Imię i nazwisko osoby sporządzającej transkrypcję: Ewelina Hołownia 
Wywiad: A_SKA124_6092.1_M25 
Czas nagrania: cz.1: 33 min  27 sek., cz.2: 17 min 11 sek. 
Ankieter: Paweł Hess 

A: Także proszę mi najpierw może trochę opowiedzieć o państwa Towarzystwie. Jakie są cele, jaka jest historia, kto założył? 
R: No więc Towarzystwo powstało w 1997 roku. 
A: Ma długi staż. 
R: Absolutnie tak. I absolutnie spontanicznie, jak to się mówi na jednym ze spotkań towarzyskich, prawda, no bo jak zwykle w takich sytuacjach narodził się pomysł. Właśnie przy boczku, że biorąc pod uwagę fakt, że większość z członków Towarzystwa lubi boczek i lubi go spożywać w sposób powiedzmy sobie nie na gorąco i powiedzmy sobie czytając gazetę tylko po prostu robiąc to w towarzystwie w sposób miły, zabawiając się przy okazji konwersacją taką, czy inną, prawda. I przy okazji oczywiście kontynuując spotkania towarzyskie, tak więc właśnie powstało Towarzystwo Przyjaciół Boczku. 
A: Czyli grupa znajomych po prostu, która (doszła do wniosku...) 
R: Tak, tak. Oczywiście. 
A: Ile członków było na początku? 
R: Na początku było coś koło dwudziestki, później się rozrosło do prawie pięćdziesięciu w tym oczywiście członkowie spoza naszego miejscowego terenu, jednego członka mamy nawet z Kanady. Do Towarzystwa należą osoby związane, związane konkretnie członkowie zespołu Brathanki, znanego oczywiście pewnie koledze również. Sympatykiem Towarzystwa jest między innymi Maryla Rodowicz. I tak to się po prostu dzieje. 
A: Rozumiem. To teraz o ilu członkach pan mówi? 
R: Na dzień dzisiejszy jest nieco mniej, ponieważ część osób, że tak powiem w sposób taki dość naturalny wykruszyła się, ale ci co pozostali, że tak powiem kontynuują tradycję i sposób spędzania czasu w sposób no właśnie miły i przy boczku, przy różnym rodzaju boczku. 
A: To jak wygląda działalność Towarzystwa tak na co dzień teraz? 
R: Na co dzień, na co dzień są to tak zwane zloty Towarzystwa, prawda, na których poza oczywiście częścią oficjalną, o której wiadomo, że trzeba w pewnym momencie zrobić, ponieważ jesteśmy stowarzyszeniem zarejestrowanym, następuje spożywanie boczku i to w różnych postaciach. Członkowie Towarzystwa są można powiedzieć specjalistami w przygotowywaniu różnych potraw boczkowych, boczków gotowanych, pieczonych, wędzonych, prawda marynowanych, z grilla i w inny sposób, także, że można powiedzieć jest to tak zwane specjalistyczne spożywanie boczku. 
A: Czyli celem jest tak naprawdę Towarzystwa działanie tak w grupie znajomych w kulturalny... i tak dalej. Czy coś jeszcze? 
R: Przede wszystkim, przede wszystkim, bo to jest nasz podstawowy cel. Celem drugim to jest promocja naszego stowarzyszenia na zewnątrz. Robimy to dość skutecznie. Nie wiem czy panu wiadomo, między innymi byliśmy gośćmi programu Manna – Materny swego czasu, byliśmy również gośćmi programu Ewy Drzyzgi w TVNie, te jej słynne rozmowy. Bywamy często w różnych mediach, poza tym bywamy na różnych spotkaniach. Ostatnio członkowie naszego stowarzyszenia wraz z innymi prezentowali się w sejmie naszym. Witał nas poseł Niesiołowski, znaczy marszałek Niesiołowski na sali sejmowej, a następnie wśród posłów różnych opcji prezentowaliśmy swoją działalność, pokazując stronę tą, że tak powiem typowo merytoryczną, jak i tą wesołą. 
A: Co uznałby pan za takie największe osiągnięcie? 
R: Największym osiągnięciem to jest to, że stowarzyszenie działa już właśnie 12 lat, że stowarzyszenie jest słynne zarówno w gminie jak i na zewnątrz gminy, no i przyczynia się poniekąd do tej prawdziwej, spontanicznej działalność pozarządowej. 
A: Czyli raczej nie jakieś jednorazowe wydarzenie tylko po prostu to, że trwało... 
R: Nie, absolutnie, systematyczne, długotrwałe, z tym, że nie na co dzień, bo wiadomo, że nie jest możliwością, żeby na co dzień takie rzeczy robić, ale tym bardziej jak się je robi, że tak powiem od święta to one nabierają tak zwanej mocy. 
A: Wspomniał pan, że Towarzystwo ma osobowość prawną? 
R: Tak, oczywiście. Jak najbardziej. Jest stowarzyszeniem. 
A: Od kiedy jest zarejestrowanym? 
R: W sądzie jesteśmy zarejestrowani od, o ile dobrze pamiętam od ‘99 roku. 
A: Czyli po 2 latach mniej więcej. 
R: Tak. 
A: Skąd ta zmiana? 
R: To znaczy doszliśmy do wniosku, że skoro nam ta działalność tak dobrze, że tak powiem, idzie, że fascynacja jest, jak to się mówi, pełna, że można poniekąd korzystać z różnych dobrodziejstw ustawy o stowarzyszeniach w momencie jak się jest stowarzyszeniem zarejestrowanym, więc tak postanowiliśmy i tak zrobiliśmy pomimo zdziwienia sędziego w pierwszym momencie, no ale... po tym pierwszym zdziwieniu nastąpiła dobra reakcja. 
A: A jakie są dobre i złe strony bycia zarejestrowanym stowarzyszeniem z osobowością prawną? 
R: Dobre strony to, to, że będąc osobą prawną, można współuczestniczyć w taki czy inny sposób w życiu społeczno – gospodarczym danej miejscowości, środowiska, prawda. No można w sposób legalny korzystać ze środków prawda, różnego pochodzenia, chociaż stowarzyszenie stara się unikać tejże działalności, ale, ale no daje to podstawy do, że tak powiem, tak zwanego prawnego umocowania działalności. 
A: Dlaczego stara się unikać? 
R: Czemu? Dlatego, że wiąże się to z kwestią rozliczeń, prowadzenia pełnej dokumentacji księgowej, a to już jest kwestia albo zatrudnienia osoby, albo ponoszenia kosztów wewnątrz stowarzyszenia, no bo wiadomo, te sprawy trzeba już wtedy na poważnie prowadzić, trzeba się rozliczać, trzeba w Urzędzie Skarbowym składać odpowiednie sprawozdania, prawda i tak dalej i tak dalej, wszystko, co się wiąże z pełna działalnością i pełną dokumentacją finansową. 
