A: Witam serdecznie. Chciałbym zacząć od historii powstania państwa organizacji. Proszę powiedzieć jak doszło do jej powstania, ewentualnie kiedy, kto był założycielem? 
  
R: Stowarzyszenie nasze o nazwie „Stowarzyszenie na rzecz wspierania przedsiębiorczości inicjatyw lokalnych nazwa skrócona STOPIL powstała w roku 2003. Podpisała ustawę 20 kwietnia 2005 roku prawo o stowarzyszenia. Stowarzyszenie to utworzyła grupa Inicjatywna , której prezesem został Andrzej Muzyk i założycielem jednocześnie stowarzyszenia. Został opracowany statut organizacji i zostały utworzone władze stowarzyszenia czyli zarząd i komisja rewizyjna. Na walnym zebraniu, które odbyło się w czerwcu 2003 roku. Stowarzyszenie zostało zarejestrowane przez Sąd rejestrowy w Krakowie we wrześniu 2003. Nadając nam numer KRS numer nieważny, ale może powiem 172389 poprzedzają to cztery 0 jeszcze. 
  
A: Rozumiem, dobrze. A proszę mi powiedzieć kto by , jakie były okoliczności znaczy co kierowało osobami zakładającymi to stowarzyszenie? 
  
R: Tutaj jest mi trudno odpowiedzieć. Boa ja do tego stowarzyszenia przystąpiłem w 2004 roku w czerwcu i trudno mi jest  wypowiedzieć sprawy, które leżały u podłoża tego. Natomiast celem, który stawiała sobie ta grupa inicjatywna było właśnie, żeby się zajmowało stowarzyszenie pomocą w działalności gospodarczej, prowadzenie centrum pomocy potrzebujących przedsiębiorców po przez internet , pomoc w przygotowaniu planu inwestycyjnego i przygotowania procesu inwestycyjnego, następnie tworzenie bazy danych firm poszukujących kooperantów, tworzenie elektrycznej lokalnej bazy danych z pracy, popularyzacja zasad pracy i poszukiwania pracy przez Internet , wprowadzania własnych analiz i wprowadzanie baz danych z potrzebami lokalnych rynków. Wprowadzanie również placówek lokalno szkoleniowych ,świetlic środowiskowych, placówek reintegracji zawodowej i społecznej, prowadzenie zajęć terapeutycznych z osobami długotrwale  pozostającymi bez pracy. Aktywizacja  lokalnego środowiska młodzieży po przez formę wolontariatu, działanie na rzecz ochrony środowiska, działanie na rzecz integracji europejskiej, wymiana doświadczeń z podobnymi organizacjami w kraju i za granicą. Doskonalenie wiedzy i umiejętności w zakresie przedsiębiorczości oraz głównych celów samorządowych przez członków stowarzyszenia. No promocja stowarzyszenia i celów jego działania min. po przez wydawanie feliotyków  , prowadzenie centrum kształcenia błyskawicznego, prowadzenia zajęć z zakresu integracji zawodowej i społecznej osób uzależnionych od alkoholu i narkotyków po leczeniu i dractwo w zakresie prowadzenia sił gospodarczej i zarządzanie. I końcowym takim elementem było również prowadzenia agencji pracy co pośrednio te punkty mówiłem. 
  
A: Rozumiem. Czyli tych celów jest bardzo sporo było  na początku. Teraz proszę mi powiedzieć w jakim stopniu udało się je zrealizować. Czy udało się je zrealizować w ogóle czy państwo dążycie do ich realizacji 
  
R: Nasze założenie pierwsze , które podjęliśmy były zadania wynikające z ustawy o zatrudnieniu socjalnym właściwie ustawa o zatrudnieniu socjalnym to była ustawa, która przyświecała nam na początku i zgodnie z wytycznymi tej ustawy postanowiliśmy utworzyć organizm wewnętrzny w stowarzyszeniu, który mógł by te zadania realizować. Był to klub integracji społecznej zgodnie z ustawą o zatrudnieniu socjalnym w październiku 2004 roku i od tego momentu rozpoczęliśmy realizację zadań reintegracji zadań społecznej i zawodowej osób długotrwale bezrobotnych i osób po leczeniu alkoholowym oraz osób niepełnosprawnych o lekkim stopniu niepełnosprawności. Był to początek pracy naszej realizacji stowarzyszenia na rzecz społeczności lokalnej na początku miasta Nowego Sącza z czasem objęło to również powiat nowosądecki. 
  
A: Rozumiem. Czyli tutaj jak najbardziej można powiedzieć, że cele takie no zostały na początku zrealizowane i państwo dążycie do ich realizacji. Natomiast czy były jakieś, że tak powiem no czy te cele były słuszne, trafione czy ta tematyka, która się państwo zaczęli zajmować dalej jest kontynuowana? 
  
R: Tak, oczywiście. Pierwsze jak gdyby, pierwsze zagadnienie, które mogliśmy rozwiązać, a właściwie rozpracować to było opracowanie programu reintegracji społecznej. Jest to zagadnienie może nie przez wszystkich na początku doceniane, które okazało się kluczowym tak właściwie zadaniem i zagadnieniem w realizacji tej integracji społeczno zawodowej osób długotrwale bezrobotnych. Wspólnie z zatrudnionym psychologiem i przy udziale zarządu został opracowany program reintegracji społecznej przełożony urzędom pracy z sądeckim darów to był powiatowy urząd pracy jeden, później się rozdzielił na urzędy i przez urząd miasta program ten został zaakceptowany. Jest to program profesjonalny, no obszerny dość, bo obejmował prawie 200 stron formatu A4 materiału wszystkich, które są jakieś no profesjonalne, działania psychologiczne związane z uaktywnianiem jak gdyby przywracaniem osobowości tym ludziom, którzy zostali odrzuceni  na margines społeczny no jest to tak trochę brzydko  wykluczenie społeczne nazywane , ale tak to wygląda właśnie, bo osoby , które nie mają środków nie mają pracy po prostu wpadają w taką apatię i niektórzy nawet jak gdyby w to żyli w takim kokonie. Mieliśmy osobę, która 8 lat nie miała pracy i właściwie wychodził raz  tygodniu z domu po gazetę na nic więcej go nie było stać. On nie był dla nikogo partnerem godnym, powiedzmy do jakiejś tam dyskusji bytowania wspólnego i on nie miał nikomu nic do zaoferowania. Także ludzie są naprawdę nie zdawaliśmy sobie sprawę czasami głęboko są ci ludzie w apatii takiej. I tutaj te zajęcia reintegracji społecznej obejmowały czasowo 2 miesiące i właściwie 7 tygodni zajęć po 6 godzin dziennie w tej chwili to się odbywa jaki był cel tych zajęć integracji społecznej, bo to sama nazwa nic nie mówi. Te zajęcia reintegracji społecznej polegają na przywróceniu prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie czyli prawidłowej interpretacji i prawidłowej interpretacji zaistniałej sytuacji i warunków w jakiej ci ludzie się znaleźli to jest uaktywnienie w nich osobowości, uaktywnienie ich myślenia. Wykazanie im, że oni są aktywni, że potrafią, że dadzą radę, że też ich wszystko dla nich nie dla tych tylko, którym się powiodło. I ten element daje tym ludziom taki wieli bodziec i się zmieniają i zewnętrznie i wewnętrznie w czasie tych zajęć i to jest właśnie fundament, na którym można budować potem naukę zawodu i przygotowanie osoby do wyjścia, że tak powiem rynek pracy. Ja bym powiedział, że takie zajęcia reintegracji społecznej obejmują tak blogi tematyczne i to nie są zajęcia teoretyczne, że ktoś czyta, a oni słuchają. Tylko to są zajęcia praktyczne jednocześnie Np. zagadnienie czy wzgląd takiej asertywności. Tam są omawiane sytuację, tam są wypowiedzi poszczególnych osób. Tam osoba wychodzi na środek ona staję się osobą, która ma ten problem inni próbują ją atakować, przełamać ona próbuje się wybronić z tego wszystkiego wykazać swoją niezależną opinię, swoją postawę i utrzymać to wszystko itd. Następny problem zarządzanie własnym wizerunkiem więc tutaj w tym temacie mogę powiedzieć jak wygląda ta sytuacja wizualnie tych osób, no jest to namacalne. po prostu osoby przychodzą jak gdyby głęboko pochylone z opuszczonymi rękami uważają, że dla nich nie ma nic stają się podmiotem w takich zajęciach. Jest pani psycholog, która dla nich tylko jest  z nimi rozmawia, oni są jej podmiotem po prostu i oni mają się do kogo zwrócić , mają z kim podyskutować, ktoś zaczyna ich rozumieć i to jest taka podstawa. A widać często dalej po paru dniach. Ta pani już ma fryzurkę, ta pani zaraz przychodzi podmalowana i w odprasowanej spódniczce. Panowie za chwilę też już koszulka jest czyściejsza już tam odprasowana i powiedzmy jakieś tam zachowania nie są tak gwałtowne i ten natomiast pewna taka grzeczność wewnętrzna się tworzy. No i to no niektórzy nawet mieliśmy taki  osoby niektórzy tam nie wszystko do nas dociera do kierownictwa. Natomiast dyskutujemy oczywiście z psychologiem, pedagogiem jak tam te osoby funkcjonują . No, ale niektórzy mówią wręcz, że no wie pan mówi mnie w domu nie poznają, ja zaczynam inaczej myśleć, inaczej reaguje na pewne rzeczy i tak. Jest to dla nas bardzo budujące i ten. Poza tym mogą są jeszcze  jak zarządzanie własną karierą, pracą w grupie, radzeniem sobie w sytuacjach konfliktowych, zarządzenie budżetem domowym. To są te bloki, które są omawiane i po takich zajęciach osoba jest oceniana przez psychologa, dostaje taki certyfikat ukończenia tych zajęć edukacji społecznej i jest oceniana czy kwalifikuje się do dalszej do dalszych zajęć reintegracji zawodowej. Reintegracja zawodowa jest następnym etapem właśnie tutaj pobytu u nas i po takim pozytywnym zaopiniowaniu osoba przechodzi na zajęcia warsztatowe. 
  
A: Dobrze. Czyli ja tak jeszcze tak podsumowując, że cele te, które na początku państwu przyświecały również teraz są realizowane tak? I jest taka kontynuacja od początku państwa działalności bardzo, bardzo spójna. A proszę mi powiedzieć czy właśnie te osoby, że tak powiem wychodzą na prostą dzięki tym zajęciom, że tak powiem to jest państwa największe osiągnięcie, czy macie również jakieś inne osiągnięcia te cele, które zostały zrealizowane, bo można powiedzieć, że tu już jest efekt prawda? państwa działalności. Czy macie może inne, na innych płaszczyznach jakiś sukces? 
  
