A: Na początku chciałabym troszkę porozmawiać o historii organizacji – fundacji, później o współpracy z innymi organizacjami, o współpracy z samorządem i na samym końcu ogólnie o takiej reprezentacji interesów – jak to wygląda. Na początku chciałabym się spytać: jak to się stało, że fundacja powstała tutaj, w Krakowie? 
R: Więc fundacja zaczęła swą działalność w dwutysięcznym czwartym roku, tutaj w Krakowie, została założona siedziba przez Piotra Piwowarczyka, (kiedy) przyjechał ze Stanów po kilku latach zamieszkiwania tam i po kilku latach działania w fundacji Make A Wish, czyli fundacji, która zajmuje się spełnianiem marzeń dzieci, która zainicjowała jak gdyby początek ruchu takiego światowego spełniania marzeń. Jako że... żeby być organizacją () przy trzeba zapłacić ogromne pieniądze i te patenty i za możliwości i za logo. My już na samym wstępie założyliśmy sobie, że nie chcemy... ((ktoś przerywa rozmowę)) ...że nie będziemy włączać się w tamten ruch, ale () na pomyśle właśnie spełniania marzeń chorych dzieci... no pojawił się pomysł, żeby polskim dzieciom spełniać marzenia i to był właśnie pomysł tego chłopaka, który został prezesem, założycielem, i który przez długi czas tutaj .yy patronował (fundacji), nad nią sprawował... władzę to może za dużo powiedziane, ale był prezesem. No i zaczęło się w Krakowie, tu powstała siedziba, potem jakoś tak prędko pojawiły się nowe oddziały – w Poznaniu, Warszawie, Wrocławiu, Gdańsku... A teraz w tym momencie mamy szesnaście oddziałów w całej Polsce, w których to spełniają się marzenia dzieci. 
A: Te wszystkie oddziały podlegają pod państwa, czy to są takie odrębne ... 
R: Wszystkie oddziały to jedna fundacja. To nie są żadne filie fundacji. Siedzibę mamy tutaj, jako że tutaj wszystko się zaczęło, dobre warunki, myślę, mamy tutaj i fajne miejsce. No i gdzieś możemy te... i te nasze archiwa chociażby z tych względów tutaj gromadzić, a to w sumie chyba jedyny rodzaj współpracy, o którym tam potem będziemy rozmawiać z samorządem – to jest taki ukłon od pana prezydenta w stronę nas, że ten lokal za bardzo niedużo, symboliczne, wręcz pieniądze wynajmowany. Natomiast wszystkie oddziały mają wspólne konto, jako fundacja, mamy wspólny statut, regulaminy i wszelakie takie tam inne akty prawne, natomiast oddziały podzieliliśmy tak, żeby marzenia mogły się spełniać dzieciom w całej części... znaczy w całej Polsce. I to właśnie od tego, w której części kraju dzieci mieszkają, tam spełniają się ich marzenia. 
A: A mówiła Pani, że osobą prezesa... pan ze Stanów przyjechał i to ufundował, jak rozumiem. Ale mówiła Pani... czy było więcej osób na początku, bo z tego, co Pani powiedziała, zrozumiałam, że on przyjechał i dał ten pomysł, ale... 
R: ((wchodzi w słowo)) No to już mówię. Będzie (ryzyko) () ale przyszłam już kilka miesięcy po tym, jak fundacja zaczęła działać. W każdym razie no.. to jest w ogóle niesamowite, że ktoś przyjeżdża do Polski po 20 latach nieobecności – tak naprawdę wszystkie kontakty gdzieś tam się już zagubiło, albo nie są utrzymywane.... no i udało się mu... znaczy – miał dobre kontakty ze Stanów i to tam () właśnie znajomy prawnik polecił kogoś z Warszawy, kogo można by zapytać, a ten ktoś z Warszawy to znał panią Ochojską na przykład, to też tam wielu lekcji i rad udzielił (). A pani Ochojska () do kogoś tam... Natomiast jak chodzi o wolontariuszy, no to była taka bardzo nieliczna grupka tutaj w Krakowie kilku osób, lekarze z hospicjum właśnie... jakieś osoby zaprzyjaźnione z nimi. A tak.... a tak potem jak już się to zaczęło jakoś kręcić i wieść o fundacji zaczęła się rozchodzić, też przez media, no bo to było coś zupełnie nowego, coś, czego jeszcze nie było, no to wtedy wolontariusze... ludzie w innych miastach zgłaszali chęć pomagania, także dzieciom. I to taką mieliśmy zasadę, bo teraz to już, jakby już nie ma możliwości takich, ale jak jeszcze nie było oddziałów w całej Polsce , to tam wychodziliśmy z założenia, że jakby fundacja nie tworzy oddziałów tak z nadania, tylko jak zdarzy się grupa pięciu-ośmiu osób chętnych, żeby taki oddział założyć, to tam się uformuje, jakieś szkolenie... i potem ten oddział już może już zaczynać (formę)(). Tak że to wszystko taki () i to, że ktoś znał kogoś, a ten usłyszał ()... Nasza obecna pani prezes była nawet w ubiegłym tygodniu na spotkaniu, że... jej początki to były takie, że ona jakby z zawodu budowniczym powiedzmy i jak już kończyła swoją karierę zawodową, to pomyślała sobie, że „na koniec ja coś fajnego zrobię”, jako że też jej .yy też przez wiele lat walczył z białaczką, udało mu się z tej choroby szczęśliwie wyjść, że, mając świadomość tego, jak trudne jest finansowanie () buduje hotel – takie skrzydło w Poznaniu, jedno ze skrzydeł szpitala, nowe, w którym będą mogli mieszkać .yy będą mogli mieszkać rodzice. No i ona z kolei dowiedziała się tam od jakiegoś tam zaprzyjaźnionego lekarza, i on () swoich znajomych, a to też była osoba z licznymi kontaktami, która się zawsze angażowała w pomoc no i tak to się zaczynało... Potem, jak media nakręciły całą sytuację, to też wtedy było łatwiej. 
A: A pani prezes jest tutaj od samego początku? 
R: No pewnie od samego, bo to jest tak, że fundacja powstała w dwutysięcznym czwartym roku – pojawiło się pierwsze marzenie – i ona tę akcję prowadziła, tak... tak.. tak... Natomiast no specjalnie () dwa lata... dwa lata? W ubiegłym roku chyba właśnie nasz poprzedni prezes zrezygnował ze stanowiska, też wydele... że wyjechał za granicę i (ona przejęła) zarządzanie fundacją... Choć „zarządzanie” to może za dużo powiedziane, ale – stoi na czele fundacji. 
A: Dobrze, czyli te początki to były trochę takimi kontaktami nieformalnymi. 
R: ...Trochę tak... 
A: ...Rozchodziła się wieść o tym, że taka fundacja zaczyna działać i osoby przybywały. No i jakieś tam ogłoszenie w prasie się pojawiło czy ogłoszenie na uczelni pewnie jakieś takie apele zachęcające do tego, żeby się włączyć... Czyli wszystko takie () było. A jakie cele organizacji na samym początku... jakie cele sobie stawiała fundacja? 
R: Myślę, że dokładnie takie, jak w tym momencie((trzask)) (.3) że naszą misją statutową będzie spełnianie marzeń dzieci, () na choroby zagrażające życiu oraz wspieranie rodzin i tychże dzieci w tym trudnym momencie, jakim jest choroba dziecka dla całej rodziny, ale wspieranie () bo tego nigdy nie zakładaliśmy, ale... ((trzask)) jeśli pojawiają się... zgubiłam wątek... .yy 
A: Podpowiem: marzenia? 
R: Tak! Tak... marzenia, no to wtedy... taki był pomysł, że marzenia będą spełniane, natomiast (nie refundujemy) rehabilitacji ani sprzętu medycznego ani leków, no nie wspieramy, tak jak wspomniałam, finansowo. To też na początku budziło pewne wątpliwości () takie były też początki w szpitalach próbowaliśmy z tym swoim nowym pomysłem – nowym w Polsce, znanym już na świecie – wejść do szpitali, to niektórzy z lekarzy mówili: „No i po co? Jak przecież fundacja powstaje, to może niech fundacja zajmie się kupowaniem leków, albo... albo fundowaniem sprzętu albo czegokolwiek” – nie dostrzegając... czy dostrzegając zagadnienia ((trzask)) praktyczne działalności. Natomiast... no jasne, że jak dotąd udaje się udowadniać, że to jest szalenie ważne i bardzo potrzebne i już (następni) lekarze zgłaszają innym, że ((kilka następnych słów niezrozumiałe – respondent mówi bardzo szybko)) to, co robimy dla dzieciaków i dla rodzin, natomiast też niefachowo jakoś tak po tych... takich... raczej wynika z tego, że się pojawiają ludzie z () życie tych rodzin, tak () jesteśmy, przez samo to, że dziecku spełniamy jego marzenia. No i oprócz tego taką poboczną, ale też działalność... znaczy funkcję, integracyjną, tak w społeczeństwie – zebrać takich ludzi, którzy maja ochotę pomóc i wpierać, ewentualnie wymieniać się wiedzą, doświadczeniem, jakoś tam się szkolić, ale to też wewnętrznie tak poza tym. Tu się pojawiają pewne pytania, czy to może nie czas na to, żeby tam się jakoś rozwinąć jeszcze bardziej, pójść w jakąś inną stronę. Już nawet pytanie takie ubiegłego roku się pojawiło w związku z tym że... no ten „jeden procent” był taki wysoki i... no i też można by też (jakoś) () no może nie na () może nie w finansowanie – w rozszerzenie działalności, na przykład wspieranie rodzin finansowo, tak? Albo materialnie albo jakoś tam jeszcze... Doszliśmy do wniosku, że jednak chyba nie ma nic cenniejszego, niż skupić się na czymś konkretnym i to robić jak się umie najlepiej i zostawić jednak miejsce tym, którzy... którzy bardziej się znają na innego rodzaju pomocy. Tak zostało dotąd... 
A: Czyli ten cel tak jakby nie zmienił się... tak zostało – pomoc dzieciom. Mówiła Pani o tej integracji – chodzi o integracje wolontariuszy? Społeczeństwa? 
R: Myślę, że tak jakby ta misja pomagania jakby, bycia wolontariuszem () społeczeństwo, że może w tym pomóc, bo jakoś tak nie było okazji, żeby się inaczej integrować – może nieprecyzyjnie się wyraziłam, ale to, że tam (uwrażliwia) na potrzeby innych ludzi i próbować ich łączyć w to, żeby mogli podziałać albo pomagać – niekoniecznie działając, bo są też osoby, które jakoś nas wspierają incydentalnie, od czasu do czasu. 
A: Jakie bariery napotkali państwo od początku działalności? Bo skoro te cele się nie zmieniły, to w takim razie od początku działalności... 
R: No może też tylko z tego, co słyszałam, bo nie miałam jakby okazji, żeby tego doświadczyć... no pewnie na samym początku związane z tą... tą biurokracją, która się wiązała z powołaniem fundacji do życia, z papierami, statutami, (kredytami) chociaż z tego, co tam właśnie (pierwszy prezes) mówił to i tak było zdecydowanie łatwo, bo są organizacje, które czekają, czekają, czekają na to, żeby ten wpis dostać – u nas to dość szybko nawet było i się udało... I na początku kłopoty, czy nawet raczej troska o to, jak to będzie zdobywać .yy czy .mm szukać ludzi, którzy są () szukać pieniędzy na to, żeby te marzenia spełniać, jak też się okazuje tylko w teorii takie gdybanie było – jak się potem okazało niepotrzebne – bo ta misja jest tak wdzięczna i... no i to co robimy, myślę... tak konkretne – tak z punktu widzenia osoby, która chce ewentualnie pomagać, że tutaj spełnia się marzenie i ((trzask)) prawda? Że .yy (.2) nigdy nie było kłopotów, bo jak już się pojawiło pierwsze marzenie – Bogusi, która chciała pojechać do Disneylandu, no to jako że była jedyną marzycielką w całej Polsce, bo pierwszą, no to wszystkie te osoby w Polsce, które się jeszcze nie znały, no bo to był dopiero początek, to już tam gdzieś działała – to ktoś zaangażował szkołę, a to znajomych, a to rodzinę, a to jakąś gazetę i te pieniążki wpływały. Tak że jakoś nie było kłopotów i nie napotykaliśmy na te barier. Bardzo różnie to wygląda w różnych oddziałach, bo ja też... no nie do końca to umiem odczuć, bo tutaj w Krakowie zawsze było bardzo dobrze, jak chodzi o tą całą... jak chodzi o wolontariuszy, mamy bardzo potężną i prężną grupę ludzi, którzy chcą działać, to jest też rotacja, pewnie jak w każdym tego typu miejscu. Jest stała obsada, ale też z drugiej strony pojawiają się ludzie, potem znikają, nawet nic nie mówiąc nikomu, więc to też tak się układa... Natomiast są oddziały, które dotąd się borykają z takimi problemami, że mają na przykład trzech wolontariuszy i spotykają się co tydzień, rozmawiają, próbują walczyć z wszystkim gdzieś tam po kolei. Ale to wynika ze specyfiki miejsc, czy... czy no tego... w Kielcach zawsze nie było łatwo, w Lublinie też nie było łatwo... 