A: Domyślam się, że Towarzystwo nie jest organizacją pożytku publicznego? 
R: Nie jesteśmy. Powiem szczerze, nawet nie próbowaliśmy się, uznaliśmy, że ta działalność, która prowadzimy jest dla nas wystarczająco satysfakcjonująca. Natomiast nie stać nas organizacyjnie na stworzenie czegoś, co mogłoby być organizacją z prawdziwego zdarzenia pożytku publicznego. 
A: Jesteście państwo członkiem jakiejś szerszej, nie wiem, koalicji, federacji organizacji pozarządowych? 
R: Powiem szczerze, ostatnio w związku z możliwością, że tak powiem korzystania z funduszy unijnych, a szczególnie z programu Lider, uczestniczymy jako organizacja w takim jednym z programów Kapitał Ludzki, oczywiście będąc jednocześnie w porozumieniu z innymi stowarzyszeniami, które no są organizatorami tych, tychże programów. 
A: Czyli po prostu znowu chodzi o możliwość skorzystania z pieniędzy unijnych i ... 
R: I nawiązanie współpracy, że tak powiem ze stowarzyszeniami, nazwijmy to stawiającymi sobie podobne cele. 
A: Jak ta współpraca wygląda? 
R: Bardzo dobrze. 
A: Co państwo robicie razem? 
R: Przygotowywujemy na terenie lokalnej grupy działania, ponieważ takowa powstała na terenie 4 w sumie gmin, Świątniki, Mogilany, Skawina, Czernichów, przygotowywujemy pewne rzeczy, o których może jeszcze nie na dzisiaj temat związany właśnie z lokalną grupą działania, z lokalną strategią rozwoju tegoż terenu. 
A: Czyli rozumiem to w sferze planów jak narazie? 
R: Tak. Bardzo realnych, bardzo realnych, ponieważ włączamy się w sposób aktywny w działalność tejże lokalnej grupy działania. 
A: I co państwo muszą, co państwa stowarzyszenie musi ciągnąć, że tak powiem tą, ta inicjatywę? 
R: Nie. My jesteśmy jednym z uczestników i takich małych współorganizatorów. Natomiast nie jesteśmy organizacją wiodącą. 
A: Rozumiem. To prosiłbym jeszcze coś więcej. Rozumiem, że pan nie chce tych konkretnych planów opisywać, ale jakby pan mógł mi jeszcze coś powiedzieć na temat tej współpracy? 
R: W tej lokalnej grupie działania? 
A: Mhm. 
R: No cóż, no powiedziałbym tak, w związku z tym, że ta lokalna grupa działania dopiero co powstała, dopiero co została w Urzędzie Marszałkowskim zarejestrowana... 
A: Dopiero, to znaczy w tym roku? 
R: Tak, oczywiście, to jest dosłownie kwestia, o ile dobrze pamiętam sprzed miesiąca dlatego, dlatego o tym temacie właśnie wolałbym rozmawiać szerzej, ale na wiosnę. 
A: Ah, rozumiem. 
R: Jak już, że tak powiem będzie wszystko wiadomo. No na dzisiaj, że tak powiem rozpoczęliśmy, przygotowujemy się, przymierzamy się, ale cele nie są jeszcze sprecyzowane do końca, znaczy cele jeśli chodzi o lokalną strategię rozwoju tak, ale nasz współudział w tymże, dopiero się kształtuje. Także wolałbym na wiosnę na ten temat rozmawiać. 
A: Rozumiem. A czy wcześniej państwo współpracowali z innymi organizacjami pozarządowymi? 
R: Na zasadzie absolutnie towarzyskiej, a między innymi z francuskim stowarzyszeniem Przyjaciół Wina, co prawda wino nie bardzo z boczkiem się godzi, ale współpracowało nam się bardzo fajnie. 
A: Rozumiem. A z jakichś lokalnych tutaj małopolskich, czy nawet powiatowych, czy gminnych, to raczej nie? 
R: To nasza działalność polegała na tym, że promowaliśmy się zarówno  na imprezach gminnych, jak i na imprezach, które gmina Mogilany organizowała, że tak powiem w województwie, no poniekąd będąc według przynajmniej władz tejże gminy dosyć znaczącą i ciekawą wizytówką gminy. 
A: Jak wygląda właśnie współpraca z władzami, z samorządem lokalnym? 
R: Bardzo dobrze. Bardzo dobrze. 
A: Czy to jest tak, że oni państwa zapraszają na tego rodzaju imprezy? 
R: Tak. Oczywiście. Oni nas wspomagają, my ich. 
A: W jaki sposób? 
R: W sposób wspólny. Przygotowujemy się do organizacji różnych imprez, które odbywają się tak jak mówię, na terenie albo gminy, albo nawet szerzej biorąc województwa krakowskiego. Ostatnio uczestniczyliśmy w takiej imprezie o krajowym, że tak powiem znaczeniu, były to targi turystyczne w Krakowie. Było to, oj, nie pamiętam dokładnie daty, ale niedawno temu, gdzie, w których uczestniczyły organizacje turystyczne zarówno polskie, jak i z tego co pamiętam i ze Srilanki między innymi, gdzie bawiliśmy się wspólnie wszyscy doskonale i wymieniając poglądy, adresy, prawda. No i zawierając takie, czy inne kontakty. 
A: Kto wtedy zainicjował tą państwa obecność na, na tych targach? 
R: Władze gminy Mogilany. 
A: Czyli oni państwa zaprosili po prostu... 
R: Tak. 
A: Czy są jakieś sytuacje, kiedy to państwo inicjujecie tego rodzaju kontakt, pomysł właśnie prezentacji, promocji siebie? 
R: To niejednokrotnie występuje dość spontanicznie. Po prostu rodzi się jakiś pomysł, to albo jedna strona zaprasza druga, albo druga pierwszą, prawda. Także w sposób spontaniczny, absolutnie. 
A: Czyli to ma raczej charakter powiedzmy taki nieformalny? 
R: Tak. Nieformalny, dorywczy. Zadania planowe, owszem, tak jak mówię przyjmujemy właśnie w ramach lokalnej grupy działania, ale o tym na wiosnę roku przyszłego. 
A: Rozumiem. Proszę mi powiedzieć, co pan rozumie przez współpracę pomiędzy organizacjami pozarządowymi? 
R: Wymiana doświadczeń, współpraca z bardzo ciekawymi ludźmi, z bardzo ciekawymi osobami, no i promowanie terenu, w którym współdziałamy. 
A: Jak powinna wyglądać tak praktycznie, realnie współpraca pomiędzy organizacjami pozarządowymi? 
