A.: Proszę powiedzieć krótko o organizacji, o jej początkach, o rozwoju. 
R.: Historia… Historia jest dość długa. Nasza organizacja działa od 1906 roku, zajmuje się szkoleniem z zakresu sportu głównie dzieci i młodzieży. Obecnie w jej strukturach jest 10 sekcji sportowych. Tutaj jest koszykówka, siatkówka, dżudo, gimnastyka, pływanie…(słychać sygnał sms’a)… przepraszam… 
A.: Nie szkodzi. 
R.: …Boks, brydż… jeszcze czegoś mi brakuje…(śmiech)… strzelectwo sportowe… chyba tyle. 
A.: Aha. A kto jest założycielem organizacji? 
R.: Założycielem… założycielem był zespół z Henrykiem… sekundkę ja sobie posilę się książką (bierze książkę o Towarzystwie z regalu)… 
A.: Dobrze. 
R.: Wtedy będą dokładniejsze po prostu informacje… hmm… (szuka danych w książce)…Łopuszański Tadeusz wraz z Józefem Szkolnikowskim. To na początku była tylko I wyłącznie piłka nożna… hmm… natomiast później się z tej drużyny piłki nożnej rozrosło się to do organizacji dość dużej, wielosekcyjnej. 
A.: A w takim razie, co zadecydowało o tym, o powstaniu organizacji? 
R.: To był ogólnie, w jistorii, to był taki trend, że wtedy drużyny, przeważnie piłkarskie przy szkołach zakładały kluby, chcąc grać pod pewnym, można powiedzieć, szyldem. No i... no i taki był, można powiedzieć, skromny początek, który później... który był początkiem... hmm... no naszej organizacji, a więc, później powstała profesjonalna drużyna, powstały kolejne sekcje... i tak, w dużym skrócie, mniej więcej to tak to wyglądało. 
A.: Aha. 
R.: A, więc wszystko się zaczęło od drużyny szkolnej. 
A.: To znaczy, to była grupa, tak? 
R.: Tak. 
A.: Aha. 
R.: ...Grupa młodych ludzi, kierowana przez jednego z profesorów, właśnie, profesora Łopuszańskiego. 
A.: A czy działaliście Państwo wcześniej razem w ramach innych form aktywności społecznej? 
R.: Hmm... (pauza) 
A.: To znaczy, oprócz sportowej. 
R.: Tak, tak, działamy, oczywiście. Tutaj mamy przedsięwzięcia... znaczy... zawsze staramy się zahaczyć o ten aspekt sportowy, ale mamy tutaj pomiędzy innymi, na przykład, organizujemy Dzień Dziecka, który, można powiedzieć, jest dla całego społeczeństwa, no młodego społeczeństwa krakowskiego, ale staramy się też jakieś przyłączyć sportowe aspekty w tym. To jest akurat przykład, jest więcej, można powiedzieć, takich inicjatyw, imprez, wydarzeń. 
A.: Aha. Teraz trochę porozmawiamy o celach organizacji, trochę już Pan powiedział, ale poproszę dokładniej. Jakie były założenia, priorytety, cele powstania organizacji? 
R.: Na samym początku? 
A.: Tak. 
R.: Hmm... na samym początku to była drużyna piłkarska, więc, ona miała bardzo taki, można powiedzieć, zaważony cel, a więc, dobrze grali w piłkę i wygrywali mecze. Następnie, no wraz z rozrostem, no to doszły cele i oprócz takich aspektów sportowych, a więc, wychowanie, można powiedzieć, w duchu sportu i kultury fizycznej. Doszły też aspekty, można powiedzieć, wychowania takiego narodowego... tutaj głównie jest okres przedwojenny, międzywojenny i powojenny. I ogólnie też bardzo mocno kładziony był nacisk na wychowanie... ogólnie wychowanie młodzieży. Nie tylko pod względem sportowym, ale pod względem społecznym... tutaj głównie młodych osób z Krakowa. 
A.: Właśnie, chciałam zapytać, w jakim zakresie, w jakim stopniu były realizowane wszystkie cele? Czy była to pełna realizacja, czy może coś jeszcze? 
R.: Były, były realizowane... o czym najlepiej świadczy, że dochodziły kolejne te cele, a więc, a więc one były realizowane... myślę, że w 90%, można powiedzieć. Niestety, na tyle historii nie znam...(uśmiech). Ale... ale przez to, że dochodziły po prostu nowe cele, no to wnioskuję, że poprzednie zostały realizowane. 
A.: A czy były może jakieś bariery? Może, coś stało na przeszkodzie w realizacji tych celów? 
R.: Hmm...(pauza)... tutaj uwzględniając historię? 
A.: Tak. 
R.: No tutaj po Drugiej Wojnie no to dosyć mocno tu ograniczone te cele związane... no po prostu przez wczesne władze. Tutaj tych część celów, można powiedzieć, została zahamowana, troszeczkę zrewidowana u wczesnej władzy. No i wtedy, jak nie można było mówić, nie można było robić ich wprost, natomiast, były one dalej realizowane, można powiedzieć, po cichu. I można też wnioskować, że nie w 100%, no bo nie można było rozwinąć skrzydeł tutaj przez takie zaostrzenia polityczne. 
A.: Aha. A co się zmieniło, jeśli chodzi o te cele, na dzień dzisiejszy? 
R.: No główny cel pozostał bez zmian, bo dalej naszym głównym celem jest krzewienie sportu wśród dzieci i młodzieży. A więc tutaj główny cel nie zmienił się. Natomiast... no ze względu na to, że to już ponad 100 lat działa organizacja, te cele pomniejsze uległy zmianie. 
A.: A w jaki sposób organizacja realizuje, właśnie, cele? I proszę podać jakieś przykłady z życia. Myślę, że będzie tutaj dużo przykładów (uśmiech). 
R.: Na nasz wkład jest organizowano wiele akcji... przypuśćmy, „Zima w mieście” i „Lato w mieście”. A więc tutaj staramy się... przepraszam... (wchodzi współpracownica, na chwilkę, pyta o obecność kolegi)... a więc, nie skupiamy się tylko i wyłącznie na naszych sportowcach, ale staramy się zagospodarować czas wolny podczas ferii lub podczas wakacji dla wszystkich dzieci, na sportowo, można powiedzieć. A, więc, organizowane są zajęcia z koszykówki, z siatkówki i strzelanie... no bo w tych dziedzinach sportu, w których działamy. No i oczywiście tutaj jest udział bezpłatny, a, więc niema jakichś takich ograniczeń... jakieś inne... można też powiedzieć, że organizujemy najwyższą klasę rozgrywek, a więc, rozgrywki w ramach, na przykład, koszykarek, które rozgrywają na najwyższym szczeblu i w Polsce, i w Europie. Staramy się pokazywać ten sport, i zafascynować w nim młodzież... dzieci i młodzież. Oprócz tego no oczywiście są codzienne treningi, no w ramach tych sekcji, w których działamy. 
A.: Aha. A czy są obecnie jakieś problemy, może, bariery w realizacji jakichś projektów? 
R.: No to chyba jeden – finansowy. Największym problemem są finanse, ponieważ nakłady na szkolenie dzieci są... są duże, dość duże środki potrzeba na ten cel... natomiast, wpływy no są ograniczone... hmm... no to jest główny problem. 
A.: A co uznałby Pan za największe osiągnięcie organizacji? Może być kilka (uśmiech). 
R.: (Uśmiech) No największym osiągnięciem jest to, że dalej mamy dość dużo członków i dalej lista naszych dzieci i młodzieży uczęszcza na zajęciach, no i ćwiczy. No... no i tutaj też oczywiście są no też jakoś i szkolenia, doświadczam też indywidualne sukcesy sportowców tu gdzieś w grach zespołowych oraz no w sportach indywidualnych. Tutaj co roku naprawdę jest jakiś sukces, co najlepiej świadczy o tym, że chyba nasza praca jest dobrze wykonywana. 
A.: Aha. To jeżeli zrobimy krótkie podsumowanie, to cel organizacji pozostał taki samy, właśnie, od początku... 
R.: Tak. 
A.: ...i największym osiągnięciem jest ćwiczenie sportowe młodzieży, zgadza się Pan? 
R.: Tak. 
A. I, właśnie, największym problemem jest problem finansowy. 
R.: Tak. 
A.: W takim razie, teraz trochę porozmawiamy o strukturze organizacji. Czy organizacja ma osobowość prawną? 
R.: Tak. 
A.: A jaka była przyczyna przyjęcia osobowości prawnej? 
R.: No tutaj były względy prawne. No pod względem po prostu, formalnym, że musimy mieć formę prawną 
A.: A jaka to jest forma? 
R.: Stowarzyszenie. 