A: Czyli tam jest tak mało wolontariuszy... 
R: No wolontariuszy no i z drugiej strony mało.. mało osób, które chcą też no... pomagać. Może to wynika z tego, że jest (). Jakby próbowaliśmy się tam zastanawiać... nawet się pojawiają takie pomysły ogólne, że może zróbmy jakąś taką akcję wielką, żeby każdy oddział się włączył, w tym samym momencie będziemy wszyscy tam... nie wiem... baloniki wypuszczać w powietrze, albo jakiś dzień dziecka .yy oparty na podobnych metodach. No to jednak musimy się bardzo mocno zastanowić, no bo to, czy sobie ten Kraków czy Poznań poradzi bez kłopotów, no to napotka na ogromne problemy właśnie w takich malutkich oddziałach, które muszą się tą bieżącą działalnością zająć, czyli spełnianiem marzeń, bo ci marzyciele cały czas są no i ((śmiech w tle – słowa niezrozumiałe)) (nie po to są) żeby tam się angażować w jakieś większe akcje. Tak że no chyba tego tylko... 
A: A jeśli chodzi o bariery tutaj, w Krakowie, bo mówiła Pani stanowczo, że to było tam związane z założeniem – takie bardziej formalne – a jeśli chodzi teraz, o samą taką działalność, czyli o to spełnianie marzeń – czy są tu jakieś bariery, czy raczej wszystko układa się dobrze? 
R: Tak się próbuję zastanawiać, ale (tutaj) nie znajduję takich takowych. No bo, tak jak wspomniałam, jak współpracujemy z prezydentem i to w takim zakresie czasem, że czasem się zdarzyło organizować jakiś koncert i () (pan prezydent) jakieś dodatkowe pieniążki tam na organizację tego właśnie koncertu... Natomiast... tu się zastanawiam... czy o czymś nie zapomniałam, ale chyba nie! Jak chodzi sponsorów no to sytuacja była taka wyjątkowa, powstanie naszej fundacji, na jaką czekali, w miejscu, gdzie dzieci czekają na spełnienie swoich marzeń, mamy ponad czterdzieści osób – nigdy się tak nie tak nie zdarzało i to z jednej strony nie wiemy, czy... czy to wynika z tego, że tak o nas głośno, () świadomość tego, że jesteśmy – bo to jest tak, że to nie my werbujemy dzieci do fundacji, tylko musimy na tyle rozpowszechnić swoją misję i uświadomić różnym dzieciom, że jesteśmy, żeby sami do nas trafili i tak trafiają. Czy to jest jednak pomoc dużo bardziej .yy złożony... jednak stąd, że jest większa zachorowalność, bo w Warszawie prawdopodobnie, jak tak rozmawiamy, że lekarze mówią, że jakiś taki nastąpił moment, że na .yy w szpitalach nie ma łóżek i trzeba dzieci kłaść na korytarzu – to się nie zdarzało przez ostatnie lata. Więc jakby ciężko wyrokować bo nie... nie mam pojęcia. Natomiast jak chodzi o sponsorów i osoby które jakoś tam gdzieś się włączają – no to jak chodzi o wolontariuszy – to nigdy tego problemu nie było. Jak chodzi o sponsorów to zdarzały się czasem takie momenty, że mieliśmy więcej sponsorów, niż marzycieli do tychże pieniążków. Ostatnio jednak dał się we znaki chyba wszystkim ten kryzys wszechobecny... trochę inaczej, tak mi się wydaje – nie, że to jest jakiś kłopot, bo () powiedzmy dziesięć próśb jakby... apeli takich o włączenie w spełnienie marzenia – zawsze prosimy o spełnienie marzenia – czy zachęcamy do spełnienia marzenia jednego, konkretnego dziecka, no i na tym, jak to się () czy odpowiadał „tak”, albo i „nie” na dodatek ((śmiech – słowa niezrozumiałe)) jak już jest chory, to mówi, że „nie”, ale z drugiej strony są ludzie, którzy tam () płacą pieniążki. Ostatnio jakaś pani piętnaście tysięcy złotych na spełnienie marzenia na konto konkretnej dziewczynki, którą sobie upatrzyła w tej naszej krakowskiej (poczekalni). Tak że jakby to wszystko () takie nastroje no... u nas w porządku, natomiast () zawsze z tym kłopot, czyli inne oddziały, o których wspomniałam()... 
A: Dobrze, to tak podsumowując w takim razie – te cele, to takim najważniejszym celem jest to, żeby spełniać marzenia dzieci chorych, ewentualnie takim drugim – integrować i żeby tak jakby krzewić tę ideę wolontariatu i jeśli chodzi o problemy, bariery to tutaj państwo obecnie nie mają jakichś większych problemów... 
R: No jest jeszcze taki ogólny problem, no też... nie wiem... kiedyś sprawy, które dotyczyły działalności fundacji w takim zakresie, jak prawnym i tam... no – prawne, powiedzmy, biorąc pod uwagę współpracę z ministerstwami, z urzędami, którymi musimy współpracować i zdawać sprawę z tego, jak się funkcjonuje, jakieś takie napotyka się przeszkody natury (biurokratycznej), takim jak (korupcja) właśnie, (to tam) sześć razy dla pana ministra zmienialiśmy konwencję na temat tego, co my uważamy na temat tego, co on pisze, a on potem odpisywał, co on uważa... No to też wynika pewnie... teraz to wiem, z czego wynika, natomiast z tym była walka, bo goniły nas terminy, a ze strony ministerstwa () że „nie” i że „tak źle”... 
A: A czego to dotyczyło? 
R: Na przykład prowadzenia zbiórek publicznych ()... Ale teraz się okazało, że kłopot jest z () – i to wynikało, jak widać trochę, nie powinnam o tym mówić, ale trochę z naszej pewnie niewiedzy... Od kiedy... tak... zgłosiło się do nas biuro prawne, które chciało nas obsługiwać kompleksowo, za darmo zupełnie, i świadczy te nasze () są takie, że od kiedy zajmuje się kompleksowo, problemy zniknęły. No i to trzeba uzdrowić po prostu.... 
A: Aha, czyli to były jakieś... 
R: .yy jakoś tak... mogliśmy () z drugiej strony, pojawił się kiedyś taki pomysł kilku organizacji – i to jest chyba jedyny taki moment, kiedy taką współpracę zawiązaliśmy – jak chodzi o współpracę z innymi fundacjami, kiedy to do sejmu pisaliśmy wspólnie interpelację a propos zniesienia obowiązku płacenia przez fundacje za... jakiś (wyciąg z kont). No to też pewnie kłopot. O... jeśli można o kłopotach mówić, to pewnie tej natury, że pewne usługi dla fundacji, wydaje nam się, powinny być świadczone za darmo, a nie są no i wtedy podjęliśmy taką wspólną... wspólny wniosek do sejmu, który został przegłosowany i przeszedł, tak że to no też (), choć każda pewnie fundacja, z którą się tam było okazję spotkać, to bardzo właśnie źle się wypowiada o tej ustawie o zbiórkach publicznych i imprezach z (trzydziestego trzeciego) roku, czyli zupełnie nieadekwatna do dzisiejszych czasów i, tak na przykład, pojawiają się kłopoty, no bo pewnie ile osób, tyle interpretacji, ile prawników to pewnie też, natomiast jak pan minister mówił, że jesteśmy zobowiązani do publikacji (sprawozdania) w Internecie, no to jakby () dla fundacji, () gdzie w trzydziestym trzecim roku była mowa o Internecie? No to ma jakieś swoje... Więc to wynika jakby z () dlaczego tak się dzieje. Ale okazuje się, że tego typu problemy możemy (zwalczyć). 
A: Udało się nawiązać współprace z kancelarią prawną... 
R: Z kancelarią prawną no i, tak jak mówiłam, ta współpraca z innymi organizacjami w sprawie interpelacji... 
A: Teraz chciałabym troszkę o strukturze organizacji porozmawiać. Czy fundacja ma osobowość prawną? 
R: Tak. 
A: A od kiedy? 
R: Osobowość prawna musi się wiązać z wpisaniem do () tak? No to to jest dwa tysiące czwarty rok. 
A: Od razu po rozpoczęciu działalności? 
R: Mhm... A teraz to ten status organizacji pożytku publicznego... 
A: A w takim razie jak Pani uważa, jakie są dobre i złe strony takiego funkcjonowania jako organizacja mająca osobowość prawną? 
R: (Ja tak nie mam świadomości jak to może wyglądać) () (informacja) () (nie jestem zorientowana) () nie prowadzimy działalności gospodarczej, więc nie możemy tam niczego sprzedawać ani niczego wytwarzać i zarabiać... Natomiast ciężko mi mówić o dobrych stronach, bo znam tylko... znaczy nie znam z innej strony, czy innej formy prowadzenia działalności fundacji. 
A: Czyli nie wyobraża sobie Pani, że fundacja mogłaby bez takiej osobowości prawnej... 
R: No myślę, że to chyba niemożliwe. Jako ta osobowość prawna... i nie mogę sobie wymyśleć na ten moment, kimże ona by jeszcze mogła być... No bo kim mogła by być? 
A: Chodziło mi o... chodzi o to, że mogą być (inne formy osobowości prawnej). Na przykład nie mogą być organizacją pożytku publicznego. 
R: Aha, no to może... Bo to musi być taka jawność... ((przerwa w rozmowie związana z ingerencją w wywiad osoby trzeciej – respondent odpowiada na pytanie tej osoby)) 
A: Dobrze, w takim razie skończyliśmy na... odnośnie tej formy prawnej. ((fragment niezbyt zrozumiały – słychać głośną rozmowę w tle)). Mówiła Pani, że () użytku publicznego i to już od razu po wpisie do ((fragment niezrozumiały))osobowości... 
R: To też jakoś tak było nadzwyczaj prędko, że wysłaliśmy list do... oświadczenie o nadaniu fundacji statutu i ono od razu było otrzymane. To też w ogóle takie zastanawiające ((fragment niezrozumiały)) czy to dobrze, że każdy taki statut (). Bo w innych krajach raz, że fundacja – żeby można było taki statut fundacji nadać – to musi się jakoś... no co musi... musi działać poprawnie, mieć jakieś tam osiągnięcia i wyniki, być wiarygodna i tak dalej i tak dalej... No bo to się wiąże z zaufaniem społecznym, które z jednej strony, no... respondent: to się wiąże z tym zaufaniem społecznym, które, no z jednej strony, którym minister nas obdarzył, a z drugiej strony ludzie, którzy no wpłacają potem, którzy płacą podatki. Tak się nie dzieje, bo każdy () po nas dostaje... Statut... status... nigdy nie wiem ((śmiech)) statut każdy dostaje no i potem, no... fajnie, że jest, tylko że no organizacje czerpią tam z tego dochody i to ważne, nie? No tak się jakoś dzieje, że... Wydawało nam się, że to powinna być trochę taka nagroda trochę, o! I takie wyróżnienie, że to jest dobra fundacja, bo działa zgodnie z prawem, porządnie rozlicza się i jest klarowna i przejrzysta, więc w związku z tym może mieć taki... 
ankieter: Czyli wydaje się Pani, że za wcześnie dostają? 
respondent: Tak, tak, takie mam wrażenie, że no każdy teraz ma, tak, każda fundacja zaczyna działać i od razu mam status. 
ankieter: A czy państwo prosiliście o nadanie tego, czy mówiła Pani - automatycznie zostało... 
respondent: Nie... nie... nie... myślę, że jakoś tak bardzo prędko. Tak że... kwestia miesiąca... 
ankieter: A dlaczego państwo zdecydowali się starać o nadanie takiego statusu? 
