Imię i nazwisko osoby sporządzającej transkrypcję: Katarzyna Gancarczyk 
Czas nagrania: 83 min 51 s (29 min 40 s + 54 min 11 s) 
Miejsce przeprowadzenia wywiadu: Kraków 
  
A: Więc najpierw opowiedz mi trochę o tym jak Tertio działa jak powstało, historię jej 
R: Powstało 14 lat temu z inspiracji Jana Pawła, ojcem założycielem jest Maciej Zięba, dominikanin. Formalnie nie łączy nas nic z kościołem, jesteśmy całkowicie świecką organizacją, działamy w oparciu o ustawę o fundacjach, natomiast nie o prawo kościelne z tego też nie mamy żadnych przywileji , które mają organizacje kościelnych lub podatkowych, mamy tylko tańsze konto w banku które się okazuje teraz droższe, no i to chyba tyle z tego, z tego co ja wiem. Mamy, mamy to po 14 latach działalności mamy dwa, zajmujemy w Krakowie 150m2 mamy jeszcze oddział sformalizowany w Warszawie gdzie mamy 20m pomieszczenia, poza tym mamy w miarę działające oddziały w Gdańsku, w Poznaniu i Wrocławiu, słabiej w Toruniu, Lublinie, szczecinie i jeszcze się tworzy w Katowicach. Zatrudniamy w tej chwili na etacie jedną osobę, na umow… będzie od lipca 2 osoby na etacie, na umowę zlecenie, na stałe jedna osoba która zajmuje się księgowością, sprawami administracyjnymi, i ok. 5-6 współpracowników od czasu do czasu na umowę zlecenie umowę o dzieło takie jak grafik, informatyk, takie rzeczy. 
A: To generalnie jakie były przyczyny powstania instytutu? 
R: Inspiracja, nauczanie Janem Pawłem, i ocena ojca Macieja dotycząca tego co się dzieje w Polsce, następuje polaryzacja środowisk wówczas zimna wojna religijna i zrozumienie nauki społecznej kościoła, która jest dobrą odpowiedzią na, na przemiany zachodzące w Polsce, nawet do dzisiaj. I chcieliśmy zapełnić tą lukę szczególnie edukując młodzież. 
A: Jakie działania podejmowaliście? 
R: Pierwsze to były szkoły zimowe i szkoły letnie. Szkoły zimowe 29 skierowane są do Polaków, do studentów, doktorantów, maturzystów. Dotyczą szybkiego szkolenia z KNSu – Katolickiej Nauki Społecznej, i głównie z Jana Pawła. Drugim takim działaniem to były szkoły letnie które jeszcze rozpoczęły się przed powstaniem instytutu, gdzie przyjeżdża 10 Polaków, 10 Amerykanów, 10 z pozostałych krajów Europy Środkowo- Wschodniej, tutaj dyskutują i uczą się o przemianach demokratycznych i też porównują do modelu amerykańskiego,  i kolejnym działaniem, jednym tutaj z pierwszych, które tutaj rzadziej się odbywa to były kolonie, czyli takie spotkanie intelektualistów, ludzi biznesu, polityki i biskupów mówiąc o tym co się dzieje w Polsce, więc takie tematy jak przygotowanie do pielgrzymki, to jeden przy 97 czy 9 rok podsumowanie pielgrzymek, a w tej chwili to rozmawianie o Solidarności, o tym dlaczego nie udała się koalicja PO-PiSu itd. To jest też łączenie środowisk mądrych głów gadających które tutaj sobie siedzą nikt tego nie nagrywa prócz nas więc to nie wychodzi tutaj poza instytut i mogą sobie spokojnie porozmawiać. 
A: Rozumiem, czyli generalnie jakby wziął pan zainspirował pan się myślą papieską z, postanowił jakoś przekazać to dalej w sensie praktycznie zorganizować jakieś takie działania które by… 
R: Które inwestują głównie w ludzi, znaczy nie, nie przedsięwzięcia nie tworzymy czegoś takiego, jakiś trwałej instytucji, tylko inwestujemy w ludzi. Inwestycją jakby w coś, w coś 
Bardziej ulotnego to było przez 5 lat Azymut, to dodatek do Gościa Niedzielnego. To była gazeta którą kiedyś wydawaliśmy, która składała się z przedruków, z Ferstinga amerykańskiego, ze środowiska neokonserwatystów i prócz tego jakieś tam polskie komentarze, albo polskie tematy dołączone. 
A: A czyli tylko ojciec Zięba był takim inicjatorem czy… 
R: Tak, tak 
A: Czy większa grupa ludzi? 
R: Nie to jest, to był ojciec Zięba który skupił wokół siebie ileś tam osób młodych z których już dzisiaj mamy nawet profesora jednego po naszych szkołach. No więc którzy dzisiaj tam po dwudziestu, po piętnastu latach wyrośli. Wtedy mieli 20 to teraz już mają 
A: Panowie znali skądś te osoby? 
R: Nie, tutaj się poznawało na szkołach, w większości. Znaczy ojciec prócz tego przyprowadził grupę poznaniaków gdzie był duszpasterzem 90-95. to była taka pierwsza grupa działająca w  instytucie poza Krakowem. A dzisiaj są to ludzie którzy się rekrutują w okolicach szkół. 
A: No tak, no właśnie czy zmieniły się priorytety instytutu w ciągu tych kilkunastu lat? 
R: Oczywiście że się zmieniły, bo wtedy zaczynaliśmy, w ogóle nie istniał Internet, ludzie aplikacje przysyłali pocztą, a dzisiaj np. znalazłem kogoś kto był chyba w szkole w 92 roku no do kogo zadzwoniłem całkiem przypadkowo jako eksperta Instytutu Sobieskiego. Jak się przedstawiłem to załapał i mówi że tam był w szkole 92-3 rok. Wysłał taką aplikacje, gdzieś tam jeszcze są takie aplikacje wysłane pocztą. Od 6 czy 7 lat już pocztą nie przyjmujemy, że jest chyba jeszcze jak zaczynałem to było. Z, pierwsze zapełnił się rynek taki wydawniczy, że nie trzeba wydawać książek. Że w ogóle nie wydaje się nie, nie trzeba tworzyć żadnych pism, bo tego na rynku jest dużo natomiast jest potrzebne do zagospodarowania nowe pokolenie ludzi którzy nigdy Jana Pawła nie znali, a jak znali to jako jakieś przeżycie takie jak ja, że w 92 r. pielgrzymka to najfajniejsza była, siedziałem u taty z lornetką więc tak dzisiejsze pokolenie ludzi którzy urodzili się w 90 r. to mieli 13 lat podczas ostatniej pielgrzymki. Więc, więc intelektualnie nie są w stanie przetworzyć a my jednak wolimy inaczej niż ojciec Góra, mówił żeby ludzie czytali niż tylko zapłonęli uczuciem do Jana Pawła. Więc dopiero te, te priorytety zmieniły poza tym rozpoczęliśmy tych młodych tak jakby szkolenie, przygotowywany jest konkurs papieski. 
A: Jak on wygląda? 
R: Konkurs? To w tej chwili jest 10 miast w Polsce, startuje do niego 5 tys., startowało blisko 5 tys. osób. I strony były w Internecie więc… 
A: to był konkurs wiedzy o papieżu? 
R: Tak to jest konkurs wiedzy, a też taki który prócz etapów, w I odsiewamy za niewiedzę, w  II, III i IV etapie trzeba napisać esej i później go obronić i promujemy bardziej myślenie niż wykucie jakiejś tam książki, czy wikipedii jak to w tym etapie przedstępnym. 
A: A co uznałbyś za jakieś takie największe osiągnięcie instytutu? 
R: To chyba zgromadzenie jakiś, jakiś ludzi którzy mają wpływ w wielu środowiskach na, na zmianę, na to że myślenie nazwijmy w cudzysłowiu „ Jano Pawłowe” jest obecne. Ale to tak jest obecne w nie na zasadzie politycznej, że sobie wycieramy nim gębę czy tam coś albo wplatamy go w jakieś tam tekst bo dobrze tam mieć czy budujemy kolejny pomnik, tylko że ludzie którzy się tutaj wychowali, wychowali, znaczy wiadomo, mają z nami jakiś kontakt czy byli po tych szkołach starają się w jakiś sposób często ułomny ale wcielać w życie to, to co mówi Jan Paweł. 
A: Czyli taki po prostu wpływ na, na… 
R: Tak, tak 
A: Na bieżące, codzienne życie tych osób, tak? 
R: No ale też wpływ jakby na pewne przemiany ekonomiczne czy, czy polityczne 
A: Oczywiście na życie społeczne też? 
R: Tak, dobrym przykładem jest Konrad Ciesiółkiewicz, którego poznałem rok temu, okazało się że to jest nasz wychowanek ze szkoły z 97 r. który zaraz będzie robił ze mną jakiś cykl etykiet o polityce. To jest właśnie człowiek który, kształci się i chce jeszcze kształcić innych. Mamy też takich ludzi których wiem sugerują się, są wykładowcami naszej szkoły, nawet jeden był rzecznikiem rządu, czyli mamy jakieś przełożenie, powiedzmy na zmiany w Polit…, pewną jakąś świadomość społeczną w Polsce. Tylko to jest taki cichy, nie chcę użyć słowa masjonaryjny, ale to nie ma tak wyglądać że my to chcemy pociągać za jakieś sznurki tylko chcemy to aby w Polsce nauka Jana Pawła i te wartości które on głosił były obecne, ale w taki ja to nazywam w sensowny sposób, czyli nie zideologizowane, że to nie ma sensu cały czas mówić o, o cywilizacji śmierci, czy, czy co teraz to Rybkowski robi, że teraz to już pójdzie za jedną aborcję do piekła, tylko jest, tylko fajnie stworzyć instytucję np. jak teraz portal przeznaczeni.pl np. też tam właśnie chłopak od nas to, to robi, który zmienia ale w sposób właśnie ciekawszy i na pewno większy i lepszy. 
A: Rozumiem, czyli tak po prostu jaka ta, ta pewna rzeczywistość oceniasz jako największe osiągnięcie tak naprawdę instytutu? 
R: No tak bo skoro inwestujemy, głównie w ludzi a nie w takie żadne projekty no to każde inne co mógł powiedzieć, ilość rozdanych nagród na konkursie papieskim czy ileś tam ludzi wyróżnionych w konkursie papieskim, nie to bez sensu. 
A: Ok., i formalnie Tertio jest fundacją 
R: Tak 
A; Ma osobowość prawną i jest to PPN jeszcze jeśli dobrze pamiętam. 