R: To trudno powiedzieć. To wynika w znaczny sposób z charakterystyki tychże organizacji i celów jakimi one się kierują. My kierujemy się, można powiedzieć bardziej w kierunku towarzysko – wesołym, tak bym to nazwał, a nie w jakieś poważne imprezy, prawda, że jak sama nazwa wskazuje Towarzystwo Przyjaciół Boczku, zajmujemy się wesołymi rzeczami. 
A: Czyli raczej znowu tak jak ten, w przypadku współpracy z władzami lokalnymi nieformalny charakter, jakieś osobiste relacje? 
R: Tak, jak najbardziej, i plus coś, co możemy zaprezentować w środowisku, mieszkańcom, no z którymi jak to się mówi integrujemy się na bieżąco, no i vice versa. 
A: Nie chciałby pan, żeby to się przerodziło w jakiś regularne, formalne typ, charakter współpracy? 
R: Jako stowarzyszenie, które powiedzmy sobie jest dosyć małą organizacją, o niewielkich w sumie zasobach kadrowych, byłoby to po prostu nieracjonalne, po prostu nie bylibyśmy w stanie, że tak powiem czegoś w ten sposób, co pan sugeruje, robić. Po prostu jesteśmy na to za słabi. Natomiast jesteśmy wystarczająco mocni o tą stronę wesołą, jak to się mówi, spontanicznie. 
A: Są jakie nadzieje, które pan wiąże właśnie z tym Liderem, z LGD, z którymi będzie pan współpracował? 
R: Powiem szczerze z tego programu, z tej lokalnej strategii rozwoju no wynika wiele rzeczy, przy których no na pewno jako stowarzyszenie, nie tylko zresztą nasze, ponieważ jest tam całe grono różnego typu stowarzyszeń, no będziemy pewne rzeczy podejmować. Wynika to z lokalnej strategii rozwoju, którą, że tak powiem ta lokalna grupa działania przyjęła. 
A: Czy to zmienia... 
R: Ale tak jak mówię, wszystko na wiosnę. W momencie, że tak powiem będziemy, ze tak powiem, wiedzieć na czym stoimy, o czym konkretnie mówimy. No na dzisiaj jest to, że tak powiem absolutnie przymiarka i chęć do działania. 
A: Dlatego właśnie te chęci mnie tez interesują. Jak to pan sobie wyobraża po prostu. A jak pan rozumie współpracę pomiędzy organizacjami pozarządowymi, a samorządem lokalnym? Jak pan ją widzi? 
R: No powiem szczerze tak, dla tychże organizacji i dla tychże stowarzyszeń jest to najlepsze z możliwych rozwiązań jakie, że tak powiem środowisko to lokalne, że tak powiem... heh, jakby to w skrócie powiedzieć... żeby było zintegrowane, to jest raz, żeby czuło się doceniane, prawda, żeby mogło wpływać na takie czy inne decyzje władz, no a przy okazji się zabawić. 
A: Ma pan na myśli Towarzystwo, czy ma pan na myśli...? 
R: Mam na myśli stowarzyszenia przy, wraz właśnie z władzami samorządowymi, po prostu te wzajemne relacje na tym, tak zwanym dole. 
A: A proszę mi podać przykład jakiejś takiej skutecznej, efektywnej współpracy z właśnie z samorządem, z władzami? 
R: No to tak jak wcześniej powiedziałem. Robimy tak zwaną wspólną promocję naszej gminy, no tam gdzie, że tak powiem, jest taka potrzeba, taka sytuacja, gdzie nas zapraszają, bo to się też często zdarza, prawda. Czyli tak jak mówię, jest to wzajemna promocja, że tak powiem i wzajemne współdziałanie. 
A: A czy są jakieś takie sytuacje, kiedy ta współpraca nie działa tak jak powinna? Kiedy były jakieś zgrzyty? 
R: Zgrzytów, biorąc pod uwagę 12 lat nie było. A nie było pewnie dlatego, że wszystkie inicjatywy, które się rodzą, to się rodzą z potrzeby stron obydwóch, prawda, stąd wiadomo, że jeśli obydwie strony chcą coś dokonać to, to zrobią, to jest proste. 
A: Ale jak na razie mam wrażenie, z tego co pan mówi, że to raczej właśnie państwo są zapraszani gdzieś. 
R: Nie. Nie tylko. Sami sugerujemy pewne rozwiązania. 
A: I co na przykład? 
R: Tak jak mówię, te różne takie promocyjne rzeczy, które robi się zarówno na szczeblu gminy, jak i powiatu, województwa niejednokrotnie, właśnie tak wynika. Są po prostu rzeczy, do których powiedzmy sobie my jako stowarzyszenie mamy pierwsi dostęp, mając ten dostęp i wiedząc, że tak powiem o co chodzi to my proponujemy, że tak powiem władzom samorządowym i wójtowi czy burmistrzowi słuchaj, bo jest taka, a nie inna sytuacja i trzeba by to było zrobić. I odwrotnie i vice versa, kiedy, że tak powiem jest to inicjatywa ze strony samorządu, to samorząd nas na identycznej zasadzie zaprasza i proponuje. 
A: Powiedział pan, że macie pierwsi dostęp, To dlatego, że znacie osobiście te osoby, które... 
R: Tak. To ma duże znaczenie, wzajemne zaufanie, wzajemna chęć działania, to jest chyba jeden z priorytetów, który pozwala na to, że no możemy później mówić, że nie mamy problemów ze współpraca, o. 
A: Rozumiem. Jakie pana zdaniem, jaka pozycję zajmuje właśnie Towarzystwo w gminie tutaj, w lokalnym środowisku? 
R: To znaczy tak, można powiedzieć, że jesteśmy znani wszem i wobec, na hasło boczek to wszyscy wiedzą co to jest, prawda. Nawet proszę zapytać w sekretariacie sejmu, jak padnie słowo boczek, to panu powiedzą skąd się to bierze, prawda. Na szczeblu województwa, myślę, że szczególnie jeśli chodzi o Urząd Marszałkowski, ponieważ wiadomo, że te rzeczy dzieją się i odbywają się w Urzędzie Marszałkowskim, w samorządzie wojewódzkim, wszyscy wiedzą co to jest Towarzystwo Przyjaciół Boczku, prawda. A poza tym wystarczy sobie zerknąć na stronę internetową www.boczek.mogilany.pl, można się reszty dowiedzieć. Co prawda strona jest bardzo stara, ponieważ robili to ludzie, no prawie 10 lat temu, to wiemy jak wtedy strony internetowe wyglądały, ale właśnie przymierzamy się do zmiany strony. Mamy na tyle materiału, że możemy ją zrobić zarówno w sposób techniczny bardzo fajnie, jak i, jak i zasilić materiałowo, ale to się właśnie do tego przymierzamy. 