A.: A czy organizacja od początku miała taką formalną strukturę? 
R.: Nie, nie. No na początku tak, jak wspomniałem, to była drużyna sportowa, założona przez jednego z profesorów, natomiast, później nabrała już osobowości prawnej. 
A.: A kiedy to się stało? 
R.: Niestety, nie potrafię odpowiedzieć na to pytanie. 
A.: Aha. A w takim razie, jakie, Pana zdaniem, są dobre i złe strony tego, że organizacja posiada osobowość prawną? 
R.: No wydaję mi się, że jest to po prostu konieczne, aby nie zapanował jakiś chaos, aby działać w ramach jakichś struktur, oraz, można powiedzieć, z takich bardziej przyziemnych, ale istotnych spraw, żeby starać się też o pozyskiwanie środków finansowych na dalszą działalność. 
A.: A czy organizacja jest organizacją pożytku publicznego? 
R.: Tak. 
A.: Aha. A co o tym zadecydowało? 
R.: No tutaj zadecydowało... profil naszej działalności. Staramy się działac dla społeczeństwa – głównie najmłodszego, ale także dla ogółu. No i wydaje mi się, że tutaj wykonujemy niezłą pracę dla społeczeństwa. A więc dlatego też jesteśmy organizacją pożytku publicznego. 
A.: A czy coś się zmieniło w sposobie działalności od wczesnych czasów? 
R.: Od wczesnych czasów? 
A.: Tak. 
R.: No to jaki wziąć okres... 
A.: No właśnie. 
R.: Czy to rok, czy to, na przykład, 10 lat. No można powiedzieć, że po tych zmianach ustrojowych no to się bardzo dużo zmieniło... hmm (pauza)... no tak naprawdę w każdym aspekcie. Od struktur, przez samą organizację pracy i poprzez finansowanie też tutaj była rewizja głównych celów statutowych. Ale natomiast po zmianie ustrojowej w Polsce nastąpił już jakby jeden taki wielki... wielka zmiana, można powiedzieć, we wszystkich aspektach. Natomiast później no to dostosujemy się do sytuacji ogólnie: i gospodarczej, i politycznej. A więc też wchodzą jakieś zmiany, jednak nie są one tak decydujące, jak przed kilkunastoma latami. 
A.: A w takim razie, jak Pan uważa, jakie są dobre i złe strony tego, że organizacja jest organizacją pożytku publicznego? 
R.: Hmm...(pauza). No złych stron nie widzę... no dobre strony no to jest, że społeczeństwo jeszcze bardziej może się przekonać o tym, że działamy dla ich potrzeb. No i tutaj też nie będę ukrywać, że tutaj jest aspekt taki jednego procenta, można powiedzieć, ważny: są to dodatkowe fundusze, które możemy później spożytkować na działalność statutową. 
A.: Proszę powiedzieć, czy organizacja jest członkiem jakiejś koalicji albo federacji organizacji pozarządowych? 
R.: De facto tak, ponieważ należy każda z... w obrębie każdej sekcji należymy do związków sportowych, ponieważ każdy klub, który posiada jakąś dyscyplinę i jej zawodnicy startują w jakichś zawodach, musi należeć do jakiegoś związku sportowego. A więc tutaj chodzi o... no mamy sekcję dżudo, występują zawodnicy dżudo na zawodach, a więc należymy do Polskiego Związku Dżudo. A, więc, naprawdę z kilkoma tak. 
A.: A od jak dawna? 
R.: Oj... 
A.: No jeśli może Pan przypomnieć tak mniej-więcej. 
R.: Nie jestem w stanie tego powiedzieć, no bo to w każdym przypadku inaczej po prostu. Co dyscyplina sportu, co tam inna data, niestety. A tutaj już nie znam szczegółów. 
A.: Aha. A prószę powiedzieć, czy organizacja w ramach tych związków sportowych realizuje właśnie jakieś projekty, działania, czy jest to czysta formalność? 
R.: Bardziej jest to formalność... i należenie... nie należenie, tylko inaczej – działanie w tych strukturach a więc na ten przykład, jeśli Związek koszykówki organizuje zawód, to my przystępujemy do tych zawodów, bardziej działamy... inaczej... bardziej realizujemy się w strukturach związków sportowych. 
A.: To jeżeli chodzi o takie krótkie podsumowanie, to organizacja ma osobowość prawną, jest stowarzyszeniem... 
R.: Tak. 
A.: ...na początku była to organizacja nieformalna, ale potem stała formalną, i jest to organizacja pożytku publicznego... 
R.: Tak. 
A.: I, de facto, jest członkiem związków sportowych. 
R.: Tak. 
A.: W takim razie, poproszę jeszcze opisać strukturę organizacji. Jaka jest tu obecna liczba członków organizacji? 
R.: Ponad tysiąc. 
A.: A jaka była wcześniej? 
R.: Hm... (uśmiech). No zaczęło to się od jednej drużyny; było to około 20 członków. No w tym momencie jest to ponad 1000, bodaj że w 1200 w tym momencie. No tutaj występuje problem z uściśleniem tych liczb, ponieważ cały czas zapisują się nowe członkowie do danych sekcji. Niektórzy rezygnują, a więc tutaj cały czas jest jakaś płynność w tej liczbie członków. 
A.: A jaka była liczba członków-założycieli organizacji? 
R.: Założycieli? 
A.: No bo właśnie Pan powiedział, że był lider i że była drużyna właśnie sportowa... 
R.: Tak. 
A.: Ale ile dokładnie to było ludzi? 
R.: Spróbuję znaleźć (szuka w książce)... (liczy)... tutaj w książce są wymienione 11. 
A.: Aha. 
R.: Ale tak jak mówiłem: to jest historia, a więc to wszystko na podstawie materiałów historycznych, które nie są pełne ze względu na to, że wtedy nie była to formalna organizacja, i nie jest to 100-procentowa wiadomość, można powiedzieć. 
A.: A w takim razie proszę powiedzieć, ile etatowych pracowników posiada organizacja obecnie? 
R.: Ponad 40. Chyba 42 w tym momencie.. 
A.: A od jak dawna? 
R.: Tutaj też... od jak dawna tą liczbę? 
A.: Tak. 
R.: Od początku tego roku, przypuszczam, ponieważ, są zmiany pewne... można powiedzieć, w granicach 2-3 osób też się zmieniało w ciągu ostatnich kilku lat. 
A.: A proszę powiedzieć, jakie to są pracownicy? 
R.: Głównie to są administracyjno-biurowi oraz trenerze. No i też kilku pracowników fizycznych tutaj nadzorują... dbają po prostu o infrastrukturę. 
A.: A jakich jeszcze pracowników biurowych organizacja zamierza posiadać może? 
R.: (Sygnał sms’a) Przepraszam. Dziś nie planowane jest tworzenie nowych stanowisk, ani zatrudnianie. 
A.: A czy korzysta organizacja w swojej działalności z pomocy wolontariuszy? 
R.: Tak, czasami tak. ale nie jest to permanentne, tylko przy okazji jakichś wydarzeń, sportowych głównie. 
A.: A posiada organizacja jakąś określoną liczbę tych wolontariuszy? 
R.: Nie, bo to po prostu jak wspomniałem jest do realizacji pewnego celu w ramach jakiejś imprezy, a więc... tak naprawdę inaczej: przy każdej imprezie jest jakaś liczba wolontariuszy. 
(dzwoni telefon) Przepraszam, to akurat służbowy więc muszę odebrać...(wywiad przerwany). 
A.: Proszę jeszcze powiedzieć jak duże jest zaangażowanie wolontariuszy w działalność organizacji? 
R.: Duże, bardzo duże, bo często są to rodzice. Po prostu przy okazji jakiegoś turneju, zawodu, wolontariuszami zostają rodzice dzieci występujących, a więc jest to bardzo, bardo duża pomóc, i zaangażowanie ich jest duże. 
A.: Dobra. W takim razie, proszę powiedzieć, jaka jest struktura organizacji, jakie są organy organizacji, na przykład, zarząd, rada patronacka... 
R.: Tak, jest zarząd. Najwyższą władzą jest zgromadzenie delegatów, które wybiera zarząd na czele z prezesem. Nad działalnością zarządu kontrolę sprawuje rada rewizyjna, sąd koleżeński oraz rada seniorów i rada trenerów. 
A.: A jak często organizowane są zebrania, jak funkcjonuje? 
R.: Zarząd zbiera się raz na tydzień, natomiast wolne zgromadzenie raz na rok. 
A.: W takim razie, proszę powiedzieć, jak wygląda sposób podejmowania decyzji w organizacji? Kto podejmuje decyzję? 
