Imię i nazwisko osoby sporządzającej transkrypcję: Katarzyna Gancarczyk 
Data sporządzenia transkrypcji: 27.03.2009 
Kod Organizacji: 62011.3 
Czas nagrania: 33 min 11 s 
Miejsce przeprowadzenia wywiadu: Nowy Sącz 
  
A: Dzień dobry. Nazywam się Katarzyna Gancarczyk. Przeprowadzamy wywiady (pogłębione) z organizacjami pozarządowymi w ramach projektu „ Diagnoza współpracy organizacji pozarządowych w województwie małopolskim”. Chciałabym zapytać Panią krótko o Państwa organizację. Kiedy została założona, kiedy, w jakich okolicznościach? 
R: Katolickie Centrum Edukacji Młodzieży „Kana” założył biskup ordynariusz diecezji tarnowskiej, ksiądz Wiktor Skworc. Została wpisana do rejestru dokładnie 2 kwietnia 2004 roku, do rejestru Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. 
A: Jakie były cele powstania organizacji? 
R: Główny cel to jest niesienie pomocy edukacyjnej osobom potrzebującym. W tych latach, wiadomo, to najbardziej potrzebujący mi byli młodzi bezrobotni, więc istotnie na początku, zresztą statut to obejmuje, organizowane były szkolenia w zakresie kursów językowych i kursów komputerowych. Natomiast równolegle zaczęliśmy organizować kursy przygotowawcze do matury, z których młodzież bardzo chętnie korzysta. I to jest można powiedzieć taki nasz sztandarowy punkt stały i realizacji zadań. Z roku na rok tej młodzieży przybywa. W ubiegłym roku mieliśmy ponad 600 maturzystów na repetytoriach ze wszystkich przedmiotów. W tym roku ponad 400. Jest troszeczkę spadek z uwagi na to, że w tym roku nie dysponowaliśmy środkami pomocowymi na stypendia dla młodzieży. Natomiast mam nadzieję, że to się zmieni i że wszelkie te działania edukacyjne pozaszkolne, taki jest charakter – edukacja pozaszkolna, będą się rozwijały i będzie tej młodzieży, w tym momencie mam na uwadze jeszcze tych maturzystów, przybywało do nas. 
A: Rozumiem. Czyli te cele pierwotne przez cały czas trwania organizacji są 
R: Są 
A: Są realizowane 
R: Dokładnie 
A: I są nadal rozwijane, tak? 
R: Dokładnie tak. 
A: Żaden z tych celów pierwotnych nie zostały usunięte z celów działalności. 
R: Nie, nic nie zostało usunięte. Ba, powiedziałabym statut został poszerzony, dlatego, że sytuacja się na tyle zmieniła, że w międzyczasie, prawda, zmalało bezrobocie i tych osób zainteresowanych pomocą w sensie kursów językowych czy komputerowych, młodych, było coraz mniej. Znajdowali pracę, wyjeżdżali za granicę, i tak dalej, więc myśmy zasugerowali księdzu biskupowi, aby statut dopasować do sytuacji. Mianowicie rozwijania działalności edukacyjnej na rzecz osób starszych. Bo ten problem został w Polsce również dostrzeżony od niedawna. Kraje zachodu już dosyć dawno zainteresowały się osobami, które zawodowo są już nieczynne, prawda. I mamy rzeczywiście poszerzony stan i o dzieci, i o młodzież, tak, że generalnie rzecz biorąc takie zadania, które niewątpliwie edukacyjne, ale nie tylko, prowadzimy, mogą być kierowane dla, do wszystkich. 
A: Rozumiem. A proszę opowiedzieć teraz o strukturze organizacyjnej. 
R: Struktura jest bardzo prosta. Jest zarząd powołany przez księdza biskupa, dwuosobowy, społeczny i dyrektor, który kieruje organizacją. 
A: A decyzje takie strategiczne podejmowane są głównie przez zarząd? 
R: W uzgodnieniu z zarządem oczywiście, tak. 