A: Szkoda, że skosztować się nie da przez internet. 
R: Wie pan, Towarzystwo przyjęło sobie zasadę, że boczek nie jest na sprzedaż, boczek jest tylko do konsumpcji wśród przyjaciół, znajomych i na imprezach, na których, że tak powiem jesteśmy w postaci, że tak powiem degustacji. 
A: A co pana zdaniem decyduje o pozycji organizacji w regionie, w gminie? 
R: No dwie rzeczy: jej żywotność, prawda, jej mobilność, no i powiedzmy sobie ta właśnie ciekawa strona, coś, co wyróżnia ją na tle powiedzmy sobie szarej rzeczywistości. 
A: Taka atrakcyjność. 
R; Taka atrakcyjność. 
A: A żywotność ma pan na myśli właśnie czas działania? 
R: No właśnie to, że to już tyle lat trwa, prawda i jakoś nawet nikomu nie marzy się zaprzestać tej działalności. 
A: A co pan miał na myśli mówiąc mobilność. 
R: Możliwość, że tak powiem zorganizowania w sposób szybki określonych spotkań i właśnie określonej promocji. No tak jak mówię, sytuacja na przykład z programem w telewizji, telefon był dzisiaj, że za dwa tygodnie jest program i czy jesteśmy w stanie zdążyć. Oczywiście, że byliśmy w stanie, zdążyliśmy i program był podobno bardzo dobry. 
A: Rozumiem. A czy państwa Towarzystwo bierze udział, bo powiedział pan właśnie o takich nieformalnych relacjach. A czy w takich konsultacjach społecznych organizowanych przez samorząd bierzecie państwo udział? 
R: Nasi członkowie właśnie biorą udział teraz  w tych spotkaniach związanych z programem Kapitał Ludzki, z programem Lider, bo wcześniej, wcześniej, chociażby nawet z tego związku, że dostęp do środków z Unii Europejskiej dla tego typu działalności i tego typu stowarzyszeń był bardzo słaby. Dopiero ten program obecnie daje takie możliwości, stąd powiedzmy sobie nasz wektor w tym kierunku się również skierował. 
A: Czyli dawniej były to jakieś, nie wiem, inne organizacje, które, które to tutaj powiedzmy na regionalno, lokalnym polu brały udział? 
R: Tak, tak. Na zasadzie lokalnej współpracy, a teraz zaczynamy, że tak powiem na szersze wody w taki czy inny sposób się pokazywać. [w tle mówi ankieter] 
A: Jak wyglądają państwa relacje z innymi organizacjami pozarządowymi tutaj w gminie? 
R: Z częścią organizacji współpracujemy na bieżąco, a o części wiemy tylko, że istnieją. 
A: To z jakimi współpracują państwo na bieżąco? 
R: No, ale to wynika przede wszystkim z Towarzystwem Przyjaciół Mogilan, ze Stowarzyszeniem Nasze Miasto Nasza Gmina w Skawinie. No, bardzo dobrze nam się współpracuje ze Związkiem Emerytów i Rencistów w Mogilanach, bardzo prężne babskie koło, przepraszam babskie, mieszane tam, ale prym wodzą kobiety. No te organizacje, no oczywiście kwestia zespołu regionalnego, w którym część członków jest zarówno w stowarzyszeniu naszym jak i zespole regionalnym. To są takie podstawowe, że tak powiem, grupy współdziałania. Czyli wszyscy co, że tak powiem, na wesoło spędzają czas wolny. 
A: Czyli chodzi znowu o takie wspólne zainteresowania? Czy coś jeszcze? 
R: Zdecydowanie tak. Wspólne zainteresowania, wspólna charakterystyka ludzi, powiedzmy sobie, ludzi o charakterze właśnie wesołym. 
A: Znają się państwo wszyscy...? 
R: Tak, tak oczywiście. Taka prawda 
A: ...Działając w różnych organizacjach razem. Można tak powiedzieć? 
R: Tak. Stąd to wynika. 
A: Rozumiem. Proszę mi jeszcze powiedzieć, tak trochę przejrzę to [wertując przewodnik] . Czy dobrze mam wrażanie, że to co powiedziałem, że to, że poprzez jakieś osobiste znajomości, pan zna kogoś z innej organizacji, tutaj ktoś inny, tutaj ta współpraca... 
R: Tak. Tak się zawiera kontakty 
A: ... charakter? 
R: Tak, oczywiście. 
A: I ma raczej taki przypadkowy charakter od jakiegoś tam wydarzenia, od spotkania do spotkania, czy regularnie? 
R: Bardzo często tak się to odbywa. Na pewno okazyjne, tak jak mówiłem na początku, spontaniczne, okazyjne. Natomiast, natomiast faktem jest, że jak dwie strony tam już troszeczkę się poznają, dwie, trzecia, czwarta, piąta i tak dalej, jeśli oczywiście są te właśnie wspólne zainteresowania no to ta współpraca jest później, jest stała, po prostu stała, z tym, że nie na zasadzie, jeszcze raz mówię, systematyczności takiej codziennej, ale jest to po prostu stała współpraca, takich kontaktów już się po prostu nie zrywa. 
A: Czy to właśnie jest stała współpraca, czyli nie zrywa się kontaktów, znowu mamy nieformalne więzi. Czy to są na przykład cykliczne imprezy, nie wiem, co roku... 
R: Nie, są nieformalne więzi wynikające, że tak powiem, z wzajemnej potrzeby. 
A: A ma pan jakiś przykład takiej inicjatywy wspólnej podjętej z innymi organizacjami pozarządowymi, bo samorząd już wspomnieliśmy, która była właśnie skuteczna, efektywna, z której jest pan zadowolony? 
R: No tak jak wcześniej wspomniałem, z tym francuskim Stowarzyszeniem Przyjaciół Wina, do dnia dzisiejszego utrzymujemy kontakty, a zaczęliśmy chyba 8 lat temu. 
A: I jak to się zaczęło? Czy przyjechali do państwa, zainteresowali się Skawiną...? 
R: Nie, to właśnie nie na tej zasadzie. Była akurat jedna z osób, która chciała zostać członkiem Towarzystwa Przyjaciół Boczku, restaurator nawiasem mówiąc, nie będę wymieniał nazwiska, żeby promocji jak to się mówi nie robić. 
A: Nie trzeba. 
R: Ale dobry restaurator. Postanowił, że tak powiem, po pierwsze wstąpić do Towarzystwa Przyjaciół Boczku, a chcąc wstąpić do tegoż stowarzyszenia musiał spełnić określone wymogi, wysokie wymogi zaznaczam. No więc biorąc pod uwagę, że on równocześnie był członkiem i jest nadal pewnie, członkiem właśnie Towarzystwa Przyjaciół Wina z Francji zaprosił obydwie organizacje do siebie na nazwijmy to biesiadę, na prezentację wzajemną i tak to się zaczęło, o. 