R: No więc największym sukcesem dla nas jest człowiek, który wychodzi no równoważny na wolny rynek pracy powiedzmy, który wie gdzie napisać podanie jak napisać życiorys jak się zaprezentować. Bo te same prezentacje u pracodawcy jest bardzo ważne. Jak wyeksponować swoje umiejętności itd. więc to są sprawy bardzo budujące. Pomagamy sporadycznie jak mamy jakiś informacje gdzieś gdzie można by zatrudnić i znaleźć dla takich osób. Natomiast mieliśmy już takie przypadki gdzie przychodzili do nas pracodawcy zabierali osoby, które kończyły np. warsztat krawiecki do swojej szwalni i także ten. Są osoby, które się w miarę niektórzy podejmują pracę z własnej inicjatywy, z własnych poszukiwań. Niektórzy działalność gospodarczą uruchamiają, jedna pani kiosk prowadzi w tej chwili też to wiem. Mieliśmy sukcesy, mamy również jeśli chodzi o przekształcenie jakiejś psychiki osobowości osoby. No mieliśmy panią, która miała poważne kłopoty, była po leczeniu. Mąż co prawda pozostał w tym wszystkim, natomiast ona otwarła się przy nas. Była objęta taką opieką, szczególniejszą przez psychologa i pedagoga. No my jesteśmy bardzo otwarci w ogóle dla wszystkich uczestników , mamy świadomość, że w mieście jesteśmy ostatnią administracją, która może tym ludziom podać rękę i wyciągnąć ich z tego melanżu. I dlatego wykazują dożo cierpliwości i dużo serca okazujemy tym ludziom i oni to czują i cenią. Natomiast ta osoba wyszła jeszcze poszła na leczenie tutaj  takie dochodzące w ciągu uczestnictwa u nas wyszła z tego problemu, miała kłopoty duże, odebrali jej dzieci. Odzyskała te dzieci, pracuję w tej chwili w sklepie jest przy kasie, nie ma problemów szczęśliwa, zadowolona po prostu no to są takie małe radości, które znamy wiele rzeczy spotykamy. spotykam gościa, który był na tapicerni no i mówię co tam panie Józku słychać słyszę dobrze jadę na urlop starszy gość już. Także ci ludzie funkcjonują rzeczywiście. Chciałem tylko powiedzieć, że to są te sukcesy, które są w pewnym sensie niemierzalne i, które dają najwięcej radości, bo to jest naszym celem właściwie pomoc tym ludziom. Bo mamy co prawdy jesteśmy jedyną organizacją, która może uruchomić środki finansowe i ucząc tych ludzi dać im zarobić jakiś pieniądz nie duży i jeszcze dajemy posiłek, ale może po kolei. Bo sukcesami dla nas niewymiernymi, które co prawda niewymiernymi finansowo, ale moralnie i bardzo sobie cenimy to są wyróżnienia, które otrzymaliśmy, a właściwie może jeszcze po kolei. Zaczęliśmy od klubu integracji społecznej, który był w 2004 uruchomiony. staraliśmy się uzyskać status  centrum integracji społecznej, wcześniej nam się to nie udawało, ale w listopadzie 2006 roku na bazie projektu, który został napisany przez prezesa Andrzeja Muzyka, bo on dalej prezesuje tutaj. Pan Andrzej Muzyk, że tak wtrącę zastępcą jestem ja czyli Lech Kozłowski, sekretarzem jest pani Alina Marek i skarbnikiem jest pan Janusz Adamek. Także w tym składzie zarząd pracuję i realizuje te zadania. Napisano projekt, który był właśnie zaczątkiem centrum integracji społecznej, bo tak żeśmy go nazwali był projekt opracowany jak mówię i został zakwalifikowany. Na bazie tego projektu oczywiście ten projekt był wpisany do funduszu unijnych. I na bazie zakwalifikowanego projektu, ponieważ mieliśmy zapewnione środki finansowe, marszałek województwa małopolskiego powołał I w wojewódzkie małopolskim Centrum Integracji Społecznej w Nowym Sączu w naszym stowarzyszeniu z czego jesteśmy niezmiernie dumni. Na dzisiaj jest drugie centrum to znaczy  w krótkim okresie, później było powołane drugie centrum integracji społecznej w województwie małopolskim w Klucze. I te dwa centra na razie do dzisiaj funkcjonują  aktywnie, natomiast nie mam informacji w Krakowie miało powstać, ale jak na razie nie wiem czy powstało czy nie. To jest jedna sprawa teraz na bazie centrum. Centrum funkcjonuje troszeczkę na innych zasadach i szanuję się swoimi prawami w oparciu o ustawę o zatrudnieniu socjalnym oraz w oparciu o ustawę o promocji zatrudnienia i instytucji  rynku pracy. W centrum prowadzimy zajęcia, w których również osoby integrowane otrzymują świadczenia pieniężne. Jest to tak zwane świadczenie reintegracyjne w wysokości zasiłku dla bezrobotnych. Zajęcia trwają  7 miesięcy w centrum 6h dziennie, otrzymują jeszcze  ci uczestnicy drugie śniadanie u nas. No i tak wygląda struktura powiedzmy w tej chwili organizacja w centrum reintegracji społecznej. Bazujemy właściwe na centrum i tutaj realizujemy te zadania również i przede wszystkim zadania uaktywnione dla osób długotrwale bezrobotnych zajęcia reintegracji społecznej, reintegracji zawodowej. W centrum pierwszy projekt właśnie realizowany ten zatwierdzony z funduszy centrum reintegracji społecznej został wysoko oceniony przez ministerstwo rozwoju regionalnego w Warszawie i otrzymaliśmy zostaliśmy laureatem konkursu ogłoszonego przez to ministerstwo. W skali kraju uzyskaliśmy status najlepsza inwestycja w człowieku, w człowieka 2008 dyplom oczywiście. No i było to wyróżnienie bardzo dla nas.. 
  
A: Prestiżowe 
  
R: Prestiżowe, bo to jest wyróżnienie w skali kraju no ogromne. 5 organizacji społecznych  w całym kraju otrzymało takie wyróżnienie. Czyli jesteśmy jedną z pięciu nagrodzoną statuetką organizacji pozarządowych. 
  
A: Czyli pasmo tych sukcesów jest no można powiedzieć szerokie i na wielu płaszczyznach, że  tak powiem można powiedzieć państwo się spełniacie tutaj zgodnie z założonymi celami dążycie państwo do ich realizacji bardzo skutecznie. 
  
R: Tak, więc tutaj nie tyle realizujemy co rozbudowujemy nasze działania obejmujemy co raz większą ilość osób. Tutaj w centrum weszliśmy już do współpracy z osobami powiatu nowosądeckiego i w naszych zajęciach uczestniczą osoby już z powiatów no tutaj otaczamy  na jak mniejszymi gminami jest Chełmiec, Kamionka, Nawojowa, Stary Sącz, a pozatym współpracujemy jeszcze z takimi gminnymi jak Łabowa, Krynica, Muszyna, Piwniczna Zdrój jest bardzo aktywną tez jest chyba jedną z aktywniejszych w współpracy z nami gmin miast właściwie organizacji miejskich to jest Piwniczna, Rytro, Podegrodzie, Gródek nad Dunajcem. Ostatnio mamy nabór też z Łososiny Górnej i z Łącka także tutaj oprócz miasta Nowego Sącza reintegrujemy osoby właśnie  powiatu nowosądeckiego co nas dręczy trochę organizacyjnych trudności, ale przy dobrej współpracy z Sądeckim Urzędem Pracy i z Powiatowym Urzędem Pracy oraz z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej Sądeckim no z Piwnicznej. Uzyskujemy oczekiwane rezultaty tego wszystkiego i satysfakcję i zmianę postaw osób, które są u nas. Może powiem jeszcze tak, że stopniowo rozwijaliśmy również naszą bazę, bo to jest chyba istotne gdzie my realizujemy zajęcia reintegracji zawodowej. Więc edukacje społeczną prowadzimy w naszym tutaj sali szkolnej, natomiast dla celów reintegracji zawodowej utworzyliśmy na początku w ramach klubu integracji warsztat rękodzieła artystycznego.  Jako, że jest to sfera, która daje no spokój pewien, poza tym to rozbudowuje wnętrze człowieka, pozwala mu odkrywać w sobie drobne, ale zupełnie nowe strony, nowe cechy, umiejętności. Warsztat ten funkcjonował oczywiście warsztat prowadzi zawsze instruktor z pełnymi kwalifikacjami. Instruktorem wtedy była pani Jolanta Ziental z wyższym wykształceniem, plastyk także początki tutaj były od razu dobrze postawione. Został napisany program szkolenia tych osób i w oparciu o ten program były realizowane zajęcia. Polegały na malowaniu na karkach, na szkle, plastikach, zdobienie kasetek, malowanie na desce. No plastyka w rodzaju wykorzystywania naturalnych materiałów czyli drewno, szyszki jakieś robiło się, stroiki świąteczne, wielkanocne itd. Bardzo, bardzo ludzi to wciągało i trzeba przyznać, że wielu się zupełnie odnalazło w sobie zdolności plastyczne i malarskie co było dziwne dla nich samych, a co dopiero dla nas. Jak się zobaczyło na początku co malowali jak na końcu to nieporównywalne. Później utworzyliśmy warsztat krawiecki też w ramach klubu jeszcze integracji społecznej. I później już dobudowaliśmy następny warsztat tapicerski później uruchomiliśmy pracownię komputerową i wchodząc w centrum integracji społecznej uruchomiliśmy jeszcze warsztat tzw. gospodarzy, ogrodniczy, gospodarczo-ogrodniczy. Warsztat gospodarczy miał na celu planowanie, zagospodarowanie zielenią placów, skwerów. Projektowanie zieleni, utrzymanie, pielęgnacja, obsadzanie ogrodów itd. różnymi roślinami. Mieliśmy znaczy mamy kosiarkę też. Dokonywaliśmy drobne usługi na ogródkach właśnie dla jakichś emerytów żeby ci ludzie praktyki nabrali nie wiem podkaszarka, kosiarka itd. Po prostu bazowaliśmy na raczej wynajmowanych do wykonania zadania terenach. Nie posiadamy własnych żeby mieć własne jakieś szkółkę chociaż o tym myślimy żeby założyć. No i to właśnie pielęgnować, a potym własnie zlecenia wziąć i rozsadzać. No, ale to wszystko się rozwija. Także w centrum integracji już działało 5 warsztatów i te warsztaty do dzisiaj funkcjonują. 
  
A: No i tak to wygląda na dzień dzisiejszy. Czyli no tak bardzo, bardzo faktycznie wyraźnie państwo działacie i skutecznie. 
  
R: NO może jeszcze powiem o tych osiągnięciach w tych kryształach soli zostaliśmy wyróżnieni w Małopolsce również dyplomem dostaliśmy wyróżnienie za realizację projektu i współpracy z Urzędem wojewódzkim w Krakowie. Po za tym Kraków wziął naszą, nasze centrum do współpracy do współpracy jako partnera do projektu. W tej chwili realizujemy duzy projekt razem z Urzędem wojewódzkim w Krakowie jako partner i drugim partnerem są jest właśnie centrum integracji społecznej w Kluczach. Także to jest duża sprawa to jest do 20011 roku zadanie na ten pierwszy etap do realizacji. Jest polega ono na utworzeniu nowych  może nie utworzeniu, bo stanowiska takie są przewidziane natomiast zrealizowanie i stanowisk i działania dla nich to jest tak zwany kołcz. To jest doradca osób bezrobotnych, który, którego zadaniem jest otoczenie opieką jakiejś małej niewielkiej grupy osób, które będzie prowadził od początku od uaktywnienia, od spraw właśnie uaktywnienia społecznego i zawodowego po przez pomoc i kierowanie na szkolenia, na kursy jakieś aż do ewentualnie założenia działalności gospodarczej przez niego względnie znalezienia zatrudnienia. Także to jest nowa rzecz to się nazywa inkubator ekonomii społecznej i w ramach tego inkubatora właśnie powstaje w ogóle inkubator jako taki ekonomii społecznej. Jest to oddzielna sprawa utworzenie, stworzenie szablonu nie szablonu, ale no standardu nie standardu też. Utworzenie struktury w ogóle takiego też, bo to jest nowa rzecz w kraju. I stworzenie takiego inkubatora właśnie ekonomii społecznej. 
  
A: Czyli tak Np. to spłycenie socjalne również się do tego tak…? 
  
R: Przy tym inkubatorze właśnie mają się utworzyć pewne struktury społeczne czyli organizacje po za rządowe, stowarzyszenia, fundacje, ewentualnie nie ewentualnie oczywiście spółdzielnie socjalne jest to marzenie utworzenie spółdzielni socjalnej. Jednak nie jest to takie łatwe ze względów powiedzmy merytorycznie jest to do zrobienia, technicznie trudniej, bo 5 osób nie chce się zebrać, które by sobie zaufali do końca i stworzyły ten, to spółdzielnie. Natomiast spawa administracyjna cała, sprawa prowadzenia tej spółdzielni to już tu wchodzi prawo spółdzielcze. Prawoznawczość cała sprawa finansowa to, to wszystko ogłaszana w dzienniku urzędowym, prowadzenie tego wszystkiego z takim rozmachem, bo to jest normalna spółdzielnia czyli pełny, pełna księgowość, a nie można tam zatrudnić osób z poza tej grupy bezrobotnych dopiero powyżej pięciu osób jak jest można jednego specjalistę zatrudnić. Jest to perspektywa duża. Natomiast na razie w tej chwili toczy się tam przygotowanie do utworzenia pierwszej spółdzielni socjalnej, ale to jeszcze do zarejestrowania tej spółdzielni jeszcze jest droga. Nie wiem jak daleka zakładam, że już nie tak daleka, ale być może. 
  
A: Rozumiem 
  
R: No i ci kołczy, którzy to jest druga grupa właśnie jako instytucja gospodarki społecznej, która ma właśnie wprowadzić te nie tyle zajęcia, co ma otoczyć opieką, pilotować, kierować te osoby bezrobotne żeby one żeby je uaktywnić również na tym wolnym rynku pracy z tym, że on ma ich opiekować się nimi aż do produktu finalnego czyli podjęcia zatrudnienia. Więc może go skierować na szkolenia różne może na różne jakieś zajęcia uaktywniające itd. Kierować go, on ma wiedzę gdzie się robią jakieś kursy, jakieś szkolenia i takie różne inne zajęcia praktyczne nauka zawodu czy jakieś no kursy zawodowe, szkoleniowe. On ma rozpaczyć jego możliwości ,jego umiejętności, jego zdolności. Więc to jest rzecz, która się tworzy w kraju jestem w fazie stanowisk w tym ogólnokrajowym nie ma takiego stanowiska, będzie. 
  