A: Rozumiem 
R: Ze zgodą zarządu. 
A: I z biskupem również? Czy biskup tylko 
R: To znaczy tutaj nie angażujemy księdza biskupa, dlatego, że działamy stricte ze statutem, więc skoro statut określił nam misję i cele, to musimy się w tym mieścić, prawda tak. 
A: Rozumiem. A czy organizacja jest członkiem jakiejś koalicji lub federacji organizacji pozarządowych? 
R: Nie, nie jesteśmy członkiem. 
A: Rozumiem. A proszę podać, jaka jest obecnie liczba członków organizacji. 
R: Proszę Panią, nasza organizacja ma trochę inny charakter. Nie jest stowarzyszeniem, które ma swoich członków, my mamy charakter pomocniczości, czyli wykonywania usług można powiedzieć na rzecz innych osób. I my jesteśmy organizacją, która zatrudnia osoby lub skupia wolontariuszy, wszystkich ludzi dobrej woli, którzy chcą się włączyć w przygotowanie pewnych projektów, pewnych zadań. I my te zadania realizujemy na rzecz innych osób. Więc nie mamy swoich członków. Nie jesteśmy stowarzyszeniem, nie jesteśmy towarzystwem, jesteśmy jednostką organizacyjną kościelną na mocy ustawy o pożytku publicznym i wolontariacie traktowaną jako organizacja pozarządowa. 
A: Rozumiem. A ilu wolontariuszy pomaga w (pracy)? 
R: Tak w ciągu całego roku można powiedzieć przewija się około 20, 20 kilka osób młodych, zazwyczaj studentów, których staramy się zachęcić do tego, żeby się włączyli w takie czy inne zadania, które przygotowujemy na rzecz innych osób, młodych lub starszych. Tak jak wspomniałam realizujemy różne projekty. 
A: A jak duże jest ich zaangażowanie w działalność organizacji? 
R: Znaczy te osoby, które już tutaj trafią, to one już wiedzą, po co przychodzą, więc już wtedy (żeby) istotnie się angażują. Ja staram się tak te osoby zainteresować tematem, który, w który chcę je włączyć, żeby nie tylko odczuwały satysfakcję z tego, że niosą pomoc, ale żeby się bardzo dużo przy tym nauczyły. Ponieważ nasza działalność opiera się na praktycznie rzecz biorąc na realizacji projektów. Więc każde zadanie jest projektem i każde zadanie wymaga przygotowania działań, kosztorysu, realizacji i potem sprawozdania, czyli zarządzanie projektami jest tutaj najlepszym polem do, do praktyki dla tych ludzi. 
A: Rozumiem. A ilu pracowników etatowych? (ma teraz) 
R: Cztery i pół etatu 
A: Cztery i pół, dobrze. 
R: Tak 
A: Teraz chciałabym porozmawiać o współpracy z innymi organizacjami pozarządowymi. Czy Państwo współpracujecie z jakimiś organizacjami? 