A: Rozumiem. 
R: Czyli znowu poprzez osobiste kontakty. 
A: Tak. A czy organizacje pozarządowe konkurują między sobą pana zdaniem? 
R: sądzę, że póki co nie, podejrzewam natomiast, że w momencie, że jak Unia Europejska dojdzie do wniosku, że tym organizacjom trzeba dać więcej pieniędzy, że są w stanie, że tak powiem, w sposób efektywny je wykorzystać, to się zacznie rywalizacja, bo powiedzmy sobie jest to oczywiste, prawda. 
A: To dlaczego na razie tej konkurencji nie ma? 
R: No dlatego nie ma, że po prostu większość organizacji powstając już z założenia zakładała sobie określone cele, które, które jak to się mówi nie były konkurencyjne w stosunku do sąsiadów, prawda. Stowarzyszenie Emerytów dla przykładu robiło swoje tam, inni robili swoje, tam towarzystwo takie czy inne robiło swoje. Każdy robił po prostu swoje, spotykając się w sposób, tak jak mówię, sporadyczny, spontaniczny. Natomiast w momencie jak będzie chodzić o wykorzystanie środków, dużych środków, bo o małych to wiadomo, że nie no to sytuacja się zmieni, bo jest to oczywiste. 
A: Czyli o dwóch rzeczach pan wspomniał. Z jednej strony właśnie finanse, których wcześniej nie było... 
R: tak. 
A: ...działanie tego rodzaju organizacji, a z drugiej to, że te pola działania, czy interesy się nie pokrywały, tak? 
R: W sumie tak. Tak, zgadza się. 
A: Rozumiem. Rozumiem też, że państwa organizacja nie konkuruje z nikim? 
R: Nie jest znane nam towarzystwo o podobnym charakterze w całej Polsce. 
A: Rozumiem. A czy są jakieś pozytywne konsekwencje takiej konkurencji, o której pan powiedział, że może się zacząć? Znaczy w momencie kiedy będą fundusze? 
R: Jak to zawsze w rywalizacji bywa rywalizacja zmusza do, powiedzmy sobie jasno, jakiegoś lepszego działania, prawda, do poszerzenia pewnych możliwości, no i stąd automatycznie wynika, że tak powiem, tworzenie jakiegoś wyższego stopnia, a to wiadomo ma określone następstwa, prawda. 
A: A jakieś negatywne strony? 
R: Nie sądzę. Nie sądzę, ponieważ, ponieważ tego typu stowarzyszenia jak i zdecydowana większość stowarzyszeń i organizacji pozarządowych nie jest nastawiona, z mocy prawa, że tak powiem, na zysk, tylko na zaspokojenie, że tak powiem potrzeb określonych grup. Wobec powyższego nie widzę powodów, aby tu nastąpiły jakieś specjalne zgrzyty, będzie  konkurencja, będzie rywalizacja, ale nie na zasadzie jakiejś powiedzmy sobie bratobójczych walk, o, tak bym to nazwał. 
A: Czyli poziom będzie tylko wzrastał, tak? 
R: Może wzrosnąć poziom, tak oczywiście, bo to będzie od człowieka wymagało większej aktywności, większej wiedzy, większego zaangażowania niejednokrotnie, no bo chcąc zdobyć określone rzeczy, no jak w życiu, prawda. 
A: Trzeba się postarać. Nie jest to zbyt optymistyczna wizja? 
R: Jaka? 
A: Optymistyczna wizja? 
R: Myślę, że w sumie optymistyczna. No, konkurencja wymusza, że tak powiem bardzo wiele pozytywnych rzeczy. Pewnie, że i negatywnych też, ale akurat sądzę, że w organizacjach pozarządowych tych negatywnych będzie minimalna ilość. 
A: Nie ma się o co obawiać. 
R: No właśnie. 
A: Czyli co, konkurencja o finanse tylko, czy o coś jeszcze? 
R: Sądzę, że o finanse, ponieważ o zakres działania to na pewno nie, ponieważ tak jak mówię, każda z grup zakłada sobie określone cele, które robi wewnętrznie i robi de facto dla siebie czyli nie na zasadzie powiedzmy sobie wygryzania i innych. Natomiast będzie to konkurencja w pozytywnym tego słowa znaczeniu o możliwość zdobycia kasy. Tak sądzę. 
A: Czy pan się orientuje z jakimi organizacjami tutaj samorząd najczęściej lokalny współpracuje? 
R: Powiem szczerze, że samorząd nawiązuje współpracę ze wszystkimi takimi aktywnymi lokalnymi grupami działania, bo jest to wręcz w jego interesie. Mając, że tak powiem możliwość współpracy z dobrymi stowarzyszeniami, aktywnymi jest ta szansa, że po prostu powiedzmy sobie, ma kto robić określoną robotę w terenie, prawda. Tak jak kluby sportowe robią w swoim zakresie określoną robotę, tak jak straże pożarne robią w swoim zakresie, a koła gospodyń wiejskich robią swoje, a stowarzyszenia, o których mówimy robią w swoim zakresie. Tym sposobem w interesie samorządu jest dobra współpraca z tymi organizacjami, bo jest to kwestia później pokazania własnej gminy, własnego rejonu na zewnątrz, jako tego właśnie, który coś potrafi zrobić. 
A: Ale to, że jest w interesie, jest dość oczywiste, tylko, czy tak rzeczywiście jest, czyli rzeczywiście współpracuje? 
R: No nie ma innego wyjścia. Przecież nie ma innego wyjścia. Przecież władze samorządowe chcąc być z drugiej strony w dalszym ciągu władzami samorządowymi, w ich interesie jest, przecież przychodzi w pewnym momencie do głosowania, prawda. 
A: I współpracy. 
R: I współpracy. 
A: A czy to jest tak, że rzeczywiście jak pojawi się jakakolwiek inicjatywa, jakiekolwiek stowarzyszenie i z każdym współpracują? 
R: Ja się nie spotkałem, żeby którekolwiek ze stowarzyszeń było odtrącone, natomiast wiadomo, że z możliwościami finansowymi było tak, a nie inaczej, prawda. No wiadomo, że, szczególnie kluby sportowe, które wymagają, że tak powiem kasowej działalności chętnie by widziały tej kasy więcej, no, ale jest jak jest, nie czarujmy się, prawda. 
A: czyli... no państwa stowarzyszenie już z 12 letnią historią na pewno jest solidnym partnerem, prawda, no, ale czy są właśnie jakieś takie organizacje nowopowstałe co do których ma się jakieś, nie wiem, rezerwę czy, czy jakoś brak zaufania? 
