gdzieś tam wgłębiać w te wszystkie  
  
M: Czyli nie ma takiego przepływu informacji?  
  
R: Znaczy ja wiem, chodzi o głupi przykład ze stroną internetową, że czasami jest ciężko znaleźć daną ofertę czy potrzebne materiały po prostu potrzebne żeby zrealizować to, musimy się doszukiwać, grzebać, grzebać. Można to po prostu przejrzyście zrobić żeby komuś ułatwić pracę. Taki już konkretny przykład.   
  
M: Czyli takiej wymiany informacji pomiędzy   
  
R: Yhy, na pewno zawsze lepsza wymiana informacji, to zawsze można to wszystko udoskonalić  
  
M: Yhy, czyli oni jakoś nie wychodzą z własną inicjatywą?  
  
R: Nie, może nie wiem oni myślą że to jest po prostu dobrze, i tak ma być.   
  
M: A czy coś się zmieniło w ogóle dzięki tej współpracy jaka była z samorządem?  
  
R: Co się zmieniło? Mogliśmy zrealizować, pomagać tym dzieciom tak na prawdę, no bo nie jesteśmy samowystarczalni i to są właśnie takie zadania, zlecenia po prostu dotacje, także myślę, że zmieniło się dużo szczególnie dla naszych dzieci. Po prostu mają konkretną, wymierną pomoc.   
  
M: No a jeśli chodzi o kontakt, jeśli chodzi o tą współpracę, bo powiedziała pani, że pomiędzy organizacjami pozarządowymi  to były raczej kontakty osobiste, przez telefon ktoś dzwonił do kogoś, a jak to jest z samorządem?  
  
R: Też są wysyłane jakieś pisma.  
  
M: Czyli bardziej formalne?  
  
R: Tak, tak, tak.   
  
M: Nie osobiste  
  
R: No to znaczy, ktoś za tym zawsze stoi ale to są takie już formalne pisma czy tam maile ewentualnie  
  
M: A czy przez osobę, nie wiem na przykład przez osobę pana Jacka Jończyka, czy on może coś tam załatwić bez wysyłania pism?  
  
R: Raczej nie, raczej też unika czegoś takiego, bo jeżeli tam może bo dowiedział się o czymś to wszystko jest potem formalnie realizowane. Także nie.   
  
M: A co ułatwia współpracę między organizacją a samorządem, czy coś w ogóle ułatwia?  
  
R: No chęci i dobra wola, to ułatwia.   
  
M: A jakie są jeszcze bariery kontaktu, poza tym, ze tak na stronie internetowej nie jest wszystko jasno napisane?  
  
R: Nie wiem, nie wiem co bym tu mogła powiedzieć. Może barierą można tak ogólnie powiedzieć, że jest jakby minimalna aktywność tych urzędów ale to też trudno im zarzucić po prostu to bo wiadomo, że każdy po prostu robi swoje i tak to się odbywa, chyba coś takiego.  
  
M: A czy zdarzyła się w ogóle taka sytuacja, że samorząd do państwa wyszedł z jakąś inicjatywą, ofertą współpracy a państwo odmówili?  
  
R: Nie, nie.   
  
M: Nie było nic takiego?  
  
R: Przeważnie chcemy po prostu podejmować jakieś takie wspólne inicjatywy.   
  
M: A czy może słyszała Pani o wykluczeniu na przykład przez samorząd jakiejś innej organizacji?  
  
R: Nie  
  
M: A jak pani sądzi czy jest w ogóle możliwość działania organizacji pozarządowych bez wsparcia ze strony samorządów?  
  
R: Myślę, że ciężko by było. Znaczy wsparcia właśnie finansowego no i takiego też czasem merytorycznego to myślę, że po prostu by było ciężko. Bo tak na prawdę jak zaczynaliśmy to najpierw były takie nie wielkie, dotacje gminne, lokalne, a dopiero potem jakby wchodziliśmy szerzej i wyżej też. No choćby wynajem tych sal, które są też właśnie z samorządu wynajęte.  
  
M: A jak wg pani wygląda pozycja państwa stowarzyszenia?  
  
R: Znaczy pozycję to dobrą, dobrą pozycję, możemy to wnioskować też po tak jakby opinii o nas, która jest dobra raczej. I gdziekolwiek się z kimś spotkamy i pada ta nazwa to raczej jest bardzo pozytywnie odbierana, jako coś że po prostu robimy coś dobrego.   
  
M: I przez kogo jest właśnie tak pozytywnie obierana?  
  