respondent: No przede wszystkim ze względu na ten... Znaczy widzi Pani... tu się tak trochę zamotałam, nie? Bo ze względu na fakt, żeby .yy żeby... żeby móc mieć możliwość korzystania z tego jednego procenta (), no i żeby - jakby to się wiąże z zaufaniem społecznym. To trochę się wyklucza z tym, co powiedziałam przed chwilą, nie? Że jakby tutaj wcześnie, a tu jednak za wcześnie - a to pewnie każdy ma takie same potrzeby i takie same momenty znajdzie pewnie, żeby ten statut mieć. 
ankieter: Czyli no rozumiem, że przede wszystkim to, żeby dofinansować w jakiś sposób działalność fundacji, a z drugiej strony żeby potwierdzić... 
respondent: ((wchodzi w słowo)) Tak, tylko znaczy nam się wydawało, że to jest potwierdzić, nie? A tutaj każdy (ze swojego miejsca), no... Ja muszę się wgłębić i poczytać, bo ja też jeszcze tych czasów nie pamiętam, co to te dokumenty się pojawiły, nawet z ochotą, żeby być ((głośna rozmowa w tle - fragment niezrozumiały)). 
ankieter: A jakie tutaj widzi Pani plusy i minusy tego funkcjonowania ze statusem organizacji pożytku publicznego u państwa? 
respondent: No to niewątpliwie ten .yy ta możliwość ((śmiech)) wszystko się zaczęło kręcić wokół jednego tematu... Minusy - nie wiem, czy są jakieś minusy. Bardzo dobrze, że się rozliczamy z tego, prawda... To jest kopotliwe i to... to jest ..yy (.2) rzeczywiście tak, że kiedyś zabrakło dwóch groszy, bo się gdzieś tam rozeszły w rozliczeniu i pani zadzwoniła do nas z awanturą, że jak to w ogóle ośmielamy się przysyłać takie COŚ. Jak to ma być tutaj takie... tak... No ale w gruncie minusów... no muszę poczytać, bo widzi Pani... 
ankieter: Ale nie, chodzi mi o to, czy widzi Pani jakoś w tym... ???????????????????????? A te... a te formalne rzeczy też są do przejścia? 
respondent: Tak, tak... Tylko () nikt tego nie lubi, bo wiadomo, że w ogóle w takim miejscu, jak to, najfajniej - najcudowniej chodzić na spotkania z dziećmi, a już sprawozdania i tam... rozliczenia no to wiadomo. Trzeba tam mieć... ale to jest szalenie ważne. Bez tego ani rusz. I bardzo dobrze, że jest ważne, bo to pomaga tą jakby przejrzystość zachować i potem dostarczyć w sprawozdaniach. Czy bilans, czy sprawozdanie merytoryczne... i poczytać... Ale na to też trzeba pracować, w sensie trzeba nad tym siedzieć. No teraz mamy to... ten... to... i okres ale i kancelarię, która pomaga (). 
ankieter: A proszę powiedzieć, czy należą państwo do jakiejś koalicji albo federacji organizacji pozarządowych, albo zgłaszali panstwo możliwość włączenia się w działania? 
respondent: Chyba nie, jakoś nigdy tak nie było. () Nie wiem, czy to dobrze, ale nie... 
ankieter: A chciałam się spytać - ilu jest obecnie członków (.2) działających w fundacji? 
respondent: A więc to jest trudna liczba do określenia. Bo tak... wolontariuszy jest dużo, nie wiem, czy ktoś na czas ostatni zliczył ile tych osób jest obecnie w Polsce - trzysta, czterysta? 
ankieter: A to w całej Polsce, nie tak u państwa? 
respondent: ((głośny trzask - ankieter poprawia dyktafon)) ...myślę, że to będzie taka liczba. Oprócz tego jest tych szesnastu koordynatorów w każdym oddziale, no i trzech członków zarządu. To jest... no te dwadzieścia osób takich sformalizowanych powiedzmy, pod względem takim, że one... znaczy każdy wolontariusz jest znany z imienia i nazwiska, ale te, które są odpowiedzialne, tak? I ponoszą odpowiedzialność i za fundację no i oddziałowo za poszczególny swój oddział. 
ankieter: Czyli wszystkich by było trzystu?... 
respondent: No tak sobie myślę, że no to jest też taka liczba, która się właśnie bardzo zmienia, bo z jednej strony to jest tak, że ta rotacja jest duża - ludzie przychodzą, odchodzą. Mniej więcej to było na tym samym poziomie. 
ankieter: A jak to było... 
respondent: ((wchodzi w słowo)) ...aktywnych współpracujących, o! 
ankieter: A jak to było powiedzmy wcześniej, przy zakładaniu fundacji? Czy potrafi Pani powiedzieć mniej więcej jak to wtedy wyglądało - ile osób było zaangażowanych? 
respondent: No z tego, co tam słyszałam to mówię, mogę opowiedzieć... ja tutaj przyszłam na początku dwutysięcznego piątego roku, no to oddział liczył tam powiedzmy dziewięć osób. Dziewięć osób, które się zdążyły poznać, mogły na sobie polegać, ufać sobie i działać odpowiedzialnie, rzetelnie i skutecznie no i myślę, że podobnie wszędzie, no... U niektórych ciągle dziewięć osób jest - w sensie - znaczy "ciągle" - źle powiedziałam - to też liczba, która zamyka ilość osób w oddziale to tak około dziesięciu, bo takie oddziały też są, no a tutaj u nas, na przykład, tych osób jest, powiedzmy, na spotkania przychodzi trzydzieści, a takich ankiet osób, które złożyły, to jest pewnie ze dwieście. No ale to przez cały czas, przez te pięć lat tyle osób się pojawiło i przeszło, to () bez śladu i ()Tak że na początku to było bardzo, bardzo mało, potem to się zdecydowanie zwiększyło i myślę, że podobnie jak z liczbą dzieci i tych naszych podopiecznych - jak na początku to spełniliśmy w pierwszym roku naszej działalności trzydzieści marzeń, w następnym to było już dwieście marzeń, a po roku było pięścet - w kolejnym, trzecim roku. I już jak nastąpiło to pięćset, to chyba się utrzymało wszystko na podobnym już poziomie. Tak mniej więcej tyle marzeń rocznie spełnionych w każdym oddziale przez wolontariuszy. Ktoś kiedyś wyliczył, że każdego dnia w fundacji, czy w Polsce - spełnia się jedno marzenie, jakby tak uśrednić... 
ankieter: Dobrze, w takim razie ilu etatowych pracowników działa w fundacji? 
respondent: Żadnego. 
ankieter: Żadnego? 
respondent: Żadnego. Każdy się mocno dziwi, ostatnio nawet dzwonił pan do mnie z "Wprost", który chciał robić materiał i po prostu maglował mnie przez godzinę chyba i próbował każdym możliwym sposobem w ogóle się dowiedzieć, jak to jest możliwe, że żadnego pracownika etatowego nie mamy... To jest taki fenomen ponoć ciągle, bo też miałam kiedyś okazję się spotkać z panią (samoodpowiedzialnego) biznesu, która kiedyś tam po konferencji z boku mnie pyta - jak to tak, czy to my już kogoś mamy, czy nie mamy? Czy to już sformalizowaliśmy, (więc my) że nic a nic, no i pani mówi, że to w ogóle jest fantastyczna wiadomość, no bo z jednej strony .yy na początku, wiadomo, można tak działać trochę spontanicznie, trochę () i w ogóle tak - z sercem, natomiast potem to przeważnie jest tak, że trzeba tam coś zacząć formalizować i trzeba jakoś to w pewien sposób układać, żeby, no - żeby się rozwijało i żeby, nie wiem, dobrze działało, żeby .yy żeby .iieee wtedy ((śmiech)) o czym to było? Aha! O pracownikach! 
ankieter: O pracownikach, tak... Czy udaje się państwu ciągle działać bez tych etatowych pracowników? 
respondent: I tak z drugiej strony patrząc to chyba, tak mi się wydaje, że po pierwsze, czy tak z jednej strony to, że jesteśmy wolontariuszami to jest nasza siła, z drugiej strony to, że nie mamy tych pracowników i to, że marzenia są tak wdzięcznym tematem działalności fundacji, to chyba sprawia, że ci pracownicy nie są potrzebni. Tak się stało, że mamy tam biuro księgowe, które nas też obsługuje, tam zupełnie wewnętrznie... 
ankieter: I to też jest takie... 
respondent: To jest... mamy umowy zlecenie, natomiast biuro księgowe tam bierze pieniążki na przykład co roku, w sensie jednego roku powiedziała: "Słuchajcie, to będzie wkład nasz w marzenia", drugiego roku wzięła też bardzo symboliczne, biorąc pod uwagę to, jaki ogrom pracy w to wkłada i ile to ich kosztuje, natomiast biuro prawne w całości... w całości za darmo i z podpisaną umową o tym, że (oni to robią) za darmo no i () się udaje utrzymać miejmy nadzieję, że jak najdłużej będzie nam się udawało, bo to jest rzeczywiście fantastyczne, że można tu przychodzić, robić coś tak z potrzeby tylko i wyłącznie... 
ankieter: A mówi pani, że to jest siłą, że tutaj pracują sami wolontariusze. To w takim razie - dlaczego to jest państwa siłą? Czy posiadanie jakichś pracowników etatowych zmieniłoby coś? 
respondent: Ja myślę, że może też w funkcjonowaniu pewnie nie, bo w funkcjonowaniu to by może nawet ulepszyło, prawda? Bo jeśli ktoś jest wolontariuszem, to tam czasem może sobie powiedzieć "a dziś tam nie pójdę, albo zostawię", choć też tak być nie powinno. Mamy świadomość, że nic z tego nie robimy dla siebie ani dla nas, tylko dla dzieci. To niektóre tego bardzo potrzebują, więc jak już chodzimy do dzieci ze stałą odpowiedzialnością. Ale może by się trochę zmieniło patrzenie ludzi na nas, choć może nie koniecznie, bo też istnieje taka świadomość, że .yy przecież to jest... ((respondent przerywa na około minutę i rozmawia z osobą trzecią)) 
ankieter: To ja przypomnę - rozmawialiśmy o tym, o tej państwa "sile", czyli o wolontariuszach i co by się zmieniło, gdybyście państwo zdecydowali się jednak na pracowników etatowych. 
respondent: Jak powiedziałam - nie, to już nie byłoby tak fajnie. Bo każdy z nas tutaj ma swoją pracę gdzieś, tak... Są osoby, które są bardzo aktywne zawodowo, tak pomagają, kiedy mają chwilkę, są osoby, które już tą aktywność zawodową mają za sobą, są studenci, są uczniowie - może ich mniej, no i są osoby, które tam są mężami .yy są żonami swoich ((śmiech))mężów, tak? Chciałam powiedzieć ((fragment niezrozumiały))... na przykład, to tak też się zdarzyło, .yy natomiast tak z mojego punktu widzenia ((głośny trzask)) takie... takie wdzięczne i takie fajne. Też miałam okazję gdzieś przebywać na takich spotkaniach czy na szkoleniach, na których spotykają się różne organizacje i ten (przepis) jak to... to jest w tym momencie bardzo sprofesjonalizowany i też miałam okazję nie tak dawno być na takiej konferencji dotyczącej właśnie tego, czy profesjonalizacja to jest w stanie zabić (). No to jest z jednej strony tak, że pewnie ile argumentów dobrych, tyle i złych - znaczy "złych" - tych negatywnych, że no gdybyśmy byli w taki bardzo... nie... "specjalista od pijaru", "specjalista od zarządzania kadrami", "zasobami" czy czymś tam, no to pewnie byśmy... ((ktoś przerywa wywiad i zadaje pytanie respondentowi)) 
ankieter: Profesjonalizacja i ten wątek... 