R: Oczywiście, oczywiście. Ja bym powiedziała tak, może ta współpraca nie jest taka stricte na bieżąco, dlatego że każda organizacja też ma swój statut i ma swoje cele, prawda. Natomiast, ponieważ wspomniałam na początku, że my służymy, taka jest nasza misja. Służymy pomocą, więc podjęliśmy takie, już dwa lata temu takie działania na rzecz innych organizacji pozarządowych, żeby im pomóc. Bo wiele organizacji jest jeszcze w takiej sytuacji, że skupiają osoby chętne do działania, ale nie posiadające narzędzi, które dzisiaj są niezbędne w zarządzaniu, między innymi kursy komputerowe i przygotowanie do pisania wniosków, prawda opracowywania tych projektów, i tak dalej. Więc opracowaliśmy projekt właśnie na organizację Sądeckiego Centrum Wspierania Organizacji Pozarządowych i dostaliśmy na to środki z Funduszu Inicjatyw Obywatelskich. I w ramach tego już nawiązaliśmy współpracę z wieloma organizacjami pozarządowymi. Ponieważ tutaj bardzo chętnie ten do nas przybywali, uczyli się. Mieliśmy doradców, doradców finansowych, doradców od strony prawnej. I ta współpraca można powiedzieć z wieloma, no można powiedzieć utrzymuje się nadal. Głównie z takimi, głównie z prężnymi organizacjami, powiedziałabym, które jednak w dalszym ciągu potrzebują wsparcia. Wsparcia, konsultacji i miejsca nawet. My tutaj mamy dobrą bazę, mamy dużą salę, która pomieści nawet 120 osób, więc wiele organizacji korzysta z tej sali, nieodpłatnie oczywiście. Odbywają się tutaj walne zebrania lub jakieś inne spotkania, na przykład Towarzystwo, Sądeckie Towarzystwo Diabetyków co miesiąc od dwóch lat już odbywa u nas regularnie spotkania dla swoich członków. To jest bardzo liczna organizacja, ponieważ skupiają tych wszystkich, którzy są chorzy już na cukrzycę, prawda, a chcą jednak dzielić się, no swoimi doświadczeniami. Tutaj się odbywają konferencje, spotkania z lekarzami, z jakimiś innymi osobami, które problematykę cukrzycy, prawda, przedstawiają, jak można sobie z tym radzić w życiu. Towarzystwo Przyjaciół Dzieci tutaj obok w sąsiedztwie również korzysta z naszej, naszej siedziby. Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych bardzo często 
A: Jeśli, przepraszam, jeśli mogę Pani przerwać 
R: Tak 
A: Chciałabym, aby Pani podała nazwę organizacji, z którymi państwo współpracujecie, siedzibę, charakter współpracy, czy to jest właśnie na przykład użyczanie miejsca, czy też pomoc jakaś doradcza 
R: (Ja wymieniłam) Pani. To proszę Panią, będzie miała pewien kłopot, dlatego że na przestrzeni tych dwóch lat to myśmy tutaj tych organizacji około 50 mieli. Natomiast taka, powiedziałabym stała współpraca, która wynika z potrzeb tamtych organizacji, że oni czują, że w nas mają przyjaciela, że na nas mogą liczyć, to jest z kilkoma. 
A: To bardzo proszę 
R: To jest Sądeckie Towarzystwo Diabetyków, Stowarzyszenie przepraszam, Stowarzyszenie Diabetyków, Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych, Towarzystwo Przyjaciół Dzieci. Poza tym w realizacji projektów od czasu do czasu zdarza się nam, że współpracujemy z Sądeckim Uniwersytetem Trzeciego Wieku lub ze stowarzyszeniem Sursum Corda. 
A: Dobrze 
R: Związek Żeglarski, o widzi Pani, Związek Żeglarski też tutaj u nas odbywał spotkania, wystawy fotograficzne. 
A: Dobrze, a możemy teraz o każdej z nich porozmawiać? Sądeckie Towarzystwo Diabetyków, siedziba organizacji rozumiem Nowy Sącz, tak? 
R: Tak, to są wszystkie organizacje 
A: Charakter współpracy. Wszystkie z Nowego Sącza 
R: Wszystkie są. Tak, mają tutaj swoje siedziby, oczywiście. 
A: Jaki jest charakter współpracy z Sądeckim Stowarzyszeniem Diabetyków? Jest to wynajem sali, tak? 
R: To jest udostępnienie, nie wynajem. 
A: Tak 
R: Bo wynajem to już się wiąże z odpłatnością, a my nie pobieramy żadnych opłat. Więc to jest udostępnienie, czy użyczenie, użyczenie sal, użyczenie sprzętu. No i niejednokrotnie doradztwo. 
A: Od którego roku Państwo współpracujecie? 
R: To już od dwóch lat. 2007. 
A: Jaka jest to częstotliwość współpracy: jednorazowo, od czasu do czasu, często, regularnie? 
R: Często. Regularnie, przynajmniej raz w miesiącu. 
A: Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych 
R: Podobnie 
A: Charakter współpracy? 