R: Powiem szczerze, że to nie jest na tej zasadzie. Najpierw, najpierw jeśli stowarzyszenie potrafi się pokazać i powiedzmy sobie, dotrze do powiedzmy sobie do władz samorządowych to na pewno nie jest odtrącane. To tak jak mówię, to wynika z tej wcześniejszej rzeczy, że po prostu dobrze jest, jeśli się ma te stowarzyszenia pod ręką, o. Ja się przynajmniej z tym nie spotkałem, żeby... no chyba, żeby powstało stowarzyszenie, bo takich tez wiele powstaje, dzisiaj powstaje, jutro się rozlatuje, no ale to po prostu przejdzie, minie, a życie toczy się dalej. 
A: Jaki mają udział organizacje pozarządowe, jeśli chodzi o podejmowanie decyzji przez samorząd? 
R: No więc, przynajmniej z tego co jest na naszym terenie praktykowane, są spotkania konsultacyjne organizowane przez władze samorządu ze stowarzyszeniami, na których przedstawia się możliwości i program, prawda, i tak dalej. I na tychże spotkaniach padają również wnioski ze strony stowarzyszeń, które no proponują, to co mogą zaproponować no w miarę możliwości w miarę środków oczywiście na ten cel do wyasygnowania, następuje zawarcie współpracy. Tak się co roku odbywa w każdej z tych gmin, o których mówimy na terenie lokalnej grupy działania tej naszej. 
A: I co jest przedmiotem tych decyzji? 
R: Zakres, zakres konkretnego podwórka działania i możliwości jego finansowania. 
A: Rozumiem. A czy jakieś takie decyzje, no bo tutaj rzeczywiście chodzi o działanie stowarzyszenia, czy są jakieś takie decyzje, które samorząd podejmuje, które nie są związane z LGD, a które konsultuje tak czy inaczej z organizacjami pozarządowymi? 
R: Nie było to dotychczas w sposób szeroki jakoś praktykowane, ponieważ nie było grup LGD. Grupy LGD dopiero się zawiązują, będzie to partner, po prostu partner, w związku z tym na dzień dzisiejszy, była ta współpraca na tej zasadzie, że to władze samorządowe starły się zaprosić wszystkich możliwych uczestników życia społecznego, czyli stowarzyszenia takiego czy innego typu, jako grupy w sumie rozproszonej, ponieważ nie było to w formie właśnie tej lokalnej grupy działania. Były to, po prostu były, działały sobie samoistnie, tak jak kluby sportowe, czy inne organizacje. No i była to taka troszeczkę współpraca rozproszona, tak bym to nazwał. Teraz nabiera to powoli takiego formalnego charakteru. 
A: Rozumiem. A proszę sobie wyobrazić, że miałby pan wyłonić jakiegoś reprezentanta organizacji pozarządowych, kogoś kto by, czy tez organizację właśnie, która by interesy i stanowiska po prostu... 
R: Prezentowała. 
A Prezentowałaby pana organizację, towarzystwa boczku, czy, jakby pan mógł ją opisać? Czy to osobę, czy organizację. 
R: Wydaje mi się... to o czym wcześniej żeśmy mówili, że ja osobiście wiążę duże nadzieje właśnie z lokalną grupą działania. I zarząd tejże lokalnej grupy działania no będzie tym partnerem, który tą zdecydowaną większość stowarzyszeń, które będą wstępować, bo część oczywiście wstąpiła na początku zakładając ta lokalną grupę działania, ale następne z tego co mi wiadomo przymierzają się, żeby wstąpić do lokalnej grupy działania. No to zarząd tego stowarzyszenia będzie miał no tak zwany poważny orzech do zgryzienia, bo to na nim będzie ciążyć sprawa poniekąd no ja wiem reprezentacji i koordynacji odnośnie współpracy. Na nim będzie spoczywać sprawa wybierania wniosków do finansowania w ramach tej lokalnej strategii rozwoju, także... 
[przerwane nagranie] 
  
Nagranie cz.2 
A: Czyli mówiliśmy o kryteriach jakimi pan się kieruje, właśnie wybierając takiego reprezentanta. 
R: No tak jak właśnie mówiłem wcześniej, kwestia pierwsza to jest, to jest to, że właśnie te lokalne grupy działania powstały po raz pierwszy i one tymże będą reprezentantem, że tak powiem (gro) na danym terenie, a dwa, że w związku z tym, że no właśnie Unia Europejska poprzez program Lider, poprzez program rozwoju obszarów wiejskich, gdzie również bardzo mocno zostały te sprawy zaakcentowane poprzez tworzenie na terenie wszystkich samorządów wojewódzkich tych lokalnych grup działania, a co za tym idzie finansowania działalności związanej, prawda, z danym terenem, to, to będzie podstawą i wyznacznikiem na lata, podejrzewam, że nie tylko 2007 – 2013 jak założono w programie, ale i lat następnych, ponieważ z tego co widać na szczeblu Unii Europejskiej ten program rozpoczął się na początku lat ’90 tych i to w sposób skromny, jak było widać po finansowaniu, a w tej chwili na terenie całej Unii przybiera to już nooo miliony euro. Dobrze, tak powiem przetrawienia to jest sprawa naprawdę poważna. 
A: Czyli generalnie pozycja tego, tej organizacji wynika z faktu, że prezentuje ona wiele osób, wiele mniejszych organizacji tak? 
R: Tak, zdecydowanie tak. 
A: A jakieś konkretne osoby, które, które to będą robić? 
R: Podejrzewam, że każda lokalna grupa działania do zarządu wybierze najbardziej przedsiębiorczych, no bo to jest wręcz oczywiste, żeby, żeby tego typu organizacja, tego typu grupa mogła działać, no to muszą być ludzie powiedzmy sobie raz, znający się na sprawie, na tematach prawda, z drugiej strony no właśnie przedsiębiorczy, tacy, którzy potrafią, że tak powiem coś konkretnego zrobić. No inaczej grupa przestanie działać, prawda. 
A: Czyli po prostu reprezentanci, którzy mają doświadczenie... 
R: Zdecydowanie tak, zdecydowanie tak. 
A: Rozumiem. Jeszcze kilka pytań na temat państwa Towarzystwa. Czy zatrudniacie państwo jakichś etatowych pracowników? 
R: Oczywiście nie, jest to tak jak powiedziałem wcześniej, na początku, staramy się robić to, co możemy zrobić we własnym zakresie, starliśmy się, bo w tej chwili, tak jak powiedziałem przymierzamy się do pewnych rzeczy, ale dotychczas robiliśmy to tylko i wyłącznie w oparciu o własne siły, siły niesformalizowane tak zwane. 
A: Czyli wolontariat po prostu? 
R: No taki prawdziwy wolontariat. Wolontariat dla przyjemności zaznaczam 
A: Tak jest. To jak wygląda struktura państwa organizacji? 