respondent: Tak... tak... tylko ja tu mam ważne takie... Aha! I gdybyśmy tych specjalistów mieli, to byśmy działali świetniej i w ogóle byśmy byli tacy "od a do z" i byśmy (mieli) porządek i byłoby super. Tylko że to jest jednak taki temat, który nie wiem, jak dla mnie taki () i taki nieformalny te... te marzenia i pomaganie dzieciom to bycie z tymi ludźmi, że no nawet trochę jak bez tego będziemy tacy poukładani no to... to takie spontaniczne jest bardzo i to chyba wszyscy uwielbiamy. Z drugiej strony wiadomo, że choćby ta współpraca, znaczy "współpraca" - podległość może urzędom i ministrom - no tam nie mam sentymentów ani nie ma mowy o tym, że my tu piszemy "mając świadomość, że państwo są wrażliwi na potrzeby innych", no bo to traktują nas jak kolejnego, następnego petenta, prawda? I to tak musi wyglądać. Ale tak z drugiej strony jak tak też ((fragment niezrozumiały)) o tym, jak przygotować się do kampanii jednoprocentowej i powinniśmy wydać pieniędzy na to, żeby dostać kolejne pieniądze w przyszłym roku, znaczy w tym roku na rok przyszły no i doszliśmy do wniosku, że wszystko to, co uda się zrobić za darmo albo za takie ceny, które są .yy w takich relacjach, że możemy sobie na to pozwolić... nie to, żeby oszczędzać, tylko to jest ze świadomością, że .yy żeby nie wydawać pieniędzy na pokazywanie, że pomagamy, zamiast () kampanię w radiu, to lepiej spełnić marzenie dziecka .yy o laptopie, a i może przy okazji uda się gdzieś w mediach o tym powiedzieć i to jakby samo takie trochę... nie to, żeby oszczędzać, czy gromadzić jak najwięcej, bo ((głośny trzask - fragment niezrozumiały)) fundacja nie ma też takich mocy, żeby dawać te wszystkie pieniążki na marzenia, żeby dawać tak na bieżąco... No ale to trochę z taką świadomością i () świadomością, że kiedyś nam się zdarzyło .yy że znalazła się jedna wielka, ogromna ((głośny trzask - fragment niezrozumiały)), która wymyśliła żeby z nami współdziałać, współpracować, chciała przy tym uczestniczyć w (). My się (też tak otworzyliśmy) i chyba to też wynika z... ta ostrożność i to patrzenie na to... Tyle, że na początek to myślenie, żeby dzieci to najchętniej to () mogli wybierać, takie dzieci "medialne", nie łyse główki, więc ładnie wyglądające, więc jak Ania to z niebieskimi oczkami, a już Kasia to z brązowymi, bo tak do ich kampanii pasuje. No i odmówiliśmy. Potem pojawił się jakiś kolejny pomysł na współpracę - też nie bardzo tam... .yy nie to, żeby się tam, nie wiem, próbować jakoś czepiać do (dziwniejszych) pomysłów, ale już samo to, że oni chcieli nasze dzieci katalogować to budziło w nas takie straszne... Może to jest koncepcja wielkiego koncernu, prawda, że... Natomiast no już w (górę) największym przegięciem tego wszystkiego było to, że w miastach zawisną wielkie billboardy reklamowe, reklamujące fundację, na których to będziemy informować, że ta i ta firma chce wspierać działalność fundacji. Tylko tak naprawdę to ona nie chce tego dzieła ((fragment niezrozumiały - głośna rozmowa w tle)) tylko (trzysta) tysięcy wydać na te billboardy. Więc w ogóle jaki sens takiego rodzaju pomagania? I trochę tak patrzymy, ja tak się nauczyłam trochę patrzeć, może nie podejrzliwie, tylko zastanawiając się ze świadomością, na to, jak wiele jest różnych projektów i kampanii, które mają swoje wielkie billboardy w miastach, nigdzie nie napisano - to rozumiem dopisek, żeby dopisek na tym wielki billboardzie - dla szanownych państwa, którzy czytają, że ta kampania to jest ufundowana przez taką i taką firmę i my za to nie płacimy. A jeśli wydaje się miliony złotych na to, żeby promować po to, żeby zrobić więcej - no może to są też założenia takie, jak ktoś potrzebuje tych pieniędzy na bieżąco i potrzebuje je pożytkować i... i finansować tą bieżącą działalność... U nas nie ma takich potrzeb... 
ankieter: Czy w takim razie, jeśli mogę poznać ((trzask)) na czym zależy tym osobom, które zgłaszają się do państwa? 
respondent: ...no jakby to się zdarzyło jeden raz, no drugi... ostatnio trochę zabawnie napisał do nas pan, że chciałby dostać nasze logo, bo umieści to logo na swoim tomiku poezji. Więc tam () prezes, prezes mówi: "no dobrze, dobrze, no ale może pokaże mi pan tę poezję, tak, żebyśmy wiedzieli w czym tam bierzemy... będziemy brać udział". .yy No i długo, długo nic, a potem przysłał (tomik) wierszy, które były w ogóle wulgarne, obraźliwe, erotyczne, PORNOGRAFICZNE, i w ogóle () więc ona napisała: "no hola hola, nie będziemy fundacji pod to podpinać" to pan powiedział "no nie, to nie - łaski bez, znajdę sobie inne". Tak że też nie chodziło o to, żeby wesprzeć fundację, tylko się przejechać na fundacji. 
ankieter: Tutaj chciałam jeszcze do tej struktury wrócić, bo już trochę od tego odeszliśmy...Mówi Pani, że jest prezes. Chciałam dowiedzieć się, jak wygląda ta formalna strona fundacji. To znaczy jest pani prezes i jakie są w ogóle (organy) w fundacji? 
respondent: Jest dwóch członków zarządu oraz... oraz tak sformalizowane, no powiedzmy, że tak z szesnastu () w każdym mieście, w którym ta fundacja podpisuje umowy, tak o świadczenie usług koordynatorskich oraz rada programowa fundacji, to jest (pięć) osób, które wspierają fundację i patronują, ale tak raczej według (), (autorytetem), wiedzą i doświadczeniem tutaj tą... dziennikarz, pani profesor stomatolog, .yy jeden pan z biznesu i pani doktor tutaj z Krakowa, która jest konsultantem medycznym fundacji takim głównym, no i mamy ambasadora fundacji od ubiegłego roku, Małgosia Kożuchowska. Ale to nie jest funkcja formalna, raczej symboliczna. Tak... Prezes, dwóch członków zarządu i gdzieś tam z boku ta rada programowa, która opiniuje, akceptuje, daje nowe pomysły, i rada programowa, która urządza (.2) oj, nie "urządza"... która .yy (.2)udziela fundacji, (zarządowi) aktu ()za rok poprzedni, za... 
ankieter: Dobrze, a jakie są.. tak jakby zakres kompetencji tych... prezesa i... 
respondent: Oj to różnie, bo my się tak podzieliliśmy tak wewnętrznie już między... znaczy między funkcjami... między sobą, (.2) no i to jest tak, że prezes za fina... znaczy wszyscy odpowiadają za finanse, prawda... tam swoim majątkiem, tak () natomiast tak wewnętrznie, no to nie wiem, odpowiada za, powiedzmy, za tak zwany pijar, który tam... teraz będziemy jakąś tam kampanię budować, ale też udaje się zrobić to zupełnie za darmo - w sensie spotyka się ludzi, którzy... nie wiem, czy tam wielki dom mediowy w Polsce, który mówi: "nie ma sprawy, zrobimy to!". To jest szalenie fajne, że te kontakty tak się udaje nawiązywać... No więc za finanse, no i potem tam wewnętrznie - za, nie wiem, opiekę merytoryczną nad oddziałami, nad wizerunkiem fundacji... no dużo, dużo, dużo można by pewnie mówić szczegółowo w... pisane działania... 
ankieter: Czy one są jakoś szczegółów wypisane w statucie? 
respondent: Nie, kwestia umowna... No to, że zarząd reprezentuje fundację, prawda, na forum publicznym, więc te media, które tam się pojawiają, jest odpowiedzialny za te podstawowe zadania i cele, jakieś tam pomysły, uchwały, zarząd zatwierdza nowego koordynatora, też pomysły, które tyczą się globalnego działania fundacji... 
ankieter: Czyli są tam takie rzeczy, które są, powiedzmy, w statucie, ale oprócz tego jeszcze państwo między sobą się dzielą te obowiązki... 
respondent: Tak... tak... tak... 
ankieter: A jak wygląda podejmowanie decyzji w jakichś ważnych kwestiach dotyczących fundacji? 
respondent: Jak to są decyzje dotyczące fundacji, no to powiedzmy, że decyduje zarząd - (.2) w demokratycznych wyborach, ((z lekkim rozbawieniem)) w trzyosobowym składzie, tak... Jeśli to są też takie sprawy, które tyczą się .yy działalności fundacji w poszczególnych oddziałach, mają wpływ na działanie poszczególnych oddziałów, też zawsze zasięgnięciem opinii u tych koordynatorów właśnie, którzy są z kolei przedstawicielami wolontariuszy w poszczególnych oddziałach. 
ankieter: A mówiła też pani, że rada programowa opiniuje. Czyli ona też ma wpływ na decyzje? 
respondent: Ma też wpływ na decyzje, jeśli to są jakieś .yy decyzje dotyczące - nie wiem, na przykład założeń... tak?... programowych na najbliższy, nadchodzący rok, zawsze to rada decyduje, czy zgadza się z takowymi .yy planami, pomysłami, czasem sugeruje też takie własne, natomiast na początku roku, czy na koniec roku, spotykamy się zawsze, żeby .yy no pokazać tej radzie programowej te nasze założenia i plany, które ta rada musi zaakceptować, żeby... żeby ewentualnie można było je wcielić w życie. 
ankieter: A czy zarząd konsultuje te swoje decyzje z osobami, które należą do fundacji? To znaczy, chodzi mi na przykład - z wolnotariuszami... 
respondent: Jeśli to jest kwestia typu... tego typu, że jest bezpośrednio związane... tak?... z działalnością fundacji, ze spełnionymi marzeniami, chociaż trudno tu mówić o decyzjach, które nie wiążą się bezpośrednio, prawda? Ale to wielokrotnie gdzieś były takie .yy zasięganie właśnie języka, czy dopytywanie, ale to raczej przez tych koordynatorów trudno dotrzeć do tych trzystu osób, prawda? Natomiast - tak! Te decyzje zawsze były... 
ankieter: A jakby pani podała jakiś przykład takiej sytuacji - tutaj z Krakowa. Czy pamięta pani coś takiego? 
respondent: No teraz na przykład pojawił się pomysł, to decyzja, która akurat nie została... znaczy pozytywnie została przeforsowana, w ubiegłym tygodniu byliśmy na spotkaniu koodrdynatorów i zarządu i pojawił się pomysł jednego oddziału, który (), żeby powiększyć możliwość, jak chodzi o wyjazdy naszych dzieci - bo nasi marzyciele wyjeżdżają na (teren Europy) i (nie mogą) dalej z tego względu, że... bo to są bardzo poważnie chore dzieci i .yy dalekie podróże - to lekarze powiedzieli nam, żeby jakoś się wystrzegać, a jeśli jedno dziecko nie może, a drugie - może, to jakby budziłyby się wątpliwości, które to już, a które jeszcze nie, więc regulaminowo ograniczyliśmy ten zakres wyjeżdżania na() no i pojawił się taki pomysł, żeby .yy poszerzyć jednak teraz, po kilku latach działania, widzimy, jak to fajnie działa, dużo dzieci marzy o wyprawach do delfinarium, świetne delfinarium w Egipcie na (Szermie) i tam można by jeździć, jest tanie i szybkie i w ogóle, i w ogóle... No, szybciej jak szybciej, bo to ze cztery i pół godziny, więc niekoniecznie samolotem to za szybko, czasem jest tak, że jak dzieci są w poważnym stanie, a lekarz jednak wyraża zgodę na wyjazd i zdarzało się, że tam lekarz był w towarzystwie tego dziecka na takim wyjeździe, albo było tak kiedyś, że nie było żadnych przeciwwskazań do pobytu w Rzymie, ale na pokładzie samolotu też anestezjolog musiał być. Więc te pięć godzin - pięć to może za dużo, cztery godziny to jednak nie jest tak mało, a po drugie - klimat. No i zastanawialiśmy się - dlaczego tylko Egipt, skoro mówimy o (), no to może, nie wiem, basen Morza Śródziemnego, to może Tunezja, to może Maroko, a to może jeszcze coś tam, coś tam .yy no i decyzją - póki co - decyzją wszystkich, w demokratycznych wyborach dziewiętnastu osób, zadecydowaliśmy, że póki co się wstrzymamy może z zapytaniem, w każdym oddziale mamy konsultanta medycznego, który się .yy pomaga nam jak chodzi o konsultacje właśnie dzieci, które się kwalifikują, które nie, że może ich wszystkich z dziewiętnastu - szesnastu - zapytano o zdanie i może wtedy się zastanowimy, choć nie wiadomo, czy to do końca jest dobre - ze wzgldu na zmiany klimatu, na odległość i, no jednak na... na trochę zupełnie inną specyfikę tychże... tychże państw, bo dla zdrowych () one są nierzadko niełatwe. 
ankieter: A czy tutaj to było konsultowane z - na przykład z wolontariuszami? 
respondent: Z wolontariuszami w poszczególnych innych oddziałach to pewnie nie. Gdzieś tam może się rozmowy zbieżne, acz nieplanowane pojawiały, natomiast to był pomysł tam jednego z oddziałów, który zgłosił swoją .yy (.3) swoją ideę na forum. Natomiast zastanawialiśmy się dość długo i też ((głośny trzask))... 