R: Tak, jest. Od 2004 r. 
A: I skąd w ogóle ten pomysł na, na, na taką a nie inną formę? 
R: Pierwsze 5, przez 5 lat byliśmy, do 2001 byliśmy, oddziałem ośrodka myśli politycznych tutaj krakowskiej, podobne środowisko to zakłada ojciec Legutko-Kuliński, znający się jeszcze z seminarium (*10.21) a w 2001 r. że jakby ilość tych przypływów finansowych potrzeba założenia konta itd. No spowodowały że założyliśmy fundację, czyli fundacja jakaś tam najmniejsza możliwa wpłata 2 tys. zł do dziś się zmieniła. Mamy tam dwóch fundatorów prawnie, zarząd i to wszystko i to, to jest dobra forma pracy no bo fundacja ma mniej zobowiązań prawnych niż stowarzyszenie, co czasami źle się odbija na kondycji materialnej, bo od członków stowarzyszenia zawsze mogą pobierać składki. I mówić jak to jest ciężko, natomiast w fundacji tego, takiej możliwości nie ma. A skąd od PPNu znowu mając dobrych doradców wiedzieliśmy że żyła złota. Po prostu można ściągać pieniądze i w tej chwili ściągamy ok. 70% budżetu. Z 1% który naprawdę nas nic nie kosztuje. Nie robimy dużych kampanii. 
A: Rozumiem, czyli tak naprawdę ze względów takich formalno prawnych i finansowych te, te układy? 
R: Tak, tak… 
A: A czy zmieniła się właśnie wraz z rejestrowaniem jako fundacja w jakiś sposób działalność instytutu, w porównaniu z tego co wcześniej było? 
R: Nie, nie, nie to wcześniej mieliśmy pełną autonowę to w tym przypadku jest, to było tylko, tylko jakby pełniejsza transparentność w przelewach, to, to w rachunkach. 
A: Aha, rozumiem. A czy Tertio jest członkiem jakiejś, nie wiem, federacji, koalicji czy szerszego zrzeszenia? 
R: Nie, nie, nie jesteśmy w żadnym. 
A: Dlaczego? Nie ma takiej jakiejś potrzeby żeby się z kimś? 
R: Właśnie, właśnie nie widzimy jakby potrzeby jakiejś formalnej współpracy, a jak nam jest potrzeba to, to gdzieś to personalnie się szybko, szybko znajduje partnerów. 
A: Jakiego rodzaju są sytuacje? 
R: Teraz robimy projekt z archiwum medialnym Jana Pawła II, czyli z wywiadami, gdzi9e my chcemy pokazywać jak Jan Paweł II patrzyła na pewne sprawy jak odpowiedzialność, honor, patriotyzm. I chcemy to pokazywać w relacjach świadków poprzez film i lekcje, a z drugiej strony robimy ze stowarzyszeniem „Wiosna” oni, oni robią drugą lekcję która pokazuje jak to robi się w praktyce. 
A: Czyli? 
R: Czyli oni promują własne stowarzyszenie, wolontariat, swoje projekty, czyli tam dokładnie Akademia Przyszłości. Więc jak jest potrzeba znalezienia partnera no to dzisiaj Internet jest skarbcem i jakby ogólna wiedza. 
A: Czyli mieliście pomysł na właśnie ten projekt i wyszukaliście organizację która coś podobnego realizowała w swojej działalności? 
R: Nie, nie. Nie wyszukaliśmy tylko od razu wiedzieliśmy że, że od razu pod niego. Po czym on się zgodził że 
A: Czyli znaliście te osoby wcześniej jakoś 
R: Tak gdybyśmy wcześniej mieli jakiś pomysł powiedzmy, powiedzmy dla osób niepełnosprawnych być może byśmy się zgłosili do Anny Dymnej, czy, czy do kogoś. No wiedząc do organizacji która ma w miarę dobry PR, czy coś robi. Jak będziemy chcieli robić apel nie, będziemy chcieli zrobić grę miejską to na pewno będziemy ją robić z „Siemachą”, bo to jest jakby najlepszy, najlepszy adres w krok… w Krakowie. Czy też znaczy być może tego w Polsce jeszcze nie ma, warto się federalizować dlatego żeby tworzyć większą grupę nacisku. To jest na pewno taka federacja ma wtedy sens, ale jak wzajemna jakaś pomoc czy coś to, to w tej chwili się nie sprawdza. Bo każdy mówię ma swoją działkę, jest duża konkurencja w bitwie o środki, więc można się federalizować w polskim stowarzyszeniu federoleasingu żeby się wzajemnie kształcić ale tzw. czysto komercyjnych, czyli płacimy sobie za wzajemne usługi itd. 
A: Rozumiem, no to z jakimi organizacjami współpracujecie poza tą „Wiosną” jeszcze? 
R: Z kim jeszcze tutaj…w Krakowie z nikim, oj, z Duszpasterstwami Akademickimi w każdym, w każdym mieście, przy okazji niektórych projektów to są w tej chwili to jest Dom im. Kolbego w Gdańsku, nie wiem, nie wiem jak jest dokładnie w regionach, a w regionach jest dużo większa współpraca dlatego że są słabsi kadrowo i biurowo więc oni sobie cały czas szukają współpracowników, no i te wszystkie Koła Naukowe często są partnerami. Z kim współpracujemy, ostatnio Konrad Anenauerschiftung fundacja współpracy polsko- niemieckiej, koła niemcoznawców w Krakowie, we Wrocławiu przy okazji jednego projektu. I przy okazji drugiego projektu z kilkoma organizacjami studenckimi w Poznaniu, zrobienia tam cyklu wykładów, i jednej szkoły. Nazw w tej chwili nie podaję. 
A: Ok., a wspomniałeś właśnie że brak takiej potrzeby współpracy z innymi organizacjami lub brak wspólnych pól działania, tak? Że, że po prostu nie pokrywają się tak, dobrze zrozumiałem? 
R: No właśnie tam… 
A: Każdy ma swoją inną działkę czy coś? 
R: Tak, każdy więc doświadczenia są jakby różne, więc one mogą na niektórych płaszczyznach być wykorzystywane bo jakby robienie u nas jednego projektu kampanii, 1% jest całkiem inne niż robi to, w, czy „Siemacha”, czy „Wiosna”, czy wspomniana wcześniej Dymna. No to jest, całkiem inne. My musimy lecieć indywidualnie do pewnej wąskiej grupy i nie lecimy na wolumen, natomiast oni mogą lecieć po wolumenie wpłat dlatego że mają nośne, nośne hasło. My takiego hasła nie mamy, więc moje doświadczenia z ich w ogóle się nie pokrywają, a współ… znaczy wspól… żeby się federalizować musisz mieć jakiegoś przeciwnika którego chcesz jakby pokonać, to chcesz coś razem dokonać, a na tej płaszczyźnie na której działamy są jakieś działania edukacyjne, w których możemy szukać partnerów ale tylko na jeden projekt więc federalizacja nie spocznie… 
A: No ale to niekoniecznie, tak jak sam mówisz że musi być od razu federalizacja 
R: No właśnie 
A: Można mieć serię projektów i stałego partnera z którym się współpracuje przecież… 
R: Tak teraz na szkoleniach mamy tych amerykanów, którzy nam to finansują i tutaj przyjeżdżają, ale na razie nie widzimy takiej potrzeby, jakiejś oficjalnej. 
A: Ok., a co ogólnie rozumiesz przez współpracę pomiędzy organizacjami? 
R: Przede wszystkim wzajemne robienie projektów, a drugie jakaś wymiana doświadczeń. Ale to wymiana doświadczeń może, trudno jest robić wymianę doświadczeń między organizacjami w  sensie zinstytucjonowanym, czy jakieś wzajemnie zapraszać na prelekcje czy warsztaty, ale jakby poznanie ludzi z, z ze środowiska np. … tych krakowskich bo to jest tutaj, to jest akurat ważne bo wtedy się można czegoś dowiedzieć jak się  współpracuje z miastem, jak się współpracuje z wojewodą i kolejnymi. Takie doświadczenia są cenne znanie osób jest cenniejsze niż znanie samych organizacji. 
A: Czyli współpraca jako tak naprawdę wymiana doświadczeń na takim osobistym wymiarze takich relacji nieformalnych 
R: Tak a oprócz tego, to już konkretne robienie projektów. 
A: A wy to w Krakowie raczej nie współpracujecie z jakimiś urzędami? 
R: Nie, znaczy (18:14) jakiś projekt z PZU będziemy robić, negocjujemy z nimi warunki, stawki itd. To jest profesjonalna współpraca 
A: Jak ogólnie wygląda współpraca? Jak to oceniasz pomiędzy (18:30) tutaj w Krakowie? Jeszcze abstrahując od Was od Tertio? 
R: Wiesz co, to wygląda jak, tzn. kiedy nie siedzę w Federacji, nie chodzę na spotkania pożytku publicznego itd. To jest grupa fajnych ludzi gdzieś się tam znają, gdzieś się tam przecierali. Tutaj np. połowe, bardzo duża ich część przez Dominikanów, których znam i jak jest jakaś potrzeba to jest po prostu jakaś wymiana doświadczeń. Czasami gdzieś przesłanie wniosku do jakieś Instytucji wcześniej zrobionego. Konkurencja wymusza pewną rywalizację. Więc nie wiem, to mówię to jest dobra czy zła jest po prostu jaka jest i póki nie zapewni się tutaj naprawdę jakiś, nie będzie pieniędzy do tego, żeby tych ludzi przekonać do siebie to nie będą mieli zbytnio ochoty aby się federalizować bo nie widzą sensu. 
A: Myślisz, że powinno tak być? W sensie powinni się federalizować po prostu? 
R: Nie chyba nie koniecznie znaczy nie wiem po co? Po to, żeby płacić 1 procent podatku żeby  urzędy skarbowe chodz płaciły szybciej? To znaczy to było by fajne istnienie jakiejś federacji sprawiło by, że by to bardzo szybko poszło. Wysyłasz jeden na mailing i dostajesz bardzo szybko odpowiedz i wszyscy Ci podpiszą tam cztery organizacje, tylko było by to wstanie podpisać tutaj mówie w skali ogólnopolskiej czterdzieści, pięćdziesiąt organizacji w ciągu jednego dnia taki protest. No to tutaj, akurat SPLOT to przespał i takie i takiej akcji społecznej nie zrobił. Natomiast w sprawie czy  jakiś zapisów prawnych to (20:30) dobrze działają, więc jakaś specjalna federacja nie jest potrzebna. 