R: Po prostu stowarzyszenie liczy sobie na dzień dzisiejszy tych blisko 50 członków i to jest wszystko. I to jest oczywiście zlot, który jest największą władzą stowarzyszenia, jest zarząd, który kieruje bieżącą działalnością i jest Komisja Obrachunkowa, my ją tak ładnie nazywamy, spełniająca rolę Komisji Rewizyjnej, tak jak w każdym stowarzyszeniu zgodnie z przepisami. 
A: Ale decyzje są podejmowane rozumiem na wspólnych towarzyskich spotkaniach tak? 
R: Zwykle no te podstawowe gremialne.. tak? 
A: Czy są jakieś tutaj formalne sposoby właśnie podejmowania decyzji? 
R: Powiem szczerze wynika to w sposób absolutnie spontaniczny, ponieważ z założenia to stowarzyszenie ma taki, a nie inny charakter. 
A: Taka jest specyfika. I co, tak naprawdę wszyscy są równi, ze względu na wymogi mamy prawda zarząd, mamy Komisję Obrachunkową, tak jak pan powiedział. 
R: Tak, ale wszyscy są równi, ale wszyscy są kumple, wszyscy są równi, wszyscy są przyjaciele. 
A: Rozumiem. Dobrze... Tak jeszcze przejrzeć to wszystko... [przegląda przewodnik] 
Czy są jakieś przeszkody, na które się Towarzystwo w swej działalności natyka? 
R: Staramy się je omijać, jeśli są. 
A: A jeśli są, to jakiego są rodzaju? 
R: Powiem szczerze, akurat w przypadku naszego stowarzyszenia, no raczej rzadko spotykane, dlatego, że nie wchodzimy nikomu w drogę, robimy rzeczy tak jak powiedziałem wcześniej na wesoło, no więc dlaczego mają być przeszkody, prawda? Kto nie chce w tym uczestniczyć, to po prostu nie uczestniczy, no nie ma ani bojów, ani rywalizacji prawda. A jest grupa, która ciągnie, że tak powiem, ten tak zwany interes dla dobra wszystkich członków swoich i nie tylko. 
A: I to jest tak, że to są rzeczywiście, że to jest prawie 50 osób i wszyscy są aktywnymi członkami? 
R: No, nie, nie. Rola co poniektórych ogranicza się tylko i wyłącznie do uczestnictwa w zlotach w sposób oczywiście aktywny jak najbardziej, no ale na tym poprzestaje. Od tego jest zarząd, żeby kierował bieżącą działalnością, żeby szukał nowych pomysłów, żeby proponował nowe pomysły, jak w każdej organizacji. Musi być kierownictwo, które, że tak powiem, ta organizację prowadzi. 
A: Rozumiem. 
R: A jak nie to przychodzi zlot i się kierownictwo zmienia, nie. 
[śmiech] 
A: Jak często są organizowane te zloty? 
R: te tak zwane formalne, to jest minimum raz w roku, formalne związane oczywiście z wymogiem statutowym. Natomiast wszystkie zloty pozostałe typu przyjacielskie w miarę potrzeb, na tej zasadzie. 
A: raz na miesiąc to wychodzi? 
R: Czasami i dwa razy w miesiącu, a czasami raz na dwa miesiące. Mówię w miarę oczywiście potrzeb. Są sytuacje, gdzie o trzeba się zmobilizować do jakiejś akcyjnej rzeczy to się Towarzystwo szybciutko mobilizuje. Nie potrzeba, no to przychodzą, jak to się mówi konkretne święta, urodziny, imieniny co poniektórych, albo nachodzi kogoś taka wewnętrzna potrzeba, prawda [śmiech] i wtedy organizuje się określone... 
A: To jest taka... 
R: Spotkanie. Tak. 
A: Rozumiem. Ja mam trochę papierków jeszcze do wypełnienia. 
R: łoo! 
A: Między innymi taką rzecz jak, potrzebuję zapisać z jakimi organizacjami państwo współpracujecie. Powiedział pan, że jest taka współpraca. Jaka jest może najczęstsza, najważniejsza taka inna organizacja, z którą państwo współdziałacie? 
R: Najważniejsza... no zaraz, żeby tu nikogo nie obrazić znowu tym sposobem, prawda. 
A: Czy z kim się to najczęściej? 
R: Tak prawdę mówiąc najczęstszy kontakt, żeby to tak wszystko to jest, to są władze samorządowe Mogilan i Skawiny, to jest najczęstszy kontakt, zdecydowanie, bo z tego po prostu wynika wiele po prostu dalszych rzeczy. 
A: czyli po prostu lokalne podwórko. Najczęściej się w nim działa i z nimi się działa. I jaki charakter ma ta współpraca? Czego ona dotyczy? 
R: No bieżącej działalności po prostu, bieżącej działalności, wspólnej promocji, to o czym wcześniej żeśmy mówili. 
A: I to już od początku? Od ’97 roku? 
R: Nie. Na początku stowarzyszenie, że tak powiem zajmowało się w zasadzie sobą, nie czując, że tak powiem takiej potrzeby szerszej i no, ale później jak, jak, szczególnie nas zaczęto zapraszać tu i tam, no to uznaliśmy, że no dlaczego nie, prawda, czyli można powiedzieć, że tak gdzieś od 2000 roku zaczęła się  tak zwana szersza działalność poza, poza zainteresowaniem wewnątrz stowarzyszenia. 
A: Czy współpracujecie państwo z nimi, od czasu do czasu często czy może regularnie? 
R: Nie, to jest tak jak mówię, jest to absolutnie spontaniczny sposób w miarę oczywiście potrzeb. Nie ma żadnego  jakiegoś określonego planu, że, ze o wtedy i wtedy... 
A: (8.25)[mówi w tle] 
R: Tak. Jest oczywiście taka potrzeba, uznaje tam burmistrz czy wójt, ma taką potrzebę, uważa to za stosowne, czy ewentualnie władze stowarzyszenia uważają, że wypadałoby coś zrobić wspólnego no to wtedy się to organizuje, powiedzmy sobie, nie było nigdy tak, żeby, żeby strony odmawiały sobie nawzajem współpracy. 
A: Kolejna organizacja? 
R: No inna organizacja, to myślę, że... hmmm... znowu, żeby nikogo nie urazić, no, bo... 
A: Ja nie robię rankingu, tylko tak. 
R: Nie, no rozumiem. Na pewno, na pewno jest, jest to... zespół regionalny Mogilanie. 
A: Domyślam się, że z Mogilan? 
R: Tak. 
A: I jak z nimi z kolei wygląda współpraca? Czy to tez właśnie... 
R: Tam się członkowie przenikają i po prostu są to tak zwane wspólne imprezy, które się uzupełniają można powiedzieć na wzajem. 