ankieter: Czyli jest tutaj takie jakby pole wymiany opinii... 
respondent: Chcieliśmy () forum internetowe, ale nie było takiej szczególnej potrzeby, albo nam się wizje odmieniły, bo tam przez jakiś czas było wykorzystywane, potem tak trochę zamilkło. Natomiast każdy tak - mamy taką możliwość, że jak są potrzeby, żeby się konsultować, () to koordynatorzy między sobą, wolontariusze między sobą... 
ankieter: A jak wygląda podejmowanie decyzji - czy ono jest robione w taki sposób formalny, czy na przykład jakieś zebrania czy coś takiego, czy to jest bardziej takie... 
respondent: Jak chodzi o decyzje dotyczące zarządu, no to na... zarząd spotyka się trzy razy w roku na spotkaniu zarządu, kiedy to... Jeśli decyzje są .yy podejmowane tak na bieżąco, a nie wymagają one wpisania, nie wymagają one spisania jakiejś tam uchwały, to wtedy nie ma takiej potrzeby. Natomiast jeśli .yy żeby dana decyzja miała moc prawną, jak na przykład powołanie koordynatora, no to... to trzeba już formy pisemnej... 
ankieter: Teraz chciałam porozmawiać troszkę o współpracy między organizacjami. I na początku - czy kontaktują się w ogóle państwo z jakimiś innymi organizacjami - w Krakowie albo w ogóle w regionie? 
respondent: No przy okazji tegoż listu do sejmu, to jest tam jedna, którą pamiętam, .yy i aktualnie współpraca... tylko czasami przychodzą do nas prośby rozmaitego rodzaju o wsparcie i pomoc, której nie możemy świadczyć i wtedy przekazujemy je do innych organizacji, z którymi tam jesteśmy jakoś też zakolegowani i wiemy, że możemy te () przekazać. A to chyba tyle. 
ankieter: Ale takie prośby od innych organizacji? 
respondent: Najczęściej od osób prywatnych, które zwracają się z prośbą o jakieś wsparcie. 
ankieter: I czego to dotyczy? 
respondent: To dotyczy często leczenia, fundowania sprzętu medycznego, wyjazdu do jakiegoś sanatorium - takich próśb my nie możemy spełnić więc odsyłamy do ludzi, którzy się tym zajmują. 
ankieter: Czyli poza tą jedną sytuacją, gdy współpracowali państwo z... no znaczy - współpracowali - napisali ten list, to w ogóle nie było żadnych... 
respondent: Tu ciężko mówić o innych oddziałach. Bo być może jest tak, że te fundacje się... znaczy nasza fundacja z jakąś inną tam fundacją się tam brata. Jakieś okoliczne uroczystości, nie wiem - dzień dziecka, tam z Doktorem Klaunem ktoś robił, ale o tym nie mogę mówić, bo nie mam świadomości... 
ankieter: ... Ja też chcę tutaj tylko o Krakowie rozmawiać. A w takim razie - czy otrzymywaliście państwo pomoc kiedykolwiek od jakiejś innej organizacji? 
respondent: ((z namysłem)) Próbuję... próbuję... próbuję... sobie przypomnieć... Chyba nie. Teraz współpraca to jeszcze nie współpraca. Nawiązaliśmy kontakt z fundacją Rolanda MacDonalda, który robi badania dzieciom - mamy takiego marzyciela, który marz o tym, żeby przebadać jego rówieśników ze szkoły .yy takie marzenie wyraził tuż po tym, jak sam zachorował. I... tak, ale to jest póki co jakiś nawiązany kontakt, więc jeszcze tej współpracy nie było. 
ankieter: A czy państwo sami otrzymali jakąś pomoc od innej organizacji? 
respondent: (.4) Chyba nie. (.3) Chyba nie. 
ankieter: Dobrze. Jak pani rozumie w ogóle coś takiego jak współpraca pomiędzy organizacjami pozarządowymi? Co to jest? 
respondent: ((śmiech)) Hmm. Dobre pytanie. Co to jest? No pewnie jakieś wspieranie się, prawda? W działaniach... nigdy tego nie robiliśmy w sumie. Natomiast jakoś tak nie wiem, czy nie wynikało... trudno też mówić o potrzebach tego rodzaju. Bo jednak jesteśmy bardzo nastawieni na indywidualne osoby i to też na dzieci, z którymi często na przykład - nawet, jak się pojawiały jakieś tam pomysły, że można by zrobić jakąś imprezę, no to my niekoniecznie możemy. Bo nie możemy na przykład tych naszych marzycieli w miejsce publiczne zabrać - no bo to są dzieci, które mają zaburzoną odporność, jakoś tak () w szpitalu i nie mogą w związku z tym ta pomoc gdzieś tam się nie realizowała. Natomiast no też jest taka... fajny pomysł żeby jakaś wymiana dobra doświadczeń, prawda? I tego, co możemy (). Gdzieś tam, na jakichś konferencjach to się zdarzało, ale to już rozmawialiśmy. No ale to nie była współpraca. ((respondent prosi o chwilę przerwy)) 
ankieter: Dobrze, tak więc wracając... aha! Mówiliśmy o tej współpracy, a więc przede wszystkim to jest taka wymiana doświadczeń realizowanie wspólnych akcji, tak? Jak wygląda tutaj w Krakowie taka współpraca między organizacjami? 
respondent: Mówiąc szczerze - nie mam pojęcia. Jako? to nie (zbadałam) tego zbyt dokładnie... Kiedyś nawiązaliśmy kontakt z fundacją pani Anny Dymnej - a propos tej interpelacji właśnie - to gdzieś tam prywatnie się wspieramy. W sensie - jak potrzeba się z kimś skontaktować... nawet nie dzwonimy do siebie jak fundacja do fundacji, tylko jak osoba do osoby, które się gdzieś tam kiedyś poznały. Natomiast nie mam świadomości, jak to inni działają ze sobą czy wspólnie. 
ankieter: Tu w Krakowie. A w regionie, w Małopolsce? 
respondent: Też nie. Przepraszam (). 
ankieter: A jak pani zdaniem powinna wyglądać taka współpraca między organizacjami? 
respondent: No myślę sobie, że taka współpraca to ważna. Bo... bo... tak z drugiej strony to tak... jakby działanie .yy indywidualne organizacji to tam swoją drogą, ale jeśli byłaby okazja, żeby się jakoś wesprzeć przy okazji, albo - nie wiem - próbować - jak ja to chciałam powiedzieć - hmm w tych lukach, w których dana organizacja nie działa jakby, skorzystać z możliwości pomocy tamtych. Współpraca powinna być dobra, tak że... współpraca to z zasady jakby ma tam dobre konotacje... 
ankieter: Czyli tak - dobra, to znaczy... 
respondent: Obustronna, czy korzystna dla obu stron, no a przede wszystkim dla tych odbiorców, prawda, którzy to ewentualnie mogą skorzystać z możliwości danych fundacji. 
ankieter: A z czego wynika, że państwo nie współpracują z innymi organizacjami? 
respondent: Brak potrzeb chyba takowych. .yy Nie wiem, tak się zastanawiam, czy współpraca jeszcze... gdzieś tam pewnie się pojawiały różne () nie wiem, jakieś... Tylko organizacje - co my rozumiemy pod pojęciem organizacji tak do końca? Czy to tylko organizacje o charakterze charytatywnym, czy... 
ankieter: No właśnie chodzi mi o takie organizacje pozarządowe. Czyli - no na przykład jak fundacje, stowarzyszenia, no bo nie chodzi mi tutaj... 
respondent: Tak się zastanawiam, bo kiedyś mieliśmy marzyciela, który chciał się spotkać z zawodnikami Wisły Kraków, to chyba stowarzyszenie Wisły Kraków nam pomagało. Tam się właśnie do nich zwróciliśmy o możliwość... z prośbą o możliwość spotkania. Natomiast jeśli takie potrzeby by były, to pewnie tak - no ale na ogół chyba takowych nie ma. Bo myślę też, że my jesteśmy tak... tak ściśle mamy całą działalność określoną, że bardziej .yy z tym sektorem prywatnym współpracujemy niż właśnie z (fundacjami). 
ankieter: Czyli rozumiem, że to wynika przede wszystkim z tego, że... z tej specyfiki państwa działalności. 
respondent: Tak! Nie () jakich? tam innych (), żebyśmy nie chcieli, tylko nie ma takiej potrzeby. Jak się pojawiały, to... tam jakaś fundacja chyba FC Bacelony też kiedyś się kiedyś () a to dlatego, że zwróciliśmy się do Barcelony jako do klubu, czyli jako do firmy i tak klub nas odesłał do fundacji, która to właśnie... To też jest dosyć popularne, prawda, jest, że wielkie firmy tworzą własne fundacje - to po części, żeby tam pewnie.. jakoś tam trzeba wpłynąć na ten wizerunek a i z drugiej strony, żeby fundacje już się tylko i wyłącznie tym zajmowały. Czyli tam pewnie okazało się, że tam nawet współpracujemy z takimi... no nie wiem, jak na przykład z bakiem ING coś robiliśmy, no to pomagała fundacja banku ING. Jak z Agorą pracowaliśmy, współpracowaliśmy, i Agora i pisze, i daje pieniążki na spełnienie marzeń, no to poprzez fundację Agory, czyli jednak się okazało, że jednak... Ale to wtedy, jeśli faktycznie ten sektor, ta współpraca prowadzona była z sektorem prywatnym, a tak poniekąd przeniosła się na fundację, to wtedy pewnie tak. 
ankieter: Czyli rozumiem, że taka współpraca bardziej wynika z tego, jakie akurat marzenie państwo spełniacie, czego wam potrzeba... 
respondent: Mhm... No bo teraz, idąc dalej, no to pomagało nam kiedyś stowarzyszenie () tam w Paryżu, tak? Albo w Rzymie stowarzyszenie kogoś tam i kogoś tam, no bo wyjeżdżało dziecko do Paryża i akurat pomyśleliśmy, że fajnie byłoby () zaangażować, bo to czasem dużo ważniejsze jest, żeby mieć kontakty, jakoś możliwości i pomoc tak? nie-finansowe, przecież pieniądze, które nie załatwią tej sprawy, albo załatwią byle jak, a tutaj ktoś odda swój czas i swoje dobre chęci i będzie miło i fajnie i to wielka radość i dla pomagających i dla dzieci, że mają taką okazję się spotkać. No czyli też stowarzyszenie - czyli współpracujemy, jak się... ((śmiech)) 
ankieter: A czy jest pani w stanie wskazać jakieś organizacje, z którymi częściej państwo współpracują, czy za każdym razem jest to takie doraźne? Czy zdarzyło się tak, że z którymiś organizacjami - stowarzyszeniami czy fundacjami - państwo mieli taką jakby mocniejszą współpracę? 
respondent: Znaczy mówimy o całej Polsce, czy o Małopolsce? 
ankieter: Nie, mówimy o Małopolsce... 
respondent: (.3) No fundacja ((głośny trzask - nazwa fundacji niezrozumiała) spełniła marzenie a propos... ((śmiech)) Nie, no chyba nie ma takich, z których pomocy korzystalibyśmy cyklicznie i tak byśmy regularnie współpracowali... 
ankieter: Dobrze, a w takim razie porozmawiajmy o takich jednorazowych, bo to chyba najczęściej są w takim razie jednorazowe kontakty - jak to wygląda, jaka jest państwa rola w tej współpracy? 
respondent: No to musiałabym na jakimś konkretnym przykładzie... 
ankieter: Mhm... najlepiej by było. 
respondent: .yy No to choćby ta fundacja banku ING. Ta współpraca, która polega na tym, że my zwracamy się z prośbą do banku... 
ankieter: A to czy to z Małopolski jest, czy... 
respondent: Tak. 
ankieter: No to dobrze, to najlepiej by było o takim. Nie no, dobrze, jeśli jest z Małopolski to... 
respondent: Tylko nie wiem, czy ten konkretnie ten oddział nam pomagał, na pewno ING nam pomagał, tylko... no... pewności, czy to było ((chwila przerwy - rozmowa w tle))... No to ("Fundacja Rozowju Radka"), to jakby na miejscu., że pojawiło się marzenie, pojawiła się osoba, która gdzieś tam mieszka blisko, więc jej przyszło do głowy, że to może (), to fajnie by było tak - tak lokalnie kogoś zaangażować, żeby taki patriotyzm lokalny () zawsze coś konkretnego tam ((trwa głośna rozmowa w tle - fragment wypowiedzi niezrozumiały)). No to tak się złożyło akurat dobrze no i wtedy zwracamy się z pisemną prośbą o to, że - znaczy nie "prośbą", bo to (), tylko z takim zapytaniem, albo z takim zaproszeniem do tego, żeby pomóc spełnić tam marzenie konkretnego dziecka - taka fundacja się odzywa, że "bardzo chętnie" i albo... nie pamiętam już - czy wpłaciła pieniążki na tego lap... czy kupiła laptopa, no i umówiliśmy się wszyscy razem, wolontariusze odpowiedzialni za... za konkretnego marzyciela, razem z fundacja,() spełnić marzenie, pojawiła się umowa tego o darowiźnie czy o sponsoringu, nie wiem.. No i potem podziękowaliśmy sobie (). Tak... tak jakby najogólniejszy skrót. No i to jest bardzo takie jednorazowe. 