R.: No osobami decyzyjnymi jest zarząd oraz członkowie zarządu. Na co dzień to jest prezes oraz wice-prezesowie. 
A.: A jak wygląda proces zagadnienia formalności/nieformalności podejmowania decyzji? 
R.: Większość decyzji jest formalnie podejmowana. Oczywiście, no to zależy od, można powiedzieć, skali danej decyzji. Ale większość decyzji jest podejmowana oficjalnie. 
A.: A proszę powiedzieć, czy te decyzje są konsultowane z pracownikami, z członkami organizacji? 
R.: Tak. i w formie doradczej, i w formie... no jeśli ich to dotyczy to oczywiście też jest konsultacja z nimi lub ze specjalistą z danego zakresu. 
A.: W takim razie, proszę powiedzieć, jaki wpływ na decyzje mają członkowie organizacji, albo zainteresowane osoby? 
R.: Jaki wpływ... członkowie. To znaczy, większość członków to są sportowcy, a więc tutaj wchodzą aspekty sportowe. No względem wyników sportowych tutaj mają największy udział... jeszcze raz poproszę pytanie... 
A.: Jaki wpływ na decyzje mają członkowie organizacji, lub inni zainteresowani? 
R.: No tutaj w przypadku wolnego zgromadzenia delegatów zawsze członkowie... to znaczy delegat, a więc osoba oddelegowana przez członków może wnosić różne opinie, projekty... hmm... natomiast, decyzja zawsze jest podejmowana, można powiedzieć, w sposób demokratyczny, a więc w sposób głosowania. Tutaj też każdy delegat, a więc reprezentant członków ma głos, swój głos, a więc może też podejmować decyzje... no. 
A.: W takim razie, jeśli chodzi o podsumowanie, to obecna liczba członków jest ponad 1000... 
R.: Tak. 
A.: Wcześniej to się zmieniało. Liczba członków założycieli to jest 11. 
R.: Tak. Według danych historycznych. 
A.: Etatowych pracowników jest około 40. 
R.: Tak. 
A.: Czasem organizacja korzysta z pomocy wolontariuszy, ale to zależy od projektu, który jest realizowany. 
R.: Tak, dokładnie. 
A.: Struktura organizacji jest formalna... 
R.: Tak. 
A.: I sposób podejmowania decyzji jest najczęściej formalny, ale wpływ na decyzję też mają członkowie bo właśnie decyzje są podejmowane w sposób demokratyczny. 
R.: Aha. 
A.: Dobra. W takim razie proszę opowiedzieć, jak wygląda relacja Pana organizacji z innymi organizacjami w regionie? 
R.: No tutaj prowadzimy dosyć mocną współpracę z innymi organizacjami... hmm.. no tutaj z Urzędem miasta, z Urzędem wojewódzkim, a więc o tych największych... no poprzez te najmniejsze, a więc i z firmami też prowadzimy współpracę oraz no też z osobami nawet prywatnymi. 
A.: Aha. 
R.: A więc tutaj jest pewien przykład, można powiedzieć, współpracy od największych do najmniejszych. 
A.: Aha. A proszę wymienić jeszcze jakieś przykłady. 
R.: No tutaj jak mówię, Urząd miasta Krakowa, Urząd marszałkowski, policja, Straż pożarna, Straż miejska, a więc takie... także... no i szereg firm z którymi współpracujemy, na przykład „Compaq”, to jest jeden z naszych największych sponsorów. 
A.: A jakie organizacje właśnie pozarządowe mógłby Pan wymienić? 
R.: Hmm... organizacje pozarządowe? 
A.: Aha. 
R.: W tym momencie nic mi nie przychodzi akurat... ale współpraca... o, na przykład współpracujemy z Klubem Honorowych Dawców Krwi. Nawet posiadają swój własny klub. Jeden z takich przykładów... jest inny ale nic teraz nie może mi przyjść do głowy. Hmm... harcerze... 
A.: No dobra, jeszcze ma Pan czas na przypomnienie. Teraz trochę porozmawiamy o tym, co utrudnia kontakty z innymi organizacjami. 
R.: Ogólnie z organizacjami? 
A.: Tak. 
R.: No w niektórych przypadkach jest biurokracja i wymogi po prostu formalne bardzo rozbudowane, w przypadku kontaktu, na przykład, z urzędami. Ale to jest, można powiedzieć, jedyny taki (_), akurat tutaj współpracujemy ze sobą bardzo dobrze. 
A.: Aha. A czy może zdarzyła się taka sytuacja, w której ktoś zaproponował Państwu współpracę, a Państwo odmówili z jakiegoś powodu? 
R.: No oczywiście były takie sytuacje, po prostu, nie mogliśmy spełnić oczekiwań, jakie na nas pokładano, codzienne tan jakieś ograniczenia. 
A.: A Pan nie może przypomnieć jakiegoś określonego przykładu? 
R.: (pauza) No czasem proszono nas o pomóc, na przykład, w finansowym wsparciu, i jakieś, na przykład, różne... uczelnie z juwenaliami... nie to znaczy czasami współpracujemy, ale oczekiwano od nas jakiegoś wsparcia finansowego, o co, niestety, nie było przez nas no realne... nie mogliśmy zagwarantować takie wsparcie. 
A.: To teraz, jeśli podsumować, kontakty z innymi organizacjami najczęściej utrudnia biurokracja, sytuacje, w których Państwo odmówili we współpracy, to były, właśnie, względy finansowe oraz organizacyjne. 
R.: Aha. 
A.: Dobra. Teraz porozmawiamy o pomocy innym organizacjom oraz innych organizacji. Czy otrzymaliście kiedyś Państwo pomóc od innej organizacji? 
R.: Tak, oczywiście. No w dużej mierze na tym się opieramy. Bo tu mówimy o organizacjach wszelkich? 
A.: Tak. 
R.: No to w dużej mierze pracujemy też na zasadzie... hmm... usług reklamowych z firmami, a więc co jest znaczną częścią naszego finansowania... to z funduszy, które otrzymujemy, po prostu... oraz... i przepraszam, tak zagalopowałem, pytanie jakie było? 
A.: Czy otrzymaliście kiedyś pomóc innej organizacji? Jaka była pomóc? Właśnie, przykłady. 
R.: No oczywiście od Urzędu miasta marszałkowskiego, tutaj otrzymujemy pomóc finansową i organizacyjną. Od firm też finansową, organizacyjną. No i przed tym, jak współdziałać z jakimiś innymi organizacjami, no to też jest wymiana, można powiedzieć. To znaczy, zawsze odnosimy jakąś cegiełkę... otrzymujemy. 
A.: Proszę powiedzieć, kto był organizatorem: czy stowarzyszenie było, czy... przepraszam, nie organizatorem, tylko inicjatorem... czy inna organizacja. 
R.: Jeżeli chodzi o wsparcie finansowe, to my jesteśmy inicjatorem, lecz przy okazji projektów, w których współdziałamy z innymi organizacjami... no to już tutaj się różnie rozkłada inicjatywa: czasami my jesteśmy, czasami też inna organizacja jest inicjatorem. 
A.: A proszę powiedzieć, czy udzielaliście Państwo pomocy innej organizacji? 
R.: Tak, staramy się, tak, udzielać takiej pomocy innym organizacjom, szkołom, na przykład. Staramy się zakładać klasy sportowe... staramy się, no w jakimś tam zakresie przekazywać pamiątki w postaci materiałów edukacyjnych: książki. No różnego rodzaju zawody, organizowane przez jakąś organizację... na tym to pewnie polega. 
A.: A kto najczęściej bywa organizatorem takiej pomocy? 
R.: To nie należała do nas, tylko do na się zwracano z prośbą o pomóc taką. No tutaj jeszcze jedna rzecz jest: dużą pomóc staramy się przekazywać organizacjom, które chcą uzyskać... można powiedzieć, które nie posiadają, potrzebują wiedzy z zakresu sportu po prostu. Jeśli chodzi o organizację czasami pomagamy naszą wiedzą. W organizacji jakichś gier sportowych lub jakichś wydarzeń. Tutaj staramy się też pomagać. 
A.: W takim razie, jeżeli chodzi o podsumowanie, to jeżeli chodzi o pomóc dla stowarzyszenia, to inicjatorem jest najczęściej samo stowarzyszenie, natomiast, jeżeli chodzi o pomóc stowarzyszenia innym organizacjom, to inicjatywa idzie właśnie od tych organizacji. 
R.: Tak. 
A.: I najczęściej stowarzyszeniom pomagają firmy oraz urząd. 
R.: Tak. Dokładnie. 
A.: Teraz porozmawiamy trochę o definiowaniu współpracy i o modelu współpracy. I proszę odpowiedzieć na takie pytanie: co Pan rozumie przez współpracę pomiędzy organizacjami? 