R: To jest podobnie 
A: Od jak dawna? 
R: To jest też 2007 rok. 
A: Częstotliwość współpracy? 
R: Z tym, że to jest troszkę mniejsza częstotliwość, powiedziałabym mniej regularna, o w zależności od potrzeb. 
A: Czyli często czy od czasu 
R: W zależności od potrzeb. Od czasu do czasu. W zależności od potrzeb. 
A: Towarzystwo Przyjaciół Dzieci. Charakter współpracy? 
R: Podobnie, w tym samym zakresie. Z tym, że powiedziałabym to jest tak bardziej incydentalnie, czyli nie ma jakiejś częstotliwości określonej, nie ma 
A: Czyli raczej jednorazowo, tak? 
R: Jednorazowo, tak. 
A: Sądecki Uniwersytet Trzeciego Wieku. Charakter współpracy? 
R: Tutaj realizacja projektów w partnerstwie. 
A: Tak 
R: No i póki co też miało to miejsce na razie raz. I od ubiegłego roku. To jest w zasadzie rozpoczęliśmy współpracę od 2007. można powiedzieć, były próby, prowadziliśmy szkolenia dla członków stowarzyszenia Uniwersytetu Trzeciego Wieku, więc tutaj były szkolenia w zakresie kursów komputerowych i językowych. O tak, dwa lata temu, rzeczywiście. (A może) nawet trzy, chyba trzy lata temu, w 2006. W 2006., tak. 
A: Więc od tego 2006. roku raczej regularnie macie Państwo kontakt, tak? 
R: To znaczy mamy kontakty. Mamy kontakty, tak, tak. Tu można powiedzieć, że mamy kontakty, oczywiście. 
A: Stowarzyszenie Sursum Corda. Charakter współpracy? 
R: No tutaj to powiedziałbym dopiero może się to może rozwinie, natomiast już w partnerstwie realizowaliśmy projekt jeden. 
A: I od jak dawna? 
R: W ubiegłym roku. W 2007, ósmym, przepraszam 
A: Ósmy. I częstotliwość współpracy? Jak to określimy? 
R: Jednorazowo 
A: Jednorazowo. Związek Żeglarski. Charakter współpracy? 
R: Tutaj było użyczenie sali i organizacja wernisażu, myśmy organizowali tu wernisaż fotografii, wystawy fotograficznej. I w zasadzie też tak jednorazowo. Chociaż chciałabym, żeby Pani mogła gdzieś to odnotować to co powiedziałam, że w ramach tego Sądeckiego Centrum Wspierania Organizacji Pozarządowych, to została nawiązana współpraca na etapie doradztwa, pomocy z 38 organizacjami. I w roku 2007., jak wspomniałam, a w 2008. realizowaliśmy po raz drugi o tej samej nazwie projekt, tylko ze wsparciem finansowym Urzędu Miasta. I tutaj również było bardzo duże zainteresowanie organizacji pozarządowych. Czyli generalnie rzecz biorąc my świadczyliśmy coś na rzecz innych, prawda? Przygotowaliśmy projekt żeby się dzielić i własnym doświadczeniem, i pokazać jak innym. O proszę jeszcze dopisać Towarzystwo Gimnastyczne Sokół, no właśnie - Towarzystwo Gimnastyczne Sokół. I tutaj z tym towarzystwem też współpracujemy. 
A: Jaki jest charakter współpracy? 
R: Tu jest partnerstwo. 
A: W jakim zakresie? W realizacji jakiegoś wspólnego 
R: Projektu, tak. 
A: Projekt 
R: Tak jest. 
A: I od jak dawna Państwo współpracujecie? 
R: Też od jakichś trzech lat. 2006 
A: Czyli 2006. I częstotliwość współpracy? 
R: No tak różnie bym powiedziała. 
A: Czyli od czasu do czasu 
R: Od czasu do czasu, tak. 
A: A jeszcze proszę podać od jak dawno Państwo współpracujecie ze Związkiem Żeglarskim, od którego roku? 
R: To raz było tylko, w 2008. 