A: Tak czy tak ta siła nacisku istnieje? 
R: Proszę? Tak tak już jednak zatrudnia chyba z z sektora (20:42) chyba z trzysta tysięcy ludzi w Polsce, więć są zainteresowani, żeby te pieniądze były. Poprzednia Minister z Samoobrony rozdawała skandalicznie (20:54) to się od razu ludzie zrobili analizę tego i to gdzieś to przenikało do prasy 
A: To lecimy dalej trochę. Czy w przeszłości była jakaś sytuacja w której jakiejś wydarzenie, nie wiem coś takiego w, której współpracowaliście z jakąś organizacją właśnie jakiś projekt w którym to się właśnie wydarzyło? 
R: Teraz konferencję polsko-niemiecką. Robiliśmy z czteroma czy pięcioma partnerami. Konkurs Papieski robimy tam z kilkoma partnerami, chociaż to różnie wychodzi więc mieliśmy założone kilka partnerstw, które w ogóle nie wyszły. Tam gdzieś oddolnie ludzie zrobili to w mazowieckiem z ZCHR-em. Później z Legnicy to wyszło ale to, całkiem innymi drogami. Chciałem to zrobić od góry okazało się, że dało się to zrobić od dołu. 
A: I to były te regionalne duże agencje? 
R: Tak tak, których po prostu szukaliśmy. Szukałem możliwości szerszego czy to PR-owego rozdzwieku czy to jakiejś tam nobilitacji do komisji. 
A: Ale to raczej nie wyszło jakoś? 
R: Znaczy nie. Tzn. wyszło oddolnie Ja chciałem z góry założyć i chciałem Civitas Chrystiana, chciałem Lednicę licząc na to, że się (22:16) no to zapewnią PR. Chciałem ZCHR odgórnie i to w ogóle nie wyszło. Właśnie wysiadł mój manager, który tym się zajmował no i później nie było, komu tego pociągnąć natomiast ludzie lepiej sobie poradzili moi koordynatorzy w regionach gdzie kogoś trzeba było to właśnie ZCHR jest tam chyba na czterech plakatach czy tam też miejscach bo niezależnie w ogóle bez wiedzy. Z Lednicą zrobili to sobie razem w Poznaniu. I tam jeszcze, gdzieś tam z Salezjanami robili w Lublinie. To jedyny, który tak odgórnie wyszedł. 
A: Czyli najskuteczniejsza była taka współpraca, która właśnie nie była sterowana odgórnie inicjatywami? 
R: Tak, bo mówię, ktoś z Civitas Chrystiana, którym nikt kompletnie nie pomógł. Natomiast Natomiast efekcie mieli (23:01) i później wzajemna pomoc, czyli tam ludzie w komisjach, jakieś specjalne nagrody były całkiem gdzie indziej. 
A: Rozumiem. Czyli raczej były po prostu projekty, takie właśnie jak konkurs Papieski, który zarówno, znaczy niektóre organizacje pozytywnie wyszły pod względem współpracy a niektóre z kolei nie dały rady. 
R: To wiąże się ze strukturą ZCHR. To jest niby jakieś szefostwo w Warszawie, ale które w ogóle nie ma przełożenia na to co się dzieje w regionie więc jakieś tam komenda czy nie wiem jak to się nazywa chyba komenda nie (23:45). Nie koniecznie pójdzie i zostanie prze kogoś złapany. Ktoś nie ma czasu, ktoś całkiem tą sprawę olewa bo ma inne priorytety więc to nie działa można współpracować, ale z organizacjami, które mają dobrą strukturę i dobry podział kompetencji. Współpracę z Ojcem Górą i z Lednicą z potężnym ruchem jest niemożliwa. Ja chciałem z nimi rozmawiać o wzajemnych świadczeniach więc mówie, że mi wy reklamujecie konkurs ale nie zbieracie maili tych ludzi. Ja jestem w stanie pozbierać ich mailing dołożyć pięć sześć tysięcy swoich. I jestem w tym stanie więcej ludzi zaprosić konkretnie na Lednicę. Właśnie wysłać do nich maila, możemy razem zrobić w oparciu o taki portal taki społecznośćiowy czy wykorzystać to na naszej klasie czy facebooku, żeby ci ludzie np. z konkursu tam się razem poznać i wjechać na Lednicę. To myślenie właśnie tam wogólę nie przeszło. Ludzie mówili o wielkiej idei jak kochają Jana Pawła. I tak samo Ojciec Góra, że to jest tylko pomysł jest. Dużo lepiej jest, współpracuje się własnie ze (24:48), który odsyła cię do koordynatora projektu, czy koordynatora biura, który wyznacza wolontariusza, który odpowiada za tą współpracę i spotykamy się wymiamy sobie świadczenia. 
A: Jeszcze raz jaka to organizacja? 
R: Wiosna Stryczka. Musi być jakiś pewien poziom biurokratyzacji. 
A: Myślicie właśnie, że to jest rodzaj struktury? Że to nie jest kwestia charakteru osoby z którą się kontaktujesz? 
R: Nie myślę, że w tych kwestiach bardziej struktury. Bo jeśli chcesz robić projekt gdzie, z organizacją, która jest jakby jest prężna ale opiera się na wolontariacie czy czymś tak w przypadku Góry. No jeśli nie ma jakiejś struktury, odchodzi osoba zabiera swój telefon swoje konto mail i zostajesz na lodzie nie wiadomo z kim cokolwiek ustalałeś. Jednak musi być jasny podział kompetencji, musi być ich spuszczanie dobre na dół i wtedy jesteś w stanie wyciągnąć wnioski z takiej współpracy zewolułować ją itd. Więc tak samo jest przy ewaluacji projektu jakiś wspólnych czy gdzieś, jeśli przychodzą ludzie którzy są oddani tylko na jeden projekt i później już oni nie mają czasu uciekają. 
A: Czyli co generalnie rację formalne w takiej współpracy się lepiej spisują? 
R: Tak, zdecydowanie. Znaczy na jeden rok absolutnie. No bo na jeden rok kogoś zarazisz ideą to jesteś to jesteś w stanie coś super zrobić ale później to już zaczyna to przeszkadzać we wszystkich (26:18) masz na tym szczeblu niższym masz duża wymianę kadr. No bo zwykle słabiej płacą niż administracja czy firmy więc jak ktoś odchodzi z całym bagażem doświadczeń w ogóle nie zapisanych nigdzie nie wiadomo czy pozostawia jakiś (26:32) i jest koniec współpracy. 
A: Czyli ogólnie w momencie kiedy coś już nie jest jednorazowe coś już ma być regularne lepiej żeby ta współpraca miała formalny charakter bo wtedy jest to stabilniejsze tak? Dobrze rozumiem? 
R: Tak. 
A: A wspomniałeś trochę o konkurencji pomiędzy organizacjami pozarządowymi co ogólnie miałeś na myśli spełnienie się w funduszach tak? 
R: Znaczy nie. Konkurencja po pierwsze to aspekt pozytywny to jest 1 procent. Znaczy 1 procent mimo tego, jakby nie jestem fanem tego, że bardzo duże budżety idzie z tego zdobyć to wymusiło na organizacjach pozarządowych wyjście z cienia muszą się sprzedać dobrze wśród ludzi. Więc masz po prostu realną konkurencję od 15 kwietnia 30 kwietnia większość billboardów (27:24) w dużych miastach jest zajęta przez organizację pozarządowe. Później przyszły wybory więc to jest, jakby pozytywny aspekt nie można sobie coś tam robić tylko musimy wyjść. Żeby wyjść musimy to zrobić w jakiś sposób transparentny czyli nie koniecznie finansowo ale nasze działania muszą być widoczne dla ludzi. Dbamy przez cały rok o PR czyli jakby otwieramy dar pomocy społecznej czy cokolwiek to chcemy, żeby to było zauważalne więc tutaj pierwsza konkurencja to są o środki 1 procenta, które w tym roku wynosiły czterysta milionów złotych czyli to jest masa pieniędzy. Na sam Kraków pójdzie przypuszczam około czterdziestu milionów no tak jedną dziesiątą wyciągniemy pewnie w małopolskim. Więc czterdzieści milionów na całą małopolskę (28:10) miało budżet sześćdziesięciu milionów to masz gigantyczną kasę więc masz automatycznie konkurencję. Ja kiedyś (28:14) u dominikanów cztery czy pięć lat temu mogłem rozdawać pod każdym Kościołem ulotki 1 procenta a teraz tylko Kraków i Wrocław nie mają swojej fundacji. Takiej dominikańskiej stricte powołanej już przez Dominikanów na renowację Klasztoru czy jakiegoś konkretnego projektu już naprawdę nie tak społecznego tylko bardzo dominikańskiego. Niedługo ośrodek liturgiczny będzie już niedługo będzie zbierał 1 procent. Więc, masz dzieło takie dominikańskie bo do tej pory ośrodek liturgiczny był miał to samo konto co Dominikanie jakieś subkonto teraz wydzielili jakiejś fundacji starają się o 1 procent. Automatycznie wchodzą nam na granty, więc mamy konkurencję głownie w dostępie do środków i to na wszystkich płaszczynach się przejawia. A szczególnie teraz podczas kryzysu, kiedy to widać, że jak piszesz wnioski do firm prywatnych, że mają tylko jakąś dobrą współpracę z firmą jesteś w stanie wyciągnąć bo normalne budżety, które są rozdawane innym (29:13) pod jednym parasolem są likwidowane całkowicie. 
A: Czyli finanse? 
R: U mnie głownie finanse. Znaczy z tego co słyszę to w projektach sponsorowanych przez Unię Europejską aktywizacyjnych to już jest konkurencja o ludzi, których będą w nich uczestniczyć no bo mamy pewną grupę. 
  
R: Mówiłem, że czasami może. 
A: Że konkurencja tych beneficjentów 
R: Beneficjantów projektu, też doświadczamy konkurencji beneficjentów bo dziesięć lat temu robiliśmy szkołę naszą zimową to były jedyny pomysł na jakiś taki wyjazd nie związany ze studiami, nie naukowy, że ludzi się tam integrowali, było wiadomo, że to szkoła liderów. Później mieliśmy na zrobienie szkoły liderów, ale policzyliśmy na rynku, że w tej chwili funkcjonuje w Polsce sześć teraz już nie wiem bodajże sześć różnych szkół liderów, a teraz jeszcze każda partia robi swoją własną szkołę liderów a na nasze szkoły też przyjeżdżali ludzie z młodzieżówek. Więc, masz już konkurencję totalną wśród beneficjentów działań. 