A: No jest taki sam cel  dla państwa.. 
  
R: Tu się opracowuje jak ma działać taki kołcz po prostu, bo to też jest pilotujące dopiero. To nie ma  żadnych utartych szablonów. Natomiast trzeba to wszystko stworzyć i na podstawie doświadczenia, spotkań z tymi osobami próby podjęcia różnych działań i tam trzeba no określić te najskuteczniejsze działania, które są  trzeba jako standard przyjąć takie coś. Będzie taka osoba zapowiadana, prowadzić te doświadczenia. 
  
A; Dobrze myślę, że tutaj ten temat jak najbardziej jest już jasny i tak podsumowując… 
  
R: Powiem może jeszcze tyle, że my również prowadziliśmy roboty publiczne i tu głównie Piwniczna przez 3 okresy półroczne. W Kamionce również prowadziliśmy, bo jeszcze ustawa wtedy określała, że roboty publiczne mają charakter integracji zawodowej. Czyli po przejęciu tej edukacji społecznej u nas uruchamialiśmy roboty publiczne i na terenie gminy pracowały osoby z danej gminy przy współpracy  z jakimś zakładem powiedzmy Np. z miejskim przedsiębiorstwem  gospodarki komunalnej. Wspierały, współpracowały, dostawały swój wycinek i pod naszym nadzorem i wyznaczonym, wyznaczonego przez nas pracowała ta w grupa. Skutki były bardzo dobre jak mówię poprzedzone to było tymi zajęciami z edukacji społecznej. Wyniki były no wręcz, no nie powiem, że rewelacyjne, ale... Jak kobieta podchodzi i mówi –„Proszę pana ja nie poznaje ludzi od nas” nie? I gość, który jak przyszedł na przystanek to nie burknął nawet dzień dobry tego to mówi on przychodzi dzisiaj dzień dobry  do ludzi pyta czemu leżą te papieru to on zbiera i do kosza wrzuca. Panie w pysk by pan dostał przepraszam, za przeproszeniem jakby pan powiedział mu to kiedyś i tego. Więc przemiany tych ludzi są rzeczywiście. 
  
A: Widoczne.. 
  
R: Tylko trzeba ich od wnętrza zacząć żeby to właśnie oni uwierzyli w to. 
  
A: Rozumiem. Dobrze tutaj jest już faktycznie wszystko jasne. Natomiast chciałbym teraz poruszyć temat struktury państwa organizacji. Mówił pan, że jak najbardziej jesteście państwo w KRS zarejestrowani i to jakoś.. 
  
R: Mamy osobowość prawną 
  
A: Macie państwo osobowość prawną to jakoś ułatwia funkcjonowanie? Czy się to z czymś wiąże? 
  
R: No to jest niezbędne żeby w ogóle funkcjonować żeby to wszystko realizować, żeby mieć możliwość mieć startu  w tych projektach, żeby je realizować, żeby mieć możliwość prowadzenia produkcji w pewnym sensie. No i zatrudniać osoby długotrwale bezrobotne. Ja może jeszcze napomnę jak my reifikujemy tutaj i jak my nabór właśnie tych bezrobotnych właśnie. No tutaj właśnie nasza dobra współpraca z ośrodkami pomocy społecznej, bo jak wspomniałem jest wykorzystywana w ten sposób, że naboru jakby typują do projektu my ich zgłaszamy, zapotrzebowanie , że jest oferujemy przyjęcie itd. Natomiast oni znając te osoby, oni je kwalifikują, typują do uczestnictwa w projekcie rozmawiają z nimi wstępnie itd. Określają na czym będzie polegało i chętne osoby są kierowane do nas. No i wtedy my osoby ponieważ jest warunek, że to mają być osoby, które są długotrwale bezrobotne więc urząd pracy weryfikując te osoby pod względem okresu bezrobotności i zatwierdzają ich do uczestnictwa w centrum i dają im skierowanie do nas, bo wtedy urzędy pracy refundują nam świadczenia integracji. Więc było warto w pewnym sensie. Z funduszy pracy, które są, a których nikt w zasadzie nie może wykorzystać. Jesteśmy jedyną organizacją, która dość, że szkoli to jeszcze daje szansę pierwszych pieniędzy, zarobienia pierwszych pieniędzy i to od paru lat czasami także tak wygląda nabór i uczestnictwo, a potem już kierownik centrum przyjmie jest jeszcze pierwszy miesiąc taki próbny osoby kwalifikujące, taki pierwszy uraz poszedł na bark uczestnictwa w centrum no to tutaj dostają 50 procent po za tym okresie świadczeń. I po tym okresie kierownik centrum na bazie wstępnych tych zajęć edukacyjnych, które są z psychologii, bo te pierwsze dwa miesiące to są te zajęcia. Przyjmuje do uczestnictwa w centrum na pozostały okres na pozostałe 6 miesięcy z tym, że coś chciałem powiedzieć tutaj a pro po tego nie wiem już.. 
  
A: Myślę, że to jeszcze. Dobrze, a jeszcze tak wracając do tej struktury, bo posiadacie państwo status organizacji pożytku publicznego. I  Czy  również to jakoś co o tym zadecydowało, że państwo zdecydowaliście się na starania? 
  
R: No cele, które żeśmy sobie obrali, cele, które żeśmy sobie obrali to podstawa jeżeli chcemy pracować w oparciu o ustawę zatrudnieniu socjalnym to musimy posiadać status użytku publicznego. My jesteśmy również wpisani do rejestru instytucji szkoleniowych w wykazie urzędu marszałkowskiego w Krakowie. No nie powiem teraz z pamięci jaki mamy numer.. 
  
A: Nie, to nie jest takie istotne, ale jesteście państwo 
  
R: Natomiast na bazie tych zajęć, które żeśmy prowadzili tak oczywiście i chciałbym jeszcze powiedzieć, że podczas naszych zajęć, bomy nie tylko działamy na swoim terenie uczestniczymy również w programach, czy projektach systemowych różnych gmin nowosądeckich. I też tam prowadzimy te zajęcia edukacji społecznej względem doractwo finansowe i ewentualnie taki nadzór w czasie realizacji projektu jeszcze psychologa, pedagoga odnośnie no asymilacji tych osób na nowych warunkach życiowych, że tak powiem. czyli tam mają jakieś zatrudnienie gdzieś tam u jakiegoś warsztaty i projekt przewiduje żeby tam było takie osoby było monitorowane i te monitoringi nasz psycholog, pedagog wprowadzi już na zlecenie w projekcie danej gminy. 
  
A: Rozumiem. A czy jesteście państwo członkiem jakieś koalicji, federacji, która zrzesza inne organizacje po za rządowe? 
  
R: No jest tutaj w Sączu, tworzy się w tej chwili, ale nie powiem jak się nazywa ta organizacja pełni czyn organizacji po za rządowej. I tam jesteśmy jako organizacja po za rządowa. Po za tym jesteśmy tak zaangażowani w sprawy, które prowadzimy tutaj, projekty, realizacje szczegółów harmonogramu, rozliczanie projektów to jest olbrzymia praca, która musi być wykonana i to szczegółowo. Bo każdy projekt jest poddawany jest kontroli. I mamy masę różnych rzeczy, które trzeba dopiąć z związku z tym kadra też się poszerzyła o osobę, która prowadzi taką naszą księgowość, bo księgowość jako tako mamy zleconą w firmie zewnętrznej, natomiast tutaj my te wszystkie faktury, te wszystkie koszty kwalifikowane rozpisywać w trakcie, żeby grupować je do poszczególnych projektów, bo realizujemy i projekty unijne i projekty centrum gdzie realizujemy z miastem Nowym Sączem także no i projekt jeszcze jest z Krakowem z wojewódzkim urzędem pracy. Także są to, tutaj wiele rzeczy jest trzeba to wszystko pilnować między czasie żeby na koniec potem mieć przygotowane do wręczenia projektu. Więc nie szukaliśmy specjalnie kontaktów z organizacjami pozostałymi, ponieważ my doskonale wiedzieliśmy w którym miejscu jesteśmy, na czym stoimy, no od czego zaczynamy, a zaczynaliśmy od zera od pożyczonych, darowanych jakichś starych biurek powiedzmy dwie, trzy sztuki to było pierwsze co żeśmy mieli. I własne konto starego typu także to my nie tworzyliśmy, nie rozglądaliśmy się w około co kto robi, jak co i dopiero się układali, bo mieliśmy ściśle określone cele, zadania, siadaliśmy i to się zaczęło organizować. Musimy przyznać, że jesteśmy wiodącą instytucją jeżeli chodzi o pomoc dla osób bezrobotnych ok. w różnych formach szkoleń zatrudnienia itd. U nas już ponad 600 osób korzystało z naszych, z naszej pomocy. Więc jest to też nie mała liczba ludzi. Ja powiem tak jeszcze w centrum mamy w ciągu  ok. 50 osób przychodzi na zajęcia integracji zawodowej, oprócz jeszcze innych projektów, w których uczestniczymy realizowanych powiedzmy albo na bazie naszych warsztatów tutaj pracowni psychologiczno- pedagogicznej. Względnie działamy we współpracy z gminami i na ich terenie. 
  
A: Dobrze. A proszę mi opisać jak wygląda struktura państwa organizacji to znaczy ile jest członków, jak są  podejmowane decyzję? 
  
R: Więc zgodnie ze statutem tam jest opisane wszystko, z wymogami zresztą ustawy o stowarzyszeniach. Struktura nasza wygląda w ten sposób. Trzonem jest zarząd stowarzyszenia, jest komisja rewizyjna utworzona przez członków stowarzyszenia. I w ten sposób jeśli chodzi o samo stowarzyszenie się zajmujemy, choć oczywiście najważniejszym organem jest walne zebranie, które podejmuje uchwały kierunki działania stowarzyszenia. Natomiast stowarzyszenie posiada wewnątrz siebie do realizacji zadań właśnie ustawę o zatrudnieniu socjalnym i ustawę o promocji zatrudniania socjalnych do pracy. Powołanych grup integracji społecznej . Zatrudniamy etatowo osoby takie jak kierownik centrum, pracownik do spraw promocji rekrutacji. Jest pracownik administracyjny, jest pracownik, który zajmuję się właśnie prowadzeniem tych rozliczeniem projektów, stroną finansowo-firmową. Mamy oczywiście zlecona księgowość publiczną w firmie firmowej. I potniej mamy zatrudnionych w tej chwili mamy asystenta kierownika centrum zatrudnionego . Mamy pracownika do spraw zaopatrzenia i marketingu. Na warsztatach zatrudniamy w 5 warsztatach zatrudniamy 5 instruktorów kierunkowych czyli artystów, plastyka, instruktora krawiectwa, instruktora tapicerstwa, instruktora ogrodnictwa i warsztatu gospodarczego i instruktora pracowni komputerowej. To jest 5 osób jest pedagog i psycholog na etacie u nas. Teraz w tym ten projekt, który mówiłem we współpracy z Urzędem Wojewódzkim w Krakowie nazywa się ABC ekonomii społecznej. I tam zatrudnionych jest kierownik informatora ekonomii społecznej, pracownik to są 2 osoby. Potem jest ci kołczowie, jest 5 osób. Jest osoba, koordynator projektu, czyli liczba osób, które uczestniczą jest niemała w tej chwili  
  
A: Tak jest 
  
R: I żeby trzymać to wszystko po za tym gdzie mamy warsztaty, bo nie powiedziałem tego. Wynajmujemy pomieszczenia w akwenach warsztatowych w RPK, a w ogóle zapomniałem powiedzieć na początku, że pierwszą naszą siedzibą był nowosądecki kołat przedsiębiorczości gdzie mieliśmy swoje biura. Mieliśmy 2 małe pokoiki. Pierwszy to była pracownia psychologiczna i to była administracja jakby zarząd gdzie pozostali pracownicy znaczy wtedy nas było tylko właściwie to było nas czworo na początku etatowo. Prezesem byłem ja, był pracownica administracyjna, była jedna  psycholog. I w tym składzie mieliśmy utworzyć tutaj program. NO, ale potniej już jako rozbudowana organizacja oczywiście warsztat ten warsztat, no warsztat rękodzieła artystycznego to wynajęliśmy już właśnie pomieszczenia na hali warsztatowej w RPK. I w zasadzie w zeszłym roku przenieśliśmy się już  do RPK w ogóle z biura naszymi pozostałe pomieszczenia warsztatowe robimy. Czyli musimy tutaj opłacić wszystko, bo wszędzie jesteśmy tylko gośćmi. Mamy duże koszty utrzymania materiały biurowe, masa tutaj papierów wszystkiego, a po za tym materiały na zajęcia warsztatowe to jest finansowo itd. No więc w sumie żebyśmy mogli funkcjonować to musimy za to nie mały grosz mieć. Bo zarabiamy niewiele, bo nasze prace jeszcze nie są tak konkurencyjne na rynku czy wyroby jak firm żeby można ot traktować jako produkcję. To są indywidualne produkcję, które ktoś robi lepiej, ktoś tylko tak do szuflady, bo to się nie nadaję 
  
A: Jasne. Mam jeszcze pytanie ile członków aktualnie liczy państwa organizacja ? 
  