Ankieter: A czy to zawsze wygląda tak, że jak państwo się zwrócą z jakąś prośbą, czy tam - powiedzmy - nieformalnie, ale proszą o pewną rzecz, a ta fundacja czy też inna organizacja czy ona ma wkład finansowy czy to nie zawsze jest tak, że ta... że... 
Respondent: ((wchodzi w słowo)) ... () powiedzmy jest, żeby powiedzmy ona nie miała wkładu finansowego. To jest zdecydowanie fajniejsze. Natomiast no jakby ciężko mi powiedzieć, czy tak się zdarzało, że ona nie miała finansowego. (.4) 
Ankieter: Mówiła pani o tym ING. To na czym tutaj polegała ta współpraca? 
Respondent: Bardzo podobnie - że mówimy o konkretnym marzycielu i .yy fundacja przygotuje pieniążki. ...spełniamy marzenie... Był kiedyś taki wyjazd kiedyś, też chłopcy z Krakowa, z kolei współpraca z bankiem, z fundacją banku WBK. Ta przekazała sześć tysięcy złotych by spełnić marzenie, wliczyliśmy, () sprawozdanie, podziękowanie... Tego rodzaju współpraca, no bo jakby nie było mowy o jakiejś tam innej. 
Ankieter: Dobrze. A przypomina sobie pani w takim razie taką sytuację, kiedy ta współpraca nie była jednak taka finansowa, tylko jakieś...ł 
Respondent: ((wchodzi w słowo)) ...no właśnie nie bardzo. Pewnie jakaś tam była (), w konkretnym momencie. Nie wiem, czy... w ubiegłym roku spełnialiśmy takie marzenie dziewczynki, która chciała być królową tęczy - naprawdę piękne marzenie - tylko z nią były takie dziewczynki, które tańczyły tańce dworskie. Nie wiem, czy to taki przykład - może nie duży, ale () właśnie takiego stowarzyszenia, które tam zajmuje się promowaniem tejże formy aktywności, i tam tańcem, i sztuką i czymś tam i - i one przyjechały zatańczyć. Nie wiem, czy dobry przykład... 
Ankieter: ((śmiech)) Dobry przykład! (.3) 
Respondent: Czyli w takim razie ten dobór partnera do współpracy zależy od potrzeb zawsze. I dziecko... albo z jednej strony od tego, gdzie dziecko mieszka i czy można znaleźć kogoś, kto ze względu na tę bliskość terytorialną jest w stanie pomóc i zechce pomóc, a z drugiej strony od tego, co to za marzenia, bo jak są marzenia związane z wyjazdem gdzieś tam, no to prosiliśmy na przykład linie lotnicze o bilety albo jakiś hotel o nocleg... Nie to, żeby pieniądze, ale żeby jakoś tam się włączyli każdy w swoim... 
Ankieter: A czy zastanawiali się państwo, czy też rozważają państwo jakąś stałą współpracę? 
Respondent: Bywało takie... no właśnie z liniami lotniczymi podpisano kiedyś umowę na przekazanie określonej ilości takich () na przeloty. W ciągu roku z jakąś firmą zajmującą się (), próbowano współpracy w Poznaniu podpisanej przez tych... 
Ankieter: Ale to poznański oddział? Nie państwa... 
Respondent: To znaczy ten... z liniami lotniczymi to była współpraca ogólnopolska, czyli porozumienie ogólnopolskie. Tutaj w Krakowie nie mamy takiego partnera, który byłby nasz stały, jeden i cyklicznie też... Zdarza się tak, że pojawia się sponsor i on każdego roku tam mówił, że będzie jakieś marzenie spełniał i spełnia, tylko nie mamy żadnej umowy na to ani... 
Ankieter: Ale ten sponsor to raczej organizacja pozarządowa, czy... 
Respondent: Nie... nie... nie... biznesowy... 
Ankieter: A na jakich polach widzi Pani możliwość współpracy z innymi organizacjami? 
Respondent: (.2) (No właśnie) na takich, których można by wykorzystać możliwości ((trzask)) jest bezpośrednie związanie się z marzeniami. Czyli może tak po części .yy właśnie żeby te .yy działania ((respondent przerywa, rozmawia z osobą trzecią)) .yy no żeby jakoś włączyć w te działania. 
Ankieter: Czyli - w zależności od tego, jakie państwo marzenia spełniają... 
Respondent: Tak, to na tym się opiera. Innej pomocy nie potrzebujemy. 
Ankieter: A czy są jakieś takie pola współpracy, na których na pewno nie chcielibyście państwo podejmować jakichś wspólnych działań? 
Respondent: (.4) Nic mi nie przychodzi do głowy. 
Ankieter: No to tak podsumujemy, bo mieliśmy taką dużą rzecz. To ta współpraca u państwa jest, ale to jest bardziej taka współpraca od czasu do czasu, nie stała, w zależności od konkretnych potrzeb. I często jednak to się opiera na tym, że państwo zwracają się z pewną prośbą, a ta organizacja, stowarzyszenie ma wkład finansowy bądź też ewentualnie nie - ale to jest troszkę rzadziej. A w takim razie jak taka współpraca jednorazowa z innymi organizacjami wpływa na państwa późniejsze kontakty z tą organizacją? 
Respondent: Na pewno bardzo dobrze. Dlatego to też się ten kontakt nie () do momentu, kiedy nie pojawią się podobne potrzeby tego rodzaju. Natomiast no to jakby też nie jest kontakt, który utrzymywany jest też na bieżąco, prawda i tam jakby nie pielęgnujemy i nie dbamy, no... tak kończymy współpracę i jesteśmy... no właśnie gdyby oni czegoś potrzebowali od nas, choć chyba jeszcze się nie zdarzyło tak, żeby ktoś od nas czegoś potrzebował ((śmiech)). Patrząc z drugiej strony, my nic nie możemy dać. Jakby też ciężko... zastanawiam się zawsze bardzo nad tym... kiedyś byliśmy zaproszeni na taką imprezę tutaj na rynku .yy na która się bardzo też chyba jakoś tak... negatywnie doświadczyliśmy. Trochę jakby ten nasz wizerunek tam miał zostać podpięty pod wielką imprezę i trochę właśnie zapełnić luki gdzieś tam... 
Ankieter: A co to była za impreza? 
Respondent: To były mikołajki w ubiegłym roku. No, tak średnio, bardzo średnio wspominamy... 
Ankieter: A przez kogo państwo zostali zaproszeni? 
Respondent: Przez ośrodek kultury... 
Ankieter: I jaka miała być państwa rola? 
Respondent: No mieliśmy tam zadbać o prezenty dla dzieci, mogliśmy swoich marzycieli przyprowadzić. No znaczy tutaj jakby od początku było wiadomo, że ci marzyciele się nie pojawią, bo zima, bo to nie taka pogoda, bo zgromadzenie (drogie? długie?) i tak dalej... No i jakby ta współpraca od początku w ogóle od początku nie szła i nawet... czyli właśnie nie do końca... 
Ankieter: A z czego to wynikało, że no... 
Respondent: No chyba z niedogadania trochę i chyba trochę z tego, że jak tutaj już pan (wjedzie) to już... Fajnie, bo się tam gdzieś pojawiliśmy na plakatach i... tylko jakby niewymierny w ogóle efekt naszych włożonych prac do tego co tam się potem stało. Czyli nic się nie stało. No, tak że to raczej jesteśmy ostrożni pewnie i to trzeba bardzo przemyśleć, żeby wchodzić w organizację takich tam wydarzeń. 
Ankieter: A czy potrafiłaby pani wskazać, jaka forma współpracy między organizacjami jest najlepsza? Jaki sposób współpracy jest najlepszy? 
Respondent: Ja się zastanawiam, jak tę naszą formę nazwać. Trochę mi do głowy nie przychodzi, no bo (.4) to było oparte na umowie tam o tych... o darowiźnie czy umowie o jakichś tam usługach barterowych, tak? Czyli oni nam jakąś usługę i .yy albo działanie, albo dobro materialne i my im ten... to nasze logo... tak?... w zamian i możliwość informowania o tym, że wsparli fundację w taki to a taki sposób. Pewnie to gdzieś tam tyle... no bo tyle możemy dać. Nie możemy dać ani pieniędzy, no chociaż pojawiały się takie prośby o to, żeby się włączyć i dać pieniądze. No nie możemy tego zrobić, a tak z drugiej strony też no nie możemy... no nie możemy inaczej, nie mamy takich możliwości. Bo możemy pomagać tylko tym naszym dzieciom, które są naszymi podopiecznymi, nigdzie inaczej nie... 
Ankieter: Rozumiem... A czy widzi pani coś takiego jak konkurencja między organizacjami pozarządowymi? 
Respondent: Tutaj chyba akurat takiego kłopotu nie ma. Są organizacje, które zajmują się dokładnie tym samym, czym my się zajmujemy. chcieliśmy nawet kiedyś nawiązać współpracę, ale to jakoś tak nie dało się - nie było chęci z ich strony, no myślę sobie, że wszyscy są bardzo potrzebni i bardzo ważni, bo im więcej tychże organizacji, to tym lepiej i tym większej ilości osób jest szansa pomóc i jakoś wesprzeć. Że... tak to na to chyba nie patrzyłam, przynajmniej my nie doświadczyliśmy czegoś takiego. 
Ankieter: Ale powiedziała pani, że to taki kłopot trochę, że tutaj nie było takiego kłopotu - to czy, jeśli jest kilka organizacji, które zajmują się tym samym, powiedzmy, w jednym miejscu... 
Respondent: Czy w jednym miejscu - nie! No nie ma tutaj już nikogo więcej. 
Ankieter: Czy to może być kłopotem dla tych organizacji? 
Respondent: No oni nie chcieli z nami współpracować. Gdzieś tam pojawiła się kwestia wymiany właśnie na początku, bo tam zakładaliśmy sobie, że może będziemy pomagać tym dzieciom, którym jeszcze nikt marzenia nie spełnił... no potem się z tego wycofaliśmy ze względu na prostą rzecz, mianowicie - no byli rodzice dzieci, które nam... którzy nam mówili o tym, że nikt nie spełniłby i tacy, którzy to gdzieś tam (zatajali) no i postanowiliśmy zwrócić się z pytaniem do jednej właśnie z fundacji, która robi to samo, co my, z pytaniem, czy może zechcieliby żebyśmy się - nie wiem - bazami danych jakoś wymieniali, bo też żeby (sprawdzić). No i odpisali, że nie mają takiej ochoty ani potrzeby ani nic nie muszą, dziękujemy no i podziękowaliśmy grzecznie no i tylko tyle. No i potem się z tego wycofaliśmy, bo faktycznie tego sprawdzić ani... ani wyegzekwować, weryfikować też nie mamy jak... 
Ankieter: No ale tutaj mówiła pani, że raczej na tym polu państwa działalności nie ma konkurencji... 
Respondent: Nie, nie, nie... Nie wolno się nawet tak postrzegać. To raczej tylko tyle, że jest więcej osób, które tam zechcą no jakoś pomóc, w tym konkretnym wymiarze... 
Ankieter: W takim razie - czy fundacja miała kiedykolwiek jakąś sytuację, że mimo jakichś - powiedzmy - przeszkód, albo problemów, jednak udało się wspólnie z jakąś inną organizacją coś... coś stworzyć? 
Respondent: Chyba nie mieliśmy takich doświadczeń. Tak, żeby ktoś był nam bardzo pomocny, tak? I ktoś (). Chyba nie. 
Ankieter: A ta sytuacja, że chcieli państwo, ale nie wyszło, na przykład tak, jak z tą organizacją... 