A: Czy coś jeszcze? O coś jeszcze konkurują organizacje pozarządowe? 
R: Nie chyba już o nic. Głownie konkurują o środki gdyby był większy dostęp do środków to na pewno by o beneficjentów nie konkurowali. 
A: A myślisz, że to generalnie jest pozytywne zjawisko czy negatywne? 
R: Nie, no każde zjawisko rynkowe jest zjawiskiem pozytywnym wymaga jakiejś cały czas profesjonalizacji. Jeśli chcesz zrobić szkołę, czy jakikolwiek. Powiedzmy w Krakowie takiej gry miejskiej nie było jak bym odpalił grę miejską Jano-Pawłową to prawdopodobnie by się udało ale w Warszawie jest miesięcznie dwie trzy gry miesięcznie robione, więc jeśli nie masz dobrej promocji dobrego PR o czymś takim to możesz mieć nawet fundusze ale ci ludzie nie przyjdą. Powiedzmy, że na gry miejskie przychodzą harcerze pewien typ ludzi, bardzo konkretne w tym gry historyczne czy bardziej już związane z kwestią wiary czy jakiegoś dziedzictwa jak Jan Paweł, więc jeszcze zawiąże się ta grupa więc musisz na wielu polach konkurować. Pierw konkurować po to aby projekt w ogóle był nagłośniony a drugie, że prawdopodobnie jak to zrobisz to nagle otworzy się piętnastu osobom, że to samo można robić na różne tematy. To jest fenomen, że w Krakowie nie było praktycznie żądnej gry miejskiej do tej pory takiej dużej wiesz, takiej dobrze nagłośnionej. Bo nie wiem ja nie słyszałem a tak śledzę w miarę. 
A: Ja też, coś mi się kojarzy że kiedyś była jakaś ale już nie pamiętam jaka. 
R: W tamtym, z Nowej Huty chyba coś robili jakąś grę ale tutaj w centrum Krakowa takiej historycznej prawdziwej właśnie ze smokiem wawelskim czy z czymś takim nie ma. Natomiast w Warszawie to jest oblegane to jest praktycznie co weekend cały czas. 
A: A jeśli ogólnie konkurencja jest pozytywna to co można zrobić, żeby ją wzmocnić jeszcze? 
R: Bardziej transparentnie rozdawać środki. Bo rywalizujemy cały czas w tej chwili o projekty. Miasto w tej chwili finansuje już coraz mniejszą liczbę osób którą daję stałą dotację na działalność. Leci to w ciemno, że tam ktoś zajmuje się osobami starszymi czy coś dostaje już tradycyjną coroczną dotację. Więc każda organizacja składa jakiś projekt więc bardziej transparentnie rozdawać środki. Nie ukrywajmy, że gro takich środków jest rozdawanych nie chce powiedzieć przez układ, ale z pewnego jakiegoś tam politycznego nadania i to zabija. To już mogę powiedzieć poza tym, że składaliśmy pieniądze niewykorzystane nigdzie do Mecenatu małopolskiego małopolskiego próbowaliśmy za tym lobować, więc też nie ukrywam, że tutaj w Krakowie każdy wniosek bez zwrotu odpowiedniego nie ma szans na powodzenie, się okazało, że na miesiąc przed złożeniem oficjalnym zatwierdzeniem listy wniosków czy tam w ogóle ogłoszenie konkursu było już wszystko rozdane. Więc, można sobie wysłać, żeby zrobić sobie PR, żeby się przypomnieć natomiast kompletnie nie masz szans, żeby to wygrać. Mecent małopolski pod Marszałkiem Województwa no to wiadomo, że to w taki sposób jest rozgrywane. Całkiem lepiej jest (4:29) gdzie jest sześćdziesiąt milionów jakiś procent przechodzi powiedzmy, chce wierzyć, że to nie jest wiecej niż dwadzieścia dlatego, że ktoś tam kogoś zna i to jesteś w grupie tam stu pięćdziesięciu ekspertów i jesteś później stworzyć takiej grupy nacisku lobbingowej, wszyscy nie mogą stworzyć, żeby tam mieć dojście nie siedzą na szczęście sami posłowie i ich asystenci więc, czy czytelniejsze konkursy grantowe. 
A: Czyli współpraca z samorządem z władzami lokalnymi wygląda ogólnie tak no korupcyjnie? 
R: Lobbingowo bym to nazwał, może to nie nazwał bym korupcja przychodzą wysyłając cokolwiek na jednostkę urzędu masz pewność, że to nie zostanie zauważone. Dopiero idąc, zbierając tam jakieś odpowiednie pisma polecające od posła, od biskupa, od kogoś, ale to w takim świecie żyjemy i trudno, żeby to zmienić. Płacą ci którzy mają fajne pomysły, ale dopiero zaczynają muszą zapłacić frycowe. Nie znają ludzi, którzy pracją w innych (5:34) jak się coś załatwia mogą mieć najlepszy pomysł, mogą stukać z nim trzy lata i nic nie są w stanie z nim zrobić. Nie są w stanie dostać pieniędzy. 
A: Czyli po prostu myślisz, że powinno to być jasne, przejrzyste jakieś kryteria oceny? 
R: No lepiej by było ale, nie wierzę w to, że to specjalnie będzie. Miasto ma swoją politykę jakiś, w tym roku będzie dawać więcej na Nową Hutę bo jest 60 rocznica więc gorszy projekt z Nowej Huty przejdzie tylko dlatego, ma w nazwię Nową Hutę niż projekt aktywizujący mieszkańców Zakrzówka czy np. robiący tam przy szkole, czy tam opiekę nad pracę zabaw, zrobienie placa zabaw bo akurat jest polityka na Nową Hutę. No wiadomo na Nowej Hucie jest poseł raz czy ktoś tak kto koordynuje te całe przygotowania czy tam poseł Federowicz no i z jego popraciem wiadomo, że to przejdzie i on będzie się tam starał na komisji przepchnąc te wnioski, które będą się wpisywały tam w większą strategię i koniec. 
A: Nie do przeskoczenia? 
R: Proszę? 
A: Czy do nie przeszkoczenia? Takie zjawisko. 
R: Nie. Nie bo to jest tak, że procent tych najlepszych wniosków przechodzi no bo on z definicji bo są najlepsze, więc nie mogą nie przejść. Najgorzej mają ci co są nowi, nie piszą jeszcze dobrych wniosków, nie wiedzą jeszcze jak to jeszcze pisać, a są w tym progu te polityczne ich usuwa, tworzy się mniejsza pula. Myslę, że nigdzie nie świecie nie jest to do przeskoczenia. Grupy lobbingowe itd. Wszędzie działają. 
A: No tak. Wy jako Tertio współpracowaliście kiedyś, działaniem z samorządem lokalnym 
R: No tak, wszędzie teraz współpracujemy przy konkursie Papieskim gdyby posypali się sponsorzy to z powodu kryzysu ze wszystkim ja się zwróciłem o dotację ale to jest droga przez mękę. Dwa tysiące złotych. Teraz w dziale oświaty tam, gdzie to jest już nie pamiętam ulicy chyba za rondem Mogiliskim jeszcze całe takie miasteczko urzędnicze zrobione kilka bloków, że tam jest super porozdzielane właśnie oświata zachód tu oświata wschód i tam coś jeszcze w miarę to też jest poza taśmą, ale dostaliśmy dwa tysiące złotych na nagrody, dostaliśmy wcześniej już ileś książek ze Znaku, a te nagrody były tylko dla dzieci z Krakowa, tam dzieci z Krakowa zajęły tam bardzo słabe miejsca no to dwa tysiące na same książki to nie dużo więc nie jesteś w stanie tego rozdać więc, dzieciaki dostały ksiązki tam za 50 złotych od 10 do któregoś miejsca, no to 2 3 miejsce dostało 500 zł a 1 miejsce dostało wycieczkę, no ale szkoda z tej strony kasy. Więc, ja nie wydałem tych 2000 tylko wydałem 1400 ale tutaj jakieś książki pojedyncze, kupiłem tam teraz filozofię współczesną i kupiłem książki, które tam leżą na szkółę w przyszłym roku. No ale musiałem dać tam jakąś podkładkę, więc tam napisałem, która tam dziewczynka, bo tam sama dziewczynka dostała całe 7-8 książek po stówie gdzie Świadek Nadziei-Pasterz, Świadek Nadziei (8:50) no i to zaniosłem. Miałem taką drugą podkładkę, że jak robiłem listę tych nagród to nie pisałem dokładnie kto dostał tylko potwierdzał ogólnie odebranie nagród. I o co się zapytała pani? Nie chciała absolutnie tej listy brakowało jej dwóch pieczątek organizacji i mojego podpisu. Była naprawdę zdziwiona, że myśmy tych 600 zł nie wydali. W każdym mieście mamy podobne doświadczenia nie liczy się celowość wydanych środków, tylko żeby jednostka mogła to rozliczyć. Całkiem inaczej jest z firmami. Z firmami współpracuje teraz podczas konkursu Papieskiego to co oni chcą? Nie chcą faktur tylko chcą zdjęć gdzie jest logo umieszczone, chcą plakatów, chcą dokumentacji. Natomiast to ile coś tam kosztowało oni dają za promocję więc ich interesuje potwierdzone ilość wejść itd. To są takie dwa przykłady czegoś takiego, prócz jednej firmy, która wchodzi na giełdę Bogdanki, gdzie ich interesuje wszystko, żeby było zgodnie z prawem, natomiast ich nie interesuje na co te pieniądze poszły, żeby to było widoczne. To masz dwie strony współpracy z biznesem się zdecydowanie lepiej współpracuje niż z administracją. Jest konkretnie, celowo, można się łatwo dogadać. 
A: Czy jeszcze masz jakieś wyrażenia na temat współpracy z samorządem? 
R: Nie no większych nie mam. Trzeba dbać o ten wszelaki lobbing, bardzo delikatna polityka, że tam gdzieś tam kogoś zaprosisz, tutaj coś (10:30) Isakowicz-Zalewski tutaj nikt nie dostanie tutaj, bo zaraz Kardynał wysłał do Prezydenta dlaczego finansuje Isakowicza, że tam to powstaje pod stołem nie medialnie itd. Więc na pewno jakieś tam sieci, spoty są. Idzie się tego szybko nauczyć, to nie jest coś nie do przejscia to nie jest bariera, która spędza sen z powiek. 
A: Z jakimi organizacjami pozarządowymi samorząd tutaj najczęściej współpracuje? 