A: I od kiedy państwo z nimi współpracujecie? 
R: No, od początku. Jeszcze Towarzystwa Przyjaciół Boczku nie było, a zespół regionalny powstał 25 lat temu i członkami założycielami, że tak powiem w większości zespołu Mogilanie byli przyszli założyciele Towarzystwa Przyjaciół Boczku, także... 
A: Aha. 
R: No. [śmiech] 
A: Czyli po prostu państwo znali się już jakoś tam wcześniej i... 
R: Tak. 
A: i w ramach działania tutaj... 
R: Tak, oczywiście. No kolejne to by było stowarzyszenie Nasze Miasto Nasza Gmina w Skawinie. 
A: Nasze Miasto Nasza Gmina. 
R: mhm 
A: I jak z kolei tutaj współpraca wygląda? 
R: Na zasadzie, jakby tu... wspólnych imprez nie było. Jest to, nazwijmy to współpraca, no jakby to, to powiedzieć w jednym zdaniu... Taka współpraca jak to się mówi organizacyjna. Bo to jest związane właśnie między innymi z utworzeniem tych grup i związków stowarzyszeń. I to się stąd wzięło, nie wiem jak to konkretnie nazwać, żeby mądrze brzmiało, ze tak powiem. 
A: Czyli ma pan na... 
R: Współpraca między organizacjami taka nieformalna, czy for... poniekąd formalna, bo tam na zasadzie jeszcze nie związku, ale, ale tworzenia określonych związków. No trudno mi to określić jak to nazwać. 
A: czyli po prostu, nie wiem, dostrzegli państwo, że są jakieś wspólne interesy, które można razem... 
R: No razem realizować, oczywiście na tej zasadzie... 
A: i stąd potrzeba stworzenia czegoś... 
R: no tak, tak, tak, o właśnie to. 
A: I to od kiedy z kolei? 
R: No to jest jakieś 3 lata. 
A: 2006... Z nimi od czasu do czasu, często, regularnie? 
R: Tak samo. To są od czasu do czasu kontakty. 
A: Wszystko od czasu do czasu. 
R: Tak, tak. 
A: Czy coś jeszcze? 
R: No tak się zastanawiam, no. Z telewizją Kraków, że tak powiem jesteśmy na bieżąco w kontakcie, ale ja wiem czy to pisać? 
A: Nie, to raczej nie, jeśli jakieś inne organizacje pozarządowe. 
R: No właśnie. No tak jak mówię to stowarzyszenie francuskie Przyjaciół Wina to trzeba obowiązkowo napisać. Z tym, że oni się nazywają Miłośników Wina, nie przyjaciół, tylko Miłośników Wina. Tak to formalnie brzmi. W przekładzie z francuska. 
A: Coś jeszcze? 
R: Później cóż... A no właśnie! Bardzo fajna współpracę mamy z Klubem sportowym (opatkowianka) w Krakowie, no byłbym zapomniał, no. 
A: Jak to wygląda? 
R: A no na tej zasadzie, że klub nas zaprasza na swoje imprezy, które organizujemy wspólnie dla dobra stowarzyszenia jednego i drugiego. 
A: Jeszcze nie zapisałem od kiedy współpracujecie państwo z Francuzami, z Miłośnikami? 
R: 4 lata, 5. No w tych granicach. 
A: A (opatkowianka)? 
R: Mniej więcej tak samo. 
A: Tez tak. Coś jeszcze? 
R: No myślę, ż eto by były podstawowe, a reszta to takie pojedyncze rzeczy, no to... 
A: No tak. Dobrze. To kolejna rzecz... Czyli są państwo stowarzyszeniem, a nie fundacją. Tutaj Skawina jako miejsce działania... 
R: Mogilany przede wszystkim. Mogilany. Członków to my mamy w pół Polski, ale siedziba jako taka jest formalnie w Mogilanach. 
A: od ’97. Proszę określić zasięg działalności organizacji pozarządowej, lokalny, regionalny, i ogólnopolskie, czy narodowy? 
R: No, nie siliłbym się już na to, bo to owszem mamy członków spoza, ale nie na zasadzie, że gdziekolwiek bywamy w ramach działalności stowarzyszenia, także na pewno tyle, co pan zakreślił. 
A: Jest zarejestrowana od ’99 roku... 
R: Tak. 
A: Nie jest OPP. Działalność... nauka, kultura, edukacja... Nie zatrudniacie państwo pracowników. 
R: Nie. 
A: Czy organizacja posiada współpracowników , tak. Czy należy do federacji zrzeszającej organizacje pozarządowe, od miesiąca tak? 
R: Do federacji, to znaczy konkretnie w tej chwili zgłosiliśmy akces do lokalnej grupy działania, ale formalnie jeszcze nie przeprowadzono. 
A: Formalnie jeszcze nie. Rozumiem. Współpracuje w gminie, współpracuje w powiecie, współpracuje z organizacjami w małopolsce? 
R: Czy w małopolsce... Nie. Nie, województwo to jest wystarczający teren. 
A: Współpracuje z samorządem lokalnym. Czy pozyskuje środki finansowe na działalność od samorządu lokalnego? 
R: No właśnie dotychczas nie, pierwszy wniosek będzie w tym roku, ale formalnie jeszcze nie jest załatwiony, także nie. 
A: I nie uczestniczy też w konkursach organizowanych na realizację zadań zleconych przez samorząd? 
R: Nie. No to właśnie prawdopodobnie się to w jesieni odbędzie już formalnie, ale póki co na dzisiaj nie. 
A: I tez dopiero wtedy będzie brała udział w konsultacjach, decyzji dotyczących jakichś działań? 
R: Zdecydowanie tak. 
A: Dobrze. I teraz tak... Proszę wymienić źródła finansowania państwa organizacji? 
R: Skład członków. Albo składki członków jak kto woli. [dzwoni telefon] Tak proszę? Dzień dobry; przy telefonie witam panią; a o jakiego typu by to chodziło współpracę?; aha, rozumiem, wie pani co, no muszę panią troszeczkę zmartwić, spółka strefa Skawina jest wewnętrzną spółka miasta i gminy Skawina no i jest na takich dość określonych, że tak powiem warunkach i zasadach utworzona, także, że nie widzę takowej możliwości jak mi pani mówi; no, proszę bardzo, mhm, dzięki nawzajem, do widzenia [koniec rozmowy, przez telefon] 
A: Proszę podać pana rok urodzenia? 
R: Mój? 
A: Mhm 
R: Ha! ’50. 
A: A jakie ma pan wykształcenie w chwili obecnej? 
R: Wyższe. 
A: Dobrze... I na koniec bym prosił, żeby mi pan potwierdził ... to już mogę wyłączyć...