A: I proszę uszeregować, jaka jest pozycja pod względem ważności tych organizacji. Którą z tych organizacji umieściłaby Pani na pierwszym miejscu? 
R: Ale ważność pod jakim względem? Ważność dla nas, czy ważność dla miasta, czy? 
A: Ważność dla Państwa organizacji 
R: Wszystkich traktujemy jako partnerów na równi. Tutaj trudno mi jest powiedzieć. Proszę pamiętać o tym, co ja mówię, że chociaż jesteśmy młodą organizacją, to mamy tutaj już spore doświadczenie i mamy zaplecze, czego wiele organizacji nie ma. I my służymy, wspieramy wszystkich innych, którzy chcą działać aktywnie na swoim polu, a nie bardzo mają możliwości. Nie bardzo mają możliwości, prawda? Proszę jeszcze dopisać jedną organizację, o której zapomniałam - Związek Sądeczan, Klub Inteligencji Katolickiej, dwie. Klub Inteligencji Katolickiej to jest jedna z najstarszych organizacji w mieście, w Nowym Sączu. Będzie obchodziła 30 lat w przyszłym roku. Z tą organizacją nie tylko nazwa nas łączy, ale rzeczywiście współpracujemy. Przynajmniej co roku wspieramy, jako partner, wpieramy ich realizacji tygodnia kultury chrześcijańskiej, którego głównym wykonawcą są właśnie członkowie stowarzyszenia KIK, a co dwa lata, już trzy razy byliśmy można powiedzieć głównym organizatorem, wspólnie oczywiście z Katolickim, z Klubem Inteligencji Katolickiej, z KIK-iem, forum ruchów i stowarzyszeń chrześcijańskich, które odbywają się cyklicznie co dwa lata. 
A: I od którego roku Państwo współpracujecie z Klubem Inteligencji? 
R: Od początku, od początku. Czyli od 2005. roku, czwartego. 
A: I char, częstotliwość współpracy? 
R: To jest też na etapie realizacji zadań. O, tak bym powiedziała, czyli, czyli nie jednorazowa ale 
A: Od czasu do czasu? 
R: Ale związana, tak, od czasu do czasu, co roku. Raz w ciągu roku przynajmniej, jak chodzi o dni czy tydzień kultury chrześcijańskiej. A drugi raz, co dwa lata, jak chodzi o organizację forum ruchów. I to jest taka bardzo, bardzo, i owocna, i no niezbędna, ścisła współpraca. 
A: A jeszcze proszę opowiedzieć o Związku Sądeczan. 
R: Związek Sądeczan 
A: Jaki jest tutaj charakter współpracy? 
R: Związek Sądeczan. Powiedziałabym taki. My również, my również służymy pomocą Związkowi Sądeczan w sensie zaplecza, o. W sensie zaplecza, bo Związek Sądeczan też nie ma swojego zaplecza, mam tu na uwadze pracowni komputerowych, mam na uwadze jakieś właśnie opracowywanie różnych rzeczy. No i tu też jest taka, taka współpraca luźna, może nie stała, ale ona jest, ale ona jest. 
A: I od którego roku? 
R: Od 2004., od początku. Tak jak z KIK-iem, od czwartego. Powiedziałam piątego, czwartego. Dobrze. Dużo mamy jeszcze? 
A: To znaczy tak. Skupimy się tak na najważniejszych kwestiach. Proszę powiedzieć, czy Państwo współpracujecie z samorządem? 
R: Oczywiście. 
A: I na jakich polach? Jak wygląda ta współpraca? 
R: Proszę Panią. Przez to, że realizujemy projekty, przez to, że samorząd posiada program współpracy z organizacjami pozarządowymi, który ten program konsultowany był z organizacjami, my też uczestniczyliśmy w tym, w tych konsultacjach od samego początku, od 2004. roku. No to ta współpraca właśnie jest na tych polach. Tak, jak Pani usłyszała. 
A: A jakieś przykłady mogłaby Pani tutaj podać? 