R: Teraz na pewno z Księdzem Augustyńskim i Siemachą, który jest dyrektorem do spraw młodzieży. To jest jakby automatyczne, wiesz co dokładnie nie orientuje się, dokładnie tego tak naprawdę nie śledzę bo nie mam potrzeby, znaczy pewnie te co realizuje w jakiś sposób polityki miasta. Paradoksalnie to jest tak, że pieniądze lądują tam gdzie my o tym nie wiemy. My możemy myśleć, że ktoś kto ma dobry PR dostaje bardzo dużo, ktoś dostaje na ochłap i cicho siedzi prowadzi dziesięć domów spokojnej starości, których nikt nie rozlicza, dostaje od 20 lat gigantyczne pieniądze. Nie, nigdy nie przyglądałem się takiej całej polityce miasta na co idą pieniądze. Jak już coś tu już jakieś konkursy grantowe, ale w które się zwykle nie mieścimy bo nie chcemy mieć jasno zdefiniowanych grup beneficjentów. Działamy wśród studentów, gmina Kraków nie chce nam dawać na studentów, bo ma chyba najbardziej archaiczną w Polsce politykę, że trzeba urodzić się w Krakowie i mieszkać, żeby otrzymać jakiekolwiek pieniądze. Wrocław, Warszawa trzeba studiować bo oni inwestują w ludzi, to to. A Marszałek Województwa raczej inwestuje w takie działania, które są zgodne z jego politykami czyli dobry PR na prowincji. Więc nie wiem dokładnie w co na co idzie. 
A: A Siemacha dlaczego? 
R: Bo Ksiądz Augustyński jest teraz dyrektorem do spraw młodzieży i to jest fajny koleś, który siedząc w Magistracie pewnie rzeczywiście ma bardzo duże wpływy. On chyba dostaje, żebym nie skłamał ale co najmniej milion złotych z miasta na prowadzenie swoich (12:41). Ale mi się wydaje, że on to w miarę transparentnie robi. Przynajmniej jego sprawozdania finansowe są na stronie. 
A: Jak ogólnie pojmujesz współpracę po miedzy organizacjami samorządowymi a samorządem lokalnym? Na czym powinna ona polegać? 
R: Na tym, że miasto powinno, znaczy miasto w ogóle samorząd powinien dbać o rozwój tego sektora podnosząc jego kompetencje. Sektor w Polsce III sektor jest ciągle jest słaby finansowo. Trudno jest zrobić w organizacjach pozarządowych, które są ciągle słabe kadrowo, zatrudniają po kilkanaście najwięcej osób, pracowników, ścieżkę kariery wiec ułatwienia dla pracowników czyli profesjonalne dobre szkolenie. To co w tej chwili robi ta dziewczyna z fundacji Uniwersytetu Jagiellońskiego robie taką serię europejskich (13:41) gdzie można wysłać wolontariuszy i to są w miarę przyzwoite szkolenia. Więc myśle, że to jest pierwsze dbanie o to aby potencjał sektora cały czas się rozrastał. Kiedyś to było fajnie robione jeszcze przez Flisa kilka lat temu na początku jak rozpoczoł się 1 procentto był w jego połączeniu projekt studencki. Przydzielał studentów za pieniądze Marszałka Województwa chyba do kampanii 1 procenta, żeby uczyć organizację zdobywania tych środków np. wolontariat misyjny z tego bardzo skorzystał bo dał fajnych wolontariuszy. Było ciekawe bo w 2004 roku mało kto wiedział jakie z tego będą pieniądze, były dużo mniejsze, można było się czegoś nauczyć. Więc to po pierwsze a drugie to jakieś form informacji jakie są polityki miasta. Gdzie np. w przyszłym roku pójdą pieniądze na jakie projekty, żeby organizację mogły się do tego dobrze przygotować. Swoje polityki w tym kierunku skierować. Chyba tyle co więcej można zrobić? Wigilię dla organizacji pozarządowych, myślę socjalnie też było by to fajne bo ludzie mogli by się poznać. Jak będzie katering to ludzie przyjdą. No ale to tak jest te nieformalne kontakty sa lepsze niż jakieś tam zinstytucjanilizowane rady pożytku publicznego, które zbierają badania, których nikt nie jest w stanie przetworzyć. 
A: Czyli ogólnie samorząd powinien wspierać III sektor organizować im szkolenia, albo dawać fundusze na organizację tego rodzaju inicjatyw tak? 
R: Tak. Informować o swoich planach takich politykach właśnie. Gdzie chcemy oddać pieniądze? Na co? I w jakim kierunku? I zresztą całkiem jest nieźle robione. 
A: A dobrze rozumiem, że wasza współpraca tutaj z miastem i innymi miastami też w oddziałach jest przypadkowa? Czy od czasu do czasu czy to ma regularnych charakter? 
R: Nie staramy się doić ich regularnie. Znaczy doić, ściągać pieniądze. Czy to na konkurs, głównie jest to takim projektem, którym ściągamy jest konkurs Papieski. Co roku robimy coś Papieskiego, dobrze jest wpisać sobie w polityce coś Papieskiego więc my się gdzieś spotykamy. Każde miasto gdzie jest konkurs Papieski finansuje jakieś tam sześć nagród. 
A: Co zdecydowało o tej regularności współpracy? 
R: Pierwsze, jak zaczęliśmy to robić 5 lat temu nie mieliśmy się do kogo zwrócić to zwróciliśmy się tutaj do małopolski. Zaczęliśmy to eksportować do innych miast kolejno to przenieśliśmy pewnien model współpracy. Ten model się w większości sprawdza. To tyle. 
A: Czyli stałe źródło dochodu, powiedzmy pieniędzy na fundusz na organizację? 
R: Tak, tak. A tam Prezydentowi jest dobrze się pokazać, że wspiera konkurs Papieski, że tam przychodzą lokalne media czy coś. To jest taka dobra symbioza. Ich tam to kosztuje 3000 my w przypadku nagród w 10 miastach mogąc zdobyć dodatkowych 30 000 to jest kupa kasy. 
A: Czyli ogólnie wszyscy korzystają. Podaj mi jakiejś przykłady takiej współpracy efektywna, skuteczna, współpracy z samorządem poza tym konkursem. 
R: Takie, tzn. co rozumiesz przez efektywność? Ta współpraca też była efektywna my zrobiliśmy konkurs. 
A: Właśnie mówie poza tym konkursem. Czy była taka sytuacja jeszcze kiedy coś się udało? Tak, że zagrało, zadziałało, że było fajnie 
R:  Nie, to nie robiliśmy bo nie robimy rzeczy, które są duże PR-owo. Szczególnie w Krakowie bo tam gdzieś, w pozostałych regionach jesteśmy dużo słabsi instytucjonalnie bo jak niema takiej osoby, która pracuje na etacie to też nie możesz jakiemuś koordynatorowi zlecić zrobienie jakiegoś takiego projektu nad którym nie masz kontroli. Więc, na pewno przykładem dobrej współpracy jest tutaj współpraca z Centrum Myśli Jana Pawła z Piotrkiem Doźdźińskim. Ale to też jest współpraca personalna bo wcześniej tutaj szefował, poszedł tam i nas wspiera. I wspiera promocyjnie i dzielimy się wolontariuszami, którymi nam przydziela itd. Więc to jest dobra współpraca. Poza tym, nie mamy w Krakowie znowu pyzatym, jak wyjdę na ulicę i głośić Jana Pawła chociaż by przez głupią grę miejską no to Dziwisz będzie chciał mnie zniszczyć bo zbiera na swoje Centrum i w tamtym roku mnie zniszczył. Starałem się Propublico Bono bo tam jest fajna kasa z tego dostaje się tam 10 lat temu, nie mnie 6 lat temu, żeby się przypomnień. Było dobrze zlobbowane. Marszałek Komorowski, Życiński, Bartoszewski tam wiesz listy powierzające taki plik to tego zebrany. Jakaś tam fajna nawet prezentacja nawet zrobiona, no i poszedłem z tym do Dziwisz i powiedział mi wyraźnie jego asystent, że nie może skorzystać z tego bo jak to będzie, że biskup był na tej gali, zbierał na Centrum a dostał ktoś inny na Jana Pawła. Więc taki był przekaz tej rozmowy. Więc jak coś robimy tutaj w Krakowie to robimy swoje rzeczy, które już prowadzimy. Natomiast jakaś kampania billboardowa czy coś takiego. Znaczy miałem pomysł na zrobienie w MPK cytatu codziennie z Jana Pawła takiego krótkiego jeden poranny drugi wieczorny. Ale nie taki bardzo konfesyjny tylko nie wiem czy pamiętasz czy słuchasz trójki ze Skowrońskiego zawsze był o 8:15 za późno wstajesz Kasia mówiła, taki cytat z Jana Pawła, że codziennie miała inna osoba i ten głos Jana Pawła, który coś tam mówił z którejś tam homili. I to było bardzo fajne, to nie były głosy jak należy się modlić, tylko takie dotyczące Polski, Świata itd. Pomyślałem, że teraz tutaj te głupoty nie wiem teraz bo rzadziej jeżdżę tymi tramwajami, tam lecą, że głupie jakieś informację z prasy z płotka czy czegoś przedrukowane, że to było by fajne, żeby w Krakowie w mieście Papieskim było coś takiego. To w ogóle mało by nie kosztowało. Zrobienie takiej listy cytatów powiedzmy tam tysiąca rocznie to jest, to jest tam załóżmy czterech ludzi, którzy to z miła chęcią zrobią w ciągu 5 dni. To będzie ciekawe, nie będzie agresywne czy nie będzie podawać w kółko te informacje Kurnikowa nie gra, ale jest ciągle ładna czy rozebrała się do Playboya. No to będzie dobre jeżeli co godzinę będą takie przeleci. Ale z drugiej strony ktoś mi doradził, że to nie jest dobry projekt bo no bo nie wiem czy słyszałeś. U Dziwisz zrobili tą 30 rocznicę kiedy ksiądz (20:44) i zostawił  czas na wysłanie sms-a z ambony nad sercem. Zrobili portal Franciszkańska 3, który w ogóle niema nic na tym portalu. Ale jest taki wielki baner powiedzmy sobie beznadziejny jakościowo, że można wpłacać smsy. Więc smsy, które są najgorszą formą wpłaty i najmniej się z nich dostaje jako beneficjent ostateczny z tego. A drugie to może być na dole na portalu, to może być jakaś akcje przemyślana ale wpajanie tego młodym ludzią? Przcież nikt nie jest głupi. To bez sensu. On ma wielki swój plan życiowy, że to zbuduje i pewnie to zbuduje albo zbieranie na 70 urodziny do kapelusza w filharmonii nie wiem czy słyszałeś. Tak więc to jest, zapraszasz przedstawicieli firm itd. Ale to się gdzieś delikatnie zakulisowo i to każdy gdzieś tam daje i piątkę darowizny. A to  czuje się rozgrzeszony, że coś dał wrzucił do kapelusza stówę bo nikt więcej zwykle w portfelu niema. Ile się nosi w portfelu? To już majętność stówę, dwie, trzy ale nie nosi całego portfela gotówką wypchanego. Więc wewnętrznie czuje się rozgrzeszony bo zbierali to dał. Kompletna nie umiejętność zbierania takich relacji, wiesz takich dobrych które sprawiają, że masz jakiś ludzi. No ale parę lat się z nim jeszcze pomęczymy. 