R: Aktualnie organizacja nasza liczy 26 osób. 
  
A: Rozumiem. I to się jakoś zwiększało z czasem? 
  
R: Powiedziałbym, że nie. Jest to grupa osób, która była zaangażowana w sprawy no trzeba było niektórych przedstawić innym czym się będziemy zajmować, co będziemy robić itd. Nie jesteśmy ustawieni w tej chwili na nabór, rozwój jakiejś organizacji chociaż bardzo chętnie widzielibyśmy osoby w naszej organizacji, ale jak mówię że tak jesteśmy ukierunkowani i tak już tutaj uwikłani bym powiedział z dumą uwikłani. Bo to jest osiągnięcie wielkie i mamy przecież takie sukcesy w kraju zauważane więc jesteśmy uwikłani tak w realizację tych zadań, których się podjęliśmy i próbujemy się rozbudowywać i rozwijać, że naborem w tej chwili się nie zajmujemy. Nie jest naszym celem, bo liczebność nie jest nam potrzebna do wyników pracy, którą robimy. 
  
A; Rozumiem, dobrze. Tutaj właśnie jakbyśmy mogli zakończyć ten temat struktury jest on jak najbardziej zgodny z prawidłowym modelem jak to powinno wyglądać. Natomiast chciałbym porozmawiać troszeczkę na temat współpracy państwa organizacji z  innymi organizacjami po za rządowymi. Wspominał pan, że nie jest to jakieś państwa priorytetem taka współpraca, ale czy kolwiek chciałbym się zapytać jeśli już do takiej dochodzi jak wyglądają takie relacje z innymi organizacjami ewentualnie z jakimi? 
  
R: Mówimy o organizacjach po za rządowych? 
  
A: Po za rządowych, tak. 
  
R: NO jesteśmy otwarci na wszelkie kontakty. Przekazujemy wiele informacji jeżeli ktoś tylko jest zainteresowany. Nawet organizowaliśmy konferencję na tematy klub integracji społecznej typu jak to działa. To było organizowana konferencja w Krynicy, ponieważ klub integracji społecznej to była zupełna nowość w strukturach opieki społecznej i powiedzmy organizacji po za rządowych czyli tych klubów było bardzo mało. Zorganizowaliśmy konferencję o zasięgu województwa katowickiego, małopolskiego i podkarpackiego. Byli tam zaproszeni dyrektorzy Urzędów Pracy, ośrodki pomocy społecznej, gminne, miejskie i uczestniczył w tym również przedstawiciel ministerstwa pracy i polityki społecznej obecny naczelnik wydziału, który referat swój przedstawił na temat właśnie wizji ministerstwa, funkcjonowanie organizacji, jak to w ogóle tam z góry widać jak się tam to tworzy i jak to funkcjonuje. I myśmy chcieli pokazać właśnie swoje doświadczenie na tej konferencji jak żeśmy to uruchomili, jak żeśmy to zrobili, jak to funkcjonuję, jak to działa także. Tutaj było dwie takie konferencje w Krynicy były przed przygotowaniem do centrum integracji społecznej. I również robiliśmy konferencję właśnie centrum integracji społecznej. No tutaj miejscowy na terenie Sącza oczywiście, inauguracja klubu integracji społecznej, inauguracja centrum integracji społecznej. No odbiło się to echem trochę i w mediach i wszystkich tutaj organach  miejskich, które realizują się osobami. 
  
A: Rozumiem. A czy również właśnie, bo tutaj rozumiem rozmawialiśmy o konferencji. A czy jakaś taka może formalna współpraca  z innymi organizacjami czy również ma miejsce? 
  
R: Jak mówię jesteśmy otwarci, ponieważ w zasadzie byliśmy można powiedzieć wszędzie pierwsi, bo czy klub integracji, pierwsze centrum integracji społeczne, pierwsze stowarzyszenie, które utworzyło właśnie te, te organy, że tak powiem realizacji ustawy. Po prostu nie mieliśmy jakiejś potrzeby jak ja mówię szukania partnera, ponieważ myśmy sami to realizowali. Natomiast służyliśmy pomocą jeżeli ktoś się zwracał  do nas o jakieś informacje. Bo przyjeżdżali do nas  z poza oczywiście Sącza różne organizacje, bo my w pierwszym etapie pisaliśmy projekty i piszemy do dzisiaj do funduszy unijnych. Tym bardziej byliśmy znani tam wyżej trochę niż tu na terenie Sącza. No, ale tak było, bo szukaliśmy dofinansowania. Natomiast tutaj jak mówię jesteśmy tutaj w tym, w tym formie organizacji po za rządowych. No w pewnym sensie no trzeba powiedzieć, że najbardziej chyba zbliżyliśmy się w tej chwili z Kaną, ponieważ współuczestniczyliśmy w organizacji pewnych imprez. Po za tym Kana korzysta właśnie z naszych doświadczeń kieruje do nas osoby, studentki, które interesują się i studiują właśnie kierunki społeczne do nas na spotkania. Przedstawiamy im nasze działania, naszą strukturę, problemy itd. I w ogóle jak to wszystko funkcjonuje, w ogóle o problemach mało mówimy, bo to problemy to są dla nas, natomiast mówimy jak to funkcjonuje, pokazujemy warsztaty, rozmawiają z tymi uczestnikami. Są bardzo zadowolone i mają obraz jak to, co się robi i jak  powinno dalej ewentualnie to działać. 
  
A: Rozumiem. A czy była taka sytuacja, że jakaś organizacja zaproponowała państwu właśnie współpracę, a państwo właśnie z jakichś tam powodów odmówiliście. CZY taka sytuacja wystąpiła kiedyś ? 
  
R: Wie pan tutaj jest prezes i do niego kierujemy takie sprawy i w zasadzie być może, albo i nie bo z tego co ja wiem nie, nie jesteśmy to znaczy ktoś dzwoni jakaś tam organizacja jakaś tam z polski i czy partnerstwo nie zrobili z nimi czy coś. Ale my, oni bym nam Fajkis projekt napisali i nam skierowali. Ale my nie potrzebujemy do tego ludzi, my sobie napiszemy i zrobimy więc wtedy odmawiamy, bo oczywiście no bierzemy pełną odpowiedzialność za to co robimy. Zresztą podpisuje się nie wiem czy pan wie weksle inblanko na realizację tego projektu. 
  
A: Jak najbardziej. 
  
R: Tutaj mamy przykre doświadczenia  z jednym projektem, że tak powiem mało, że nie przysyłali pieniędzy, nie realizowali, rozliczone niby były etapy, a to może nie jest tak do powielania, ale to jest tego. Ale to jeszcze przyjechali na kontrolę czy jak projekt jest realizowany, a my już braliśmy debety z banku, kredyty prywatne u prywatnych przecież myśmy brali żeby realizować, żeby mieć pieniądze. Są takie perfidne w tym społeczeństwie naszym. I to są takie polski taki piekiełko małe w ten sposób się niszczy inicjatywę, a po za tym się ludzi wpędza no w finansowe kłopoty i to totalne Nie? No więc to tutaj jest to, że świadomość nie wątpliwie świadomość prezesa, który projekty piszę, czuje te tematy i wie co robić, a co nie, bo mi  by czasami ręce opadły i bym powiedział bzdury nie?  To trzeba oglądnąć wszystkie pieniądze i wszystko swoje nie? 
  
A: A to są olbrzymie pieniądze. 
  
R: No, no nie olbrzymie, ale duże no dla nas są duże, ale w sumie nie są duże kwoty. Ostatni projekt był na 70 tyś prawie ten centrum integracji społecznej 2 lata. No także to są pieniądze i gdyby coś takiego zawaliło no to.. 
  
A; Dobrze, a proszę mi powiedzieć jak by pan zdefiniował taką idealną współpracę pomiędzy organizacjami po za rządowymi. Jak ona powinna wyglądać, na czym się powinna opierać, czy na jakichś relacjach formalnych czy może osobowych? Jaki to jest model według pana ? 
  
R: No nie wątpliwie taki model osobisty, kontaktów osobistych i pewne takie no przełamanie jakichś barier,  po prostu bliższe zapoznanie się z osobami, które pracują w stowarzyszeniu. Jest to takie powiedział bym, które daje obraz i osób, bo często też człowiek patrzy przez pryzmat osoby. Czy można mu zaufać, czy to jest czysta sprawa, czy nie ma tak jakiś podtekstów, czy nie ma jakiś kombinacji, czy on wprost leczy, czy on dopełni tego co się zobowiązuje i tak dalej, więc osobiste niewątpliwie tak, ale jeżeli osobiste zaczniemy robić to powiedzą, że jest hit, albo kit, bo się wzajemnie i trzepią kasę nie? No każdy widzi pieniądz, nie widzi odpowiedzialności, nie widzi obowiązków, więc tu jest śliska sprawa, bo jeżeli partner byłby niesolidny i nam zawali projekt, a jeszcze powiedzą, a ty weź na siebie ten projekt nie. No więc tu my jesteśmy bardzo ostrożni w tym wszystkim. Nie ma każdy się zajmuje trochę czymś innym i współpraca organizacji pozarządowych, gdzie każdy ten się zajmuje osobami starszymi, ten się zajmuje bezdomnymi co prawda my też mamy bezdomnych zgodnie z ustawą w naszym zakresie, ale powiedzmy nie mamy czysto, sensu strikto, że ktoś jest bezdomny, że mamy prowadzenie z bezdomności, ale ten. Ci mają znowuż jakichś nie wiem niepełnosprawnych z upośledzeniem, ten ma takich, my mamy zupełnie co innego i Np. w różnych stowarzyszeniach może wchodzić wolontariat, natomiast u nas wolontariat no może sobie przyjść i ewentualnie tutaj coś pomagać ale musi być instruktor z uprawnieniami uczy zawodu to co może ten wolontariusz tam zrobić nici nawlekać do maszyny też się musi nauczyć, czy materiał pomóc rozkładać, czy kroić czy coś, czy tam malować pomoże, czy farbki donosić no nie wiem, czy tego, może siąść popatrzeć jak robią kawę wypić. No bo zadaniem instruktora jest wszystko. Czyli my po prostu nie mamy takich możliwości, to nie jest taki gremianek gdzie chcemy uczyć młodzież Np. tu przychodzą uczniowie tam ze szkół średnich uczą tych z podstawowej itd. żebyśmy byli takim pośrednikiem, nie. My mamy konkretne zadania, konkretne osoby z poważnymi problemami, poważne problemy rodzinne itd. I tu musimy te rzeczy realizować, musi być psycholog do zajęć. wolontariusz może być jak ktoś jest chory przyjdzie, pomoże nie wiem wypisze coś czy tego. Czy porozmawia chociaż z kimś itd. nie? Tutaj więc wolontariat u nas przynajmniej to  jest moje stanowisko, prezes będzie miał może trochę inne, bo on patrzy szerzej i on powie jak najbardziej może być wolontariat tylko, że to jest ktoś kto może być jako obserwator. Nie może uczestniczyć w procesach tych reintegracyjnych. Natomiast jak mówię to jest specyfika pewna, to jest pewna specyfika, która wymaga określonych działań i więcej nie potrzeba. 
  
A: Rozumiem, rozumiem dobrze. A jeśli poprosiłbym pana o podanie takiego pozytywnego przykładu efektywnej współpracy z innymi organizacjami, no myślę, że ta Kana mogłaby być takim przykładem . 
  
R: Kana mogłaby, chociaż Kana no na razie mamy dobre kontakty jak mówię uczestniczyliśmy tutaj w projektach takich min, świętowanie obywatelskie i. no i ten kontakt mamy tak przez te osoby, które są kierowane do nas. To jest współpraca i to jest dobre, bo nie zawsze mamy też czas żeby siąść z tą młodzieżą co przyjdzie. Tam trzeba no z godzinę, półtora, bo trzeba te warsztaty ich poprowadzić i powiedzieć mniej więcej co panu się mówi itd. Więc to wymaga czasu, bo ja tu akurat jestem na pół etatu czyli przy tych moich 4 godzinach muszę zrobić wszystko co trzeba. No, ale ja nie liczę godzin tylko liczę problemy i potrzeby. Jeżeli są potrzeby jestem na miarę potrzeb, a nie na miar etatu nie? Z uwagi na środki no to musimy się ograniczyć. 
  