R.: No tutaj jest... no tutaj jakaś wzajemna wymiana świadczeń jakichś... w formie... żeby dana była jakaś w miarę równoważna ta wymiana świadczeń. 
A.: A w takim razie, proszę powiedzieć, na czym polega współpraca Pana zdaniem? No jakieś przykłady po prostu. 
R.: No tutaj, na przykład... no tutaj najlepszym przykładem jest z firmami jak mamy współpracę. Zamieszczamy ich materiały reklamowe na naszych obiektach, a więc świadczymy usługi reklamowe w zamian za środki finansowe. To oczywiście przykład... jeden z przykładów takiej współpracy. 
A.: A jak, właśnie, Pana zdaniem, wygląda sytuacja obecnie w regionie? 
R.: Współpracy między organizacjami? 
A.: Tak. 
R.: Wszystkimi organizacjami? 
A.: Tak. No zwłaszcza pozarządowymi. 
R.: No ona została troszeczkę przyhamowana, można powiedzieć, przez sytuację gospodarczą aktualną. Natomiast, wydaje mi się, że niezła jest... można powiedzieć na przykładzie innych klubów sportowych, że... to znaczy, nie jest ona wystarczająca, ale jest przyzwoita. 
A.: A jak, Pana zdaniem, powinna wyglądać ta współpraca? 
R.: No tutaj no powinna, żeby każdy spełniał swoje oczekiwania w jak największym stopniu, sprawy organizacyjne poprzez spawy finansowe... no w sumie ciężko mi odpowiedzieć na to pytanie. 
A.: To znaczy, jeśli tak podsumujemy, to Pana zdaniem, współpraca pomiędzy organizacjami, jeżeli to definiować, to jest taka obustronna pomóc organizacji... 
R.: Dokładnie tak. 
A.: Obecna współpraca między organizacjami w regionie trochę została pohamowana przez kryzys finansowy. 
R.: Aha. 
A.: I, właśnie to tyle. Może ma Pan coś dodać czy nie? 
R.: Chyba tyle. 
A.: Teraz, właśnie bardziej konkretnie porozmawiamy o współpracy pomiędzy organizacjami, jeśli Pan może przypomnieć sobie jakieś... właśnie, z jakimi organizacjami współpracuje Pana organizacja. Bo o organizacjach powiedział już Pan, a o organizacjach pozarządowych jeszcze raz. 
R.: Z pozarządowymi... no na przykład, też ze szkołami współpracujemy... teraz bo ja tutaj tak... definicja organizacji pozarządowych... no to tak, z innymi klubami współpracujemy, właśnie, z placówkami oświaty... hmm... no i z takimi organizacjami, zajmującymi się też społecznym działaniem, na, przykład, też sportem... ale i nie tylko. 
A.: A jakieś konkretnie, może, organizacje? 
R.: No... szkoły. No tutaj głównie w okolicach, ale i w Rzeszowie, w (_) przy okazji niektórych projektów... w szpitalach habilitacyjnych, na przykład... z klubami, na przykład, z „Krakowianką”, z okazji, na przykład, organizacji „Cracovia Maraton”, tutaj też jest jakaś współpraca między nami... hmm... no i szereg firm. 
A.: A proszę powiedzieć, z jakimi organizacjami rządowymi/samorządowymi Państwo współpracują? 
R.: Głównie to jest Urząd miasta, Urząd marszałkowski; tu jest najściślejsza współpraca, ale oczywiście i służby. 
A.: Proszę powiedzieć, na czym polega taka współpraca? 
R.: W dużej mierze się to sprowadza do realizacji projektów z zakresu organizacji sportu poprzez Urząd miasta, tu też Urząd marszałkowski. Też granty przyznane... można powiedzieć, staramy się o przyznanie nam grantów, w dużej mierze są one przyznawane, i realizujemy te projekty, właśnie, wskazane o granty. 
A.: Aha. A proszę powiedzieć, z którymi organizacjami współpracują Państwo najczęściej, i tak proszę uszeregować te organizacje według częstotliwości współpracy, od największej do najmniejszej. 
R.: Ale tutaj te, rządowe? 
A.: Wszystkie. 
R.: Aha, wszystkie. 
A.: Tak. 
R.: O, tu ciężko mi powiedzieć. No tu na razie Urząd miasta i Urząd wojewódzki... wie Pani, ciężko, bo ponieważ przez to, że my jesteśmy wielosekcyjnym klubem, to, na przykład, sekcja koszykówki kobiet pierwszej drużyny najściślej działa ze swoim sponsorem, drużyna koszykówki działa najczęściej ze swoim sponsorem, innym już. A więc tutaj ciężko zrobić jakąś taką hierarchię ważności, ponieważ, w różnych aspektach, można powiedzieć, życia klubowego tutaj lub w każdej sekcji inaczej to wygląda. 
A.: A jeżeli chodzi o organizacje pozarządowe? Pan już opowiadał, z którymi najczęściej przebiega współpraca, czy są to stowarzyszenia sportowe, czy szkoły, czy?.. 
R.: Tak... no tutaj też to się sprowadza do projektów, a więc też tak ciężko powiedzieć, ponieważ tutaj bardzo jest podobna sytuacja, że każda sekcja z kim innym współpracuje, a więc... no tutaj trzeba byłoby po prostu podzielić i w każdej sekcji zrobić takie rozgraniczenie. 
A.: A proszę powiedzieć w takim razie, jakie działanie podejmowała Pana organizacja z innymi organizacjami? Jakieś wspólne działania, wspólne projekty. 
R.: Wspólne działania, wspólne projekty z innymi... no to z firmami prywatnymi no to jest współpraca głównie na, można powiedzieć, na poziomie usług reklamowych... natomiast, z innymi sportowymi organizacjami to jest, głównie jakieś projekty sportowe realizujemy razem. Chociaż i z firmami realizujemy czasami jakieś wydarzenia. Z Urzędem miasta, no to głównie realizujemy wnioski grantowe. Tak mniej więcej w skrócie to wygląda. 
A.: Proszę powiedzieć jakieś konkretne przykłady, jeżeli Pan sobie przypomina. 
R.: No, na przykład z firmą „Intersport” organizowaliśmy... czy z organizacją „Interrand”... w biegu. Z „Krakowianką” współpracowaliśmy przy okazji „Cracovia Maraton”... z firmą „Compaq” współpracujemy na płaszczyźnie funkcjonowania drużyny koszykówki... Pierwszej drużyny koszykówki kobiet. 
A.: A dlaczego akurat z tymi partnerami, z tymi organizacjami? 
R.: Ponieważ... no tutaj mamy sobie na wzajem najwięcej do zaproponowania. Tak mi się wydaje. Też tutaj by trzeba było indywidualnie rozpatrywać każdą... ale tak ogólnie, jak powiedziałem, największe oczekiwania spełniamy. 
A.: A jaka była w tej współpracy rola stowarzyszenia oraz rola partnera? Jak to najczęściej bywa? 
R.: No zawsze staramy się tak, żeby to było takie równouprawnienie, a więc... no i tutaj też... ciężko mi powiedzieć, ponieważ też trzeba by było indywidualnie to rozpatrywać troszeczkę... każdą kwestię...(pauza) 
A.: Może Pan podać, w sumie, przykłady. 
R.: Jeszcze raz, żebym dobrze odpowiedział... 
A.: No, na przykład, podał Pan przykład z „Krakowianką”, z tą firmą „Intersport”... i jaka była rola organizacji, stowarzyszenia? Czy była to równa współpraca, czy stowarzyszenie coś więcej wnosiło, czy więcej wnosił partner... 
R.: To znaczy, staramy się, żeby zawsze tutaj było po równo, można powiedzieć, wkładu. Tutaj też ciężko tak, niestety, powiedzieć o jakichś dokładnych podziałach, ponieważ, bardzo często jest to współpraca wielu podmiotów, a nie tylko my plus partner, no i wtedy... no często jest tak, że jest jeden główny organizator, plus kilku partnerów, na przykład, przy organizacji jakichś turniejów tak to wygląda. Jak mamy Turniej koszykówki to przeważnie my jesteśmy organizatorem, natomiast, szukamy partnerów, sponsorów, którzy w zamian za usługi reklamowe wspomogą nas albo finansowo, lub rzeczowo... tak to mniej więcej wygląda. 
A.: Dobra. To jeśli podsumujemy, to najczęściej Państwo współpracują z firmami i samorządem lokalnym. Jeżeli chodzi o organizacje pozarządowe, to są szkoły i stowarzyszenia sportowe, a jeżeli właśnie chodzi o takie wspólne projekty, to najczęściej są realizowane wspólnie, żeby było to obustronna współpraca. 
R.: Dokładnie. 