Respondent: Znaczy to nas tylko tyle nauczyło, że no... chyba nie warto tego... tego... też nie wiem, czy byłby do końca dobry pomysł. Że nie warto się przy tym upierać, tylko może zmienić tę naszą () skoro i tak nie jesteśmy w stanie .yy weryfikować tego. Natomiast w ogóle wychodzimy z założenia, że to jest mało ważne, kto, kiedy spełni i w jakim zakresie , bo tym dzieciom naprawdę należy się wszystko, co mogą dostać. Ze względu na fakt, w jakiej sytuacji się znajdują, tak że no w ten sposób już na to nie patrzymy. 
Ankieter: Teraz chciałam porozmawiać o współpracy fundacji z samorządem lokalnym. W ogóle organizacji z samorządem lokalnym. Czy państwo podejmowaliście jakieś działania? 
Respondent: Nigdy. 
Ankieter: Tutaj Pani mówiła... 
Respondent: ...Tak, na początku. No, jeśli związane to jest z jakimś koncertem albo imprezą taką okolicznościową gdzieś tutaj, to patronat prezydenta, tak? I kiedyś się pojawił () jeszcze jakieś pieniążki. Tak poza tym to nigdy nie było żadnych relacji nawiązywanych i chyba wynikających też z .yy braku jakichś potrzeb, żeby nas jakoś te organizacje... samorząd wspierał. A tak z drugiej strony no jeszcze ten lokal, tak? O którym wspominałam na początku, no to owszem - tak, to jest nasze doświadczenie... 
Ankieter: A na czym to polega? Że państwo dostają lokal tutaj? 
Respondent: Dostajemy lokal pod wynajem tego miejsca za symboliczne pieniądze. To jest też dla nas szalenie ważne, że to jest takie miejsce, które tutaj może być () no i siedzibą fundacji, a miasto nie chce pieniędzy za to... 
Ankieter: I to jest od samego początku tutaj siedziba? 
Respondent: Tak... 
Ankieter: Aha, rozumiem. A czy zna panie takie sytuacje, że inne organizacje działały wspólnie z samorządem? 
Respondent: (.4) Nie mam świadomości... 
Ankieter: A tutaj pani wspominała jeszcze o tym, że te koncerty ewentualnie jakieś wydarzenia to jakiego rodzaju, jakby pani mogła jakiś konkretny przykład podać... 
Respondent: Mieliśmy kiedyś taki koncert, na który z resztą właśnie pan prezydent przekazywał pieniążki, koncert charytatywny w Kopalni Soli w Wieliczce, taki, w którym wzięło udział kilku artystów, teraz był Kabareton w styczniu, tutaj, w Krakowie, a to koncert jakiś taki kameralny gdzieś w Alchemii, nie wiem - to są nie za duże imprezy, ale takie, które... z których dochód może zostać przeznaczony na rzecz konkretnego spełnionego marzenia. 
Ankieter: Czyli prezydent daje po prostu patronat, albo ewentualnie jakieś... 
Respondent: ...No jednorazowo to pieniążki dostaliśmy, () patronat z największą przyjemnością, zawsze... 
Ankieter: Mhm... A jak Pani rozumie współpracę między organizacjami pozarządowymi a samorządem lokalnym? Na czym ona polega? Bądź może polegać... 
Respondent: .mmm (.2) 
Ankieter: A czy uważa pani, że w ogóle powinna być taka współpraca? 
Respondent: To pewnie zależy wszystko bardzo od zakresu działalności, od rodzaju działalności fundacji, które to tam ewentualnie potrzebowały takiego wsparcia samorządów lokalnych... No bo nam nie potrzebna i na szczeblu takim tutaj... znaczy - "niepotrzebna" - no zdarzały się takie, () wsparcie, powiedzmy, finansowe. Jakoś nigdy nie mieliśmy - odwagi? Może nie odwagi, to słowo, ale tak ochoty po prostu chyba żeby w to wchodzić. 
Ankieter: A z czego wynikało, że mieli państwo ochoty? 
Respondent: Jakoś tak ten nasz prezes i założyciel na wstępie powiedział, że nie będziemy prosić nikogo o nic i nie będziemy brać pieniędzy od państwa, bo to państwo powinno zapewnić te pods... tą opiekę i taką pomoc dzieciom, którą robimy, a tego nie robi i będziemy działać na własną rękę. Tak chyba trochę z przekory. No, z tego, co tam jego słuchałam, a potem już nie było jakichś takich pomysłów, bo świetnie nam idzie z tym biznesem, więc nie ma to... 
Ankieter: Tutaj nie macie państwo za dużych potrzeb, jeśli chodzi o... 
Respondent: ((wchodzi w słowo)) ... No też nie, może gdyby to było związane z inną działalnością - nie wiem, ciężko mi tu znaleźć konkretny przykład takiej organizacji, ale... która tyczy się - nie wiem... jakiejś działalności w... społeczeństwie tam... lokalnym. Może te potrzeby są inne i potrzeba większego wsparcia tej... No bo u nas to nie. No są to dzieci z Małopolski i nie tylko, ale dzieci... pojedyncze dzieci też z różnych rejonów, tak że tak się nie zdarzyło. Może się zdarzy kiedyś, jak będzie taka potrzeba, no ale jak dotąd to nie było takowej. 
Ankieter: A czy słyszała pani o czymś takim, jak programy pomocy pomiędzy organizacjami pozarządowymi a samorządem lokalnym? Na przykład konkursy, które są ogłaszane przez samorząd lokalny, gdzie... 
Respondent: ((wchodzi w słowo)) ...A to tak, pewnie mam świadomość tego, na czym to polega, natomiast no... też do konkursów nie bardzo możemy stawać, bo... bo... bo... nie mamy takich .yy potrzeb, a nie wiem, czy warunki spełniamy. Czy to nie tyczy się jakiejś konkretnej, docelowej grupy osób... 
Ankieter: Może nie koniecznie... 
Respondent: Może musiałabym poczytać, żeby mieć świadomość, jak to... jak to wygląda. 
Ankieter: A co pani w ogóle sądzi o takich konkursach, organizowanych właśnie, w których samorząd w jakiś tam sposób deleguje te obowiązki na organizacje pozarządowe? 
Respondent: Mówiąc szczerze to nie mam świadomości, jak to wygląda... 
Ankieter: Aha, no to dobrze, to nie będziemy... 
Respondent: ...i w jaki sposób to się odbywa. Chętnie się pewnie zapoznam z tym tak z własnej tej... z własnej potrzeby, ale nie - jakoś nigdy się tym nie interesowałam, bo to mi nie było do niczego potrzebne a i też w naszej działalności niespotykane... 
Ankieter: ((chwila zastanowienia)) A czy poza tym, co państwo tam robią - tym patronatem, albo ewentualnie czasem dofinansowaniem... i tym lokalem tutaj, który państwo mają, czy widzi pani jakieś możliwości współpracy z samorządem? 
Respondent: No takich potrzeb nie mamy jak tak się zastanawiam. Bo nawet nie wiem, o co moglibyśmy prosić. Bo jakby pewnie moglibyśmy prosić o to, żeby się włączyli w spełnienie marzenia dziecka i przekazali jakieś pieniążki - tak, bo to pewnie tylko finansowo można zrobić... z samorządem, jeśli marzenie dotyczy jakiegoś tam przedmiotu... No jakby myślę, że nie ma takich potrzeb ani takich możliwości z tej strony, zwłaszcza że no gdzieś tam świadomość, no że to chyba strasznie niełatwe jest tak... te konkursy i tak dalej. 
Ankieter: A czy widzi pani jakieś bariery albo ograniczenia, które napotyakają na organizacje współpracujące z samorządem? Czy ma pani w ogóle świadomość czegoś takiego? 
Respondent: Znaczy myślę sobie, że () zależy jednak bardzo od układów politycznych będących tam obecnie... Znaczy - obecnie - nie "obecnie", tylko jakby w danym momencie tam to bardziej w ten sposób. Na pewno, tak jak mówię, nie mam pojęcia, jak gdyby ten temat nigdy nie był mi bliski. 
Ankieter: Ale te układy polityczne - to znaczy co dokładnie? 
Respondent: No kwestia wpływania na to, jakie organizacje i co organizacje robiące mogą ewentualnie (przeforsować), trochę takich... no nie wie, może to jest gdzieś w ogóle wzięte ze stereotypów i zasłyszane gdzieś tam, takie... zasłyszane historie, o których pamiętam, że to bardzo wiele zależy od tego, kto ma jakie stanowisko i kogo ewentualnie jest w stanie przepchnąć. Może to są w ogóle stereotypy z dawnych czasów, ale gdzieś tam mi to tak zostało. 
Ankieter: Ale słyszała pani o takich sytuacjach? 
Respondent: No gdzieś tam mam świadomość tego, tak. 
Ankieter: Ale tutaj w Małopolsce, czy... 
Respondent: Nie, nie. To historia w ogóle wzięta gdzieś tam z innej... z innej bajki. No ale być może w ogóle nijak się to ma i nie chcę swoich, jakby swojego patrzenia na tym opierać, natomiast, no... może się zdarzało, może się już nie zdarza szczęśliwie. 
Ankieter: A czy spotkała się pani z czymś takim, jak wykluczenie organizacji pozarządowych ze współpracy z samorządem? 
Respondent: Nie mam pojęcia. Zupełnie... zupełnie. 
Ankieter: Dobrze, czyli jeszcze tak na koniec odnośnie tego samorządu - jak, pani zdaniem, czy organizacje pozarządowe są sobie w stanie poradzić bez współpracy z samorządem? 
Respondent: Myślę, że tak. I o tym świadczy nasz przykład. ((śmiech)) Najbardziej, no. To zależy wszystko tak jak sobie myślę, że zależy zdecydowanie wszystko od tego, czym się dana organizacja zajmuje i czy ewentualnie jest w stanie zdobyć pieniądze gdzieś indziej, niż w tym samorządzie, który no też powinien jakieś pieniądze tak przekazywać jakiejś tam lokalnej społeczności. A może to nie jest koniecznie popularne jakieś, czy medialne, czy jakiś porywający sposób działania - te pieniądze są potrzebne, może w takiej sytuacji. No nie wiem... 
Ankieter: Dobrze, rozumiem. A teraz chciałabym tak troszkę - kończąc - porozmawiać o pozycji państwa organizacji tutaj w mieście, w ogóle w Małopolsce - czy... jakby pani określiła tę pozycję, jaką zajmuje państwa organizacja tutaj. No, może najpierw w mieście? 
Respondent: Tak... tak sama mam określać, tak? ((śmiech)) Nie no, myślę, że tak wysoko dość jesteśmy. Tak ze świadomością tego, co mówią nam ludzie, co mówią rodzice w szpitalach, że jesteśmy bardzo rozpoznawalni i sponsorzy, którzy czasami nas znajdują albo my ich znajdujemy - jakby bardzo rzadko zdarza się tak, żeby ktoś mówił, że nie ma świadomości w ogóle kim jesteśmy i co robimy, tylko na samo słowo, że "fundacja <<Mam Marzenie>>" to ona tak: "wiem, znam...". Tak że, no chyba nie jest źle - i tak medialnie i tak chodzi o te... i o finanse i o przychody i o no właśnie tą aktywność, bo dzieje się bardzo dużo. 
Ankieter: Czyli jesteście już państwo rozpoznawani nie tylko wśród takich zwykłych ludzi, ale i wśród firm, tak 
Respondent: Tak. 
Ankieter: A jak oceniłaby pani taka siłę oddziaływania państwa organizacji tuaj, w regionie? 
Respondent: Oddziaływania? Hmm... ((śmiech)) A to coś konkretnego mam określić? 
Ankieter: Nie, chodzi mi po prostu o to, czy możecie państwo dużo zrobić, czy raczej - nie. W ten sposób. 
Respondent: No my dla tych naszych podopiecznych pewnie tak. Myślę, że tak. Możliwości są spore, jeszcze ze świadomością, jak teraz jest dużo tych dzieci. To pewnie tak. 
Ankieter: A co pani zdaniem decyduje o pozycji organizacji na tle innych? 