R: Znaczy mogłabym. No to już Pani powiedziałam, że program współpracy z organizacjami pozarządowymi, który od 2004. roku powstał jako, jako po raz pierwszy. Później był wielokrotnie dopracowywany, doskonalony. Był konsultowany, my my uczestniczyliśmy jako partner w tych konsultacjach. To jest pierwsza rzecz. Druga rzecz – przystępujemy zawsze do konkursów ogłoszonych przez miasto na realizację zadań publicznych. I potem ta współpraca już jest bieżąca, ponieważ jeśli jest zlecenie bądź wsparcie finansowe zadania, to jest niezbędna współpraca, prawda? Podpisywane są umowy, są rozliczenia, i tak dalej. I ta współpraca jest bardzo dobra. Ponieważ my się wpisujemy w program współpracy, czyli w zakres zadań, jaki miasto zamierza w danym roku realizować poprzez trzeci sektor. I te nasze zadania są oceniane pozytywnie i zazwyczaj na kilkanaście wniosków grantowych, które rokrocznie składamy, no około 10 uzyskuje wsparcie, więc tutaj muszę powiedzieć, że mamy swoje chyba dobrze wypracowane miejsce w samorządzie lokalnym. 
A: A jak Pani ocenia współpracę Urzędu Miasta z organizacjami pozarządowymi? Czy to jest na dobrym poziomie, czy też chciałaby Pani jeszcze zmienić? 
R: Proszę Pani, jest coraz lepiej. Ja myślę, że można wiele rzeczy jeszcze zmieniać. Bo jesteśmy ciągle na drodze do rozwoju demokracji. Jeszcze ta droga się nie zamknęła natomiast, no tak jak powiedziałam, prezydent ma już stanowisko takie samodzielne, wydzielone. Jest pracownik do współpracy z organizacjami pozarządowymi, czego nie była przed paroma jeszcze laty, prawda? Ma program, który jest uchwalony przez Radę Miasta. Corocznie ogłasza, wszystko jest terminowo. Więc ja jestem przekonana, że wszystkie inne organizacje, które, tutaj trzeba zaznaczyć, RZETELNIE wykonują swoje zadania i podchodzą do wykonywania zadań publicznych, publicznych. Bo wykonujemy zadania publiczne na rzecz, prawda, społeczeństwa, publicznych. Odpowiedzialnie, nie powinny mieć jakichś większych zastrzeżeń do współpracy. To jest taka, takie moje odczucie, moje odczucie. Natomiast te pobożne życzenia, prawda, no to zawsze się pojawiają. No nie mają niektórzy lokalu, nie mają dostępu do telefonu, nie mają komputera, nie mają środków. To, to są rzeczy, które które są bolączkami tych organizacji. I tutaj wiem, że miasto także niejednokrotnie czyni jakieś kroki, takie żeby wspierać lokal jednej czy drugiej organizacji, gdzieś tam, jak jest możliwy, udostępnia czasem nieodpłatnie, czasem. Różne takie, takie działania są w tej materii podejmowane. 
A: Dobrze. A proszę określić, jaka jest według Pani pozycja Państwa organizacji w gminie, w powiecie, w regionie. Gdyby miała Pani kilkoma zdaniami opisać pozycję Państwa organizacji komuś, kto zupełnie tej organizacji nie zna. Jakich słów by Pani użyła? 