R: Znaczy przez społeczność lokalną, no i też właśnie w tych urzędach. Raczej wiedzą, ze nie marnujemy tych środków, że to jest dobrze wykorzystywane i efektywnie  
  
M: Yhy, a jakby mogła pani opisać tak kilkoma zdaniami pozycję swojego stowarzyszenia jakiejś osobie, która nie miała nigdy kontaktu z tą organizacją  
  
R: To znaczy tak na prawdę zaczynaliśmy od takiej pozycji można tak powiedzieć o takiej znajomości na terenie gminy, a to wszystko zaczęło się tak rozszerzać że jakby takie dobre opinie podawane z ust do ust, świadczyło o tym, że warto nam po prostu zaufać i powierzyć nam swoje dziecko i że my mu pomożemy. I no właśnie teraz efekt jest taki, że gdzie ktoś trafi i jest to zapotrzebowanie na tą pomoc, to odsyła się ich do nas. Czy w szpitalu czy w jakimś urzędzie gdzie trzeba coś załatwić, to, to przysyłają te osoby do nas żeby im pomóc.   
  
M:  A jakby Pani oceniła siłę oddziaływania państwa stowarzyszenia tutaj w gminie, w powiecie?  
  
R: że, że , no powiększa się to na pewno i na zasadzie to nie można powiedzieć, że prawie każdy ale znają nas tu dzieci, które akurat korzystali z naszej pomocy czy tam są zainteresowani  
  
M: A jeśli chodzi tutaj na przykład o władze lokalne?  
  
R: No to też raczej taka identyfikacja jest i też z panem Jackiem tutaj, że na terenie gminy tutaj działamy  
  
M: A co wg pani decyduje o pozycji organizacji?  
  
R: Myślę, że jeśli tak jakby zasługi, doświadczenia które już ma za sobą. To co zrobiła. Bo jeżeli teraz jakaś organizacja powstaje to wydaje mi się, że ma bardzo ciężko żeby jakby zapracować na swój taki jakby autorytet, że jeżeli o coś się już stara to nie, nie, właśnie nie przeje tych środków tylko, ze zrobi coś dobrego, obróci w coś dobrego.  
  
M: To znaczy mogłaby pani jeszcze powtórzyć, dlaczego ma źle ponieważ  
  
R: No bo ciężko jej w ogóle teraz wystartować, bez takiego doświadczenia, że jeżeli organizacja ma jakby coś jakby w swoim dorobku to jest bardzo duży plus bo jak teraz powstaje coś nowego to jest po prostu ciężko udowodnić, że ma dobre intencje i że będą dobrze wykorzystywać to co im się powierzy. Natomiast naszym plusem jest to, że już od kilku lat dobrych od 6 lat już jesteśmy, działamy i rozszerzamy naszą ofertę pomocy i że zawsze ta, te doświadczenia były dobre z nami.   
  
M: Czyli gdy na przykład samorząd ogłasza konkurs, to jest właśnie, są takie myśli, ze np tej organizacji damy bo wiemy, że dobrze zrobi a to może  
  
R: Ja nie wiem czym oni się kierują, bo tam są kryteria takie formalne jeżeli chodzi o projekt dany ale też ocenia się mi się wydaje, że organizację, że jeżeli juz tam mamy z nimi dobre doświadczenia to wiemy, że ta współpraca z nimi będzie dobrze wyglądała i chyba tak to też funkcjonuje.   
  
M: A czy o pozycji może decydować wielkość pozyskanych środków finansowych? Jak pani sądzi?  
  
R: Chyba tak bo to się przekłada też na działalność, bo też im więcej mamy tego 1% tym też możemy jakby odważniej podejmować inne kroki, właśnie ubiegać się o jakieś grunty czy o takie dotacje większe jak właśnie Unijne projekty czy Norweskie gdzie są już też olbrzymi ten wkład własny wymagany. Także myślę, że tak.  
  
M: Jeszce coś decyduje o tej pozycji?  
  
R: Może też takie zasoby jakby kadrowo-lokalowe. Bo jak się wchodzi nawet gdziekolwiek do pomieszczenia gdzie jest ładnie i kolorowo lub jakiejś tam piwnicy no to jest różnica, inaczej się to odbiera. Także takie zasoby które stowarzyszenie posiada, mimo, że nie jest do końca nasze tylko wynajmowane, ale myślę że też ma znaczenie.  
  
M: A jeszcze wróciłabym tutaj do samorządu, w ogóle zlecał państwu jakieś zadania czy nic?  
  
R: Znaczy to jest na zasadzie zadań zlecanych ale to też jakby konkurs jest kto zrealizuje to zadanie, prawda. No i wtedy też tam staramy się jak najlepiej wypaść.  
  