A: A czy jakiś inny przykład takiej pozytywnej współpracy? 
  
R: Proszę pana my nasze kontakty są ukierunkowane bardziej na ośrodki pomocy społecznej i właściwie tu możemy wyróżnić w zasadzie wszystkie te z tych miejscowości o których mówiłem. Nie wszyscy mogą uczestniczyć równo powiedzmy w projekcie z uwagi na odległość od Nowego Sącza, natomiast ośrodki pomocy społecznej takie pierwsze z którymi nam się bardzo, bardzo duże efekty mamy współpracy to jest ośrodek opieki społecznej. Miejsko-gminny ośrodek opieki społecznej w Piwnicznej Zdroju, tam żeśmy te roboty publiczne prowadzili i tak dalej, tutaj z gminą Kamionka tam żeśmy początkowo roboty publiczne prowadzili w tym terenie i też ze skutkiem bardzo dobrym, bo tam wójt mówił jak zaczynało ośmiu to kończyło dwóch takie roboty publiczne to szybko się rozbiegło. U nas zaczęło ośmiu skończyło ośmiu włącznie z budową szkoły i odnowienie różnych znaków drogowych i tak dalej i masę koszenia na terenie gminy no było to dobre i to nas też podbudowało, że to jest dobry kierunek nie. Oczywiście osoba nadzorująca ma duży wpływ na to też tam pan Ogórek, który był bardzo taki rzetelny i miał autorytet też wśród tych osób i wszystko to dobrze funkcjonowało. Także ja myślę, że ten … 
              
A: Na tym obszarze można znaleźć dobrą współpracę. 
  
R: Tutaj mieliśmy trochę problem na wejście na teren powiatu znaczy, żeby objąć zajęciami osoby z powiatu nowosądeckiego, bo u nas jest trochę taki dziwny układ, nie tyle dziwny co  inny jak w innych miastach, bo jest miasto na terenie powiatu i powiat. Urzędy pracy zostały rozdzielone, a ustawa mówi, że świadczenia dla tych osób, uczestniczących u nas w centrum ma płacić starosta odpowiedni do miejsca działania centrum, czyli jakby prezydent miasta miał płacić tym z powiatu świadczenia integracyjne ze swoich funduszy. No i sprawa się wałkowała przez ministerstwo przez dłuższy czas, parę miesięcy, były korespondencje między nami i tak dalej, bo to jest taka nowość w skali kraju trzeba było znowu ścieżkę jakoś tako przetrzeć, żeby wszystko było w porządku i urząd pracy powiatu mógł wszystko refundować swoim ludziom świadczenia integracyjne. No, ale przebrnęliśmy ten problem wspólnie z powiatowym urzędem pracy  i ze starostą powiatowym, także dzisiaj już te osoby uczestniczą i są ustalone zasady. 
  
A: Dobrze, a gdyby pan spróbował podać właśnie taki przykład negatywnej współpracy. Czy była taka sytuacja? Czy zdarzyła się? 

R: Nie, nie ma. My jesteśmy do wszystkich otwarcie nastawienie z tym że jak mówię, jeżeli ktoś prowadzi w biegu no to nie może współpracować z środkiem peletonu, czy z końca no więc tu jest to. My przyjęliśmy sobie takie zadania, weszliśmy wysoko na górkę i jedziemy z tego, także ta filantropia w nas się rozwija, bo ten człowiek słaby jak się uśmiechnie to jest to no więcej, jak by powiedział Pawlak, czy Kargul jest to - „Droższe od pieniędzy”. 
  
A: Rozumiem, dobrze fajnie, czyli tutaj państwo jak najbardziej jesteście otwarci, natomiast nie zawsze do chodzi do takich partnerstw w zależności od celów, bo chyba to jest najważniejsze odkrywanie swoich celów wspólnie, Bo chyba różne organizacje mają różne cele i czasami mimo, że czasami one się stykają no ten finalnie, finalny produkt końcowy jest jednak różny i tutaj zawsze niekoniecznie dochodzi do współpracy. Dobrze, a gdybym pana zapytał jeszcze o konkurencje między organizacjami. Czy takie zjawisko pan zauważył tutaj na terenie właśnie Nowego Sącz i okolic. Czy te organizacje o podobnym profilu nawet o tym różnym jakoś konkurują ze sobą? 
  
R: Wie pan konkurencja niewątpliwie jest, bo to siła rzeczy to jest twórcze w pewnym sensie. Natomiast bezpośrednio w tych działaniach co my realizujemy nie czujemy konkurencji, ponieważ jest jedno centrum integracji społecznej, które ma określone uprawnienia, określone możliwości, określone zadania może realizować na określonych zasadach. Czyli my, że nie tyle w Sączu i tu w powiecie i województwie w zasadzie nie mamy konkurencji i możemy powiedzieć, że dwa centra które są w województwie małopolskim no to możemy realizować wszystko i moglibyśmy realizować więcej, objąć większą grupę osób długotrwale bezrobotnych, ale gdybyśmy mieli możliwość, bo środki z funduszy pracy są, możliwości nasze są, możemy zatrudnić, bo my okresowo zatrudniamy psychologów, pedagoga jeszcze dodatkowo na różne zajęcia także na umowę zlecenie mamy jeszcze 6 osób, które zerwie. Także tutaj mamy możliwości, mamy wizję tego wszystkiego. Natomiast z uwagi na pomieszczenia, które dzierżawimy nam by się przydało jakiś obiekt, który moglibyśmy co prawda miasto nam dało teren, ale nie mamy środków na budowę takiego obiektu, bo było by tu. Tutaj obok inkubatora nowosądeckiego mamy wydzielony kawałek. Mieliśmy go zagospodarować, ale nie udało się nam funduszy jakichś zdobyć, ani inwestora takiego dodatkowego, który by mógł w ramach, że będzie cos tam sobie użytkował, wybudował. Nie mieliśmy czasu nie tyle czasu co no nie było żeby w tym kierunku pójść później, a z funduszy norweskich nie udało się nic tam zdobyć. No i w tej chwili gdybyśmy mieli własne pomieszczenia, gdybyśmy mieli własny obiekt za, który nie musielibyśmy płacić jakieś czynszy. Bo te czynsze to nas, tutaj prawie 40 procent mamy nam wzrósł czynsz w ostatnim roku. Także to są duże środki i my musimy na to wszystko zarobić w jakiś sposób. Więc tutaj brak dofinansowania w jakimś okresie powoduje u nas takie niedobory finansowe, że trudno sobie to jakoś nawet wyobrazić. I no bazę gdybyśmy dostali coś, ewentualnie do remontu, albo chociaż na remont tez trzeba mieć środki więc trzeba by ktoś to zabezpieczył. Wtedy byśmy mogli zwiększyć bazę warsztatową, liczbę stanowisk, można by było objąć większą grupę osób. Mieliśmy w programie utworzenie takiego warsztatu nie można nazwać, ale takiej, takiej jakby to powiedzieć no niech to będzie warsztat, który zajmował by się osobami niepełnosprawnymi. W związku z tym był taki projekt na nie przyszedł ponieważ do tego projektu musieliśmy duże wprowadzić modernizację obiektu łącznie z windą i tymi wszystkimi no sprawami socjalnymi niezbędnymi dla osób niepełnosprawnych korytarze i tak dalej, więc to wyszło tak, że koszt był wysoki w stosunku do początkowego udziału osób no i to niestety nie przeszło, gdyby byśmy mieli taki obiekt przystosowany, marzenie oczywiście, no to moglibyśmy wtedy w takim obiekcie realizować cele, jakby były mniejsze koszty, niemniej jednak gdyby byśmy mieli bazę własną to by było już takie ciche westchnienie do miasta, prezes już by ten temat drążył, ale no nie ma żadnych takich oddźwięków jest zamysł, no zobaczymy co będzie wtedy byśmy mogli przy niższych kosztach realizować zadania i rzeczywiście rozwijać swą działalność. 
  
A: A ja się tak właśnie zastanawiam tutaj konkurencji państwa za bardzo ona nie dotyczy, ponieważ państwo macie taką, że tak powiem, no cele są bardziej indywidualne, tzn. że nikt tutaj w okolicy, regionie raczej się nimi nie zajmuję tak i tutaj państwo nie odczuwacie, nie czujecie na sobie tej konkurencji. 
  
R: Nie, nie. Może niezbyt to precyzyjnie powiedziane. Konkurencja jest zawsze jest, bo środki są jedne, a organizacji jest wiele. Teraz jeżeli nasze działania znajdą zrozumienie i akceptację to dostaniemy środki, ale jeżeli ktoś inny napiszę coś lepiej i może, ale w innym już zakresie, bo powiedzmy tutaj no w tym akurat  zakresie działania centrum możemy my pisać działania centrum no. Ale napiszę dobry projekt i fundusze z miasta pójdą na tamten, liczymy zawsze na dotacje miejskie bez tego nie możemy funkcjonować, ale wiodącym źródłem finansowania są projekty z funduszy unijnych i to jest fundament, bo miasto jest tam jakimś procentem no nie chce powiedzieć ile, ale powiedzmy 20, 30 procent góra wszystkich kosztów naszych. Więc resztę my pozyskujemy z funduszów unijnych. 
  
A: Rozumiem, rozumiem czyli tutaj w tym obszarze jak gdyby bardziej państwo no też prężniej działacie jednak na ile jest to możliwe oczywiście, na ile się udaje pozyskiwać te fundusze na tyle jakoś ten rozwój, że tak powiem posuwa się do przodu i jest możliwy tak? Natomiast i tak jeszcze podsumowując tą sprawę współpracy  z innymi organizacjami to raczej indywidualnie, natomiast w razie potrzeb jak najbardziej jesteście państwo otwarci na tą współpracę i możliwe jest podejmowanie jakichś partnerstw czy przeróżnych form współpracy, która oczywiście no musi być ten wspólny cel do, którego obie te organizacje dążą i jakoś tak się jakoś uzupełniają prawda? 
  
R: Przynajmniej podobny jakiś żebyśmy mieli, no nie wiem. My tak obiektywnie patrząc na wszystko jesteśmy możemy się czuć, że współpracujemy ze wszystkimi, życzliwością itd. Natomiast literalnie no nie mamy żadnych, porozumienie mamy spisane tylko z Kaną.  O tak właśnie porozumienie o współpracy mamy spisane z Kaną i zasady tej współpracy są określone także to jest typowy przykład powiedzmy i jedyny właściwie jeśli chodzi o współpracę. 
  
A: Rozumiem, dobrze. Chciałbym teraz przejść do tematu współpracy z samorządem lokalnym. Pan tutaj oczywiście wspominał, że jak najbardziej udaję się tam pozyskiwać środki finansowe natomiast chciałbym się zapytać właśnie jak wyglądają te relacje? 
Czy to tylko na takim finansowym, że tak powiem czy etapie czy finansowej powierzchni możecie państwo współpracować. Czy może na jakichś innych obszarach? 
  
R: No w zasadzie tak startujemy w konkursach ja wszystkie organizacje no i otrzymujemy, ewentualnie nie otrzymujemy dofinansowania do danego projektu. To jest ten niewątpliwie zrozumienie, znajomość funkcjonowania i zakresu działania naszego stowarzyszenia przez władze miasta no są sprawą kluczową, bo się podchodzi do kogoś innego no tak sobie tłumaczysz przynajmniej ja. To jest moje subiektywna ocena. Jeżeli się zna czyjeś wyniki, czyjeś osiągnięcia itd. łatwiej jest i ktoś ma te osiągnięcia no bo jak ktoś nie ma to ten. No bo jest łatwiej wspierać dobrego tak zakładam, tak mi się wydaję. Oczywiście postawą jest dobrze napisany wniosek, dofinansowanie projektu itd.. Więc to jest wyjściowa w ogóle sprawa, ale łatwiej się mi się wydaje finansuje tych, którzy jak powiedziałem już mają osiągnięcia i są w drodze powiedzmy niż kogoś kto zaczyna i powiedzmy nie ma tych osiągnięć. My zaczynaliśmy swoją działalność nie od miasta w zasadzie od funduszy unijnych. To było naszym fundamentem, naszego działania właściwie, a miasto dopiero się zwracaliśmy do miasta później na to poszerzenie na rzeczy itd. I startowaliśmy w konkursie, ale pierwszym zamysłem o razu to było pisanie do funduszy unijnych, to była podstawa, no. 
  
A: A  czy również jakieś wspólne inicjatywy podejmujecie państwo z miastem właśnie? 
  