A.: Dobra. W takim razie, przechodzimy do innego bloku, i takie pytanie: czy współpracują Państwo w sposób regularny, stały, czy to od przypadku do przypadku z innymi organizacjami? I proszę podać jakieś przykłady. 
R.: Różnie. Ponieważ, no tutaj będę przywoływał koszykarki, zespół koszykówki wraz ze swoim sponsorem, a więc z firmą współpracuje od 6 lat, także jest bardzo stała współpraca. Natomiast, przy okazji takich turniejów to jest bardziej jednorazowa współpraca. Czasami ona się przerasta, można powiedzieć, w cykliczną, a więc co roku jakaś organizacja współpracuje z nami, ale... a więc tutaj jest i taka, i taka. 
A.: Aha. 
R.: I częściej jest stała, ponieważ mamy kilku partnerów, którzy albo cały czas z nami współpracują, można powiedzieć, albo przy okazji jakichś projektów. 
A.: A jeżeli to jest z okazji projektów, to dlaczego to nie jest regularnie? 
R.: (uśmiech) Bo tutaj jest specyfika danego projektu, rzutuje na to, że to jest tylko i wyłącznie czasowa, a więc, na przykład, turniej tylko tydzień, i później jest zakończenie tego turnieju... czasami niektóre turnieje nawet jeden dzień trwają, i tylko nasza współpraca jest dłużej, no bo to trzeba przygotować, później zakończyć. Ale przez to, że to jest jednorazowe wydarzenie, które w jakimś momencie się zaczyna, w jakimś kończy, no to i ta współprac w pewnym momencie kończy. Później może być powtarzana, ale... ale to jest główny powód, właśnie, specyfika naszej działalności, że są to często wydarzenia jakieś takie czasowe. 
A.: Aha. A jeżeli chodzi o stałą taką współpracę, co o tym zadecydowało? Właśnie, chodzi mi tutaj o przykłady. 
R.: No tutaj z jednej strony, to są, na przykład, w przypadku firmy-sponsora drużyny, no to z naszej strony no są potrzeby finansowe danej drużyny. Natomiast, z drugiej strony jest to chęć promocji przez nie tylko w jednorazowej jakieś formie, tylko stałej, a więc przypuśćmy, przy rozgrywanych cotygodniowo meczów, i, na przykład, dlatego jest nazwa danej firmy w drużynie, i w mediach się pojawia, i dlatego jest to i nasze potrzeby finansowe, i chęć danej organizacji do takiej stałej współpracy. 
A.: A czy są może jakieś zewnętrzne przeszkody dla takiej współpracy stałej? 
R.: Zewnętrzne przeszkody? 
A.: Tak. 
R.: No w przypadku sponsorów czy reklamodawców to jest sytuacja gospodarcza. No są też przeszkody uwarunkowane sympatią do danego klubu. Rzadko się zdarza, żeby sympatyk, na przykład, „Cracovii” współpracował z nami. Tak to, mniej więcej wygląda. 
A.: No teraz omówimy to trochę bardziej szczegółowo. Jeżeli podsumujemy, to, właśnie, jeżeli Państwo współpracują od przypadku do przypadku, to zależy od projektu. Właśnie, dlatego współpraca nie jest regularna... natomiast, jeżeli chodzi o współpracę regularną, to zależy... 
R.: Wzajemnej woli do tego. 
A.: Dobra. Teraz poproszę podać przykłady efektywnej stałej współpracy. 
R.: Efektywnej współpracy? 
A.: Tak. Z jedną organizacją. 
R.: No na przykład tutaj z firmą „Compaq” jest bardzo efektowna, i z reguły efektywna też współpraca. 
A.: A kiedy to było? Co Państwo robiliście? 
R.: No tutaj to jest taka stała współpraca, a więc przez 6 lat koszykarki zdobyły, z tego, co pamiętam, cztery mistrzostwa Polski, a włącznie 5 medalów... 6 medalów, a więc co roku był sukces sportowy, a z drugiej strony... to znaczy trzeba jeszcze było się zapytać u przedstawicieli firmy... ale tutaj no myślę, że wszyscy, które z nami nadal współpracują, to oni też swoje cele osiągnęli, które sobie postawili przed tą współpracą. 
A.: A kto był inicjatorem takiej współpracy? 
R.: My. 
A.: A jeżeli chodzi o inne organizacje pozarządowe, stowarzyszenia, to jakiś przykład takiej pozytywnej współpracy? 
R.: No bardzo dobrze nam się współpracuje ze szkołą nieopodal nas, z którą też już od wielu-wielu lat współpracujemy na zasadzie wspólnej korzyści, można powiedzieć. Są zakładane klasy sportowe w tej szkole, no i najzdolniejsze sportowcy później kontynuują dalszą pracę u nas, a więc szkoła sportowa ma od nas jakieś tam wiedzy i też udostępniane są obiekty i trenerze. Natomiast, my korzystamy (_) sportowym, ponieważ z perspektywy czasu naszymi członkami stają się bardzo dobrze kształtowani już sportowcy przez uczęszczanie, właśnie, do tej szkoły. 
A.: A w takim razie, proszę jeszcze powiedzieć, jakie właśnie były przykłady negatywnej współpracy? Kiedy Państwo współpracowali z jakąś organizacją, ale nie było to efektywnie. 
R.: Nie przypominam sobie, żeby jakieś były takie negatywne efekty współpracy. No też nie podejmujemy współpracy, wiedząc, że albo my, albo organizacją, z którą mamy współpracować, nie jest w stanie spełnić oczekiwań. A więc raczej nie dopuszczamy do sytuacji, kiedy ta współpraca, można powiedzieć, by nie funkcjonowała po naszej myśli, żebyś my z tej współpracy byli niezadowoleni. 
A.: A proszę powiedzieć, jakie Pan widzi potencjalne pola współpracy między organizacjami pozarządowymi, coś, co jeszcze nie było do tego czasu zrobione? 
R.: To znaczy, jakieś takie nowe formy? 
A.: Tak, nowe formy, może, z jakimiś innymi organizacjami... 
R.: Wie Pani, tak, się zastanawiałem ostatnio...(pauza) 
A.: Noże, na jakich polach, Pana zdaniem, byłaby możliwa ta współpraca? W jakichś okolicznościach, w jakichś projektach. 
R.: Hmm... nic mi się nie może przyjść do głowy w tym momencie. 
A.: A w takim razie, może, pójdziemy od odwrotnego: może, na jakich polach nie jest możliwa ta współpraca, Pana zdaniem? Z jakimi organizacjami nie jest możliwa współpraca? 
R.: No, na przykład, raczej nie jest możliwa z innym klubem sportowym, z „Cracovią” raczej nie jest możliwa współpraca, bo jest zbyt duże, można powiedzieć, niesnaski pomiędzy sympatykami obydwu klubów. To jest, można powiedzieć, taki sztandarowy przykład. Tutaj no może sympatie do danego klubu czasami no uniemożliwiają współpracę. 
A.: To znaczy, tutaj chodzi o konkurencję, tak? 
R.: Nożna powiedzieć, że tak, że „Cracovia” jest naszą konkurencją. 
A.: Dobra. W takim razie, o tym porozmawiamy później, a teraz podsumujemy trochę: jeżeli chodzi o pozytywne przykłady, to była współpraca z firmą, współpraca ze szkołą. Natomiast, jeśli chodzi o negatywne przykłady, to Pan raczej nie może przypomnieć takich, raczej takiego nie było. 
R.: Szczerze mówiąc, sobie nie przypominam, żeby my sobie mieli jakieś takie negatywne odczucia po współpracy z jakąś inną organizacją. 
A.: No i jeżeli chodzi o takie potencjalne pola współpracy, to na pewno nie może to być współpraca z „Cracovią”. 
R.: Na przykład. Tutaj znaczy, nie jest niemożliwa, ale bardzo bardzo ciężko... można... nie tyle że nawiązać do współpracy, ale realizować ją później. 
A.: Dobra. W takim razie, porozmawiamy teraz trochę o tej zmianie relacji. I co się zmieniło dzięki współpracy w podanych przez Pana przykładach? 
R.: No tutaj mówiłem, w przypadku szkoły mamy napływ nowych już wykształtowanych sportowców, którzy zasilają, można powiedzieć, nasz klub. No w przypadku sponsorów no to jest zastrzyk finansowy, który umożliwia no bardzo dobre działania. 
A.: A jak ta współpraca wpłynęła, właśnie, na stosunki pomiędzy organizacjami? 
R.: Między organizacjami? 
A.: Tak. 