M: Dobrze, a jaki udział  mają organizacje pozarządowe w podejmowaniu decyzji przez zarząd, y przez samorząd? Czy w ogóle mają?  
  
R: nie wiem, nie wiem jak to wygląda  
  
M: A czy są w ogóle jakieś decyzje, które samorząd konsultuje z organizacjami pozarządowymi?  
  
R: Raczej się nie spotkałam żeby konsultował. Znaczy nie wiem jakby to miało wyglądać, nie wiem.   
  
M: Czyli nie maiła pani doświadczeń?  
  
R: Nie, nie.   
  
M: Dobrze, teraz chciałabym przejść w sumie już do ostatniej rzeczy, mówiłyśmy o sytuacjo obecnej a teraz jakby sobie pani mogła wyobrazić że ma wyłonić reprezentanta wszystkich organizacji pozarządowych tutaj w regionie, powiecie  
  
R: (śmiech) ale to jest przecież takie stronnicze  
  
M: Ale także który dobrze by reprezentował państwa interesy  
  
R: Ja bym powiedziała, że to jest oczywiście nasze stowarzyszenie jest. Tylko, że no, no jak też wszystkich do końca nie znamy, także jeżeli stawiać bym miała to na nas.   
  
M: Czyli najlepiej byście państwo  
  
R: Tylko, że my byśmy bardziej najlepiej reprezentowali nie wszystkich organizacji tylko tych , które mają jakby podobną specyfikę działania, no bo jeżeli jest to jakiś klub sportowy czy inna organizacja jakaś upowszechniająca kulturę czy tam sport jakiś tam  młodzieży, no to my nie bardzo byśmy się odnaleźli w tym ale jeżeli chodzi o taką pomoc społeczną i pomoc osobą niepełnoprawnym no to jak najbardziej.   
  
M: A ta organizacja o której pani wspomniała, że zaistniał że zrzesza wszystkie organizacje  
  
R: Yhy, to się nazywa Lokalna Grupa Działania Wadowiana coś takiego.   
  
M: Yhy, i orientuje się może Pani jakie są cele w ogóle tej organizacji?  
  
R: Wiem, że po prostu na zasadzie zrzeszenia stowarzyszeń i organizacji mają jakby prowadzić taką wspólne działania jakieś takie integracyjne, ale no wiem właśnie nic konkretnego. No na razie jest, jest to na zasadzie zatwierdzania swojego statutu, także to się dopiero tworzy.  
  
M: A kto w ogóle zainicjował  
  
R: Nie wiem, nie wiem. Przyszło do nas po prostu takie pismo czy chcemy tam po prostu uczestniczyć, to chyba właśnie z urzędu gminy, chyba tak. No i akurat wysunęliśmy jednego kandydata, bo to musiała być osoba która akurat zamieszkuje gminę Wadowice, która jest stąd.   
  
M: Yhy, i na razie nic nie wiadomo?  
  
R: No i na razie wszystko się tworzy powoli.   
  
M: No a jeśli chodzi jeszcze o tego reprezentanta, y to byłaby państwa  
  
R: (śmiech) no to trochę tak brzmi, no wiadomo nie możemy też tak o sobie do końca się wypowiadać, że my jesteśmy najlepsi no bo  
  
M: No a co by było dla pani ważne przy wybieraniu takiej organizacji, która miałaby reprezentować państwa   
  
R: Ważne by było pole jej działania, bo jeżeli nas z kolei miałaby reprezentować organizacja która nie miałaby pojęcia za bardzo o tym co my robimy no to też nie byłoby to do końca dobre, bo wtedy w ogóle by nie reprezentowała naszych interesów tak na prawdę. Także jakby szerokie pole działalności danej organizacji.   
  
M: jeszcze coś?  
  
R: chyba nie.   
  
M: Czyli po prostu żeby się orientowała?  
  
R: Yhy.   
  
M: A czy państwa organizacja gdyby miała być takim reprezentantem, działał by dla dobra ogółu, innych organizacji czy tylko właśnie tych takich spokrewnionych 
  
R: Znaczy to chyba wypada żeby jest już się reprezentantem, jest się do tego powołanym no nie można się tylko zajmować sobą, to jest też duże wyzwanie na pewno. No ale jeżeli byśmy się tego podjęli to podejrzewam, ze tak.   
  
M: To w takim razie czy chciałaby pani jeszcze coś dodać do naszej rozmowy  
  
R: Matko ona była tak wszechstronna, że nie wiele.