R: Tak, a więc jeśli chodzi o miasto czy nasze układy, nasze kontakty czy stosunki są bardzo dobre bym powiedział. Bo miasto rozumie potrzebę, miasto wyniki, zmiany tych osób bezrobotnych, miasto widzi to, że te osoby zaczynają znajdować zatrudnienie są aktywne, że funkcjonują prawidłowo, że zmniejszają jakoś ryzyko tego, tej marginalizacji życia własnego, jest to działanie w zasadzie takie bym powiedział, jedno z głównych miasta i my w zasadzie w zastępstwie jako organizacje pozarządowe, w zastępstwie organów państwowych realizujemy zadania przeciw działania bezrobociu, którym to głównym celem jest zadanie miasta w zasadzie, my tylko wspieramy to działanie, a ponieważ jest to olbrzymia grupa osób, która korzystała z tych zajęć i są wyniki tego wszystkiego, więc tutaj jest to też efekt dobrej współpracy z miastem właśnie i z organami ratusza. 
  
A: No tak to wygląda rozumiem w praktyce, natomiast prosił bym jeszcze pana o takie zdefiniowanie: jak pan rozumiem współpracę między organizacjami pozarządowymi, a właśnie samorządem. Jak ona powinna wyglądać? Co ją powinno charakteryzować? 
  
R: Ja jestem tego typu człowiekiem, że w zasadzie najwięcej wymagam od siebie a potem od innych i w zasadzie jak to powinno wyglądać nie wiem. To określają ustawy, przepisy, możliwości i tak dalej. Niewątpliwy kontakt z organizacjami jest dobry, no wiedza na temat właśnie działań i efektów tych działań, bo to też jest ważne no i jakaś taka przyzwolenie, nie tworzenie barier, natomiast… 
A: Chęć z  obu stron, bo tutaj jest kwestia myślę, że taka główna żeby jednak nie jedna strona była aktywna, a druga że tak powiem pasywna, tylko myślę, że tutaj jest jednak zrozumienia, tak jak pan wspominał potrzebne. Komunikacja dobra, bo tutaj to może być meritum. 
  
R: Komunikacja tak, tylko są sprawy no miasto ma środki, my mamy pomysły, które realizujemy i teraz idealnym celem, idealnym rozwiązaniem, byłoby takie rozwiązanie jakie jest w przypadku, gdy centrum integracji tworzy miasto. Miasto wtedy przewiduje w budżecie środki na funkcjonowanie całej kadry plus jeszcze tam mnożnik przez osoby, które są rejterowane w tym i wtedy my mamy po prostu finansowanie jako kadra. Nie musimy się bać, że nam braknie pieniędzy na wypłaty co w tej chwili stale nam grozi. Bo my nie mamy pieniędzy żadnych stałych, które by nas utrzymywały. My mamy z projektów, tu ¼  z tego projektu, tu 1/4 powiedzmy ktoś tam ma z półetatu z tego projektu i tak się sztukuje tu się kończy tu przechodzi tu ma udział taki tu taki i po prostu no koordynator jest cały czas finansowany, ale wszystkie inne osoby psycholog, pedagog, ten od promocji zatrudnienia, no  instruktorzy potem mają zatrudnienie w projekcie też płacone cały czas jak są osoby na warsztatach, no natomiast ta kadra tutaj jest taka właśnie, że koordynator projektu, jak nie jest koordynatorem to już ma no trzeba go sztukować, czy ze środków własnych, czy z tego czy z tego i tak dalej. Więc tutaj jest sprawa, że nie raz jest to jak nam nie rozliczą projektu na czas to nie mamy pieniędzy na wypłaty także.. 

A: Jest takie ryzyko. 
  
R: Tak, tak. I to by było dobrze żeby takie miasto Np. za przewidziało, że. takie stawki, takie środki dla administracyjnej strony tego centrum Np. my byśmy już nie musieli funkcjonować w projektach nawet i w tych kawałeczkach żeby składać, swoją pensję na, na  dany miesiąc. No to by było dobre, to by dawało nam mobilizację, i to by nam dawało taką no niezależność i pewność, a tak my jesteśmy tutaj , ale jesteśmy cały czas, że jak nie pomyślimy pół roku wcześniej na temat to nagle się okażę, że nie mamy. 
  
A: Dobrze. A jeszcze jakby pan mógł ocenić tę konkursy, które że tak powiem miasto rozpisuje. Państwo jakoś, w dogodny dla państwa sposób jest rozpisywana ich treść, ich przekaz merytoryczny, wartość? Czy tutaj mielibyście państwo jakieś sugestię w tym kierunku czy niekoniecznie? 
  
R: No trudno mi jest w tej chwili to jakoś sprecyzować. Ja myślę, że niewątpliwie hasło jest czytelne dla nas jest, nie ma sprawy. Są określenia, które dopełnia  ustawa, ewentualnie wyjaśnia  co to jest i o co chodzi i dla kogo może być taki konkurs. 
  
A: Czyli jest to czytelnie napisane. 
  
R: Także ja myślę, że dla nas jest to czytelne, szczególnie w tym przedziale właśnie reintegracji społecznej zawodowej, właśnie wychodzenie z bezrobocia itd. W tym temacie jesteśmy chociaż no niektóre mamy tutaj zamiar może trochę rozbudować  jeszcze swoje działania, ale zobaczymy, bo w tej chwili są takie zamierzenia duże, ale to jest zobaczymy jak to będzie z utrzymaniem, czy wycinka tych wszystkich, utrzymaniem tych brzegów rzek. To jest projekt, który się tego i ten, ale to jest o tym nie można mówić. My szukamy terenu na razie jeszcze i  w ogóle budowa, budowa zakładu także. 
  
A: To na razie jest w etapie projektowania, nie ma o czym mówić 
A: Jakby pan mógł określić czy ta współpraca między samorządem ,a państwa organizacją jest raczej stała, regularna czy raczej taka że tak powiem od przypadku do przypadku czy? 
  
R: Nie no my bez jakichś dotacji, bo wiadomo, że projekty unijne nie finansują wszystkiego nie? Mamy swój udział wewnętrzny i tutaj częściowo się podpieramy ponieważ my nie mamy dochodów jako takiego składki naszych członków są niewysokie i to jest kwota, która jest śladowa tak zupełnie. Natomiast trochę próbujemy, bo uczestniczymy w kiermaszach też. Próbujemy posprzedawać trochę naszych rzeczy. Może sprawę kiermaszy rozwinę jeszcze. Natomiast jest to na pewno współpraca stała. To trzeba przyznać, że bardzo dobra, stała. 
  
A: I to trzeba przyznać 
  
R: Jeżeli mamy, na pewno pozytywna. Jeżeli mamy jakiś projekt, realizujemy z miastem no to jesteśmy cały czas w tym kontakcie. Rozliczamy ten projekt i ewentualnie, no próbujemy uczestniczyć w następnych konkursach, które są. Także, że niewątpliwie jest to nie wiem co pan rozumie pod pojęciem stała współprac, no 
  
A: Znaczy  No taka ciągła.. 
  
R: Jesteśmy w ratuszu na wieżowcu i siedzimy, pytamy, rozmawiamy i tego. 
  
A: No wiem. 
  
R: Natomiast sytuacja w momentach kluczowych jesteśmy w kontakcie, jesteśmy dobrze traktowani, jesteśmy rozumieni itd. Bo można powiedzieć, że jesteśmy trochę dumą miasta no bo wkońcu takie osiągnięcia w skali kraju gdzie niektórzy się dowiadywali w Warszawie o nas. Wy to macie dobrze, macie STOPIL w Sączu nie? I gościu mówi jaki STOPIL przyjeżdża mówi gdzie tu jest jakiś STOPIL nie? A myśmy tam trochę projektów realizowali, no. 
  
A: Czyli tutaj jak najbardziej można mówić o takiej ciągłej współpracy i pozytywnej. Natomiast jakieś takie negatywne etapy podczas współpracy, czy sytuacje jakieś negatywne, czy zdarzało się? 
  
R: Negatywnych to nie ma, bo my nie uważamy, że ktoś musi i my musimy. Jak się wychodzi z takiego założenia to negatywnych nie ma. Najwyżej nie załapaliśmy się na jakiś projekt. 
  
A: No, ale żeby jakaś zła sytuacja, lub coś w tym stylu raczej takiej sytuacji nie ma. 
  
R: Nie ma. To o tym nie możemy mówić w ogóle, bo przecież są ludzie profesjonalni, poważni i rozmowy są konkretne także nie z pełnym szacunkiem do władz miasta i w ogóle tutaj. 
  
A: A jeśli chodzi o takie relacje państwa z władzami miasta czy tutaj, no ważniejsze są dla państwa organizacji relacje takie formalne czy bardziej osobiste, personalne? Czy jaki tutaj, jaka tutaj no z państwa strony w ogóle? 
  
R: No, no raczej takie formalne kontakty są, bo może tu kolega prezes jest bardziej, bo on w tych strukturach miejskich działał więc był radnym itd. więc on może jego kontakty są niewątpliwie może w jakieś sprawy personalne no, ale na ogół są kontakty merytoryczne w zasadzie i wszystko oparte jest o przepis o zasady. Musi być mocna argumentacja żeby jakieś dotacje przyznać, musi być rozliczenie. Tu nie ma żadnych ocen. Tu można być eleganckim dla siebie na co dzień, a wymagać od siebie trzeba wszystko co należne w ramach przepisu i ustaw pieniężnych. 
  
A: Rozumiem. Jak by pan mógł ocenić jak wygląda współpraca tutaj właśnie na terenie naszego poiwtau, miasta. Czy ona jest taka pozytywna raczej ten samorząd jest przychylny do organizacji po za rządowych? Czy tutaj jakieś, że tak powiem pan by zauważył doszły jakieś sygnały. 
  
R: Nie, tu jeżeli my staramy się bardzo szeroko i wyczerpująco poinformować, bo mówimy w tej chwili o instytucjach typu gmina miasto itd. tak? 
  
A: Tak. 
  
R: No więc na pewno informacja, pełna daje obraz tego wszystkiego co my możemy robić, co chcemy jakie są obowiązki nasze, jakie są obowiązki gminy. Tu jest taka dziwna też trochę procedura jeśli chodzi, bo gmina kierując osoby na zajęcia przejmuję płacenie znaczy tego składki zdrowotnej na daną osobę i tu były takie no w ogóle ustawa była no to też nowe jest wszystko. Jeżeli przychodzi ktoś do centrum to składki ubezpieczenia społecznego płaci Urząd Pracy, składkę zdrowotną płaciła ośrodek pomocy społecznej płacił z gminy, która kieruje. No wszystko tak rozczłonkowane, że tego. No i podbija książeczkę zdrowia z kolei ośrodek pomocy z gminy, bo płaci składkę zdrowotną. No i to były takie tego. Teraz się zmieniło, teraz my płacimy znowu ubezpieczenie społeczne, a zdrowotne dalej płaci gmina. No to są takie, takie niby drobne szczegóły, ale były to niedomówienia pewne i w ogóle. No problemem było jak mówię przetarcie tej ścieżki jeżeli chodzi o powiat i możliwości refundacji świadczeń integracyjnych, natomiast gdy pełna informacja dociera do osób, a przecież te osoby też są zainteresowane też uaktywnianiem osób bezrobotnych, więc podajemy im propozycje, że zrobimy to my co oni musieli by tworzyć dopiero jakieś działania w tym kierunku i w każdej gminie to realizować doskonale to rozumieją wszyscy, natomiast nie wszędzie jest tak aktywnie, że nagle jest dużo osób kierowanych i chętnych. My mamy taką strukturę, taki szablon, że piętnaście osób przyjmujemy z powiatu i dziesięć z miasta Nowego Sącza, na jeden turnus siedmiomiesięczny. Tak to wygląda, ale gdy proporcje się układają inaczej my bierzemy więcej z miasta, jeżeli nie ma z powiatu. Wyróżnić można tylko te gminy, które weszły pierwsze w temat, które rozumiały to jest: Chełmiec, to jest Piwniczna Zdrój, Kamionka, Nawojowa tak zmiennie, natomiast my żeby wyjść poza naszą bazę warsztatową, żeby wejść pomiędzy tych bezrobotnych na terenie powiatu i miasta napisaliśmy taki projekt Mobilne Biuro Integracji, to były dwa cykle tego projektu realizowane przez dwa kolejne lata. Polegało to na utworzeniu grupy specjalistów typu prawnik typu psycholog, typu pedagog, typu doradca zawodowy, typu socjolog i doradca do spraw gospodarczych i taka grupa jeździła po tych gminach z informacjami na te tematy wszystkie. Prawnik wszystkie tematy związane z prawem pracy, ale nie tylko wiele spraw wychodziło takich prawnych natury ludzkiej gdzieś miedza, gdzieś granica jak własność przeprowadzić do kogo napisać co i tak dalej. Doradca zawodowy włącznie z wypełnianiem dokumentów na założenie działalności gospodarczej zakładali zawity na fikcyjne spółki i tak dalej. Były wszelkie informacje przekazywane co trzeba, jakie dokumenty, jakie uprawnienia i tak dalej i ten program na bazie tego projektu oczywiście porozumienie podpisywaliśmy z gminami i te gminy organizowały osoby my przyjeżdżaliśmy na ten czas w dwóch grupa było to zawsze organizowane. Był prawnik, doradca do spraw gospodarczych, doradca do spraw zawodowych, socjolog, a druga grupa to był psycholog, pedagog. Te osoby jeździły do tych miejscowości na umówione terminy i miały spotkania z osobami bezrobotnymi co pozwalało im otrzymać informacje w pełnym zakresie, łącznie ze szkoleniami z działaniami urzędów pracy, co można, gdzie można, drobne rzeczy z psychologii i pedagogiki, uczenie pisania życiorysu, podania i tak dalej. Owocem tych dwóch projektów są dwie książki poradnika dla aktywnych, który tu panu sprezentuje jeden. Jest to przewodnik taki dla bezrobotnych, który jest rzeczywiście, no przekona się pan to pan dopowie jak pan tylko przeczyta jak jest to wartościowa książka dla tych ludzi. Nigdzie się nie dostanie tyle wiedzy w jednym miejscu od jednej grupy osób, bo musiałby ktoś jeździć po urzędach pracy, do prawnika żeby się cokolwiek dowiedzieć. Tu miałby informację jak ludzie by się dowiedzieli i tutaj licznie i tutaj Muszyna wykazała dużą prężność w naborze tych ludzi i oczywiście w uczestnictwie w tych spotkaniach, w aktywnym uczestniczeniu i tak dalej, ale oczywiście pozostałe gminy, które były w tych projektach też uczestniczyły. No jak mówię dzisiaj też uczestniczyliśmy to już wymieniałem te gminy. 
  