Respondent: No pewnie sposób działania tejże organizacji, pewnie misja i cele i założenia i tu też ważna jest pewnie też jakie się tam (rozmowy)() i pojawiło, że ludzie mają teraz coraz większą świadomość tego, że jeśli wybierają kogoś, komu chcą pomóc, to () decydują się na wpłacenie pieniędzy albo jakieś tam inne wsparcie, to nas, no brzydko mówiąc - sprawdzają. Zapytują, wchodzą na stronę, czytają sprawozdania, dopytują, co to za pozycje tutaj i z czego wynikają, jesli... No, tych pytań było dość sporo, jak tam na to, że zdarzyło mi się już na kilka udzielać odpowiedzi i też mam świadomość, jak to jest w innych oddziałach, że wysyłamy do tychże ludzi do księgowości, żeby tam ewentualnie te wątpliwości wyjaśnili, natomiast myślę, że ważna jest ta przejrzystość, klarowność i to, w jaki sposób działamy i to na przykład, że - o czym też często mówimy i się chwalimy, że w ubiegłym roku z każdej złotówki na marzenia przekazaliśmy tam dziewięćdziesiąt siedem groszy, więc to koszty są naprawdę bardzo nieduże i jest się czym chwalić. No to też ważne. Myślę, że... że to też. No i to chyba w tym ta siła - z jednej strony misja fundacji, z drugiej strony to, co tam mówiłyśmy wcześniej - to, że wszyscy są tutaj wolontariuszami, to też jest fajne, że w jakiś sposób pomagają. 
Ankieter: A czy coś takiego, jak współpraca z samorządem - czy to może mieć wpływ na pozycje organizacji, czy na przykład niektóre organizacje współpracują z samorządem, realizują zadania w ramach tych konkursów - czy to może wpływać na ich pozycję, czy raczej nie. 
Respondent: No nasze doświadczenie dowodzi, że nijak. ((śmiech)) Nie wiem, pewnie tak jak sam... Nie wiem, czy to uwiarygodnia na przykład, czy niekoniecznie potrzeba uwiarygodnienia samorządu czy jakiejś władzy lokalnej. No bo ten nasz przypadek, nasza sytuacja dowodzi, że no niekoniecznie. 
Ankieter: A w takim razie - co pani zdaniem jest najważniejsze w kształtowaniu takiej pozycji? W państwa przypadku mówiła pani o tej przejrzystości, o tym zaangażowaniu wolontariuszy, o spełnianiu statutowych celów. A co jest taką najważniejszą rzeczą, która... no decyduje o tym, jak jest postrzegana organizacja. 
Respondent: Nie mogę wszystkich trzech wymienić? ((śmiech)) z 
Ankieter: Może pani! Jeśli uważa pani, że to wszystko jest ważne... 
Respondent: Myślę, że to wszystko jest szalenie ważne, żeby z jednej strony mieć fajny cel, jeszcze - im bardziej określony cel, to tym też łatwiej tak naprawdę się skupiać na czymś konkretnym, w tym działać i tego nauczyć się najlepiej, jak się umie. Przy tym .yy no () w tym, że ci wolontariusze to są naszą siłą i tak być powinno i to też na pewno ma wpływ, bo... bo nawet przy tej kampanii w tym roku, jak ona była, nie wiem... to ciągle tez mówiliśmy o tym, że to wolontariusze są siłą fundacji "Mam marzenie". No i z trzeciej strony już te pieniążki się pojawiają i potem pokazujemy, jak je wydajemy i to też, że, nie wiem, pomagamy konkretnemu dziecku i potem o tym dziecku mówimy. To też pewnie jakoś... jakoś daje i no i to, że można sobie poczytać i posprawdzać, jak ktoś ma ochotę, zawsze przyjść i sprawdzić, co go interesuje i jak to wygląda. 
Ankieter: To wszystko, tak? 
Respondent: Nie, to chyba wszystko, bo () powiedzieć, że musimy być przejrzyści, czy organizacja musi być przejrzysta i jasna i klarowna, bo no jak będzie mieć kiepską misję... znaczy "kiepską" misję - każda misja jest ważna, ale niektóra jest taka własnie bardzo... bardzo gdzieś tam taka... jak ją nazwać... no taka, że cieszy się małą popularnością, a jest pewnie też równie ważna. No a to są chyba wszystkie czynniki... 
Ankieter: A to jest kwestia tego, że ona jest źle sformułowana, czy za szeroka? Z czego wynika ta... nie wiem... taka jakby mała popularność? 
Respondent: Może są też takie rzeczy, które są właśnie bardzo niepopularne, nikt nie chce pomagać z jakichś tam obszarów, może takich... Teraz sobie tak myślę, ze może... może to tego... 
Ankieter: Zna pani tutaj jakiś przykład, czy... 
Respondent: No właśnie nie mogę sobie przykładów, no nic takiego, co by to było. No pewnie nie jest dobry przykład, ale jak tak sobie pomyślę, prawda, to każda ma tam swoje intencje i każdy chce pomagać. Nawet często mówimy, że dobrze przyjść, zobaczyć do dziecka, bo może ktoś takie będzie miał poczucie, że on to jednak woli, nie wiem, pomagać starszym osobom, bo... no bo z dziećmi to nie koniecznie, albo woli gdzieś tam sadzić drzewka, albo woli przenosić żaby tam przez ... I to też tam myślę jest ważne, tylko z takimi żabami jest chyba trudniej, tak po swojemu zacznę kombinować. No bo nawet jakby było bardzo przejrzyście, no to znaleźć grupę docelową - tak? - która... no, grupa docelowa niewielka, która będzie się fascynować żabami i (pomagać)... Choć to też ważne, przecież nie neguję. 
Ankieter: Dobrze, a czy uważa pani, że organizacje pozarządowe mają jakiś udział w podejmowaniu decyzji przez samorząd? 
Respondent: No myślę, że tak. Dostaliśmy... znaczy... myślę... myślę... tak się zastanawiam - zostaliśmy zaproszeni do konkursu tutaj na terenie Małopolski - "Kryształy soli" się nazywa, organizowany przez urząd marszałkowski, no i teraz ostatnio nawet () zaproszenie do kapituły, do kapituły organizacji pozarządowych urzędu marszałkowskiego, jakoś tak, w którym to trzeba wygłosić chęć udziału i właśnie o tym się tam mówi, że tam tych dziesięciu przedstawicieli z organizacji pozarządowych krakowskich... pięciu chyba, nie dziesięciu - to będzie miało wpływ na to, jak będzie kształtowała się ta polityka... ta polityka między trzecim sektorem a samorządem lokalnym. I pewnie tak - tylko no może ja nawet nie umiem o tym mówić i nie mam świadomości, bo tego po prostu nie znam i może gdybyśmy zaczęli, to się okaże, że to jest świetna sprawa i obie strony mają wiele korzyści, bo to też fajnie móc się w jakiś sposób wspierać, no ale nie mam świadomości, więc nawet nie chcę nic mówić. 
Ankieter: A czy zgodzili się państwo na to, żeby wziąć w tym udział? 
Respondent: No myślę, że tak. Myślę, że tak się nam tą... tą aplikację wysłać... 
Ankieter: A myśli pani, że takie... 
Respondent: ((wchodzi w słowo)) To chyba jest "Rada Pożytku Publicznego", nie pamiętam, ktoś mi zapisywał... Chyba... 
Ankieter: A czy uważa pani, że takie rzeczy są potrzebne - konsultacje pomiędzy samorządem a organizacjami? 
Respondent: No pewnie tak. Tylko znowu - nie bardzo mogę powiedzieć, bo nigdy w takowych udziału nie brałam i .yy i no nie wiem. 
Ankieter: A czy są jakieś rzeczy, które - uważa pani - że organizacje mogłyby, tak jakby, pomóc samorządowi wskazać, czy są takie obszary, nie wiem, które... w których organizacje mogłyby pomóc samorządowi - nie wiem, może w kształtowaniu polityki? 
Respondent: Mhm... No pewnie jakieś się znajdą. Tego typu... tylko nie wiem, cóż my byśmy mogli wskazać temu naszemu samorządowi. (.4) No my to chyba... to znaczy to jest inicjatywa zupełnie oddolna i nie wiem, czy... czy nawet jakby jest w (.3) no pewnie jest... nie sprawdzałam tego też nigdy w obowiązkach państwa zapewnianie takiej opieki, jaką my dajemy. Może niekoniecznie. Nie wiem! Muszę się zastanowić nad tym, bo tam jest w .yy jeśli nawiązujemy .yy kontakt z minister zdrowia, bo to jest Ministerstwo... my jesteśmy podlegli, no to jesteśmy w obszarze ochrony i promocji zdrowia, więc może te samorządy lokalne byłoby w stanie mocniej włączyć się właśnie w te dziedziny. Tylko nie wiem, czy my jesteśmy... Musiałabym to sprawdzić, bo też... 
Ankieter: Dobrze, to nie będziemy też w takim razie tej własnej () przed tymi konsultacjami. A teraz chciałabym jeszcze porozmawiać troszkę o tym .mm jak ogólnie są reprezentowane interesy tego trzeciego sektora. Znaczy - czy... no proszę wyobrazić sobie taka sytuację, że mają państwo wyłonić jakiegoś reprezentanta organizacji pozarządowych, tutaj na przykład z Małopolski - no czy uważa pani, że to powinna być osoba, czy też organizacja, która reprezentuje, powiedzmy, wszystkie, albo - no jak pani na to patrzy? Bo też ja nie chcę sugerować, czy w ogóle potrzebny jest taki .yy reprezentant. 
Respondent: No pewnie tak tego... nigdy dość, bo taka osoba to jest w stanie najpełniej... znaczy najwłaściwiej przedstawić te potrzeby organizacji pozarządowych, jeśli się z nich wywodzi. (.3) No fundacja, jako taka, jeśli reprezentująca to i tak musi mieć swojego przedstawiciela, tak? Który tę organizację reprezentuje... 
Ankieter: Ale chodzi mi o taką... coś ponad podziałami, znaczy ponad różnymi organizacjami - czy to się... 
Respondent: ((wchodzi w słowo)) Tak... tak... tak... 
Ankieter: ...Czy to powinna być osoba czy też organizacja? Kto będzie w stanie lepiej prezentować tak jakby interesy? 
Respondent: Hmm... No może organizacja. ((śmiech)) 
Ankieter: ((śmiech)) To nie jest zagadka. A czemu organizacja? 
Respondent: Większa siła w organizacji niż jednego człowieka ale naprawdę to tylko takie moje gdybanie - bo... 
Ankieter: No nie, to jest ważne, no bo jak pani to widzi, jakbyści mieli państwo wybrać jakąś organizację, która będzie reprezentowała wszystkie organizacje, no to na co ma zwracać uwagę w takim razie, wybierają takie... 
Respondent: No to nie mam jakiejś takiej uniwersalności, no bo nie jesteśmy w stanie pewnie wszystkich potrzeb, oczekiwań i wszystkich mozliwości wybrać (w jedność). No bo to też każdy kieruje się swoimi zasadami... 
Ankieter: No w takim razie udałoby się? Czy raczej nie... 
Respondent: No nie łatwe, pewnie, tak sobie myślę, choć z drugiej strony no pewnie ważne, tak że to gdzieś... jest jakaś prawidłowa odpowiedź? ((śmiech)) 
Ankieter: Nie! ((śmiech)) Prawidłowa jest odpowiedź taka, jak pani uważa, więc tutaj nie ma dobrych i złych odpowiedzi, więc no... 
Respondent: No trudno mi to sobie wyobrazić, aczkolwiek wydaje mi się, że pewnie potrzebne. 
Ankieter: A czy na chwilę obecną, czy widzi pani taką organizację, która mogłaby się zająć, mogłaby być takim reprezentantem? 
Respondent: ((westchnięcie)) (.5) Nie - mówiąc szczerze. 
Ankieter: No to dobrze. To dziękuję, to już będzie koniec trudnych pytań ((śmiech)). ((ktoś wchodzi, rozmowa w tle)). A nie wiem - tak jeszcze jest pani w stanie... czy uważa pani, że tutaj czegoś nie poruszyliśmy, jakiegoś tematu, czy ewentualnie chciałaby cos pani dopowiedzieć? 
Respondent: Nie no... Chyba już się nagadałam ((śmiech)). Tylko chciałabym wiedzieć, jak te badania zostaną wykorzystane, czy ten wywiad, bo... 
Ankieter: ...One służą do badań, do... żeby sprawdzić, jak się tutaj kształtuje współpraca, czy w ogóle jest taka współpraca pomiędzy organizacjami. Jeśli jest - to jak wygląda, jeśli nie ma, to dlaczego jej nie ma. I tak samo z samorządem. A to, tak jak mówiłam, to jest anonimowe i później zostanie, no - wywiad później zostanie przepisany, to pójdzie osobno, nie będzie w ogóle z pani wypowiedziami, jako fundacji, ani z pani osobą, nie będzie kojarzone, no to potem będzie wybiórczo analizowane pod kątem właśnie różnych problemów, jakie tam sobie postawili autorzy badania. To ja już nie jestem w to zaangażowana i ja tutaj rzemieślnik ((śmiech)). No to dziękuję uprzejmie. 

1