R.: No tutaj... no ponieważ staramy się zawsze, żeby współpraca była pozytywna, jeśli już decydujemy na taką współpracę, żeby ona była pozytywnie odbierana. No to przeważnie skutkuje zasileniem jakichś więzi i jeśli jest to możliwe, współpraca przy okazji albo żeby była to współpraca stała lub przy okazji projektów aby dana organizacja w innych podobnych wydarzeniach też uczestniczyła. 
A.: A w takim razie, w podanych przez Pana przykładach, czy raczej była to relacja formalna, czy konkretnych osób z organizacji? 
R.: I taka, i taka, można powiedzieć. I była to współpraca sformalizowana, a więc na podstawie umów, i nieformalna, pomiędzy danymi osobami. Też czasami tutaj prywatnie się już jakieś, można powiedzieć, stosunki między danymi osobami. 
A.: A proszę podać przykłady, w jakich przypadkach to pomagało, że była i taka, i taka relacja, dla organizacji? 
R.: Wydaje mi się, że formalnie wszystko musi być zawsze przy okazji każdej współpracy takiej bardziej znaczącej. Muszą być jakieś ramy takie formalne, a więc uważam to za rzecz niezbędną, natomiast, nieformalne... plusy i minusy nieformalnej, tak? 
A.: Tak. 
R.: No też myślę, że tutaj same też są, ponieważ też się nie da tylko i wyłącznie formalnie... dobra współpraca nie może być tylko na płaszczyźnie formalnej; musi być jedna i druga. 
A.: Rozumiem. A co ułatwia Pana zdaniem współpracę między organizacjami? 
R.: Czy to są bardziej formalne, czy nieformalne, tak? O to chodzi? 
A.: Nie, właśnie... 
R.: Ogólnie? 
A.: Tak, ogólnie. 
R.: Co ułatwia... no w naszym przypadku bardzo ułatwia sympatia do naszego klubu akurat,. Na przykład, utrudnia, jeśli osoba czy organizacja, z którą współpracujemy, sympatyzuje z naszą konkurencją. 
A.: A jaka forma współpracy między organizacjami pozarządowymi, Pana zdaniem, jest najlepsza? Formalna czy nieformalna raczej? 
R.: Pozarządowymi? 
A.: Tak. 
R.: Tutaj, jak powiedziałem, tutaj powinna być w miarę środkowana, żeby były i jakieś formalne obwarowania, ale też, i była też jakaś nieformalna taka... taki kontakt nieformalny. Musi to być wypośrodkowane. 
A.: To znaczy, podsumowując, Pana zdaniem, również relacje formalne oraz nieformalne są korzystne dla współpracy, natomiast, koniecznie wszystkie formalności muszą być załatwione, i jeżeli chodzi o relację między organizacjami pozarządowymi, to raczej muszą to być relacje formalne. 
R.: Aha. 
A.: Teraz porozmawiamy, właśnie, o konkurencji z innymi organizacjami. Właśnie, proszę o tym opowiedzieć. I Pana organizacja, i może jakieś inne, które Pan przypomni. 
R.: Największą naszą konkurencją jest klub sportowy „Cracovia”, który mam podobne cele i podobny zakres działalności. Można powiedzieć, na tej samej niszy działamy. 
A.: I jak wygląda ta rywalizacja, konkurencja? 
R.: Tutaj niestety się przykłada na... my bezpośrednio może staramy się nie rywalizować. Oczywiście, na polu sportowym no to rywalizujemy nie tylko z „Cracovia”, ale i z innymi drużynami. 
A.: A proszę powiedzieć, z którymi. 
R.: No to zależy od dyscypliny. Mógłbym Pani wymieniać przez cały dzień...(uśmiech) Każda drużyna w obrębie każdej sekcji rywalizuje z innymi drużynami, a więc... ale można powiedzieć, że tutaj na... jeśli przechodzić do rywalizacji takich lokalnych grup, głównie z „Cracovią”, no to nabiera dodatkowego znaczenia: i sportowego, i organizacyjnego... no zawsze cenione przez sympatyków jest wygranie, oczywiście, pod względem sportowym, z największym konkurentem, a więc, na przykład z „Cracovią”. 
A.: A co wzmacnia, albo może osłabia tą konkurencję? Może, jakieś czynniki? 
R.: No tutaj znowu czynnik finansowy. Jeśli finansowo jeden z... jedna z organizacji będzie gorzej funkcjonować... to znaczy, inaczej: będzie miała problemy finansowe, to się automatycznie przekłada na wyniki sportowe, a więc na przykład już się bezpośrednio nie spotykają, na przykład, w ramach rozgrywek, i wtedy jakoś... no tutaj się wszystko sprowadza do względów finansowych. 
A.: A jakie właśnie Pana zdaniem są pozytywne lub negatywne konsekwencje takiej rywalizacji, konkurencji? 
R.: Negatywne no to niestety widać wśród sympatyków, że niektórzy biorą to zbyt poważnie i przez cały czas robią chuligaństwo na stadionach głównie w dużej mierze. Nie tylko na stadionach, a ogólnie wśród kibiców i sympatyków. No pozytywnie no to ubarwia jednak taka konkurencja między dwoma wielkimi krakowskimi klubami, ubarwia jednak życie i społeczne, i sportowe. Zawsze jest to bardzo duże wydarzenie, jeśli mogą się drużyny spotkać i rozegrać między sobą mecz, tudzież uczestniczyć w jakimś turnieju razem, i konkurować między sobą. 
A.: A w takim razie, proszę powiedzieć, z którymi organizacjami Pana organizacja konkuruje najczęściej, właśnie, oprócz „Cracovii”, czy może Pan jeszcze wymienić? 
R.: No najczęściej z „Cracovią”, no także z innymi krakowskimi... znaczy to ciężko powiedzieć, bo na niektórych płaszczyznach rywalizujemy, na niektórych płaszczyznach współdziałamy, a więc...(pauza) 
A.: A proszę podać takie przykłady, w których, na przykład, mimo tej konkurencji, współpracowały organizacje? 
R.: No na przykład, podczas akcji „Zima w mieście”, byliśmy współorganizatorem takiego korespondencyjnego... mistrzostw w pływaniu dla dzieci. No i na przykład, przy organizacji tych zawodów połączonych było kilka krakowskich ośrodków, ale i klubów. Na przykład, klub „Korona”, ponieważ, na „Koronie” jest basen, i tam się odbywają te zawody, i u nas się te zawody odbywały tak samo. Później były łączone wyniki, a więc była taka współpraca między nami, ale na przykład już na płaszczyźnie, na przykład, sportowej, jeśli dwie drużyny grają, no to odbywa się też rywalizacja. 
A.: A proszę podać przykłady sytuacji, w których, pomimo konkurencji, chciało by się dojść do takiej współpracy, ale nie doszło do niej, niestety? 
R.: (pauza) ... no czasami jesteśmy też zapraszani do organizacji, na przykład, jakiegoś turnieju, jednak... ale konkretny przykład, tak? 
A.: No konkretny przykład, to byłoby lepiej, ale jeśli nie, to może Pan powiedzieć ogólnie. 
R.: No tutaj, na przykład, jakiś turniej, i mogłaby być propozycja ze strony organizacji wspólnego turnieju, na który druga organizacja nie miałaby środków, to nie doszłoby... (wchodzi kolega z pracy). Przepraszam (wywiad przerwany). 
A.: W takim razie, jeżeli chodzi o podsumowanie tego bloku, to najczęściej konkurentami Pana stowarzyszenia to są inne kluby sportowe... 
R.: Dokładnie. 
A.: I jeżeli chodzi o współpracę, to są jakieś takie wspólne akcje, natomiast, jeśli chodzi o niemożliwość takiej współpracy, to niemożliwa jest ze względu na rywalizację, która nie daje możliwości współpracować. 
R.: Tak. 
A.: Dobra. Teraz porozmawiamy trochę o współpracy organizacji z samorządem lokalnym. I jakie wspólne działania podejmowaliście państwo z samorządem lokalnym? Proszę powiedzieć, podać jakieś przykłady. 
R.: No często jest współpraca między nami. No i na przykład organizujemy tutaj akcje „Zima w mieście”, „Lato w mieście”, akcje „Stop narkotykom, przemocy” no i szereg, szereg innych. No i tak na każdym turnieju jest jakaś pomóc miasta... znaczy, samorządu. 
A.: A proszę powiedzieć, jakie są wspólne działania rządu z innymi organizacjami, o których Pan wie? 
R.: To znaczy, przepraszam? 
A.: No jakie są wspólne działania samorządu z innymi organizacjami? 
R.: No w przypadku klubów no to... no podobnie jak w naszym przypadku, że samorząd pomaga przy realizacji takich projektów sportowych typu turnieju, na przykład. 
A.: A proszę powiedzieć coś więcej o tym, z jakimi organizacjami urząd najczęściej współpracuje, jeśli Pan wie? Ze stowarzyszeniami sportowymi? 