R: To znaczy powiem szczerze, że nie za bardzo rozumiem pytania. Pozycja, jaka jest pozycja. No ktoś 
A: To znaczy tak 
R: Zapytany z zewnętrz, czy wiesz, co to jest Kana może odpowiedzieć albo „wiem”, i to jest Katolickie Centrum Edukacji Kana to idź, bo tam młodzież się fajnie naucza, rozwija, i tak dalej. I często jest to nieodpłatnie. Tam osoby starsze mogą, prawda, uczyć się dużo fajnych rzeczy, i kursów komputerowych, i różnych innych kursów. Takie też organizujemy, spotkania, i tak dalej. Natomiast pewnie i zdarzają się takie osoby, które, które nawet nie wiedzą, co to jest Kana. Tak jak ze wszystkim, w dzisiejszym społeczeństwie informacyjnym i przy tym chaosie nieprawdopodobnym, jak chodzi o wiedzę właśnie taką informacyjną, promocyjną, to rzeczywiście trudno jest zapamiętać niektóre rzeczy, prawda? Tak, że myślę że w ten sposób. Bo taką pozycję, to proszę się tutaj obejrzeć, to Pani zobaczy, że myśmy dostali pierwszą nagrodę w konkursie Pro Publico Bono. To jest dla mnie najważniejsza rzecz. Za dwa lata działalności już zostaliśmy ocenieni najbardziej wysoko w skali kraju, prawda? Jak chodzi o pomoc edukacyjną właśnie na tym, na tej płaszczyźnie, na której wspomniałam – repetytoria, te warsztaty takie dla młodych ludzi, i tak dalej, prawda? Więc więc więc to jest dla mnie sukces, dla nas, dla Kany, dla całej organizacji. 
A: I jeszcze na zakończenie kwestia idealnego rzecznika organizacji pozarządowych. Gdy, proszę sobie wyobrazić, że jeśli organizacje pozarządowe miałyby wyłonić jakiegoś wspólnego rzecznika interesów organizacji pozarządowych. Czy byłaby to osoba, czy raczej organizacja, i jakie cechy musiałyby określać taką osobę czy organizację? 
R: Moim zdaniem powinna to być osoba aktywna, znana, o ugruntowanej pozycji w Nowym Sączu, niezaangażowana politycznie, ale, ale właśnie taka, która, czy dzięki której organizacja wykonuje dużo dobrych rzeczy na rzecz dobra wspólnego, na rzecz innych, komunikatywna, taka bezinteresowna w sensie, że ta organizacja to mi się podoba, a ta to nie, prawda? Czyli, czyli generalnie rzecz biorąc obiektywna i i i przede wszystkim też taka, która czuje problemy innych. No, ale ja uważam, że ludzie, którzy działają w stowarzyszeniach to są właśnie tacy ludzie, że oni czują problemy innych. Tutaj problem innych, czyli innych organizacji, niż moja organizacja, jeśli ja jestem powiedzmy, miałabym być tym rzecznikiem, prawda? 
A: A czy widzi Pani na chwilę obecną takiego reprezentanta? 
R: Proszę Panią, myślę, że tak. Myślę, że tak. 
A: Czyli nie wiem. Czy tutaj już jakieś nazwisko chciałaby Pani na przykład? 
R: Nie, moim zdaniem nie. 
A: Rozumiem. A jeszcze na zakończenie, czy jest coś, na co jeszcze chciałaby Pani zwrócić uwagę, coś dodać do tematu naszej rozmowy? 
R: Proszę Panią. No pewnie dużo, dużo jeszcze mogłabym mówić. Mianowicie nawiązując do tego wątku, że ciągle jesteśmy na drodze rozwoju i że ciągle jeszcze przed nami, przed, przed trzecim sektorem istnieje konieczność doskonalenia członków, liderów, liderów, dokształcania, kształtowania świadomości obywatelskiej, odpowiedzialności za podejmowane działania. Ja myślę, że w tym względzie jest jeszcze bardzo dużo do zrobienia. Myśmy się podjęli takiego projektu właśnie, nie wiem jak będzie oceniony – Szkoły świadomych obywateli, zobaczymy. Jest to w tej chwili w fazie konkursowej, tak że to jeszcze za wcześnie. Ale ja to tak widzę. 
A: Dobrze, to wszystko, tak, co chciałaby Pani powiedzieć? 
R: Chyba tak 
A: Niestety mamy ograniczony czas, tak że myślę, że 
R: Niestety ja już przepraszam, patrzę, bo 
A: Dziękuję bardzo 
R: Muszę zdążyć na autobus, a autobus nie będzie czekał. Tak, że bardzo przepraszam. 
A: Tak, dziękuję bardzo