A: A widzisz jakieś możliwości współpracy z samorządem lokalnym? W przyszłości poza tą właśnie cyklicznością konkursu Papieskiego? 
R: Nie, ja myślę o tej grze miejskiej tutaj w Krakowie poważnie. Uważam, że w to miasto mogło by się włączyć. Sponsorując w dużej części tego Dziwisz, ten koncercik cały to można 2 kwietnia jakąś grę odpalić, znaczy tam przed 2 kwietnia, która będzie atrakcyjniejsza w przekazie. I też chyba wydaje mi się, że Kraków potrzebuje, że miasto też będzie potrzebowało takiego odświeżenia (22:39). Będzie w jakiś sposób chciało wykorzystać jakieś rzeczy, które są tutaj nieobecne. Więc, być może przy tym, ale tu muszę mieć szeroką koalicję by nie schować się całkiem. 
A: Myślisz, że to. Znaczy widział byś to w ten sposób, że oni po prostu zapewniają wsparcie finansowe? Czy jakoś organizacyjnie coś jeszcze? 
R: Jeśli pozyskam tego Augustynskiego to miasto mi zapewni. Chyba, że teraz kryzys, że tam nie będą mieli kompletnie nic. 
A: Ale poza finansami czegoś od nich oczekujesz? 
R: Wtedy od miasta oczekiwał bym dobrej pomocy, bo miasto ma gigantyczna komórkę PR-ową. Jest w stanie takie rzeczy wypromować. Ma swoją stronę z której czerpie tutaj dziennik polski itd. Jest mini agencją informacyjną. Jak ja wyślę do PAP-u jakąś informację czy do lokalnych rozgłości czy gazet to ona zostanie zignorowana. Jeśli wyśle to miasto jeszcze jako krakowskie biuro festiwalowe czy jako dział promocji to jestem w stanie wyżej w tym wyjść. A jeśli gremię otworzy Prezydent to jestem dobrze to w stanie sprzedać PR-owo na następny rok. Przy drugiej edycji będę miał może komplet wszystkich dziennikarzy. Tak samo jak Stryczek robił pierwszy konfesjonał były chyba trzy redakcję, jak robił pierwszą taką akcję to przyszli dziennikarze, którzy go znali jego nikt nie wiedział co to będzie. Pierwszy PR przynosi dopiero przy następnych edycjach to jest w takich sytuacjach takie wsparcie Ci potrzebne. 
A: Czyli ogólnie współpraca z samorządem terytorialnym tak naprawdę twoim zdaniem opiera się na takie osobiste relacje lobbing chociaż powinna być bardziej formalna i przejrzysta. To jest to nie do uniknięcia i w momencie. 
R: Tak w wielu przypadkach tak. W przypadku konkursów grantowych to idzie spokojnie w tym startować miasto to organizuje. Kraków nie wiem jak w tym roku jest. W poprzednich latach dawał po 300 grandów rocznie. Więc rzeczywiście mając dobry pomysł, co prawda nigdy w tym nie byłem więc nie wiem idzie prawdopodobnie coś dostać. Może to rady osiedlowe trzymają nad tym pieczę. Natomiast jak coś chce się zrobić takiego w miescie. Coś niecoś rynkowego jak np. wystawę miesiąc fotografii w Krakowie i jeśli nie przekonasz kogoś wysoko to nic z tym nie zrobisz. Musisz kogoś zarazić tym pomysłem, że to jest fajne, że to jest nowatorskie. 
A: No i pyzatym generalnie miasto może dać wsparcie finansowe i promocyjne tak? 
R: Głownie takie bo to jest miasto dysponuje rynkiem, obiektem ale zależy do czego ci jest to potrzebne. 
A: A czy są jeszcze jakieś inne przeszkody we współpracy ze samorządem poza tymi właśnie tymi, którymi mówiliśmy? 
R: Właśnie idiotyczne przepisy, że Kraków promuje tylko krakusów w projektach studenckich. 
A: Czyli taka krzywa polityka. 
R: Tak to jest polityka, która powinna sponsorować wszystkich studentów studentów jest szansa, że oni się osiądą w Krakowie. A Ci, którzy mieszkają w Krakowie, że wyjadą. 
A: Coś jeszcze jakieś ograniczenia? Bariery? 
R: Chyba tyle. Jeszcze te ich formalne jakieś, tam cała biurokracja, że mogą sponsorować książki a notatników już nie mogą sponsorować. Mogą sponsorować aparaty ale kart pamięci nie bo mają na to rozpisane przetarg. To całe prawo o zamówieniach publicznych, że mogą tylko mogą to na co nie mają dostawcy itd. Ale to wszędzie jest z Uniwersytetem jest, że skserować możesz ale drukować już nie możesz. Sam chyba tego doświadczałeś. Uniwersytet ma tam jeden sklep w Krakowie, w którym kupuje długopisy i tylko tam może kupić długopisy. 
A: Tak to jest teraz paranoja. Jak oceniasz pozycje instytucji Tertio tutaj na lokalnym gruncie? 
R: Nie istniejemy tutaj nawet w gruncie. Ani PR-owo ani żaden inny sposób bo to nie jest do końca naszym celem. Mamy bardzo wąskie środowisko docieramy rocznie do bezpośrednio paru tysięcy osób. Więc też pozycja jest jakby słaba. Nie jesteśmy też duża jednostką, żebyśmy mieli jakieś gigantyczne kadry czy budżet, żebyśmy mogli stwarzać jakieś dobre praktyki. 
A: A szerzej w Polsce myślisz ta pozycja jest lepsza? 
R: W Polsce jest lepsza bo świadczy o tym, że mamy nie wiele wpłat 1 procenta ale wpłata to jest około 50zł. Czyli do ludzi bardzo majętych, którzy zazwyczaj jest tak, że ludzie bardziej majętni mają większy wpływ na rzeczywistość. Więc w Polsce wielu ludzią instytut się pozytywnie kojarzy. Jadwiga Staniszkis, która u nas nigdy nie była lubi się na nas przy każdym swoim wywiadzie powołać, że to jest dobra młodzież z Tertio. Jakiś dobry PR w jakiś dobrych kręgach mamy. 
A: To skąd ta dysproporcja pomiędzy Krakowem a całą Polską? 
R: Powiedzmy, że w Warszawie tam jest biznes, tam jest polityka więc wszystkie kierunki tam się schodzą. Wogole tak jest, że jak robimy zjazdy absolwentów to mimo, że mamy te listy w różnych miastach to oni i tak są już w Warszawie. Ci ludzie, których rekrutujemy młodzi aktywnie to kiedys i tak tam lądują. Np. w Lublinie od 4 lat mamy fajnych ludzi ale brak jakiegokolwiek koordynatora bo co kogoś znajdę to się przenosi do Warszawy. To jest taka bliska odległość (29:00) taki pęd do tego miasta. To jest taka sytuacja więc. No i lokalnie nie mamy dobrej pozycji PR-owej bo nie robimy działań w szerokim zakresie może gdzieś tam u studentów o nas czasami słyszał ale na politologii a nie na niektórych kierunkach gdzie rekrutujemy ludzi. 
A: Rozumiem. A co twoim zdaniem decyduje o pozycji organizacji (29:28) w takim lokalnym środowisku? 
R: O tych pozytywnych czyli wyjscie do ludzi bo cały czas uważam, że (29:36) powinien mieć dobry PR bo to jest jego racja bytu, żeby ludzie wiedzieli, że ta idea jest sprzedawana. Żeby to nie było przedsiębiorstwo społeczne czy cokolwiek. Musi też do szerszego środowiska docierać. Co decyduje? To PR cały czas jakby fajne projekty robione i które dobrze się sprzedają bo to jest jeszcze to co decyduje w tym sensie negatywnym to siedzenie cicho i gdzieś grzebanie jakiś pieniążków. Nie chce powiedzieć pranie pieniędzy ale siedzimy dostajemy zarząd się nie zmienia od 20 lat i od 20 lat jest taki sam tak jest np. w Civitas Chrystiana. To takie (30:11) robili takie Civitas Chrystiana, gdzie pracują ludzie tam byli z kręgu PAX-u i tak chrześcijańskich różnych szemranych towarzystw i ich dzieci. No i w ogóle im ciszej tym lepiej. Oni nie chcą robić żadnych dużych projektów bo im to przeszkadza. W Krakowie to stowarzyszenie tych kolesi co biorą tam tantiemy za kopiarki, nie kserokopiarki. Nie wiem czy słyszałeś. Kupując kserokopiarkę płaci się tantiemy za kopiowanie. Jest to takie stowarzyszenie w Krakowie, które to dostaje i budżet ma ponad 1 000 000 a 700 000 to są honoraria i jakieś tam podróże zarządu. Nikt nie wie gdzie, nikt nie wie po co, ale im ciszej tym lepiej. Agencja (31:06) coś takiego napisała, że to taki paradoks jest i oni mnie wspierają przynajmniej ci artyści tym starym, którzy dodatki rentowe dają ci pobierają (31:17). Zamiast wspierać tam domy starców dla artystów czy coś takiego. Ci nikogo nie wspierają, nikt nie słyszał, żeby ktoś za kserowaną książke dostał odszkodowanie. Natomiast tam ludzie wyciułali 1 000 000 zł rocznie. 
A: Czyli ogólnie liczy się ilośc projektów i jak to się sprzeda? Tak? 
R: Tak to jest jest bardzo ważne dzisiaj. 
A: A wysokość finansów jakie się pozyska na te projekty jest ważna? 