R.: No to tutaj też... bardzo podobnie, jak, na przykład jest akcja „Zima w mieście”, my otrzymujemy grant... otrzymaliśmy, przypuszczamy, grant, na realizowanie celu, którym było zagospodarowanie czasu wśród młodzieży ze względu na nasze obiekty, a więc organizujemy zajęcia różne sportowe... no i bardzo podobna sytuacja u innych klubów, które też uzyskały podobne granty. 
A.: A dlaczego, Pana zdaniem, samorząd najczęściej kontaktuje z tymi stowarzyszeniami? 
R.: No myślę, że tutaj możemy dosyć dużo zaoferować akurat w tym przypadku dzieciom i młodzieży; jednak to zagospodarowanie czasu sportem jest bardzo popularne, oraz pożyteczne. Dlatego, dosyć często samorządy kierują się właśnie do nas z ofertą realizacji takiego zadania, jakim jest zagospodarowanie czasu dzieci i młodzieży, na przykład, czas wakacyjny zimy. 
A.: Dobra. W takim razie, jeżeli chodzi o podsumowanie bloku, to najbardziej znakomitą akcją współpracy jest akcja „Zima w mieście”. 
R.: Aha. 
A.: I jeżeli chodzi o współpracę z innymi organizacjami, z innymi klubami sportowymi, to najczęściej się odbywa dla wsparcia inicjatyw młodzieży w zakresie sportu. 
R.: Tak. 
A.: Dobra. Teraz takie pytanie: jak Pan rozumie współpracę między organizacjami pozarządowymi, a samorządem lokalnym? 
R.: Hmm... to jak jego rozumiem? 
A.: Tak, tak. no rozumiem, ze samorząd często współpracuje z klubami sportowymi, z tego punktu widzenia. 
R.: No ja rozumiem, przez to, że my realizujemy w jakichś tam zadaniach, w których my możemy się podjąć, których inicjatorem jest samorząd lokalny. 
A.: A na czym, właśnie, powinna polegać taka współpraca, Pana zdaniem? Jak to jest obecnie w regionie? 
R.: Jak jest obecnie w regionie... to znaczy, jak powinna wyglądać? 
A.: Tak. jak powinna wyglądać i jaka jest, właśnie, sytuacja obecna. 
R.: No w tym momencie uważam, że to dosyć dobrze funkcjonuje... a więc na tej zasadzie, jakiej jest, a więc samorząd, chcąc organizować jakieś akcje, wydarzenia, kieruje się głównie ze środkami finansowymi do specjalizujących się w tej dziedzinie organizacji. 
A.: W takim razie, proszę podać przykłady programów współpracy między organizacjami a samorządem lokalnym. 
R.: No tutaj już wspomniany program „Lato w mieście”, ponieważ ten program zagospodarowania czasu wśród dzieci w czasie wakacji obejmuje kilka klubów i razem w kilka organizacji staramy się jak najlepiej to... zagospodarować ten czas wolny. 
A.: A jeżeli chodzi o jakichś konkursach dla organizacji pozarządowych, granty? Czy może Pan coś opowiedzieć o tym, jak to wygląda? 
R.: No my tutaj, jeśli widzimy, że potrafimy wykonać, realizować jakiś wniosek grantowy, to oczywiście składamy takie wnioski o finansowaniu na granty. 
A.: W takim razie, podsumowując, co Pan może jeszcze dodać do tego? Może, kilka zdań o tej relacji? 
R.: Relacji z samorządem? 
A.: Tak. 
R.: No tutaj relacja nasza głównie polega na realizacji wniosków grantowych, i... oczywiście, jakby było większe funduszy nam przyznawanych to by było lepiej. Ale ogólnie ta współpraca bardzo dobrze się układa. Myślę, że i my jesteśmy zadowoleni, i samorządy z realizacji tych wniosków. 
A.: W takim razie, teraz przechodzimy do innego bloku, i, Pana zdaniem, czy współpracują Państwo najczęściej z samorządem lokalnym, czy to jest współpraca regularna, czy czas od czasu? 
R.: No tutaj tak, jak przy okazji innych organizacji no to też różnie jest, ponieważ... współpracujemy, na przykład, przy okazji szkolenia dzieci i młodzieży w danej dyscyplinie, co trwa kilka miesięcy, ale też mamy dane imprezy sportowe, które są, można powiedzieć, jednorazowe. Cyklicznie, ale raz do roku się odbywają. 
A.: A co zadecydowało o takiej regularnej współpracy? 
R.: To znaczy, no głównie z naszej strony, to, że iż możemy uzyskać funduszy z samorządu na realizacje naszego wspólnego celu, na przykład, szkolenia dzieci i młodzieży w danej dyscyplinie. 
A.: Dobra. Podsumowując to, najczęściej, współpraca między stowarzyszeniem oraz samorządem lokalnym, jest współpracą stałą. 
R.: Stała lub cykliczna. Rzadko się zdarza, żeby to była jakaś przypadkowa, jednorazowa. 
A.: Dobra. Teraz właśnie, porozmawiamy o pozytywnych przykładach efektywnej stałej współpracy. Z samorządem, to znaczy. 
R.: No to na przykład, w przypadku tego szkolenia dzieci i młodzieży tutaj otrzymujemy fundusze na ten cel, jakim jest szkolenie... niestety, nie mogę dużo powiedzieć (uśmiech). Zawsze jesteśmy pozytywnie oceniani, tak jak sami pozytywnie oceniamy wkład, który nam oferuje i później przekazuje samorząd. Przy okazji imprez cyklicznych, to w dużej mierze nie mogłyby się oni odbyć bez pomocy samorządu. A więc, no tutaj są same pozytywy takiej współpracy. 
A.: To znaczy, jeśli chodzi o negatywne przykłady, to niema takich przykładów, czy?.. 
R.: Raczej niema, nie zdarzyło się nam, żebyś my albo nie wykonali jakieś zadanie, kierowane przez działalność samorządu... no i przez to żeby były nam odebrane te fundusze... lub żeby przy okazji jakiejś tam cyklicznej imprezy... żebyśmy tam przy okazji imprezy... a później żebyśmy już nie dostali grantu. A więc... a więc i my, i samorząd jest zadowolony z tej współpracy. 
A.: A jeżeli chodzi o takie potencjalne pola współpracy, między samorządem a organizacją? Właśnie, chodzi mi o to, że są jakieś pola, ale nie było jeszcze na nich współpracy? Co może Pan o tym powiedzieć? 
R.: No tutaj jest kilka takich, można powiedzieć, płaszczyzn (dzwoni telefon). O, przepraszam, koleżanki niema, a więc muszę odebrać. 
A.: Dobrze, niema problemu (wywiad przerwany). 
R.: Jakie są potencjalne tutaj jeszcze? 
A.: Tak. 
R.: No na przykład... no tutaj wielu, bo samorząd bardzo dużo zadań przeznaczają do realizacji dla organizacji. No, na przykład, względem zagospodarowania czasu wśród seniorów, tutaj jeszcze nie była prowadzona współpraca, ale jest jak najbardziej możliwa. 
A.: A może Pan coś więcej o tym opowiedzieć? 
R.: To znaczy, tej współpracy, dotyczącej zagospodarowania czasu wśród seniorów? 
A.: Tak. 
R.: No tutaj problem wynika... no my specjalizujemy się w kształceniu dzieci i młodzieży... a więc tutaj musiałaby nastąpić jakaś lekka... no musimy się przystosować do tego zadania, co też wymaga jakichś nakładów z naszej strony . nie tylko finansowych, ale i organizacyjnych, i pod względem wiedzy. Ale jest jak najbardziej możliwa taka współpraca. 
A.: Podsumowując, to dużo jest pozytywnych przykładów efektywnej współpracy między samorządem a organizacją, i w sumie negatywnych się nie zdarzyło. Natomiast, są potencjalne pola współpracy. 
R.: Tak. 
A.: Teraz trochę porozmawiamy o zmianie relacji między organizacjami pozarządowymi, a samorządem lokalnym. I co się zmieniło dzięki współpracy? 
R.: Przepraszam... 
A.: Co się zmieniło dzięki współpracy z samorządem lokalnym? 
R.: No my mamy wpływy finansowe, dzięki czemu realizujemy zadania, a więc, mamy po prostu dużo więcej zadań do wykonania, ale i też środków na ich wykonanie. Któreś służą naszym wspólnym celom, więc, po prostu, więcej możemy zrealizować naszych celów dzięki takiej współpracy. 
A.: A co ułatwia taką współpracę? 
R.: Co ułatwia? 
A.: Tak. 