A: Tak jest. Okay jest już wszystko jasne. Czyli tutaj jak najbardziej mamy obraz konkretny jak to wygląda w praktyce no i oczywiście myślę, że można też to ocenić, że jest to pozytywna współpraca na pewno….. 

R: No z powiatem, ze wszystkimi. 
  
A: Czujecie tam państwo wsparcie. Fajnie się to układa, a chciałbym zapytać jeszcze o taką kwestie jakby pan mógł tak  oczywiście subiektywnie, ale ocenić państwa przygotowanie jako organizacji właśnie do współpracy z samorządem, czy z innymi organizacjami. Chodzi o takie przygotowanie merytoryczne, ludzkie, finansowe, pewnie kadrowe. Jakby to pan mógł tak właśnie swoją sytuację państwa organizacji określić. 
  
R: Więc do współpracy przygotowanie jest niewątpliwie, niektórzy z nas wdrążali się w tematy opieki społecznej tych zagadnień właśnie bezrobocia i tak dalej. Tu mogę przytoczyć siebie, jako że jestem osobą techniczną i pracowałem w wykonawstwie, no kierowałem tym wszystkim, także dla mnie były to nowe zagadnienia, nowe w ogóle tematy, nowe nazewnictwo różnych tych zagadnień i tak dalej, więc to było coś w co wchodziłem jako osoba nowa w pewnym sensie i przyznam się, że na początku do tych zagadnień integracji społecznej, miałem takie też trochę ustawienie, no że co to my będziemy gadać ludziom jak oni są głodni, my musimy zrobić im śniadanie przede wszystkim, żeby nie dziecku ze szkoły  zabrać ostatniej kanapki, bo mama czy tatą idzie tutaj na zajęcia, bo w domu nie ma co jeść. No i tak żeśmy zadziałali na początku, bo w tej chwili w centrum integracji społecznej są środki finansowe przewidziane na to drugie śniadanie, natomiast wtedy nie mieliśmy przez pierwsze dwa lata i podjęliśmy akcję takiej naboru, pozyskiwania darowizn po prostu od różnych tutaj masarni, piekarni, no i tutaj się na udało to uzyskać. No trzeba tutaj wyróżnić piekarnie to była pierwsza taka piekarnia Maria Nika na ulicy Tartacznej. To jest taka mała piekarnia ona, bo jest jeszcze Nika drugi w Zawadzie, która jest większym zakładem no i ona nam dawała bułki, dawała nam chleby, a wędliny i mięso dostawaliśmy od Pana Leśniaka. No oczywiście braliśmy to, dostaliśmy lodówkę w ramach darowizny i dzięki tej lodówce mogliśmy wziąć  na parę dni tych wędlin. Każdy tam dostawał taki kawałek wędliny, czy pasztetówki, no nie było to tam szynki no ale było coś tam do zjedzenia. Jest to też taki element integracyjny, umiejętność przygotowania sobie śniadania, służenia sobie nawzajem, pomagania o tego to jest właśnie też element, który łączy też tych ludzi, no i tak żeśmy funkcjonowali, więc pierwszym był Pan Leśniak, drugim był Pan Szubryt, który nam dawał i w zasadzie trochę się nam nie udało pozyska od innych, natomiast chleb braliśmy jeszcze od Pana Danka i od Pana Oracza, bo żeśmy tak cyklicznie przechodzili, żeby na jednym tak nie wisieć, żeby nie obciążyć no ale spotkaliśmy się w dwóch zakładach masarskich zresztą i te piekarnie tutaj. Spotkaliśmy się z życzliwością, dostawaliśmy , jeździłem tam i pobierałem wszystko no oczywiście taka faktura pro forma została wystawiana potem na darowiznę i to było wszystko robione zgodnie z przepisem. No i tak żeśmy tutaj tym ludziom zabezpieczali na początku, teraz już mamy 4złote na osobę i robimy im tutaj śniadania mają, mają w ramach już projektu. 
  
A: Rozumiem czyli jak najbardziej… 
  
R: Tylko ja zszedłem chyba z głównego.. 
  
A: Ja wiem, ale ja tutaj myślę jeśli chodziło tą merytoryczne, kadrowe przygotowanie 
  
R: Aha no właśnie, bo ja zszedłem z tego wszystkiego. Więc tak my jesteśmy osobami z wyższym wykształceniem i w zasadzie większość tutaj wszystkich osób z wyższym wykształceniem bądź średnim. Kto jest tutaj? No prezes, ja, no ten asystent prezesa, instruktor, instruktor do tego ogrodniczy właśnie ogrodnictwo i ten instruktor rękodzieła artystycznego, instruktor pracowni komputerowej, tapicernia i krawiectwo to są mistrzowie w zawodzie. Krawiectwa jest  osoba, która uczyła w szkole odzieżowej. Jest emerytką, także ona ma wszelkie przygotowanie pedagogiczne i merytoryczne do nauki tego zawodu. Tapicer jest mistrz w zawodzie, z doświadczeniem także. 
  
A: Czyli jak najbardziej tutaj dobra jest przygotowana 
  
R: Dobre osoby, które tworzą dobre stosunki i rzeczywiście te osoby, które kończą no nie chcą często siedzą sobie tam i płaczą i tego, że muszą iść, że już tak przeminęło  szybko, że ten czas przeleciał nie? 
  
A: Rozumiem. A jakby pan ocenił pozycję państwa organizacji tutaj właśnie w regionie. No oczywiście też subiektywnie bo, ale na ile państwo macie jakieś tam oddziaływanie na inne organizacje inne struktury? Jakby  pan mógł to sprecyzować? 
  
R: Ja wiem jakie oddziaływanie na inne organizacje niektóre organizacje nie wiedzą, że my jesteśmy. Także, także tutaj mamy w skali kraju wyróżnienia, a tu na miejscu nie wiemy czy nie lepiej być prorokiem we własnym kraju. Natomiast jest to może trochę nasza wina, bo nie prowadzimy jakiejś takiej akcji reklamowej, jakiejś tam. Oczywiście informacje tam gdzie trzeba docierają na ten temat a tutaj. 
  
A: Bez przesady, rozumiem. 
  
R: No, nie, nie.. 
  
A: Nic na siłę. 
  
R: Tak. Nie tyle co na siłę tylko po prostu no nie widzimy. Uczestniczymy we wszystkich konferencjach miejskich, jesteśmy widziani, zapraszani itd. także, że ten. Nie wiem czy tu w tym miejscu o kiermaszach można by coś powiedzieć. 
  
A: Można by. 
R: Uczestniczymy w kiermaszach właśnie zapraszają nas nawet do Zawoi nas zapraszali gdzieś tam do uczestniczenia w kiermaszu. Uczestniczymy we wszystkich w tej chwili w niedzielę mamy kiermasz w tym w skansenie jest nie wiem nawet pod jakim hasłem jest w tej chwili. kiedyś to były odwiedziny u pradziadka, ale to chyba nie to. Potem jak jest Święto Dzieci Gór to mógłbym… 
  
A: No pewnie jest tego dużo. 
  
R: Tak, a więc kiermaszy mamy całe multum może tak z pamięci trochę. No na pewno uczestniczymy w kiermaszach tych wszystkich starosądeckich, bo tutaj teraz będzie w lipcu w Starym Sączu też jesteśmy zaproszeni, do Łącka na kwitnięcie jabłoni też jesteśmy zaproszeni. Czyli już nas widzą, już o nas wiedzą. Wszystkie w mieście, teraz był ten to świętowanie nowosądeckie byliśmy też, anielskie święta, przedświąteczne kiermasze organizujemy w urzędach pracy zaraz powiem dlaczego w urzędach pracy miejskim naszym sądeckim i powiatowym. Uczestniczymy w Nawojowej w agro promocji też jako ten. wystawiamy w zasadzie wyroby rękodzieła artystycznego one są najbardziej takie ten. Ostatnio coś z krawiectwa też jakieś serwetki haftowane wystawiamy no i to co szyjemy, ewentualnie ostatnio pościel nam się udała tez i szyjemy pościel właśnie. No i dobry materiał trafiliśmy akurat i ładnie wykonane, cieszy się zainteresowaniem też tutaj. Nawet wśród osób tu wewnętrznie urzędy pracy, środki pomocy itd. Jaki jest cel uczestnictwa w takich kiermaszach? A więc tu was drodzy państwo jest to, że osoby, które coś robią no on do końca nie wie jak to jest zrobione, czy jest ładne czy nieładne, no widzi, że to jest ładne niektóry twierdzi, że bardzo ładne jest itd. Ale kiermasz to jest kontakt właśnie z dotychczasowym 
  
A: Odbiorcą 
  
R; Sponsorem jakby w urzędach pracy. Robimy w miejskich centrum opieki społecznej czu urzędach pracy. To jest właśnie to gdzie te osoby co przychodziły z wyciągniętą ręką dzisiaj dają, pokazują swoje wyroby i  są to różne stroiki świąteczne takie różne wyroby aniołki jakieś tam i kartki wypalane na desce i malowane obrazki na desce i ten i kartki świąteczne itd. no jest tego bardzo dużo. No i te osoby po prostu przychodzą, pokazują co zrobili czego się nauczyli itd. No i to jak się jeszcze cieszy zainteresowaniem się sprzedało no to jest wielka duma, bo on to zrobił i to się podobało i poszło w ludzi nie? NO i to jest taka, taki element tez tej właśnie edukacji dla tych osób, a po za tym jest to okazja może parę złotych chociaż to są groszowe sprawy jeśli chodzi o kwestię gospodarcze. 
  
A: Ale chyba też nie o to chodzi prawda? Nie dla tych finansowych spraw natomiast, tutaj.. 
  
R: Tal, tak moralne w pewnym sensie. 
  
A: Moralne. 
  
R: I rozwój, bo to jest doping dla nich, że on się stara więcej, lepiej itd. No przyznam się, że niektóre osoby tutaj osiągnęły taki poziom, że dla mnie powiedzmy no miłośnika sztuki może trochę, ale też lejka w tym to zaskakujące czasami są wyniki, no. Kiedyś wiem szedłem na warsztaty taka starsza pani  była i tam sobie szykowała stanowisko, naszykowała się i miała tam swoje stanowisko i miała tam położone obrazek nie? Patrzę tak taka twarz, ikona Pana Jezusa, no bardzo ładna i tego nie> No i ja no tutaj tu my farbki tu sobie rozkłada wszystko i ja mówię co będzie to sobie pani to malowała? A to ona mówi nie to ja malowałam, a orginał jest tam nie? miała kopie. Taką miała rękę to ja tu mam, ja panu pokaże na zdjęciu. No bo tam jest taki, taką nie malowała nigdy i zaczęła malować potem dzieci, twarze dzieci jak Wyspiański nie?. No normalnie można powiedzieć nie znając tam szczegółów tych obrazów można powiedzieć, ze ten styl, ten polot, ten wyraz twarzy. No więc ci ludzie są naprawdę bardzo dumni z tego wszystkiego no taki jest cel tych kiermaszy właśnie. 
  