R: Zwykle tak, ale to nie jest konieczne. Naprawdę robienie fajnych projektów to przede wszystkim decyduje. Finanse, można dostać górę złota i nic z tym nie umieć zrobić a można dostać bardzo mało i zrobić. Teraz mam przykład współpracujemy z ECS, pewnie Kasia Ci mówiła robimy ten ekspres solidarnośći super projekt. Jesteś w cztero gwiazdkowych hotelach w Polsce, wożą cię, płacą ci bilety z każdego miejsca na świecie gdzie tam się zgłosisz jak się już zakwalifikujesz. No i teraz gdzie było 100 osób jedna powinna pięć zarazić tym. Wszyscy naprawdę byli super zadowoleni z tego projektu. I zgłosiło się 100 osób robimy teraz akademie solidarności, robi to dwóch chłopaków z (32:35) za promocję. Gdzie dostaję się maksymalnie z Gruzji 500 zł za ten przejazd to ryczałty są. Litwa 300 zł czy tam 200 wiesz tak to idzie, że tam jest jedna trzecia do połowy kosztów jak to się zrobi reszta jest i reszta za darmo. Jedni mieli za cztero czy pięcio dniową akademie gdzie tam nie ma nic specjalnego dostali 500 zgłoszeń z Europy a tamci dostali 100 zgłoszeń wiec my mamy ten budżet cały czas mniejszy nam ojciec przycina znaczy formalnie robi ECS ale dwóch ludzi wiec zmniejsza to z 215 000 do 120. Budżet ekspresu jako sztandarowego projektu jest coś koło 1 000 000 zł. Nie wiem tam od 800 000 do 1 000 000 ale pewnie też coś teraz przyciął. Ale powiedzmy to jest dużo. No i widzisz tam nie mogą zdobyć ludzi bo tam błędy jakieś komunikacyjne. Chyba jakieś podstawowe błędy komunikacyjne zrobione. A tutaj rzecz słaba PR-owo na tydzień przyjachać do Polski to tak nic specjalnego, tam chyba Wałęsa będzie zawsze to coś ściąga. 
A: Ilość kasy się nie liczy tak naprawdę? 
R: Nie wielkość kasy się nie liczy. Wielkość kasy przychodzi z czasem. To właśnie stryczek jest dobrym przykładem wielkość kasy. Zaczynał naprawdę bardzo mądrze przyjechał ze stanów, zainwestował w ludzie, zrobił tych (33:56), zrobił taki background finansowy, że może zatrudniać ludzi kompetentnych. A teraz ci ludzie mu piszą wniosek i dostają 300 000 z FIO. 300 000 to jest 30 000 miesiecznie w przypadku rocznego, wiec za to cokolwiek idzie zrobić. Jak to się poukład to wszystko wychodzi. 
A: A czy ma wpływ na organizację udział w konsultacjach społecznych? Organizowane prze lokalny samorząd. 
R: To zależy jak te lokalne samorządy współprace traktują. Na pewno to co robi Marcin Chyła ten rowerowy Kraków, on sobie zrobił taką pozycję gdzie stworzył fajne stowarzyszenie, które mogły by dostawać jakieś grandy od miasta za wytyczanie ścieżek rowerowych. Albo za opracowanie koncepcji to na pewno wpływa. Natomiast jeżeli miasto konsultacje społeczne traktuje jak coś co jest jakąś formą przetargu to jest krótkotrwałe działanie. Załóżmy konsultacje społeczne dotyczące spalania śmieci wiadomo, że tam ktoś część pieniędzy dostanie w pierwszym roku, kto był najgłośniejszy żeby go uciszyć ale w dłuższej perspektywie nie ma to szansy bytu. Projekt przejdzie staną się po prostu niepotrzebni. Nie wieże w to, że tam długo pociągną. Natomiast taki pomysł, jak ten na rowery w Krakowie on będzie dostawał pieniądze na badania bo robi dobrą robotę. Jestem jego fanem bo jeżdżę po tym mieście. Wczoraj ktoś mnie wyprzedzał z lewej na długiej akurat policja go złapała i się cieszę. 
A: Pierwszy raz słyszę o czymś takim. 
R: No ale tak paskudnie wyprzedził zajechał mi całkiem drogę i jechała policja i zaraz zobaczył. Dalej nie wiem co było. To jest fajne. Wszystko zależy od tego jak to jest traktowane. 
A: Czyli znowu tak naprawdę obszar działania tak naprawdę niż coś takiego. 
R: Tak. No i po to się to robi. 
A: A propo jaki udział tych konsultacji uważasz, że organizacje pozarządowe mają w decyzjach, które samorząd podejmuje? 
R: Na szczęscie coraz większe. Ale jakie to trudno ocenić bo to też znowu wiele czynników więc. Jak miał bym powiedzieć to coraz większy i chwała za to ale widząc ze to coraz częściej działa jako przetarg, że wy jeśli tam będziecie odpowiednio głośni dostaniecie tyle i tyle i ewentualnie podwyższamy. No to jest też troche bez sensu. To już mi się bardziej podobają te projekty w Warszawie robione tych deliberacji. Które mówią właśnie, że w Polsce te konsultacje przewijają się w tą strone to ktoś wymyślił deliberację, żeby to uciąć, żeby dać tej władzy troszeczkę. Nie wystarczy wyjść zaorać tam drogę postawić szyld i wiadomo, że tam elektorowni czy czegoś tam nie będzie. To tak do końca nie jest. A też przekupywanie tych mieszkańców jest bez sensu. Wiec sprawa jest złożona wszystko zależy od tematu. A: A czy znasz jakies takie przykłady decyzji które były konsultowane z NGS-ami R: Faktycznie teraz każda decyzja bo jeśli masz teraz z ostatnich gazet z ostatnich dni w Łopczycy, ja przejeżdżam przez Łopczyce powstało stowarzyszenie, które przeciwko przejazdom samochodów samochodów lobuje za obwodnicą. Prawdopodobnie chociaż nie wiem powstało jakieś stowarzyszenie mieszkańców, którzy nie chcieli komina i spalarni. Mnóstwo stowarzyszeń też inspirowane ekologicznie też były w tej miejscowości koło Konina gdzie miała powstać odkrywka w tej chwili. Więc mamy na szczeście poziom niski ale cały czas poziom instytucjonalizacji, że każdą sprawą zajmuje się jakieś stowarzyszenie. Dzisiejsza Gazeta Wyborcza o ludziach, którzy zablokowali tam jakieś inwestycje w lasku wolskim. Już powstało właśnie stowarzysznie mieszkańców. Że tam się powoływał deweloper, że to nie było stowarzyszenie tylko mieszkańcy, których domy są obok. Oni się naszczęscie sformalizowali. Teraz już zwykle rozmawiamy o jakiś podmiotach. A: A czy wy byście chcieli brać udział w jakiś takich konsultacjach? Na jakikolwiek temat?R: Chyba nie bo nie mamy takich tematów i nigdy nam się nie udało otworzyć takich projektów, którymi moglibyśmy się konsultować. Kiedyś był taki pomysł, żeby stworzyć jakąś grupę ekspertów zajmującą się polityką rodzinną, oświatową, podatkami parorodzinnymi jak w tej chwili mamy ten projekt tego uczenia w domu. Przyjeżdża tam jakiś pan i mówi, że można uczyć dzieci w domu, że nie trzeba wysyłać do szkoły i to jest popularne. Ale nigdy nie dało się tego zrobić aby uczestniczyć jako poważny rozmówca w konsultacjach społecznych nie będąc w jakiś sposób stroną takich konsultacji to trzeba mieć co pokazać a my nie mamy co. A: A uważasz, że tak, że w konsultacjach powinny brać udział organizacje, które nie są w jakiś sposób strona?R: Wydaje mi się, że tak. W Polsce zaczęło to przypominać takie szarpanie kto jest silniejszy. Mówię cały czas podoba mi się projekt na te deliberacje. Sciąga się ludzi z innego miasta jak oni by się zachowali, zaczyna się rozważać istotę tematu. Co rozumiemy pod konsultacjami? Pierwszym czynnikiem konsultacje społeczne w sprawie nowelizacji jakiejś ustawy co na pewno jakieś publikacje artykuły prasowe później publiczne czytanie więc już wtedy można być stroną konsultacji społecznych, które nie są de facto nazwane konsultacjami społecznymi. Dopiero to się teraz praktykuje w (40:10) publiczne odczytanie ustawy nie powiem jak to się nazywa jak się zaprasza na konsultacje społeczne ale wiadomo, że ustawa musi mieć założenia. Założenia powstają w jakiejś grupie lobbingowej więc wiedząc, że jakaś regulacja będzie wprowadzana to się uruchamia teraz publikację w gazetach. Więc za słabi jesteśmy merytorycznie, żeby w czymś takim uczestniczyć nawet w sprawach bezpośrednio nas dotyczących. Kształcimy elity to powinniśmy tym elitą też coś pokazywać. Niestety nigdy się to nie udało z wielu przyczyn nie tylko finansowych, że tak powiem. A: Ale jakoś na początku macie jakiś taki miękki wpływ, żeR: Ale trzeba mieć już taki wpływ twardy, żeby można było się podpisać i coś pokazać. A: Wspomniałeś, że nie jesteście częścią żadnego szerszego związku czy czegoś takiego. A czy sądzisz, że mógł byś sobie wyobrazić, że miał byś wyłonić jakiegoś reprezentanta organizacji pozarządowych? Takie rzecznika, który by interesy też instytutu reprezentował? Kto by to był? Czy była by to organizacja czy osoba konkretna? Czy w ogóle była by taka potrzeba?R: Myśle, że to nie jest zły pomysł. Jest ta Rada Pożytku Publicznego, która taka funkcję niby pełni w tej chwili na poziomie lokalnym. Bo są to regionalne Rady Pożytku Publicznego przy Marszałku Województwa stworzone. No i jest też Rada Pożytku Publicznego przy Marszałku Sejmu nie przy Ministrze Polityki Społecznej. A: A oni nie maja takiej tylko funkcji oceniającej troche? Czy są rzeczywiście takimi rzecznikami, reprezentantami?R: Wydaje mi się, że lepiej współczesnie powołać. A pewnie się powoła Kuba (42:14) ktoś wymyśli takiego dobrego  (42:18). Który będzie śledził (42:21) i z tej strony. Wydaje mi się, że dzisiaj dzisiejszym świecie było by to znacznie ciekawsze. Miało by to większy oddźwięk, oddzew niż słabo umocowany rzecznik gdzieś tam przy którymś Ministrze, który miał by trudności z przebiciem i został by. Jest dużo większe prawdopodobniestwo na to, że padł by łupem jakiś tam działań politycznych niż.A: A co rzeczywiście miał by robić taka organizacja?R: No to tak jak mówiłem przed chwilą. Teraz na pewno gdyby dobrze działająca powinna wcześniej ocenić ta sytuacje z 1 procentem. Znaczy szybciej monitorować i różne działania czy nieprawidłowości wychwytywać np. jeśli masz te 60 000 000 z tego FJO, jeśli ktoś wie, że coś tam jest przekrętem. Że tam na początku pani Minister z Samoobrony z jej miejscowości było 6 czy 7 wniosków, ale nikt nie postarał na rozbicie tej całości bo na to trzeba mieć pieniądze. Kogoś zatrudnić, kto to rzeczywiście prześledzi czy coś takiego. To jest taka wiedza rozproszona, która ludzie napisali na forum pod jakimś tam postem czy informacją w gazecie, że to zostało rozdane. Wiec taka organizacja takie rzeczy mogła by robić. Ale też uważam, że powinna tropić nieprawidłowości w organizacjach pozarządowych.  