R.: No takie wzajemne, można powiedzieć, w osiąganiu celów, które są naszymi wspólnymi celami. I wiadomość taka, że my jesteśmy w stanie wykonać pewne zadania, natomiast, w przypadku samorządu, że posiada środki, żebyśmy mogli wykonać... i nam je przekazują. 
A.: To znaczy, najczęściej, relacje z samorządem to są relacje formalne? 
R.: Tak 
A.: Jaka forma współpracy pomiędzy organizacjami, a samorządem lokalnym w regionie jest, Pana zdaniem, najlepsza? Czy to jest bardziej nieformalna, czy... 
R.: Wygodniej by było, jakby była tak, jak w przypadku, na przykład, firm... wypośrodkowana, a więc, i formalna, i nieformalna, natomiast no jest formalna. 
A.: W takim razie, podsumowując, to relacja samorządu z Pana organizacją jest relacją formalną. Najlepszą formą współpracy byłaby taka, jak w przypadku firm, i ułatwia i stymuluje współpracę realizacja wspólnych celów. 
R.: Tak. 
A.: Dobra. Teraz przechodzimy do ostatniego bloku, i porozmawiamy o sile i pozycji organizacji. Jakie jest, Pana zdaniem, przygotowanie organizacji do współpracy z samorządem? 
R.: W zakresie realizacji tych celów? 
A.: Tak, tak. 
R.: No myślę, że bardzo dobra. 
A.: A jakie są zasoby merytoryczne, kadrowe, finansowe, ludzkie? 
R.: Tutaj by jakąś skalę my przyjęli, żeby była? 
A.: Tak, może być, jak najbardziej. 
R.: No mamy dość dobrą bazę trenerską, kadrę trenerską, a więc pod tymi względami tak, jesteśmy dobrze przygotowani. 
A.: A zasoby finansowe? 
R.: No tutaj zawsze mogłoby być lepiej. 
A.: A jeżeli chodzi o zasoby ludzkie? No, na przykład, wolontariusze... 
R.: Też jesteśmy dobrze przygotowani. 
A.: A jakie jest przygotowanie innych organizacji, Pana zdaniem? No stowarzyszeń, z którymi Państwo współpracują lub konkurują? 
R.: Cieszymy się, że jesteśmy największym klubem tutaj w tym obszarze Małopolski, no to uważam, że jesteśmy najlepiej przygotowani do realizacji a sensie ogólnym takich zadań sportowych... no jeśli chodzi o inne mniejsze kluby, czasami mają swoją specyfikację, której my nie posiadamy, przez to znów mogą być one lepiej postrzegane. No to zależy od punktu widzenia. 
A.: Jeśliby Pan miał opisać kilkoma zdaniami pozycję stowarzyszenia komuś, kto jego nie zna, jakich by Pan użył określeń, jakich słów? 
R.: No jeden z najstarszych klubów w Polsce, jeden z największych, z wieloma sekcjami sportowymi. Tak samo, no możemy się pochwalić tym, że mamy wiele trofeów w postaci mistrzostw Polskiej, i w grach zespołowych, i indywidualnych. Wielu sportowców także wyszło z naszego klubu. No i tyle, myślę, w skrócie. 
A.: A jaka jest, Pana zdaniem, siła działania Pana organizacji w regionie? 
R.: No jest bardzo duża, na pewno, ponieważ, sam klub jest rozpoznawany prawie przez wszystkich, no i najlepiej świadczy o tym, że no mamy ponad 1000 członków, z czego około 70-80 % są dzieci, a więc cały czas są zapisywane do naszego klubu, no i szkolone pod względem sportowym w naszym klubie. 
A.: W takim razie, co decyduje o pozycji Pana organizacji w regionie? Teraz wymienię kilka pozycji.... liczba realizowanych projektów? 
R.: Tak, może być. 
A.: Skala lub zasięg projektów? 
R.: Też może być. 
A.: Wielkość pozyskanych środków finansowych? 
R.: Myślę, że też. 
A.: Autorytet w środowisku organizacji pozarządowych? 
R.: Na pewno. 
A.: Liczba zadań zleconych przez samorząd? 
R.: Tak. 
A.: Udział w konsultacjach społecznych? 
R.: To może raczej... też tak. 
A.: Może inne rzeczy decydują też o takiej wysokiej pozycji? 
R.: No tutaj na pewno historia i... hmmm... no też rozpoznawalność bardzo duża. No można też powiedzieć, że autorytet, na który pracowaliśmy przez 100 lat no i który jest teraz bardzo mocno odczuwany. 
A.: A co z tego, że Pan wymieniał, jest najważniejsze? Z tego, co decyduje o pozycji. 
R.: Myślę, że historia, tradycja i... no i sukcesy, jakie... sportowe i organizacyjne sukcesy, jakie w czasie istnienia osiągnęliśmy. 
A.: Krótko podsumowując, to znaczy, pozycja organizacji jest jedną z najwyższych w regionie. 
R.: Tak. 
A.: Można powiedzieć, ze najwyższą. Właśnie, siła oddziaływania też jest na najwyższym poziomie, natomiast, o pozycji organizacji decyduje jej historia, kultura i liczba realizowanych projektów. 
R.: Tak. 
A.: Dobra. Teraz porozmawiamy trochę o procesie podejmowania decyzji... i jaki udział mają organizacje pozarządowe w podejmowaniu decyzji przez samorząd? Nie tylko Pana organizacja, ale i inne też. Czy są w ogóle jakieś decyzje, które samorząd konsultuje z organizacjami? 
R.: Tak, czasami tak. 
A.: I czego dotyczą te decyzje? 
R.: W naszym przypadku, no to głównie są to jakieś konsultacje z zakresu decyzji, związanych ze sportem. 
A.: A jakie organizacje biorą w nich udział? Czy tylko stowarzyszenia sportowe, czy jakieś inne też? 
R.: No na pewno. Ale tu się nie orientuje, niestety. 
A.: Aha. A jak Pan sądzi, dlaczego samorząd, właśnie swoje decyzje konsultuje z Pana organizacją? 
R.: Myślę, że dlatego, ponieważ mamy dosyć duże doświadczenie akurat w ty, co robimy. Dlatego też warto jest osiągnąć, no można powiedzieć, opinię specjalisty. 
A.: W takim razie, podsumowując, to organizacje pozarządowe, właśnie, sportowe mają dość duży udział w podejmowaniu decyzji przez samorząd, wcześniej, niż w konsultacjach, bierze też udział Państwa organizacja, i właśnie te decyzji są konsultowane z samorządem dlatego, że stowarzyszenie ma dość duży wpływ na projekty sportowe w regionie. 
R.: Tak, dokładnie. 
A.: Dobra. Porozmawiamy teraz trochę o sytuacji obecnej. Proszę sobie wyobrazić, że Pan ma wyłonić reprezentanta organizacji pozarządowych, który dobrze reprezentowałby interesy i stanowiska stowarzyszenia. Czy byłaby to osoba, czy grupa osób, czy może cała organizacja? 
R.: Nie, myślę, że grupa osób. 
A.: A czy mógłby Pan wymienić jakieś osoby? 
R.: No na pewno, prezes, na przykład. To znaczy, chodzi o reprezentację?.. 
A.: To znaczy, organizacji sportowych. 
R.: Myślę, że to byłby prezes naszego klubu, tudzież jakaś osoba z samorządu. 
A.: to znaczy, Pana zdaniem, prezes jest jednocześnie liderem organizacji? 
R.: Tak. 
A.: I właśnie, jakie kryteria, przy wyłanianiu takich osób, brałby Pan pod uwagę? 
R.: No na pewno renomą, którą się cieszy w środowisku sportowym. No to byłaby najważniejsza... oraz kwalifikacje do pełnienia takiej funkcji. 
A.: Aha. Dobra. W takim razie, jeżeli chodzi o podsumowanie, jeżeli chodzi o reprezentanta organizacji, byłaby to raczej grupa osób na czele z prezesem organizacji oraz z przedstawicielem samorządu. 
R.: Aha. 
A.: No i właśnie, zależy to od tej pozycji, od tego, że prezes jest jednocześnie liderem, i od tego zależy Pana wybór. 
R.: Dokładnie. 
A.: I jeszcze na zakończenie, czy jest może coś, na co trzeba zwrócić uwagę? 
R.: Myślę, że tutaj obszerne tematy były, a więc myślę, że nie. 
A.: I co by Pan jeszcze dodał od siebie na ten temat, jako podsumowanie? 
R.: O Jezu (śmiech), tyle różnych zagadnień było, że wszystko zostało wyczerpane. 
A.: No to dziękuję bardzo za udzielenie wywiadu, i życzę wszystkiego najlepszego. 
R.: Dziękuję (koniec wywiadu).