A: No rozumiem, fajnie. No to kolejny jeszcze obraz, że tak powiem z państwa bardzo szerokiej działalności. A jak tak jeszcze wrócę do procesu podejmowania decyzji tutaj na terenie miasta Nowego Sącza czy kwestia konsultacji między samorządem, a organizacjami czy takie zjawisko występuje, czy mieliście państwo kiedyś przyjemność wzięcia udziału czy w ogóle jesteście zapraszani czy też nie? 
  
R: Występuje takie zjawisko w ramach właśnie tego forum organizacji po za rządowych. Stan ma być właśnie taka płaszczyzna utworzona między ustawodawcami, a organizacjami. I to jest dobry kierunek z tym, że no tak organizacje muszą zgłaszać swoje potrzeby, swoje wizje, bo ktoś kto nie jest blisko spraw ludzkich nie, nie jest wszystko w stanie wymyśleć, wymyśleć teoretycznie żeby dostosować to do praktyki, albo praktykę dostosować do, do swojej teorii co nie zawsze jest dobrym kierunkiem raczej z praktycznego doświadczenia powinny wychodzić sprawy, które trzeba ująć w jakimś przepisie i ułożyć przepis w ten sposób. Także myślę, że jest to dobry kierunek konsultacji niewątpliwie  są z tym, że ja akurat jeżeli były nawet to ja nie uczestniczyłem, bo prezes ewentualnie uczestniczy i zakładam, ze konsultacje chociaż nie wiele tego chyba było, bo przepisy są stanowione przez Sejm i tutaj my się tylko dostosowujemy ewentualnie nie możemy tego skoordynować jedno z drugim nie? Tak jak tutaj była sprawa ustawy o refundacji świadczeń integracyjnych przez państwowe urzędy pracy, no. 
  
A: Czyli jak najbardziej zjawisko jest aczkolwiek jest.. 
  
R: Jest płaszczyzna w tym kierunku, bo jeżeli będą potrzeby jakiegoś działania tutaj i ten my mamy zawsze swoje jakieś spostrzeżenia oparte już o funkcjonujący przepis ewentualnie żeby jakieś światło rzucić na, na przepis, który miałby być. Myślę, że to jako musi być jako wypadkowa wszystkich spostrzeżeń wszystkich organizacji, bo każdy trochę pod siebie będzie próbował ułożyć nie? Więc nie był by obiektywny. 
  
A: Jasne. I jeszcze mam takie właściwie już ostatnie pytanie troszeczkę hipotetyczne. Czy byłby pan sobie w stanie  sobie wyobrazić taką sytuacje, ze tutaj właśnie na tym obszarze lokalnym powstaje, znaczy zostaje wyłoniony taki można powiedzieć reprezentant, lider, który byłby właśnie reprezentowałby wszystkie organizacje tutaj po za rządowe. Może to być osoba lub organizacja, która byłaby tu takim, taką organizacją czy osobą do kontaktów z samorządem lokalnym w kwestii załatwienia pewnych spraw czy jest to dobry pomysł? Jak by się pan do tego odniósł, czy może już coś takiego istnieje ? 
  
R: No to forum organizacji po za rządowych jest takim zaczątkiem właśnie takiego czegoś. Z tym, że to jest tak jak się postawi jakąś instytucję i robiono jednoczenie potem czyli sferę taka nie budżetową, która jeszcze chcę pochłaniać jakieś środki i ten. Ja jestem dość, ja jestem praktykiem, bo jestem inżynierem i pracowałem na energetyce na PKP o dla mnie się robiło wszystko jakby było, był materiał przygotowany, elementy i się robotę realizowało. Nie można było powiedzieć, ze się zrobi a było takich więcej co krzyczeli no tylko zrobi wszystko, a nie ma materiału w ogóle takiego co potrzebuję na taką robotę. A w tamtych latach to z materiałem, składki ubezpieczeniowej nie było co dopiero inne rzeczy. No, ale on ideologicznie był taki, że zrobi tylko że nie chce zrobić ten no. No to więc tacy co mówią, a nie są w temacie i nie są w tym mi są nie potrzebni, ale w sumie no strukturalnie są potrzebne, bo Np. czemu kopalnia nie sprzedaje węgla, a sprzedaję węgiel pośrednik. Gdyby w kopalni nie można było kupić taniej. I to by był taki pośrednik informacji, która by w jakiś sposób przerobiony dotarła. Pewnie, że ujęła by te problemy w głębszym zakresie wszystkich, ale każdy problem jest troszkę inny mi się wydaję organizacji, która realizuje podobne zadania. Bo centrum gdyby było jedno, drugie, trzecie mamy wspólne zadania, wspólne przepisy nas łączą i wspólny ten to jest temat, że możemy wspólnie reprezentować siebie. Natomiast każdy ma co innego i każdy prezes organizacji, stowarzyszenia mi się wydaję jeżeli jest honorowany tylko w mieście to ma dostęp do, do wszystkich i jeden nie zawsze jest. No, ale znowuż miasto jeżeli ma jednego przedstawiciela do spraw no szybszy gdyby był ten obieg informacji. 
  
A: Pytanie, no kwestia jest tego typu, że. 
  
R: No moje, moje subiektywne z tym, że ja mówię  zawsze idę na obniżkę kosztów, wszystko i tego i może robię to źle. Natomiast prezes Andrzej tutaj jak kupił na początku drukarkę i ksero to ja mówię na co ksero, na co tutaj tego. Dopiero kiedy zobaczyłem co tu jest sprawozdawczość i tutaj setki kseruje rzeczy no to dopiero mówię słuchaj to ty wiedziałeś co to nas czeka, bo ja jeszcze nie wiedziałem też może wszystkiego jeszcze nie wiem. Według mojej wyobraźni, według tego wszystkiego my żeśmy utworzyli się z grupą inicjatywną tutaj naszych członków i utworzyliśmy w sumie właściwie w ramach tego zarządu wszystko co jest dzisiaj, pozyskaliśmy wszystko co mamy. Mamy tutaj odznaczenia, wyróżnienia jesczce nie powiedziałem, ze jesteśmy wyróżnieni nie wiem czy tutaj jest w ramach Efezu najlepszych organizacji 8 organizacji w kraju jesteśmy w tej książce w biuletynie opisani właśnie i ujęci jako jedna z 8 organizacji w kraju, która to jest dobre praktyki bodajże taki jest konkurs i tam jesteśmy też wyróżnieni także no osiągnięcia mamy działamy w dobrym kierunku. Pomagamy sobie sami, miasto nam sprzyja żeby ktoś nie odebrał tego w ten sposób, że nam jest tu tak dobrze, bo 
  
A:  Z tą własną współpracą jakoś tak jest.. 
  
R: No  właśnie kontakty i współpraca z powiatowym i sądeckim urzędem pracy jest bardzo dobra z ośrodkami pomocy społecznej i z gminami wójtami częściej jest działamy po przez ośrodki pomocy , ale stanowisko i zrozumienie sprawy przez wójtów gmin i miast no z panem Marianem Cyconiem nam się dobrze pracowało i współpracuje z tym, że oni już też swoje uruchomili pewne struktury i realizują projekty już samodzielnie, także trochę nam odchodzi możliwości, bo powiem tak trochę żartobliwie, że my robimy nabór uczestników, to niektóre gminy mówią my wam nie damy, bo nam braknie na systemowych bezrobotnych w gminie. Czasami jest tak, że jest dużo w gminie bezrobotnych, ale jak przyjdzie, żeby uczestniczył w czymś czy tego to nie może, bo ma małe dziecko. No tak bo jak kobita ma małe dziecko to co zrobi. No, ale tak to wygląda w każdym razie, myślę, że taka nadbudowa to jest zawsze ktoś kto nie wiele robi, a reprezentuje wszystkich to jest takie trochę uważam sprawiedliwe, niesprawiedliwe jak kto woli, no ale w każdym razie na pewno większa siła przebicia organizacji pozarządowych do systemów ustawodawczych, bo tam pewne lobii, jakby trzeba tworzyć i pewne informacje przekazywać już w trakcie, żeby nie było problemów w praktyce. No mieliśmy problem też praktyczny z pefronem oni chcieli, bo ponieważ zatrudnialiśmy więcej niż 25osób, bo dawniej na umowę o pracę były zatrudniane osoby, które były w ramach publicznych trochę integrowane, oni chcieli od nas pieniądze na pefron, bo przekroczyliśmy 25osób, nie mamy osób niepełnosprawnych. Traktowali nas jako zakład pracy normalny, no więc pisma znowu, korespondencja znowu  ode mnie,  argumentacja, cytowanie ustaw i tak dalej, że to jest integracja. Może błąd był, że księgowość trochę źle ujęła też no i zaliczyła ich jako pracowników. Tu taki niuans był, no ale myśmy to odparli. Za półtora roku znowuż to samo, doszło to od sądu do Warszawy i znowuż wygraliśmy. No to są takie sprawy, gdzie niedopracowanie pewne ustawy ich zobowiązują. My mieliśmy grupy 20 osób niepełnosprawnych  i żeśmy ręki do was nie wyciągali o pieniądze nie? To trzeba było no, ale tego. I tutaj ten. No i żeby zakończyć ten temat właśnie dlatego takie nadbudowa nad tymi organizacjami może była w sensie słuszna jeżeli miała by kontakt i pewne informacje nie zawsze organizacje mają czas siedzieć i redagować pewne rzeczy, bo tu się spotyka z problemem trzeba go przekroczyć i trzeba go pokonać żeby go jakoś rozwiązać no i tak to wygląda. 
  
A: Dobrze z mojej strony by to było na tyle natomiast chciałby pan jeszcze coś dodać, czy myślę, że 
  
R: Myślę, że nie 
  
A: Wszystko już jak najbardziej. 
  
R: To znaczy nie, mógłbym jeszcze dużo mówić na temat szczegółów na temat ten, ale myślę, że cały sens żeśmy ujęli chciałbym jeszcze powiedzieć, że jesteśmy otwarci na współpracę, dzielimy się swoim doświadczeniem i nie tylko. Z Krakowa byli u nas też żeby zobaczyć jak się tworzy to centrum jak to wszystko wygląda, jaka dokumentacja, jakie mieliśmy kontrolę ministerialne znaczy zlecane przez ministerstwo tym zawodowym organizacjom księgowym. Także tego no jak pan sobie otworzy tą szafę to same sprawozdania będą, które tam siedzą dokumenty do 2013 Np. Także jest tego wszystkiego, jest satysfakcja, że pomagamy ludziom, że widzimy na ulicy tych ludzi uśmiechniętych, zadowolonych. Część pracuję, część inaczej myśli inaczej funkcjonuje pracuje w sensie malują jakieś obrazy i jeździ Np., osoba do Krynicy ze swoimi pracami i tam się jej to sprzedaję i tego. Jest dużo przychodzi się do kiosku, a tu pani od nas w kiosku ni do sklepu czy tego tu do banku idę, a tu pani sprząta od nas była na zajęciach. Jest serdeczność tych ludzi, życzliwość i to mi się wydaję, nie mi się wydaję to jest to o co chodzi. To o co chodzi jesteśmy w sednie sprawy myślę przy dalszym wsparciu i jakimś takim nie tyle finansowym co właśnie wsparciu takim no słownym sensie łatwości dostępu do władz miasta, do rady miasta itd. To też nas mobilizuje że dzisiaj się nie udało, ale może kiedyś będą dla nas przyjacielscy i nam pomogą. Niemniej z miasta musimy się pochwalić dostaliśmy środki na centrum integracji społecznej. W ramach środków kupiliśmy samochód, który nam bardzo rozwiązuje sprawę. Ponieważ mamy  warsztat tapicerski, wykonujemy usługi w zasadzie na zleconych rzeczach. Czyli robimy renowacje mebli tapicerowanych starych, nawet z przerobieniem kształtu i modelu na nowe zupełnie, więc to trzeba przywieść, to trzeba odwieść. Mamy warsztaty ogrodnicze, trzeba zawieść sprzęt, trzeba go przywieść, ludzi, bo mamy taki osobowo towarowy . Mamy 7 osób z grodzią taką, jest nawet przesuwna gdzie można 4 siedzenia złożyć, mamy wtedy pełny zakres czy długość bagażową. No i wozimy sobie nasze sprzęty tym, na kiermasze wozimy nasze wyroby nasze rękodzieła, wszystko się ładuje w to w sobotę czy niedziele i jedziemy  na ten kiermasz. To nam bardzo, bardzo pomogła wejść w środowisko tu sądeckie. 
  
R: Dobrze. Dziękuje bardzo serdecznie  za rozmowe 
  
A: Miło mi bardzo było. Dziękuje