Tak bardziej dobry PR całego sektora, żeby usuwać to wszystko. Słynna z przed paru lat Aleksandra Kwaśniewska i wpłaty na fundacje to było zabójcze. Co by taka organizacja mogła robić co ja uważam że trzeba zrobić tępić wśród organizacji korporacyjnych. Nie może być tak, że TESCO zbiera 1 procent czy TVN pod marka TVN jednak ich celem statutowym nie jest pomoc dzieciom tylko jest wypełnianie misji firmy. Tu należało by tu rozgraniczyć te dwie rzeczy. A tu w ogóle nie ma lobbingu bo każde większe medium w Polsce ma taka organizację. Fundacje Agory, fundacje TVN więc nawet mając taki pomysł nie jesteś w stanie przebić się z nim. A: Czyli generalnie nie tyle rzecznik interesów jakiś organizacji tylko instytucja która by kontrolowała. Patrzyła organizacją na rękęR: Tak głównie przepływ środków bo trudno jest monitorować wybory czy wszystko było robione pod biurkiem z podrabianymi podpisami. Transparentość przy finansach.A: Co by było jeśli miał byś wybierać taką organizację? Jakie kryteria byś brał pod uwagę?R: To kryteria finansowania na pewno tak jest, że nie można krytykować tych co dają pieniądze to napewno. Stabilność finansów i pewnie charyzmę, taką dobrą tego kto jest szefem. Gdyby był Kuba Wygnański to jakieś zaufanie mam do człowiek i uważam, że duże dobre zrobił w Polsce dla III sektora więc jakby firmował swoją organizację czymś takim to OK. (45:30) to miał bym mniejsze zaufanie do czegoś takiego. A: Tak przejdzmy jeszcze czy czegoś nie pominąłem. Wydaje mi się, że to wszystko. Jak u was w Tertio wygląda sposób podejmowania decyzji?R: Jednoosobowo. Jakich decyzji wszystkich?A: No w ogóle tak, jeśli są różne to powiedz mi o tych różnych.R: Znaczy to jest tak, że paradoksalnie jesteśmy tak zfederalizowani wewnętrznie. Że teraz spotykając się z koordynatorem z Poznania nie wiedziałem połowę rzeczy, co się dzieje w Poznaniu. Tutaj to jest bardzo zła struktura w instytucie bo opiera się tak jakby na jednym etacie. Człowiekiem, który pracuje ojca jest coraz mniej wiec te decyzje są gdzieś skupione u mnie. A ja wielu rzeczy nie rozumiem, wiele rzeczy źle robie i to nie jest dobry przykład jakby dobrego zarządzania na pewno. No a z drugiej strony mam taka wiedze już dotyczącą specyfiki organizacji. Teraz robimy serie wywiadów z Solidarnością. Tam Kościół a Solidarność tam do tego medialnego archiwum itd. I tam wiem, że to Solidarności blisko trzyma się Isakowicz-Zalewski, który napisał list pretensacyjny do Ojca Macieja, że robi obchody w Gdańsku. No jak się podpisze Ojciec Maciej do tych ludzi to prawdopodobnie się nie zgodzą. A jak ja się podpiszę to nie zauważą tego, że to jest Ojciec Maciej. Wiec prosta rzecz a wymagająca takiej decyzji, że trzeba tu być parę lat działać, żeby wiedzieć jak podejmować kontekstowo. Teraz jak chorował oddałem całą władze wolontariuszom no i chyba w tym kierunku pójdziemy. Cały sens działania instytutu jest taki, że nie chce kupować ludzi do pracy chce, żeby to było robione choćby to było słabe wolontariuszem. To straci sens jak się sprofesjonalizujemy. Chciał bym się profesjonalizować ale żeby to było mądre czyli tworzyć (48:00) trzeba mieć do tego pieniądze. Bo trzeba zatrudnić ludzi, którzy będą to koordynować będą to robić. Natomiast tańsze jest kupienie pracowników no paradoksalnie niż robienie programów wolontariackich no ludzie przychodzą na 3 miesiące trzeba ich zmieniać itd. No na to mnie niestać. A mówie cały czas o utrzymaniu pewniej jakości. Ale można zrobić ze stratą jakośći i oddać wszystko wolontariuszom, ale wtedy oni mają przynajmniej fun, że coś zrobili. Że coś jest ich, że coś własnymi siłami wytworzone, nawet jeśli widzisz jakiej gigantyczne błędy kominkacyjne czy jakieś. Nie możesz wszystkich błędów korygować bo jako wiedzący wiecej czy jako specjalista oni nie będą mieli wogole swojej płaszczyzny decyzyjnej. Będą mieli wszystko narzucone. Ja nigdy nie powiem nie róbcie tak, nie będę czekał na ich rozwiązanie tylko powiem a róbcie tak. Więc co zawsze musi tak iść gdzieś niżej. Jak jest dla nas brzydki plakat to jest fajnie, że ktoś go zrobił, że tam po 5 czy 20 latach doświadczeń zrobił bym go inaczej. Bo tylko tak idzie wygrzebać potencjał. Wolontariusze z pierwsze, drugiej roku to bardzo powoli się oni rozwijają. Po dwóch, trzech latach są już fajni ale na początku są zawsze jakieś błedy pierwotne a nie mogę ścierania podług w zakresie wolności. A: Ale te ważniejsze decyzje podejmujesz ty tak naprawdę i mają chyba nieformalny charakter?R: Tak jestem jedynym (49:28) w organizacji. A: Na koniec jeszcze jedna rzecz taka. Potrzebuje, żebyś mi powiedział jak, trochę się to właśnie przewijało przez naszą rozmowę  z jakimi organizacjami współpracujecie? R: Konkretnie?A: Tak konkretnie. Z kim najczęściej tak naprawdę. Najcześciej rozumiem z miastami tak jak przy konkursie Papieskim?R: Tak to są samorządy terytorialne miast. Głównie prezydenci miast. A: Czyli generalnie tam gdzie macie oddziały Kraków, Warszawa itd. I to jest konkurs Papieski R: To są wszystkie możliwe koła naukowe i duszpasterstwa przy szkole zimowej. Inni wysyłają ludzi i później robimy z nimi debaty czy jakieś spotkania. Teraz zanosi się, że dłużej będziemy współpracowali z tym (50:40) i tą polsko-niemiecka fundacją współpracy. A tu właśnie też masz przykład jak wniosek splata się ze znajomością napisaliśmy wniosek do polsko-niemieckiej współpracy i dostaliśmy pieniądze. I tak 70% wniosków to że były tam merytorycznie jakoś uzasadnione jeśli to był jakiś lobbing czy ktoś tam znał ojca. No i później miał na dodać jeszcze (51:13) no i oni wpierw powiedzieli, że to beznadziejny projekt nie powiedzieli nam tylko poszli do Ojca Macieja bezpośrednio. Ojca, który nie miał zielonego pojęcia o czym jest ten wniosek ale przyszedł do niego ten szef (51:25) i mu powiedział, że coś tam jest nie halo. Po czym on nam przekazał te uwagi i my tam wyjaśnienia pisaliśmy i oni nam w ogóle tego przyjąć nie chcieli a przyjął końcu (51:36) i ten drugi Niemiec. I byli zachwyceni i chcą z nami kolejne projekty robić więc jak gdyby dwie rzeczy bo profesjonalizm no rzeczywiście ci się napracowali bardzo, którzy to robili. A z drugiej strony nie dostał byś tych pieniędzy ani tego gdyby ktoś tam nie poszedł  do Ojca Macieja. (51:53) nie wysłał by tego z tymi uwagami nie powiedział by, poprawcie tylko obciął by nam dofinansowanie. Więc złożoność świata jak nie masz jednego to nie masz drugiego. A: I co z nimi robicie z tą fundacją współpracy polsko-niemieckiej?R: Będziemy próbowali jakieś tam warsztaty dziennikarskie pewnie z nimi zrobić takie polsko-niemieckie na 30 rok Solidarności tylko tym razem w ogóle bez udziału ojca. No bo tam właśnie takie chrześcijaństwo a solidarność solidarność i być może zrobimy z nimi z partnerem z Niemiec. Bo tam musi być jeszcze partner z niemiecki tam jest (52:30) itd. Jakiś film o Janie Pawle taki film dwa Papierze. Tam korzenie Jana Pawła i korzenie Benedykta. No ale to już takie bez rozdźwięku społecznego. Tylko takiego konkretne zrobienie filmu, który można dać później do telewizji czy gdzieś. A: Z samorządami od którego roku mniej wiecej współpracujecie?R: 5 lat. No to tam 2004 pierwszy konkurs.A: A tą szkołę zimową, debaty, spotkania gdzie współpracujecie, gdzie współpracujecie z kołamiR: No to już od zawsze no to tam 95 rok mnożna napisać. A: A to rozumiem nie ma jednego szczególnego tylko różne to są?R: No to nie w miastach to sam są różne zależy gdzie mamy ludzi. A: A z tą fundacją polsko-niemiecką ile współpracujecie?R: 2 lata. Teraz poszedł drugi wniosek.A: To jest taki od czasu do czasu czy współpraca regularna. R: Nie oni są instytucją grantodawczą wiec my bierzemy od nich granty od (53:30) też birzemy granty tylko (53:31) wrzuca ci do projektu swoje rzeczy. Jeśli oni inwestują to muszą mieć na to wpływ. A ty z kim jeszcze robiłeś te wywiady?A: Wiesz co różne organizacje miałem przedewszystkim poza Krakowem.